II SA/Po 598/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A spółka komandytowo-akcyjna z siedzibą w L. na uchwałę Rady Gminy S. z dnia [...] 2009 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 500 zł (słownie: pięciuset złotych). /-/ Wiesława Batorowicz W dniu 4 stycznia 2013 r. do Rady Gminy S. wpłynęło wezwanie A S.K.A., dalej "spółka A", w którym spółka (reprezentowana przez pełnomocnika procesowego) domagała się usunięcia naruszenia prawa i zmiany uchwały nr [...] Rady Gminy S. z dnia [...] 2009 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w miejscowości B. dla działki o numerze ewidencyjnym [...], (k. 5-6 akt adm.). W odpowiedzi na wezwanie Rada Gminy (Przewodniczący Rady) wyjaśniła, że podjęła uchwałę nr [...] z dnia [...] 2013 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w miejscowości B. dla działki o nr ewid. [...], kierując się wnioskiem właściciela tego terenu w sprawie zmiany planu miejscowego i wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W uzasadnieniu tej uchwały stwierdzono, że wezwanie do usunięcia naruszeń prawa i zmiany uchwały nr [...] Rady Gminy S. z dnia [...]2009 r. uważa się za niezasadne ze względu na brzmienie art. 3 ust. 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r., z którym zapis tej uchwały jest zgodny; jednocześnie jednak z uwagi na równoczesny wniosek właściciela terenu o zmianę planu przystąpiono do zmiany planu w tym zakresie. Odpowiedź z dnia [...] lutego 2013 r. na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została doręczona spółce A w dniu 6 lutego 2013 r. wraz z podjętą uchwałą nr [...] z dnia [...] 2013 r. i uzasadnieniem do niej (k. 7-8 akt sąd.). W dniu 24 kwietnia 2013 r. (data stempla pocztowego) spółka A wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na uchwałę nr [...] Rady Gminy S. z dnia [...] 2009 r., zaskarżając ten akt w całości i domagając się stwierdzenia jego nieważności. Skarga została opłacona przy jej wniesieniu wpisem w wysokości 500 zł. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy S. (działający z jej upoważnienia Wójt Gminy S., reprezentowany przez pełnomocnika procesowego) wniosła o umorzenie postępowania z uwagi na cofnięcie skargi przez spółkę A, a jednocześnie nie zgodziła się z zarzutami skargi. W dniu 27 maja 2013 r. do Sądu wpłynęło pismo spółki A z dnia 21 maja 2013 r., w którym strona oświadczyła, że cofa w całości skargę w przedmiotowej sprawie i wnosi o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga jako spóźniona podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl § 2 powołanego przepisu, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W niniejszej sprawie została wniesiona skarga na uchwałę Rady Gminy S. z dnia [...] 2009 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Podstawa prawną jej wniesienia jest art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591, z późn. zm.). Zgodnie z treścią tego przepisu każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Termin do wniesienia skargi, o której mowa w art. 101 ust. 1 powołanej ustawy wynosi trzydzieści dni, a jego bieg rozpoczyna się następnego dnia po dniu, w którym skarżącemu została doręczona przez właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego odmowa usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego albo też po upływie 60 dni, w czasie których organ miał obowiązek ustosunkować się do takiego wezwania. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 lutego 2012 r. sygn. akt II OSK 166/12 (LEX nr 1121181, orzeczenie dostępne w Internecie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W przedmiotowej sprawie skarżąca spółka skierowała do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu 4 stycznia 2013 r. (data wpływu do organu), a odpowiedź organu z dnia [...] lutego 2013 r. wraz z podjętą uchwałą nr [...] Rady Gminy S. z dnia [...] 2013 r. i uzasadnieniem do niej została doręczona stronie w dniu 6 lutego 2013 r. W konsekwencji termin do wniesienia skargi na uchwałę nr [...] z dnia [...] 2009 r. (30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu) upłynął w dniu 8 marca 2013 r., natomiast skarga została wniesiona do tutejszego Sądu dopiero w dniu 24 kwietnia 2013 r. Należy zatem stwierdzić, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga została złożona z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Trzeba także wspomnieć, że umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga została skutecznie cofnięta w rozumieniu art. 60 p.p.s.a. Skutecznie można zaś cofnąć tylko taką skargę, która nie jest dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu. W niniejszej sprawie skarga nie została wniesiona skutecznie, gdyż jest spóźniona, zatem cofnięcie takiej skargi jest bezskuteczne i nie może doprowadzić do umorzenia postępowania. W tym stanie rzeczy skarga, jako spóźniona, podlega odrzuceniu zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., jak też orzeczono w punkcie I sentencji. W konsekwencji zaktualizował się obowiązek orzeczenia z urzędu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi (punkt II sentencji). /-/ Wiesława Batorowicz