II SA/Po 691/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz Asesor WSA Arkadiusz Skomra po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu [...] lutego 2022 r. sprawy ze skargi R. A. na decyzję Prezesa Sądu z dnia [...] lipca 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Decyzją z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] Prezes Sądu utrzymał w mocy zaskarżoną przez R. A. decyzję nr [...] Prezesa Sądu Okręgowego [...] z dnia [...] czerwca 2021 r. (znak [...]), wydaną w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Decyzje te zostały wydane w następujących okolicznościach sprawy. W piśmie z dnia [...] kwietnia 2021 r. R. A. (dalej również: wnioskodawca; skarżący) zwrócił się do Prezesa Sądu Okręgowego w [...] (dalej również: Prezes Sądu Okręgowego; organ I instancji) o udostępnienie informacji publicznej w postaci kserokopii wszystkich postanowień wydanych w styczniu 2015 r. przez Sąd Okręgowy w [...] - III Wydział Penitencjarny w trybie art. 77 § 1 Kodeksu karnego (dalej: k.k.). W odpowiedzi na wniosek Prezes Sądu Okręgowego, po ustaleniu liczby orzeczeń objętych wnioskiem oraz charakteru żądanej informacji – tj. uznawszy ją za informację przetworzoną, której uzyskanie możliwe jest po wykazaniu jej szczególnego znaczenia dla interesu publicznego – wezwał wnioskodawcę do wykazania istnienia powyższej przesłanki (pismo z dnia [...] maja 2021 r.). Skarżący w piśmie z dnia [...] maja 2021 r. odmówił wykazania tejże przesłanki, podnosząc, że osoba występująca o udostępnienie informacji publicznej nie musi wskazywać powodów, dla których spełnienie jej żądania będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego, zaś informacja, której się domaga jest informacją prostą. Wobec powyższego Prezes Sądu Okręgowego [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2021 r. odmówił skarżącemu udostępnienia żądanej informacji. W uzasadnieniu przedstawił argumentację co od charakteru żądanej informacji, a także wskazał szczegółowo czynności, jakie należałby podjąć w celu zrealizowania wniosku, jak i zakres czasowy potrzebny dla ich wykonania. Ponadto omówił okoliczności wskazujące na brak indywidualnych, realnych i konkretnych możliwości wnioskodawcy w zakresie wykorzystania żądanych informacji dla dobra ogółu. Wskazał również na znane Sądowi Okręgowemu działania wnioskodawcy w zakresie składanych wniosków o udostępnienie informacji publicznej, które nie służą realizacji właściwych uprawnień, lecz mają charakter nadużycia prawa, a ich celem jest zakłócenie funkcjonowania Sądu Okręgowego [...]. W odwołaniu (pismo procesowe z dnia [...] czerwca 2021 r.) od tej decyzji skarżący domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji i nakazania organowi I instancji udostępnienia żądanej informacji. Ponadto przedstawił stanowisko dotyczące charakteru żądanej informacji publicznej, kwestionując stanowisko organu I instancji i podnosząc brak podstaw do uznania tej informacji za informację przetworzoną. Prezes Sądu (dalej również: Prezes Sądu Apelacyjnego; organ II instancji; organ odwoławczy), w podstawie prawnej decyzji z dnia [...] lipca 2021 r., powołał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2021 r., poz. 735) - dalej: k.p.a. oraz art. 16 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2020 r., poz. 2176). Motywując utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji Prezesa Sądu Okręgowego [...], organ II instancji przedstawił stan faktyczny sprawy i stwierdził, że uzyskanie przetworzonej informacji pobocznej wiąże się z poniesieniem określonych kosztów oraz wysiłku - zwłaszcza o charakterze organizacyjnym (kadrowym, czasowym), trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami danego organu. Prezes Sądu Apelacyjnego podniósł, że określone zabiegi niezbędne dla pozyskania żądanej informacji czynią informacją przetworzoną nawet informację prostą, której udzielenie jest skorelowane z potrzebą istnienia interesu publicznego. Dodał, że informacja przetworzona to informacja, która zostanie przygotowana przez podmiot zobowiązany "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów; przy użyciu dodatkowych sił i środków; na podstawie posiadanych przez podmiot danych. Wobec tego organ odwoławczy uznał, że udzielanie informacji publicznej przetworzonej podmiotom, które nie zapewniają, iż zostanie ona wykorzystana w celu usprawnienia funkcjonowania organów państwa, przemawia za przyjęciem, iż po stronie wnioskodawcy nie