II SA/Po 574/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 września 2015 r. wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. J. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki części obiektu budowlanego postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. /-/ Jakub Zieliński Zaskarżoną decyzją Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] 2015 r. nakazującą skarżącemu (dalej również: inwestor) rozbiórkę szczegółowo wskazanej w tej decyzji części obiektu budowlanego (stropu wykonanego nad [...] części budynku) zlokalizowanego przy ul. [...] w [...]. W skardze pełnomocnik inwestora wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że rozbiórka stropu budynku nie jest możliwa bez naruszenia konstrukcji budynku i nie jest możliwe uniknięcie stworzenia poważnego niebezpieczeństwa w rozumieniu art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w skardze podano omyłkowo skrótowe oznaczenie aktu jako: "P.b." odnoszące się do ustawy Prawo budowlane). W zarzutach merytorycznych względem decyzji pełnomocnik podniósł, że wykonane roboty miały na celu zabezpieczenie konstrukcji budynku, zgodnie z zasadą zapewnienia bezpieczeństwa konstrukcji obiektu wrażoną w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a Prawa budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.z 2012 r. poz. 270) – dalej zwana jako: "p.p.s.a". po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o którym mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanka wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności musi być każdorazowo doprecyzowana przez wnioskodawcę i w tym zakresie wniosek wymaga uzasadnienia przez jego autora. Niemniej w sytuacji, gdy wnioskiem o wstrzymanie wykonania objęta jest decyzja nakazująca dokonanie rozbiórki, niejako z jej istoty wynikało będzie wystąpienie drugiej przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. "trudnych do odwrócenia skutków" i to w zasadzie niezależnie od wielkości i wartości materialnej obiektu budowlanego (wyjątki mogą dotyczyć np. lekkich, składanych konstrukcji, jak np. wiaty, pergole, małe obiekty gospodarcze). Również w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że rozbiórka obiektu budowlanego przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej ze swej istoty wiąże się z potencjalnym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a to z tego powodu, że nakaz rozbiórki może okazać się wadliwy. W sprawach budowlanych, w których zazwyczaj chodzi o budowę lub rozbiórkę obiektu, trwałe skutki wykonania decyzji administracyjnych są w istocie nieuniknione (por. postanowienia NSA z dnia 24 października 2013 r. sygn. akt II OZ 910/13; z dnia 23 stycznia 2013 r. sygn. akt II OZ 29/13; z dnia 5 października 2012 r. sygn. akt II OZ 863/12; z dnia 24 lutego 2012 r. sygn. akt II OSK 385/12 oraz z dnia 19 stycznia 2012 r. sygn. akt II OZ 1382/11 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie można też w niniejszej sprawie pomijać i tego, że wykonane roboty (pobudowanie stropu nad [...] budynku [...]) – niezależnie od tego, czy zostały zrealizowane legalnie – nawet gdyby nie miały na celu zabezpieczenia konstrukcji i wnętrza budynku (ta kwestia będzie badana w toku merytorycznego kontrolowania sprawy), to taki faktyczny skutek wywołały. Zatem rozbiórka tego elementu konstrukcyjnego budynku w sposób oczywisty może wiązać się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody materialnej w substancji budynku. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/ Jakub Zieliński