II SA/Po 749/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak Sędziowie Sędzia WSA Paweł Daniel Sędzia WSA Robert Talaga (sprawozdawca) Protokolant specjalista Edyta Rurarz - Kwietniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2026 r. sprawy ze skargi B. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 maja 2025 r., nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ja decyzję Burmistrza Gminy [...] z dnia 17 marca 2025 r., nr [...], znak [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 997 zł (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia 11 kwietnia 2024 roku (skorygowanym 25 lipca 2024 roku) B. B. zwrócił się o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji określonej jako budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego oraz budynku magazynowego na płody rolne w ramach zabudowy zagrodowej w gospodarstwie rolnym, hodowlanym i ogrodniczym. Inwestor udzielił wyjaśnień, co do spełnienia warunków zabudowy. Decyzją Nr [...] z dnia 17 marca 2025 r. ([...]) Burmistrz Gminy [...] odmówił B. B. ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego oraz budynku -magazynowego na płody rolne w ramach zabudowy zagrodowej w gospodarstwie rolnym, hodowlanym i ogrodniczym, przewidzianej do realizacji na części działki o nr ewid, [...], obręb [...]. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż inwestycja nie spełnia warunku art. 61 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, gdyż inwestor nie dysponuje powierzchnią gospodarstwa rolnego, przekraczającą średnią powierzchnią gospodarstwa rolnego w gminie [...] i nie można uznać że stanowi ona zabudowę zagrodową ani art. 61 ust. 1 pkt 1 i 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym albowiem nie kontynuuje parametrów zabudowy obszaru analizowanego oraz jest niezgodna z przepisami dotyczącymi funkcjonowania i ochrony [...] Parku Narodowego oraz zasadą przezorności określoną w ustawie prawo ochrony Środowiska. W odwołaniu pełnomocnik B. B. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie co do istotny sprawy poprzez wydanie decyzji zgodnie z wnioskiem. W jego ocenie zostały spełnione warunki określone w art. 61 ust. 1 pkt 4 ustawy o planowani i zagospodarowaniu przestrzennym. Niezasadnie podważono zarówno przedmiot zawartych umów dzierżawy jak i prawidłowości ich zawarcia przez osoby uprawnione. Brak było także podstaw do żądania zaświadczenia, że inwestor jest rolnikiem, gdyż nie stanowi przesłanki udzielenia albo odmowy udzielenia wnioskowanej inwestycji. Podniesiono także zarzut naruszenia art. 7, 8 § 1, 11, 77 § 1 i 80 k.p.a jak i 107 § 3 w zw. z art. 126 k.p.a. Decyzją z 29 maja 2025 roku, nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję nr [...] Burmistrza Gminy [...] z dnia 17 marca 2025 roku ([...]) odmawiającej ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego oraz budynku magazynowego na płody rolne w ramach zabudowy zagrodowej w gospodarstwie rolnym, hodowlanym i ogrodniczym, przewidzianej do realizacji na części działki o nr ewid, [...], obręb [...], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję w całości. W ocenie organu odwoławczego prowadzenie działalności rolniczej jest jednym z warunków uznania, że budynki służące tej działalności stanowią właśnie zabudowę zagrodową. Z akt sprawy nie wynika, aby Inwestor prowadził ww. działalność rolniczą, z którą związana miałyby być funkcjonalnie wnioskowane budynki. Ewentualna sama okoliczność posiadania/dysponowania przez Inwestora gruntami rolnymi, których powierzchnia przekracza średnią powierzchnię gospodarstwa rolnego w danej gminie nie jest wystarczająca do uznania, ze ziściła się przesłanka art. 61 ust. 4 PZP, pozwalająca uznać wnioskowaną zabudowę za zabudowę zagrodową. Nie sposób przyjąć, że nie prowadząc gospodarstwa w bliskiej odległości od terenu inwestycji można uznać planowaną inwestycję za zabudowę zagrodową związaną funkcjonalnie z "prowadzonym" przez Skarżącego gospodarstwem. Jedynie w szczególnych wypadkach, jeśli uzasadnione warunki funkcjonalne i przestrzenne prowadzenia danego gospodarstwa tego wymagają dopuszczalne jest kilka siedlisk. Pojęcie "budownictwa zagrodowego" użyte w art. 61 ust. 4 PZP musi być rozumiane w znaczeniu funkcjonalnym, tj. obejmować swym zakresem, inwestycje zagrodowe, które są organizacyjnie powiązane w ramach jednego gospodarstwa, jedynie dopuszczając ich rozproszenie przestrzenne. Brak prowadzenia gospodarstwa rolnego nie może skutkować uznaniem, że planowana inwestycja pozostaje w związku funkcjonalnym i organizacyjnym z prowadzonym obecnie gospodarstwem rolnym. Zdaniem organu odwoławczego taka zależność powyższa nie została wykazana przez inwestora. Uznanie, iż planowana przez inwestora inwestycja nie spełnia warunku art. 