występuje interes publiczny uzasadniający udzielenie żądanej informacji. Stwierdził przy tym, że przesłankę "szczególnej istotności dla interesu publicznego", określoną w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., należy uznać za wypełnioną w takiej sytuacji, w której pozyskanie określonej informacji i jej upublicznienie leży w interesie nie tylko wnioskodawcy, ale także innych obywateli. Zdaniem organu II instancji, Prezes Sądu Okręgowego prawidłowo ustalił, że w świetle możliwości wyodrębnienia i przygotowania żądnych przez wnioskodawcę informacji ma ona charakter przetworzony; zrealizowanie wniosku wymaga, tak jak to zasadnie stwierdził Prezes Sądu Okręgowego, opisanego w zaskarżonej decyzji znacznego nakładu środków, a przede wszystkim dodatkowej pracy wielu osób, trudnej do pogodzenia z bieżącymi działaniami tego sądu. W ocenie organu odwoławczego, konieczna dla zrealizowania wniosku analiza wielu akt spraw niewątpliwie wymaga dodatkowej pracy, trudnej do wykonania przy jednoczesnej konieczności zapewnienia bieżącego, sprawnego funkcjonowania sądu. Dodał, że powyższe ma ponadto szczególne znaczenie w aktualnym stanie epidemii, wiążącym się ze zmianami w organizacji pracy sądów i zwiększonymi absencjami pracowników. Zdaniem Prezesa Sądu Apelacyjnego, nie bez znaczenia jest także fakt, że skarżący ma wiedzę, że przykładowe orzeczenia wszelkich kategorii – również tych objętych wnioskiem – są dostępne w powszechnie dostępnym portalu orzeczniczym. Końcowo organ II instancji stwierdził, że skoro skarżący nie wykazał istnienia przesłanki szczególnego znaczenia żądanej informacji dla interesu publicznego, to Prezes Sądu Okręgowego prawidłowo odmówił udostępnienia informacji wskazanej we wniosku. W skardze Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. R. A. zakwestionował rozstrzygnięcie organu II instancji w całości i podtrzymał swoje stanowisko, zawarte w odwołaniu z dnia [...] czerwca 2021 r. od decyzji Prezesa Sądu Okręgowego [...]. W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Apelacyjnego, reprezentowany przez pełnomocnika procesowego, podtrzymał opinię wyrażoną w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Ustanowiony dla skarżącego pełnomocnik z urzędu nie przedstawił odrębnego stanowiska w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw. W pierwszej kolejności Sąd wyjaśnia, że niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym i rozstrzygnięta na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt 2 i art. 120 p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329) - dalej: p.p.s.a. Na wstępie rozważań merytorycznych Sąd zaznacza, że pomiędzy stronami nie było sporu co do zasadniczego charakteru żądanej informacji, tj. nie kwestionowano, iż informacje, których udostępnienia domagał się zainteresowany, mają walor informacji publicznej. Również Sąd nie miał w tym względzie żadnych wątpliwości. Żądanie zainteresowanego dotyczyło informacji publicznej, a Prezes Sądu Okręgowego [...] był podmiotem zobowiązanym do jej udostępnienia na warunkach określonych w przywołanej ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, która reguluje zarówno zakres podmiotowy i przedmiotowy jej stosowania, jak i procedurę oraz tryb udostępniania informacji publicznej. Prezes sądu powszechnego – w tym wypadku prezes sądu okręgowego – należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, o Którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Sądy są niewątpliwie organami władzy publicznej. Ponieważ zgodnie z art. 22 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 2020 r., poz. 2072) prezes sądu kieruje sądem, reprezentuje go na zewnątrz (z wyjątkiem spraw należących do dyrektora sądu lub kierownika) i jednocześnie pełni czynności z zakresu administracji sądowej. Jest on też właściwym organem do załatwiania spraw z zakresu dostępu do informacji publicznej (tak: I. Kamińska, M. Rozbicka -Ostrowska, komentarz do art. 4, punkt 2 [w:] I. Kamińska, M. Rozbicka - Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, wyd. III, LEX/el. 2016). Informacje, których udostępnienia skarżący domagał się od organu, stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Zgodnie z tym przepisem każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną i podlega udostępnieniu oraz ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie określonym w tejże ustawie. Udostępnieniu podlegają w szczególności informacje o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, a