II SA/Po 641/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lutego 2014 r., Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy; postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ Wiesława Batorowicz Pismem z dnia [...] maja 2014 r. M. B. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wskazaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lutego 2014 r., Nr [...]. M. B. wniósł jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego zakończenia postępowania ze skargi, wskazując, że wykonanie decyzji może prowadzić do powstania stanu niezgodnego z prawem, którego skutków na przyszłość nie będzie można odwrócić. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie: "P.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 – orzeczenie publ. w Internecie pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci zastosowania instytucji wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie postępowania egzekucyjnego do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią rozstrzygnięcia zawartego w tym akcie. Takim rozstrzygnięciem nie jest decyzja ustalająca warunki zabudowy, która z uwagi na specyfikę regulowanego nią przedmiotu, nie ma cechy wykonalności w rozumieniu art. 61 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 26 kwietnia 2013 r., sygn. akt II OZ 322/13, postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2013 r., sygn. akt II OZ 40/13 i postanowienie NSA z dnia 22 stycznia 2013 r., sygn. akt II OZ 14/13 – orzeczenia publ. w Internecie pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Ustalenie warunków zabudowy terenu nie przesądza jeszcze o lokalizacji inwestycji, nie upoważnia też do rozpoczęcia robót budowlanych. Ustala jedynie, czy projektowane zamierzenie inwestycyjne, planowane na określonym obszarze, jest zgodne z przepisami prawa oraz określa warunki, jakie należy spełnić w dalszym etapie procesu inwestycyjnego. Tym samym, z uwagi na charakter decyzji, której wstrzymania domaga się strona skarżąca, nie można mówić o ewentualnym powstaniu skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Przytoczona we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumentacja nie może odnieść zamierzonego skutku, gdyż nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy w trybie cytowanego przepisu ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/ Wiesława Batorowicz