61 ust. 4 PZP nie powoduje bezprzedmiotowości postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji określonej we wniosku jako zabudowa zagrodowej. W sytuacji, uznania, że inwestycja nie spełnienia przesłanek art. 61 ust. 4 PZP konieczna była ocena dopuszczalności ustalenia wnioskowanych warunków zabudowy w oparciu o pozostałe regulacje art. 61 PZP, w tym art. 61 ust. 1 pkt 1 PZP. Według organu odwoławczego z analizy urbanistycznej wynikało, że granicach obszaru analizowanego brak było zabudowy. Zabudowa zagrodowa, mimo że podsiada budynek mieszkalny, nie może stanowić podstawy do wyznaczenia parametrów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Połączenie jedynie pozornie zbliżonych do siebie funkcji mieszkaniowej jednorodzinnej i zabudowy zagrodowej, w sytuacji, gdy w obszarze analizowanym znajdują się grunty rolne i zabudowa zagrodowa, nie spełnia wymogu dobrego sąsiedztwa, a więc nie jest do pogodzenia z obowiązującym porządkiem prawnym. Planowane lub oczekiwane przez strony zmiany dotyczące terenu sąsiedniego, nie mogą mieć znaczenia prawnego przy rozpoznawaniu i rozstrzygnięciu sprawy o ustalenie warunków zabudowy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu B. B. reprezentowany przez pełnomocnika zaskarżył w całości decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29.05.2025 r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzje Burmistrza Gminy [...] z dnia 17.03.2025 r. znak: [...], odmawiającą ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego oraz budynku magazynowego na płody rolne w ramach zabudowy zagrodowej w gospodarstwie rolnym, hodowlanym i ogrodniczym, przewidzianej do realizacji na części działki nr ewid. [...], obręb [...]. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy oraz naruszenie przepisów prawa procesowego, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy tj.: naruszenie art. 61 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 2024, póz. 1130), poprzez bezpodstawne uznanie, że planowana inwestycja nie mieści się w kategorii zabudowy zagrodowej, podczas gdy całość zebranego w sprawie materiału dowodowego wprost świadczy o tym, że planowana inwestycja spełnia kryteria zabudowy zagrodowej, art. 8 § 1 Kpa oraz art. 11 Kpa w zw. z art. 107 § 3 Kpa poprzez naruszenie wyrażonej w tych przepisach zasady przekonywania przejawiającym się w : - niewystarczającym uzasadnieniu zaskarżonej decyzji poprzez niepodanie przesłanek, jakimi kierował się Burmistrz Gminy [...], a w ślad za nim Samorządowe Kolegium Odwoławcze, wydając zaskarżoną decyzję, - nienależytym uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w niej zbyt ogólnych stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji, - nie odniesieniu się do wyjaśnień podniesionych przez Inwestora w toku postępowania oraz w odwołaniu z dnia 28.03.2025 r. art. 7 Kpa w zw. z art. 77 § 1 Kpa i art. 80 Kpa, poprzez wydanie decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy dla wnioskowanego przedsięwzięcia budowlanego, pomimo że organ II instancji nie zbadał w sposób wyczerpujący, nie wyjaśnił i nie uwzględnił wszystkich okoliczności faktycznych niniejszej sprawy, poprzez arbitralne przyjęcie, iż planowana przez Inwestora budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego oraz budynku magazynowego na płody rolne w ramach zabudowy zagrodowej nie jest związana z prowadzonym przez B. B. Gospodarstwie Rolnym o nr [...], polegającej między innym na uprawie winorośli, naruszenie art. 6 i 7 Kpa poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i wydanie decyzji opartej na okolicznościach, które nie zostały wyjaśnione w sposób prawidłowy, podczas gdy z zebranego materiału dowodowego wynika, że gdyby okoliczności sprawy zostały wyjaśnione w sposób prawidłowy, nie doszłoby do wydania zaskarżonej decyzji, naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu I instancji, w sytuacji gdy organ II instancji na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa winien był uchylić zaskarżoną decyzję w całości i orzec co do istoty sprawy, poprzez wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy zgodnie z wnioskiem Inwestora, art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art. 64 ust. 3 i art. 21 konstytucji RP poprzez ich niezastosowanie i ograniczenie prawa własności Inwestora, polegające na wadliwym uznaniu, iż inwestycja narusza przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, co w efekcie doprowadziło do bezzasadnego (sprzecznego z prawem) ograniczenia prawa własności. W konsekwencji wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i wydanie nowej decyzji uchylającej w całości decyzję Burmistrza Gminy [...] z dnia 17.03.2025 r. znak: [...] i ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego oraz