II SA/Po 739/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 września 2017 r. wniosku D. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. G. na decyzję Inspektor Sanitarny z dnia [...] czerwca 2017 r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu środków zastępczych; postanawia oddalić wniosek. /-/ T. Świstak D. G. wnosząc skargę na decyzję Inspektor Sanitarny z dnia [...] 2017 r. w przedmiocie nałożenia na D. G. karę pieniężną w wysokości [...] zł z tytułu wprowadzenia do obrotu w dniu 6 lipca 2016 t. w pomieszczeniach obiektu zlokalizowanego w K. przy ul. [...] środków zastępczych o nazwach: Talizman Kierowcy Mały, Talizman Kierowcy Średni, Amulet Ochronny Mały, jednocześnie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że z uwagi na wysokość nałożonej nań kary administracyjnej zasadnym jest wstrzymanie zaskarżonej decyzji, albowiem jej wykonanie może narazić skarżącego na znaczną szkodę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków (zob. postanowienia NSA z dnia 7 lutego 2014 r., I OZ 66/14, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ocena, czy grożąca szkoda jest znaczna, możliwe jest wyłącznie na podstawie analizy okoliczności konkretnej sprawy i można o niej mówić wówczas, gdy rozmiary szkody wywołane wykonaniem zaskarżonego aktu są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Trudne do odwrócenia skutki to takie skutki wykonania zaskarżonej decyzji, które wprawdzie można odwrócić, ale przy podjęciu nadmiernego w danych warunkach wysiłku. Dlatego zawarta we wniosku argumentacja, winna być poparta faktami i ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu (zob. postanowienie NSA z dnia 26 lutego 2014 r., II OZ 186/14, dostępne j.w.). Ogólnikowe twierdzenia, pozbawione szerszego uzasadnienia, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący wskazał jedynie, że z uwagi na wysokość nałożonej nań kary administracyjnej zasadnym jest wstrzymanie zaskarżonej decyzji, albowiem jej wykonanie może narazić skarżącego na znaczną szkodę. Przedstawiona przez skarżącego argumentacja odwołuje się do ogólnych stwierdzeń nie popartych żadnymi konkretnymi faktami, czy dokumentami, zatem nie daje podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku. Z uzasadnienia wniosku nie wynika, by wykonanie zaskarżonej decyzji mogło narazić skarżącego na niebezpieczeństwo wyrządzenia mu szkody znacznych rozmiarów, czy mogło spowodować trudne do odwrócenia skutki. W tych okolicznościach uznano, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Mając na względzie przedstawioną argumentację, na mocy art. 61 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. Ponadto przedmiotowa kara pieniężna została orzeczona przez organ I instancji z zastosowaniem rygoru natychmiastowej wykonalności. Skarga została sporządzona w dniu 28 czerwca 2017 r., zatem gdyby niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody było realne, to skutek ten z dużym prawdopodobieństwem wystąpiłby już w okresie poprzedzającym wniesienie skargi. Tymczasem skarżący na taki stan rzeczy w ogóle się nie powołał, zatem należy przyjąć, że ryzyko ziszczenia się ego rodzaju skutku nie jest znaczne. Zauważyć należy także, że ewentualne wady zaskarżonej decyzji będą przedmiotem merytorycznej oceny zasadności skargi, ale nie mogą uzasadniać wstrzymania wykonania decyzji, a tym bardziej prowadzić do jakiegoś rodzaju przedsądu w rozstrzygnięciu sprawy. W tej sytuacji Sąd, nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ T. Świstak