II SA/Po 590/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia WSA Elwira Brychcy (spr.) Sędzia WSA Izabela Paluszyńska Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2015 r. sprawy ze skargi J. M. o wymierzenie Wójtowi Gminy grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 września 2013 r. o sygn. II SAB/Po 79/13; oddala skargę II SA/Po 590/15 Uzasadnienie J. M. w dniu 3 czerwca 2015 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z a 6 września 2013 r. oraz utrzymującego go w mocy wykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 września 2014 r. sygn. akt I OSK 0/13 przez Wójta Gminy. W uzasadnieniu skarżący podał, że wymieniony wyrok stał się prawomocny oraz został skutecznie doręczony wraz z uzasadnieniem zarówno do skarżącego jak i strony przeciwnej. Pismem z dnia 20 maja 2015 r. skarżący z powołaniem na przepis art. 154 §1 ustawy z 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi złożył wezwanie do wykonania wskazanego wyroku. W ocenie skarżącego pomimo prawidłowo złożonego wezwania, organ do dnia złożenia skargi nie wykonał żadnych czynności czyniących zadość powołanemu wyrokowi. Wezwanie zostało bowiem sformułowane po otrzymaniu w dniu 7 listopada 2014 r. pisma dotyczącego informacji, której udzielił Skarbnik Gminy Radzie Gminy. Informacja ta nie odnosi się natomiast do przedmiotu mojego żądania określonego we wniosku z dnia 5 stycznia 2013 r. Dalej skarżący podał, że skierował już skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, (sygn. Akt II SA/Po 28/15) ale Sąd postanowił skargę odrzucić wskazując błędy w sposobie jak i czasie złożonego wezwania organu do wykonania wyroku. W odpowiedzi na wezwanie z dnia 20 maja 2015 r. Organ przekazał kolejne pismo z dnia 25 maja 2015 roku (BOOG 1431.71.2014), które nie wnosi niczego nowego do sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, a w uzasadnieniu przedstawił chronologicznie przebieg postępowania. Organ wyjaśnił, że jest to druga skarga w sprawie wykonania ww. wyroku. Pierwsza skarga wniesiona w dniu 15 grudnia 2014 roku została odrzucona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w dniu 30 kwietnia 2015 roku w sprawie II SA/Po 28/15. W związku z wniesieniem przez Pana M. kolejnej skargi, organ wyjaśnił, że nie czekając na wezwanie już w dniu 7 listopada 2014 roku została skarżącemu udzielona informacja w zakresie jego wniosku z dnia 5 stycznia 2013 roku. W dniu19.11.2014 roku wpłynął prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie oraz pismo skarżącego wzywające do wykonania wyroku. Tym samym w dniu 28 listopada 2014 roku Skarbnik Gminy, pismem z dnia 25 listopada 2014 roku powtórnie udzielił informacji publicznej skarżącemu w zakresie wniosku z dnia 5 stycznia 2013 roku odnosząc się do poszczególnych punktów wniosku. Skarbnik zwrócił skarżącemu uwagę na konieczność doprecyzowania wniosku jeżeli informacja w ocenie skarżącego nie wyczerpuje zakresu informacji wskazanych we wniosku. Skarbnik w szczególności zwrócił skarżącemu uwagę na wcześniejsze wnioski skarżącego, w których skarżący precyzyjnie określał zakres żądania. W dniu 4 grudnia 2014 roku skierowane zostało do skarżącego pismo o podanie konta bankowego w celu zwrócenia skarżącemu zgodnie z treścią wyroku kosztów postępowania W odpowiedzi na pismo skarbnika z dnia 25 listopada 2014 roku skarżący w dniu 15 grudnia2014 r. wniósł skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a w odpowiedzi na pismo o podanie nr rachunku bankowego pismo w trybie art. 241 k.p.a. do Rady Gminy. W odpowiedzi na skargę organ w dniu 30 grudnia 2014 roku raz jeszcze zwrócił się o sprecyzowanie szczegółowości informacji, których się domaga. W szczególności zaś organ poprosił o sprecyzowanie w zakresie jakich punktów informacja jest niewystarczająca. Do dnia przekazania skargi skarżący nie wskazał nr rachunku bankowego, nie sprecyzował jak szczegółowych informacji jeszcze żąda, ani nie wskazał w jakim zakresie nie uzyskał odpowiedzi na wniosek z dnia 5 stycznia 2014 roku, pomimo gotowości organu do udzielenia bardziej szczegółowych informacji. Ostatecznie zwrot kosztów postępowania nastąpił przekazem pocztowym na adres skarżącego. W dniu 18 maja 2015 roku doręczone zostało Gminie postanowienie o odrzuceniu skargi Pana M. w sprawie II SA/Po 28/15. W dniu 20 maja 2015 roku doręczone zostało organowi wezwania Pana M. do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wskazujące pięciodniowy termin na wykonania wyroku. W dniu 25 maja 2015 roku Skarbnik Gminy kolejny raz wyjaśnił skarżącemu poszczególne pozycje budżetu za 2012 rok wskazując, że w zakresie w jakim informacja nie została udzielona dostępna jest na stronach BIP Urzędu Gminy pod adresem: http://bip.wloszakowice.pl/dokument/5206. Jednocześnie Skarbnik wskazała, że prosi o sprecyzowanie wezwanie w celu umożliwienia Gminie wywiązania z orzeczenia sądu, w szczególności poprzez wskazanie w jakim zakresie informacji jeszcze żąda ponad tą już udzieloną. Skarżący nie udzielił żadnej odpowiedzi na pismo Skarbnik Gminy wnosząc w dniu 3 