II SA/Po 680/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 sierpnia 2012 r. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi przez M.A., J. A. i P. A. na uchwałę Rady Miasta P. z dnia [...] 2012 r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. /-/ J. Zieliński Pismem z dnia 11 kwietnia 2012 r.pr. R. B. występujący w imieniu M. i J. A. oraz P. A. wezwał Radę Miasta P. do usunięcia naruszenie interesu prawnego przez uchylenie w całości uchwały Rady Miasta P. z dnia [...] 2012 r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "S. - rejon ulicy G. w P.". W odpowiedzi, w piśmie dnia 17 maja 2012 r. doręczonym r.pr. R. i B. w dniu 22 maja 2012 r., Prezydent Miasta P. uznał podniesione zarzuty jako bezzasadne. W dniu 6 lipca 2012 r. r.pr. R. B. wniósł skargę na powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Wraz ze skargą pełnomocnik skarżących złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podnosząc, iż w dniu "6 lipca 2012 r." słabo się poczuł i udał do lekarz rodzinnego. Mimo zastosowanego leczenie nie mógł wykonywać swoich obowiązków. Nadto w dniu 20 czerwca 2012 r. jego stan się pogorszył i lekarz wystawił mu świadectwo o niezdolności do pracy w okresie od 20 czerwca do 29 czerwca 2012 r. Dopiero po ustaniu choroby był w stanie przystąpić do zakończenia sporządzania skargi. Pełnomocnik skarżący podniósł, iż prowadzi jednoosobową kancelarię i bez swojej winy uchybił terminowi do wniesienia skargi. Przyczyna uchybienia terminowi upłynęła w dniu 30 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 dalej: p.p.s.a) sąd może na wniosek strony przywrócić termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, któremu strona uchybiła bez swojej winy. W art. 86 i 87 p.p.s.a. zostały wskazane przesłanki, których łączne zaistnienie jest warunkiem uwzględnienia takiego wniosku. Należy do nich uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu, spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony, dochowanie terminu do wniesienia wniosku oraz dopełnienie uchybionej czynności. W ocenie Sądu pełnomocnik skarżących nie uprawdopodobnił winy w uchybieniu do wniesienia skargi. W pierwszej kolejności zauważyć należy, iż zgodnie z treścią art. 101 ust 1. ustawy o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 r. (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, póz. 1591 ze zm.), każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Oceny zachowania terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, należy dokonać uwzględniając treść art. 53 § 2 p.p.s.a. oraz uchwałę siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 (sygn. akt. II OPS 2/07) wyjaśniającą powyższy przepis, w związku z rozbieżnościami orzecznictwa w zakresie jego stosowania. Zgodnie z brzmieniem tej uchwały, do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym ma zastosowanie przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. Wniosek taki wynika a contrario z art. 102a ustawy o samorządzie gminnym, który wyłącza jedynie zastosowanie w tych sprawach art. 52 § 3 i 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wyłączenie to oznacza, że pozostałe przepisy tej ustawy dotyczące wnoszenia skargi do sądu administracyjnego będą miały zastosowanie, o ile ustawa o samorządzie gminnym nie stanowi inaczej. W świetle treści art. 52 § 2 p.p.s.a. i ww. uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007, skargę należy wnieść za pośrednictwem organu gminy do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia, otrzymania odpowiedzi tego organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W przedmiotowej sprawie wniosek o usuniecie naruszenia prawa został wniesiony przez pełnomocnika skarżących w dniu 17 kwietnia 2012 r. (data wpływu wniosku do Urzędu Miasta P. - Biura Rady Miasta). Od tego dnia rozpoczął bieg sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi, który zgodnie z treścią art. 83 § 2 p.p.s.a, upłynął w dniu 18 czerwca 2012 r. (poniedziałek). W okresie biegu tego terminu organ – Rada Miasta P. - mógł udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu stałby się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpocząłby bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi (por. wyrok NSA z dnia 15 lutego 2012 r. II OSK 166/12 dostępny na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Jednakże jak wynika z akt sprawy, organ – Rada Miasta P. - nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie pełnomocnika skarżących z dnia 11 kwietnia 2012 r. a zatem sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi do sądu nie uległ przerwaniu. Nie można bowiem uznać, iż pismo Prezydenta Miasta P. z dnia 17 maja 2012 r. stanowi odpowiedź właściwego organu na wezwanie do usunięcie naruszenia prawa. Pismo to niewątpliwie nie pochodzi od organu którego akt (uchwała) jest przedmiotem zaskarżenia. Prezydent miasta nie jest organem uprawnionym do zajmowania stanowiska w sprawie ważności uchwał organu stanowiącego gminy (miasta) (por. postanowienie WSA w Bydgoszczy z dnia 1 września 2009r. o sygn. akt II SA/Bd 460/09 i postanowienie NSA z dnia 3 lutego 2009 r. o sygn. akt II OSK 87/09 – dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Pełnomocnik skarżących wnosząc o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wykazał, iż w okresie od 20 czerwca do 29 czerwca 2012 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim i był niezdolny do wykonywania pracy. Niemniej okoliczność ta nie uzasadnia w żaden sposób niedochowania terminu do wniesienia przedmiotowej skargi, który upłynął, jak wykazano powyżej, w dniu 18 czerwca 2012 r., a zatem przed okresem wskazanym w przedłożonym zaświadczeniu lekarskim. Pełnomocnik skarżących podniósł co prawda, iż w dniu "6 lipca 2012 r." (chodziło prawdopodobnie o dzień 6 czerwca 2012 r.) poczuł się słabo w związku z czym udał do lekarza rodzinnego i nie był w stanie wykonywać swoich obowiązków, jednakże w żaden sposób nie uprawdopodobnił – nie przedłożył stosownego zaświadczenia lekarskiego, iż rzeczywiście w dniu tym odbył wizytę lekarską, a stan jego zdrowia u uniemożliwił mu na sporządzenie i wniesienie skargi przed dniem 18 czerwca 2012 r. W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a. odmówił przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi. /-/ J. Zieliński