II SA/Po 658/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Jan Szuma po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na postanowienie W. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 4 maja 2017 r., [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić skargę /-/ J. Szuma A. K. pismem z dnia 12 czerwca 2017 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na postanowienie W. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 4 maja 2017 r., nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jedn. Dz. U. z 2016, poz. 718, dalej "P.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje, między innymi, orzekanie w sprawach skarg na "postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu". W tym miejscu można dodać, że wskazany wyżej przepis został znowelizowany z dniem 15 sierpnia 2015 r. mocą ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658). Nowelizacja ta ograniczyła kognicję sądów administracyjnych co do postanowień z art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. wyłączając z niej postanowienia wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowienia, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. W myśl art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie na skarżącą nałożona została grzywna w celu przymuszenia do wykonania obowiązku poddania małoletniego J. K. obowiązkowym szczepieniom ochronnym. W toku prowadzonego postępowania skarżąca wniosła zarzuty, które zostały przez wierzyciela – Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. – uznane za niezasadne (k. 80 akt administracyjnych). W wyniku rozpoznania zażalenia skarżącej, W. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w dniu 4 maja 2017 r. utrzymał postanowienie organu pierwszej instancji w mocy. Skarga dotyczy postanowienia W. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 4 maja 2017 r. wydanego w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zobowiązanego, a zatem postanowienia, które na mocy art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. zostało wyłączone z kognicji sądów administracyjnych (zob. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2016 r. sygn. akt II OSK 2014/16 oraz postanowienie z dnia 18 lipca 2017 r., sygn. akt II OSK 1562/17, orzeczenia.nsa.gov.pl). Na marginesie należy wskazać, że Sąd w niniejszym postępowaniu nie bada zasadności istnienia obowiązku egzekucyjnego. Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych, bez badania jej zarzutów merytorycznych. W ramach postępowania egzekucyjnego stronom na innych etapach postępowania egzekucyjnego przysługują środki zaskarżenia podlegające następnie kontroli sądu administracyjnego. Ochrona praw uczestników tego postępowania jest możliwa w drodze zaskarżenia do sądu administracyjnego - na podstawie art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. - postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym. W aktach sprawy znajduje się postanowienie Wojewody W. z dnia 21 października 2016 r. (k. 54 akt administracyjnych) o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, na które przysługuje zażalenie do Ministra Zdrowia, o czym skarżąca została pouczona. W zaistniałej sytuacji Sąd zobligowany jest odrzucić wniesioną skargę, gdyż zainicjowana nią sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W związku z powyższym Wojewódzki Sad Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia w oparciu o treść art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. Stosownie do art. 58 ust. 3 P.p.s.a. postanowienie wydano na posiedzeniu niejawnym. /-/ J. Szuma