czerwca 2015 roku skargę na niewykonanie wyroku. W ocenie organu, skarżącemu nie zależy na uzyskaniu konkretnych informacji a jego kolejne pismo nosi znamiona pieniactwa. Ocena taka wynika z faktu wielości składanych podań przez skarżącego. Jak już wskazywał organ, Skarżący przez 4 dni potrafił złożyć 9 wniosków o informację publiczną. W samym 2014 roku skarżący złożył 57 różnych podań (wnioski o informację publiczną, wnioski i skargi w trybie k.p.a.). Na taką ocenę wpływa również fakt, że informacja publiczna przez Skarbnika została udzielona w zakresie w jakim nie została opublikowana w BIP gminy. Przy czym w piśmie skarżący został o tym powiadomiony. Nie bez znaczenia dla kształtu i szczegółowości udzielonej przez Skarbnika informacji były wcześniej składane wnioski skarżącego. Skarżący chcąc bardziej szczegółowych informacji artykułował to w składanych przez siebie wnioskach. Zaznaczyć przy tym należy, że skarżący nie podjął z organem żadnej współpracy w zakresie wyjaśnienia w jakich obszarach udzielona informacja jest dla niego niewystarczająca. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga okazała się niezasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jak wynika przy tym z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, ani podstawą prawną. Na wstępie trzeba zauważyć, że wyrokiem z dnia 6 września 2013 r. w sprawie IISAB/Po 79/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny zobowiązał Wójta Gminy do załatwienia wniosku skarżącego z dnia 5 stycznia 2013 r. w terminie 14 (czternastu) dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku ,w pkt. II. Stwierdził , że bezczynność Wójta Gminy nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, i w pkt. III. zasądził od Wójta Gminy na rzecz skarżącego kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych. Skargi kasacyjne złożone przez obie strony zostały oddalone wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 września 2013 r. w sprawie I OSK 3040/13 Okoliczności te należy uznać za bezsporne gdyż wynikają z treści wskazanych orzeczeń. Podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowił art. 154 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Jednocześnie art. 154 § 3 p.p.s.a. wskazuje, że wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o jakiej mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Powyższa grzywna wymierzana jest natomiast w świetle art. 154 § 6 p.p.s.a. do wysokości dziesięciokrotnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Odnosząc te uwagi do specyfiki rozważanej sprawy, należy przede wszystkim zauważyć, że akta administracyjne zostały zwrócone do Urzędu Gminy w dniu 19 listopada 2014 r. i organ był zobowiązany zgodnie z treścią wyroku sądu z dnia 6 września 2013 r. II SAB/Po 79/13 udzielić odpowiedzi w terminie 14 dni tj do dnia 3 grudnia 2014 r. Z niekwestionowanych ustaleń wynika, że organ drogą elektroniczną wysłał do wnioskodawcy żądane informacje jeszcze przed otrzymaniem wyroku z uzasadnieniem bo w dniu 7 listopada 2014 r. Po rzeczywistym otrzymaniu wyroku sądu organ ponownie, powtórnie pismem z dnia 25 listopada 2015 r. udzielił wnioskodawcy żądanych informacji. Oznacza to z kolei, że w chwili składania skargi z dnia 3 czerwca 2015 r r. organ administracji publicznej nie pozostawał już w stanie bezczynności po wydaniu wyroku przez NSA z dnia 5 września 2014 r. Brak więc było podstaw do wymierzenia z tego tytułu grzywny Wójtowi Gminy. W myśl art. 154 § 3 p.p.s.a. wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o jakiej mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi, co jednak prowadzi a contrario do wniosku, że stan bezczynności organu administracji publicznej musi istnieć w chwili wniesienia skargi o wymierzenie grzywny. Wymóg ten nie został jednak spełniony w rozpatrywanej sprawie. Istotą skargi wszczynającej postępowanie w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za bezczynność lub przewlekłość po wyroku sądu jest żądanie zastosowania przez sąd określonych środków mających na celu ukaranie organu oraz jego dyscyplinowanie. Zastosowanie grzywny może mieć zatem miejsce, gdy po wyroku uwzględniającym skargę na bezczynność, organ administracji pozostaje w bezczynności z przyczyn zależnych od tego organu. Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć zaniechanie podjęcia lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem. Skarga o wymierzenie organowi grzywny, o jakiej mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., nie przysługuje w sytuacji, gdy po wyroku stwierdzającym bezczynność organu, organ wyda decyzję lub tez udzieli wnioskowanej informacji publicznej lecz jej treść nie będzie satysfakcjonowała lub nie będzie spełniała oczekiwań wnioskodawcy. Jeśli zainteresowany chce jeszcze dalszych informacji to musi złożyć kolejny wniosek o jej udzielenie i dla nowego wniosku biegną nowe terminy dla jego załatwienia W tej sytuacji Sąd nie znalazł żadnych podstaw do uwzględnienia skargi. Skarga jako niezasadna podlegała zatem oddaleniu na mocy art. 151 p.p.s.a.