zwłaszcza aktów administracyjnych (i odpowiednio innych rozstrzygnięć) oraz m.in. treść orzeczeń sądów powszechnych (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p.). Udostępnianie informacji publicznych następuje m.in. w drodze ogłaszania informacji publicznych, w tym dokumentów urzędowych, w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa w art. 8, względnie udostępniania jest na wniosek, bądź w centralnym repozytorium (art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4 u.d.i.p.). Przepis art. 10 ust. 1 u.d.i.p. stanowi zaś, że informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek. Wspomniany przez Prezesa Sądu Apelacyjnego fakt umieszczenia przykładowych orzeczeń wszelkiej kategorii w powszechnie dostępnym portalu orzeczniczym sądów powszechnych nie spełnia warunku udostępniania konkretnej informacji publicznej w Biuletynie Informacji Publicznej bądź w centralnym repozytorium. Dlatego też fakt ten nie mógł stanowić – i w istocie nie stanowił –podstawy do odmowy udostępnienia informacji publicznej w przedmiotowej sprawie. Przyczyną odmowy udostępnienia informacji publicznej było, stwierdzone przez organy, niewykazanie przez skarżącego istnienia przesłanki szczególnego znaczenia żądanej informacji dla interesu publicznego. Zdaniem tutejszego Sądu organ odwoławczy prawidłowo utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezesa Sądu Okręgowego [...]. Odmowa udostępnienia skarżącemu informacji wskazanej we wniosku była zasadna. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wprowadzone w tym przepisie przez prawodawcę pojęcie informacji przetworzonej, ograniczające prawo dostępu do informacji publicznej, nie zostało zdefiniowane. Rozumienie kryterium "przetworzenia" zostało jednak ukształtowane w praktyce orzeczniczej, stanowiąc reakcję na zróżnicowane stany faktyczne. Aktualnie sprowadza się ono do dwóch ujęć, komplementarnych względem siebie. Jedno w ramach przetworzenia uwzględnia aspekt jakościowy zmian wprowadzanych w odniesieniu do informacji prostych, drugie zaś zwraca uwagę na aspekt techniczny i ilościowy, traktując przetworzenie informacji prostych w kategoriach czynności, jakim muszą zostać poddane, aby uzyskać dane podlegające udostępnieniu. Obydwa te rozumienia "przetwarzania" informacji prostych nie stoją w sprzeczności z potocznymi znaczeniami językowymi, nie wprowadzają zatem w tym względzie dysonansu na płaszczycie prawa i praktyki życiowej. Nie stanowią też ujęć wzajemnie konkurencyjnych i wykluczających się, ale uzupełniają się, tworząc dwa kryteria uznawania informacji publicznej za informację przetworzoną (patrz: wyrok NSA z dnia 17 września 2020 r. sygn. akt I OSK 396/20, dostępny w Internecie: http://orzeczenia.gov.pl). W pierwszym rozumieniu informacja przetworzona, to informacja jakościowo nowa, nieistniejąca dotychczas w ostatecznej treści i postaci, jej wytworzenie wymaga podjęcia przez podmiot zobowiązany określonych czynności analitycznych, porządkujących w odniesieniu do posiadanego zbioru danych. Przetworzeniem w tym aspekcie jest zebranie, często na podstawie różnych kryteriów, informacji prostych, a następnie ich zanalizowanie, zredagowanie, opracowanie w postaci nowego dokumentu i nowej informacji o treści, która do tej pory w takiej postaci nie istniała. Drugie rozumienie informacji przetworzonej dotyczy przypadków, gdy żądanie udostępnienia istniejącej informacji publicznej ma taki zakres i rozmiar, że wymaga od podmiotu zobowiązanego podjęcia działań poza zakresem jego rutynowych czynności, a nakierowanych na przygotowanie żądanej informacji i nadanie jej formy umożliwiającej udostępnienie, albowiem proste udostępnienie w formie posiadanej przez podmiot zobowiązany nie jest możliwe. W tym drugim rozumieniu suma informacji prostych, w zależności od nakładu koniecznej pracy i środków wiążących się z ich wyselekcjonowaniem i przygotowaniem, może być traktowana jako informacja przetworzona (tak np. NSA w wyrokach z dnia: 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OSK 977/11, 5 marca 2015 r. sygn. akt I OSK 863/14, 4 sierpnia 2015 r. sygn. akt I OSK 1645/14, 19 grudnia 2017 r. sygn. akt I OSK 1362/17, 18 grudnia 2019 r. sygn. akt I OSK 1056/18 i 18 maja 2020 r. sygn. akt I OSK 4369/18 - dostępnych jw., oraz I. Kamińska, M. Rozbicka - Ostrowska, [ibidem] komentarz do art. 3). Tak przedstawione rozumienie informacji przetworzonej wymaga uwzględnienia okoliczności danego przypadku i ich