II SA/Po 560/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. i Z. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia odrzucić skargę. /-/ M. Kwiecińska Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), dalej: p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są jej przedmiotem, w trzydziestodniowym terminie liczonym od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku jej wniesienia bezpośrednio do sądu administracyjnego lub innego niewłaściwego organu skargę należy przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. decyduje wówczas data jej nadania przez sąd lub organ pod adresem właściwego organu administracji publicznej (por. uchwała połączonych Izby Cywilnej oraz Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych SN z dnia 28 listopada 1987 r., sygn. akt III CZP 33/87, OSN 1988/6/73). Zgodnie z treścią art. 49 kpa strony mogą być zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania, jeżeli przepis szczególny tak stanowi; w tych przypadkach zawiadomienie bądź doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. Przepisem szczególnym przewidującym możliwość ogłoszenia decyzji poprzez obwieszczenie jest w niniejszej sprawie przepis art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.), który stanowi, iż o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz postanowieniach i decyzji kończącej postępowanie strony zawiadamia się w drodze obwieszczenia, a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości. Inwestora oraz właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości, na których będą lokalizowane inwestycje celu publicznego, zawiadamia się na piśmie. Powyższy przepis ustawy szczególnej został wskazany obok art. 49 kpa w treści obwieszczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie z dnia [...] kwietnia 2011 r. o wydaniu postanowienia Kolegium z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] stwierdzającego niedopuszczalność zażalenia K. i Z. B. na postanowienie Starosty [...] z dnia [...] 2011 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia w zakresie ochrony gruntów rolnych warunków zabudowy określonych w projekcie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego na działce nr [...], obręb [...], gmina [...], polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej sieci [...] nr [...] wraz z niezbędną infrastrukturą. Przedmiotowe obwieszczenie zostało ogłoszone (upublicznione) w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie w dniu 20 kwietnia 2011 r., informując strony, iż mogą zapoznać się z postanowieniem w siedzibie Kolegium. Zapis zawarty na znajdującym się w aktach sprawy egzemplarzu obwieszczenia wskazuje, iż zostało wywieszone na tablicy ogłoszeń [...] 2011 r., po czym zostało zdjęte z tablicy w dniu 4 maja 2011 r. (k. 62 akt sąd.). Ponadto zawarto w nim informację, iż przedmiotowe obwieszczenie wywieszono także na tablicy ogłoszeń w Starostwie [...], jak również w sposób zwyczajowo przyjęty w W. Odnosząc się do kwestii obliczania terminu uznania za doręczone postanowienia ogłaszanego w drodze obwieszczenia za Naczelnym Sądem Administracyjnym (postanowienie z dnia 20 października 2011 r. sygn. akt II OSK 2136/11, LEX nr 1070376, dostępne w centralnej bazie orzeczeń pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) podkreślić należy, że przepis art. 49 kpa w sposób jednoznaczny stwierdza, że w przypadku obwieszczenia, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. Decyzja ta jest natomiast publicznie ogłoszona w dniu, w którym obwieszczenie zostało udostępnione w sposób umożliwiający zapoznanie się z nim potencjalnym stronom postępowania. Niezależnie od faktycznej daty zapoznania się stron z treścią obwieszczanej decyzji, przyjmuje się w oparciu o treść art. 49 kpa fikcję prawną, że doręczenie nastąpiło z upływem 14 dni od publicznego ogłoszenia. Wobec tego termin doręczenia decyzji obliczać należy od pierwszego dnia w którym obwieszczenie zostało udostępnione do wiedzy publicznej (upublicznione w sposób zwyczajowo przyjęty), w tym wypadku od dnia wywieszenia obwieszenia na tablicy ogłoszeń Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie, co miało miejsce w dniu 20 kwietnia 2011 r. Stąd też w niniejszej sprawie uzasadnione jest przyjęcie, iż doręczenie stronom postępowania postanowienia Kolegium z dnia [...] kwietnia 2011 r. nastąpiło w dniu 4 maja 2011 r. W tym kontekście dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi bez znaczenia pozostaje podnoszona przez skarżących okoliczność, iż o treści zaskarżonego postanowienia Kolegium z dnia [...] kwietnia 2011 r. dowiedzieli się w dniu 6 czerwca 2011 r., jak to strona skarżąca podniosła w piśmie procesowym z dnia 4 sierpnia 2011 r. (k. 35 akt sąd.). W konsekwencji 30-dniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upłynął z dniem 3 czerwca 2011 r. (piątek). Wobec tego, nawet przyjmując, iż skarżący wnieśli skutecznie skargę z dniem 6 czerwca 2011 r. (k. 2 i 35 akt sąd.), to czynności tej dokonali już po upływie terminu ustawowego do wniesienia skargi. W istocie jednak datą wniesienia skargi jest data przekazania skargi przez Starostę [...] do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie, co - jak wynika z odpowiedzi na skargę - nastąpiło w dniu 13 czerwca 2011 r. (k. 4 akt sąd.). Trzeba mieć na uwadze, iż w odniesieniu do skargi nie może znaleźć zastosowania art. 65 § 2 kpa, stanowiący, iż podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. Omawiany przepis procedury administracyjnej dotyczy jedynie podań i skutków w zakresie zachowania terminu do wniesienia podania w postępowaniu administracyjnym, a nie trybu i zachowania terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Skoro strona uchybiła terminowi do wniesienia skargi na wyżej opisane postanowienie Kolegium, to przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. jako wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Jedynie tytułem wzmianki Sąd wskazuje, iż art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wprost stanowi, iż uzgodnień, o których mowa w ust. 4, dokonuje się w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi. W konsekwencji zaskarżenie postanowienia w tym przedmiocie przez inne strony postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego jest niedopuszczalne z wyraźnej woli ustawodawcy. Nadto godzi się wspomnieć, iż tutejszy Sąd postanowieniem z dnia 5 stycznia 2012 r. sygn. akt II SA/Po 1099/11 odrzucił jako niedopuszczalną skargę Z. B. na postanowienie Starosty [...] z dnia [...] 2011 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia lokalizacji inwestycji celu publicznego w postaci budowy urządzenia łączności publicznej - stacji bazowej telefonii komórkowej na działce nr [...], położonej w obrębie [...], gmina [...]. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w sentencji. /-/ Maria Kwiecińska