II SA/Po 512/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I.K., A.K.K. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia 20 kwietnia 2012 r. nr [...} w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia oddalić wniosek. /-/ B. Drzazga I.K. i A.K.K. wnosząc skargi na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia 20 kwietnia 2012 r., utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Poznania z dnia 28 kwietnia 2012 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą B.S. pozwolenia na przebudowę i rozbudowę budynku jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej przy ul. Z. [...] w Poznaniu (działki o nr [...] i [...], ark. [...] obr. W.) jednocześnie złożyli wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca I.K. podniosła, iż w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji i dokonania inwestycji zgodnie z projektem budowlanym, w nieruchomości należącej do niej zajdą istotne, nieodwracalne zmiany, które mogą wyrządzić znaczne szkody. Zarówno bowiem w przypadku nadbudowy tarasu, jak i powiększenia liczby oraz zmiany wielkości otworów okiennych w segmencie położonym przy ul. Z. [...], zakres prognozowanych prac jest ogromny. Zdaniem skarżącej zawarty w projekcie budowlanym opis czynności niezbędnych do wykonania inwestycji jednoznacznie wskazuje na to, że ewentualne zmiany będą nieodwracalne. Nie sposób wyobrazić sobie, by w sytuacji uchylenia zaskarżonej decyzji przez sąd inwestor wyburzył taras, wymienił stropodach, czy też przywrócił pierwotny rozkład okien. Skarżąca obawia się również o wpływ planowanej inwestycji na bezpieczeństwo należącego do niej obiektu. Podała, że wielokrotnie wskazywała, iż charakter prac niezbędnych do dokonania przebudowy w swej istocie zakłada powstanie szkód w należącym do niej obiekcie, które mogą być ogromne i nieodwracalne. Z kolei A.K.K. wskazał, że proponowane projektem z grudnia 2010 r. rozwiązania wymagają olbrzymiej ilości kuć w istniejących ścianach, posadzkach i płycie dachowej (ich otworowanie, wyburzanie i przebijanie – wnęki drzwiowe i okienne – ok. 20 otworów, wprowadzenie nowych nadproży, niszczenie fundamentów przeniżonej posadzki itp. emanują drgania, które wobec monolitycznej konstrukcji obiektu Z. [...] powodują zniszczenia w należącym do niego segmencie. Szkody te są nieodwracalne, a pęknięcia i zatynkowane rysy pojawiają się ponownie. Segment dzięki nieodpowiedzialnemu postępowaniu sąsiadów traci stale na wartości. Immisja drgań wywołana dotychczasową przeróbką już spowodowała ponad 25 pęknięć stropów, posadzek i ścian kotwionych m.in. we wspólnej ścianie nośnej. Ponadto skarżący wskazał, że zastąpienie wspólnego stropodachu wentylowanego stropem monolitycznym nad całą powierzchnią segmentu Z. [...] spowoduje nieuchronne szkody w stropodachu segmentu Z. [...]. Ponadto projekt z grudnia 2010 r. proponuje szkody i o wiele większe naruszenie stabilności segmentu Z. [...], związane z przeciążeniami jednostronnymi i koniecznością wywoływania nieuchronnych jeszcze większych drgań w monolitycznym bliźniaku. Reasumując skarżący stwierdził, że zatwierdzony projekt budowlany zakłada zniszczenie segmentu Z. [...] przez immisję drgań wywołanych przebudową. Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2012 r. Sąd na podstawie art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., połączył sprawy ze skarg I.K. i A.K.K. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia 20 kwietnia 2012 r. Nr [...] do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygn. akt II SA/Po 512/12. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył , co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, ponadto Sąd może również wstrzymać wykonanie aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd nie zasługuje na uwzględnienie, zwłaszcza, że niewątpliwe jest w sprawie, iż sporna inwestycja realizowana jest na działce uczestnika postępowania. Powoływanie się strony skarżącej na ryzyko zniszczenia należącej do nich części obiektu budowlanego – segmentu bliźniaka przy ul. Z. [...] w Poznaniu nie może stanowić podstawy do przyjęcia, że wykazane zostały przesłanki z art. art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004). W przypadku decyzji o pozwoleniu na budowę ustawodawca nie przewidział automatyzmu wstrzymania wykonalności decyzji. Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 1 p.p.s.a. nie oznacza, iż sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 294 i n.). W ocenie Sądu, w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wobec argumentacji przedstawionej przez skarżących, która nie wykazała zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody Wielkopolskiego z dnia 20 kwietnia 2012r. Fakt istnienia niekorzystnego dla skarżących rozstrzygnięcia nie może stanowić przesłanki uzasadniającej uwzględnienie wniosku o wstrzymanie jego wykonalności. Ponadto Sąd, będąc właściwy do rozpoznania skargi, nie może działać mając na uwadze wyłącznie interesy jednej ze stron, albowiem mogłoby to rodzić zarzut braku bezstronności. Kontynuowanie prowadzonych przez inwestora prac budowlanych, zanim Sąd rozstrzygnie wniesioną skargę na decyzję o pozwoleniu na budowę, odbywa się na wyłączne ryzyko inwestora, który powinien być świadomy, że niekorzystne dla niego rozstrzygnięcie spowoduje konieczność poniesienia kosztów związanych z przywróceniem obiektu do stanu poprzedniego (por. postanowienia NSA: z dnia 15 lutego 2008r., sygn. akt II OZ 1202/07: z dnia 22 lutego 2008r., sygn. akt II OZ 131/08; z dnia 26 lutego 2008r., sygn. akt II OZ 145/08, nie publik., dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ B. Drzazga