oceny przez pryzmat zakresu i rodzaju czynności koniecznych do przygotowania informacji o treści i zakresie żądanym przez wnioskodawcę. Należy zatem podkreślić, że okoliczności z tym związanych, przedstawionych w formie szczegółowych wyliczeń przez organ I instancji, nie zakwestionowano i nie podważono w toku postępowania przed organami administracji. Nie uczyniono tego również w niniejszym postępowaniu sądowym. Ich uwzględnienie uzasadnia natomiast wniosek, że przygotowanie żądanego zestawu 30 orzeczeń w formie możliwej do udostępnienia wnioskodawcy łączy się w sprawie z takim zakresem czynności, dla których uzasadnieniem może być wzgląd na interes publiczny. Działania niezbędne dla pozytywnego załatwienia wniosku skarżącego ingerują bowiem nadmiernie w zwykłe czynności podmiotu zobowiązanego. Przypomnieć zatem należy, że według szacunków organu I instancji przedmiotowy wniosek dotyczy 30 postanowień wraz z uzasadnieniem, których przygotowanie do udostępnienia wymaga ich anonimizacji, a zatem oddelegowania pracownika, który będzie musiał podjąć następujące czynności: 1) wyselekcjonowanie orzeczeń według kryteriów wskazanych przez wnioskodawcę; 2) przygotowanie wniosków o wydanie 30 teczek akt z archiwum; 3) pobranie 30 akt spraw z archiwum; 4) odszukanie w aktach każdej sprawy żądanego orzeczenia wraz z uzasadnieniem; 5) wykonanie fotokopii każdego z 30 postanowień wraz z uzasadnieniem w celu dokonania dalszych czynności; 6) następnie szczegółowe przeanalizowanie treści każdego postanowienia i uzasadnienia w celu ustalenia tych fragmentów, które zawierają dane wrażliwe i informacje umożliwiające ustalenie danych osobowych i innych danych wrażliwych, a także informacje niejawne oraz objęte tajemnica prawnie chronioną; 7) zanonimizowanie treści każdej z 30 kopii postanowień wraz z uzasadnieniem w zakresie danych wskazanych w pkt 6; 8) ponowne skopiowanie już zanonimizowanych orzeczeń z uzasadnieniem w celu wysłania do wnioskodawcy i pozostawienia w aktach sprawy po jednym egzemplarzu przygotowanych dokumentów, 9) przygotowanie pisma przewodniego i wysyłki zanonimizowanych dokumentów. Organ ocenił, że wykonanie tych czynności będzie dotyczyło łącznie ok. 120 stron dokumentów, a szacowany czas oddelegowanego pracownika to 1-2 dni robocze. Zdaniem organu, konieczność zaangażowania sił i środków w celu przygotowania żądanej informacji niewątpliwe wpłynie i czasowo ograniczy zakres realizowanych zadań przez III Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych, co wskazuje na to, że wniosek dotyczy informacji przetworzonej. W takich warunkach organ I instancji zasadnie uznał, po przeanalizowaniu wniosku skarżącego, jak również jego stanowiska będącego odpowiedzią na wezwanie do wykazania szczególnego interesu publicznego, że wniosek dotyczy informacji przetworzonej. Treść orzeczeń sądów jest – jak już wspomniano – informacją publiczną, co jednakże nie wyklucza przypadków, gdy zbiór takich orzeczeń przygotowany w zakresie objętym wnioskiem staje się informacją przetworzoną. Informacja taka wprawdzie zachowuje swój publiczny charakter, ale jej udostępnienie zależy od znaczenia dla interesu publicznego, co równoważy obciążenia związane z jej przygotowaniem. Organ, kwalifikując żądaną informację jako informację przetworzoną, o swojej ocenie powinien powiadomić stronę wnioskującą, tak aby miała możliwość wykazania w zakreślonym przez podmiot zobowiązany terminie, że zachodzi przesłanka warunkująca uzyskanie informacji, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Po upływie wyznaczonego terminu, nawet w sytuacji milczenia strony, podmiot zobowiązany powinien, dla zrealizowania obowiązków wynikających z powołanej ustawy, albo udostępnić żądaną informację albo wydać decyzję odmowną, wykazując w niej brak przesłanki przewidzianej w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. (tak NSA w wyroku z dnia 16 kwietnia 2020 r. sygn. akt I OSK 2937/19, dostępnym jw.). Jak to już zostało wyjaśnione, organy wykazały, że czynności związane z przygotowaniem żądanego zestawu informacji stanowią o powstaniu informacji przetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Zarazem brak jest podstaw do przyjęcia, że w tej sprawie wystąpiła szczególna istotność żądanych informacji dla interesu publicznego. Wobec powyższego, stanowisko skarżącego (sformułowane w trakcie postępowania w sprawie udostępnienia informacji), że wnioskodawca nie musi wykazywać powodów, dla których spełnienie jego żądania będzie szczególne istotne dla interesu publicznego, było o tyle chybione, że organy nie dostrzegły tego rodzaju wartości w przedmiotowej sprawie, a skarżący nie podjął próby przekonania organów, że jest inaczej. Podmiot występujący o udostępnienie informacji publicznej nie musi na etapie składania wniosku wiedzieć, że informacja, której się domaga, ma charakter informacji publicznej przetworzonej. Wnioskodawca powinien być zawiadomiony o stanowisku organu co do charakteru żądanej informacji publicznej i mieć możliwość wykazania, że udzielenie mu danej informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Nie musi jednak wykazywać powodów, dla których występuje o udzielenie mu informacji publicznej i w tym zakresie nie można od niego żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego (art. 2 ust. 2 u.d.i.p.). Dlatego też podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powinien poinformować wnioskodawcę, że dana informacja jest w jego ocenie informacją przetworzoną, wobec czego udostępnienie takiej informacji jest możliwe w zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Tak zatem należało odczytywać wezwanie z dnia [...] maja 2021 r., które Prezes Sądu Okręgowego [...] skierował do skarżącego. Pismo to, wskazujące na charakter żądanej informacji, sygnalizowało uzależnienie jej udostępnienia od szczególnego znaczenia dla interesu publicznego. W ten sposób organ zrealizował swój obowiązek poinformowania wnioskodawcy o okolicznościach mających znaczenie dla rozpoznania sprawy. Wezwanie wnioskodawcy do wykazania, że uzyskanie żądanych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego obiektywnie nie stanowiło jednak zobowiązania do wykazania interesu prawnego lub faktycznego (których cechą jest indywidualny charakter), którego niewykonanie samoistnie prowadziłoby do odmowy udostępnienia żądanej informacji. Dopiero gdy przeprowadzona przez podmiot zobowiązany ocena spełnienia przesłanki z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. będzie negatywna – powinien on na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. wydać decyzję o odmowie udostępnienia żądanej informacji (por. wyrok NSA z dnia 7 lipca 2021 r. sygn. akt III OSK 3142/21, dostępny jw.). Tak też było w niniejszej sprawie. Decyzja odmowna zostały w niniejszej sprawie wydana w zasadzie nie z tego powodu, że skarżący nie wykazał szczególnego znaczenia informacji dla interesu publicznego (czego faktycznie nie uczynił), ale dlatego, że w ocenie organów udzielenie tej informacji nie znajdowało uzasadnienia w szczególnym jej znaczeniu dla interesu publicznego, co zostało wykazane. Na to przede wszystkim wskazuje stanowisko Prezesa Sądu Okręgowego, przedstawione w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] czerwca 2021 r. Organ ten powołał się na znaną mu aktywność R. A., która ze względu na okoliczności kierowanych do Sądu Okręgowego [...] wniosków o informację publiczną wskazuje na to, że skarżący próbuje wykorzystać instytucję dostępu do informacji publicznej dla osiągnięcia innego celu niż troska o dobro publiczne, jakim jest prawo do przejrzystego państwa (i jego struktur), przestrzeganie prawa przez podmioty życia publicznego, jawność organów administracji. Organ ten ocenił, że wnioskodawca wykorzystuje prawo do informacji publicznej w celu zakłócenia funkcjonowania Sądu Okręgowego [...]. Z powyższego wynika, że organ z urzędu nie dopatrzył się w okolicznościach sprawy podstaw do uznania, że za uzyskaniem przez wnioskodawcę żądanej informacji przetworzonej przemawia szczególnie istotne jej znaczenie dla interesu publicznego. Natomiast skarżący nie uczynił nic, by wykazać, że jest inaczej. W szczególności nie wskazał, w jakim zakresie uzyskanie tej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego ani nie wyjaśnił, w jaki sposób zamierza wykorzystać uzyskane informacje dla ochrony tego interesu lub poprawy funkcjonowania organów administracji publicznej (por. wyrok NSA z dnia 4 grudnia 2019 r. sygn. akt I OSK 205/18, dostępny jw.). Wobec stwierdzenia, że organy prawidłowo uznały, iż objęte wnioskiem skarżącego informacje stanowią informację przetworzoną, a w sprawie nie zaistniały okoliczności wskazujące na to, że uzyskanie przez wnioskodawcę informacji publicznej przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego – zasadna była odmowa ich udostępnienia i wydanie decyzji na podstawie art. 16 ust. 1 i 2 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.