budynku magazynowego na płody rolne w ramach zabudowy zagrodowej w gospodarstwie rolnym, hodowlanym i ogrodniczym, przewidzianej do realizacji na terenie części działki nr [...], obr. [...], w razie nieuwzględnienia skargi we własnym zakresie, o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego. Skarżący podkreślił w uzasadnieniu, że 1) prowadzi działalność rolniczą gospodarstwo rolne o numerze ewidencyjnym [...]; 2) powierzchnia prowadzonego przez niego gospodarstwa rolnego wynosi 9,8507 ha, zatem jest większa od średniego gospodarstwa rolnego w gminie [...], które wynosi 9,1 ha; 3) wnioskowana inwestycja tj. budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz budynku magazynowego na płody rolne w ramach zabudowy zagrodowej w gospodarstwie rolnym, hodowlanym i ogrodniczym przewidziana do realizacji na terenie działki nr [...] związana jest z prowadzonym przez B. B. gospodarstwem rolnym. Wobec powyższego twierdzenie organów obu instancji, iż planowana inwestycja nie spełnia warunków określonych w art. 61 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stoją w sprzeczności ze stanem faktycznym oraz zebranym w sprawie materiałem dowodowym. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniejszą argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga jest zasadna. Zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji naruszają prawo w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Istotą sporu w niniejszej sprawie jest ustalenie czy organy zasadnie nie zastosowały art. 61 ust. 4 u.p.z.p., który uprawnia do odstąpienia przy wydawaniu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy od spełnienia przesłanki tzw. dobrego sąsiedztwa, wymienionej w art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. W myśl art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p., wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku, gdy co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu. Art. 61 ust. 4 u.p.z.p. przewiduje z kolei, że wymogu określonego w ust. 1 pkt 1 nie stosuje się do zabudowy zagrodowej w przypadku, gdy powierzchnia gospodarstwa rolnego związanego z tą zabudową przekracza średnią powierzchnię gospodarstwa rolnego w danej gminie. Zastosowanie tego wyjątku jest zatem dopuszczalne wyłącznie wtedy, gdy zostanie ustalone, że: 1) planowana inwestycja dotyczy zabudowy zagrodowej; 2) zabudowa zagrodowa jest związana z gospodarstwem rolnym; 3) powierzchnia tego gospodarstwa rolnego przekracza średnią powierzchnię gospodarstwa rolnego w danej gminie. W orzecznictwie NSA zwrócono uwagę na wykładnię celowościową art. 61 ust. 4 u.p.z.p., którego zadaniem jest, w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, umożliwienie rolnikom posiadającym duże gospodarstwa rolne, wydzielenie obszaru przeznaczonego pod budownictwo zagrodowe, czyli wchodzące w skład gospodarstwa, które może mieć charakter rozproszony. Pojęcie "budownictwa zagrodowego" użyte w u.p.z.p. powinno być rozumiane w znaczeniu funkcjonalnym, a więc obejmować swym zakresem inwestycje zagrodowe, które są organizacyjnie powiązane w ramach jednego gospodarstwa, dopuszczając ich rozproszenie przestrzenne. Zgodnie z art. 553 Kodeksu cywilnego, za gospodarstwo rolne uważa się grunty rolne wraz z gruntami leśnymi, budynkami lub ich częściami, urządzeniami i inwentarzem, jeżeli stanowią lub mogą stanowić zorganizowaną całość gospodarczą, oraz prawami związanymi z prowadzeniem gospodarstwa rolnego. Innymi słowy, zabudowa zagrodowa polega na tym, że na terenie gospodarstwa rolnego buduje się w miejscu do tego najbardziej dogodnym budynki składające się na zagrodę. Związanie gospodarstwa rolnego z zabudową zagrodową należy rozumieć funkcjonalnie, przyjmując cywilistyczne rozumienie gospodarstwa jako pewnej całości produkcyjnej (por. wyrok NSA z dnia 18 kwietnia 2018 r., II OSK 2674/17). W ocenie Sądu w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę inwestor występujący o warunki dla zabudowy zagrodowej zobowiązany jest wykazać, że planowana zabudowa służyć ma obsłudze prowadzonego przez niego gospodarstwa rolnego. Zabudowa ta ma stanowić faktyczną bazę i zaplecze tego gospodarstwa (wyrok NSA z 23 listopada 2021 r., II OSK 1735/19). Innymi słowy, pojęcie "budownictwa zagrodowego" użyte w art. 61 ust. 4 u.p.z.p. powinno być rozumiane w znaczeniu funkcjonalnym, a więc obejmować swym zakresem inwestycje zagrodowe, które są organizacyjnie powiązane z prowadzonym gospodarstwem (wyrok WSA w Olsztynie z dnia 3 grudnia 2024 r., II SA/Ol 617/24, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 1 lipca 2022 r., II SA/Po 208/22). To inwestor występujący o warunki dla zabudowy zagrodowej zobowiązany jest wykazać, że planowana zabudowa służyć ma obsłudze prowadzonego przez niego gospodarstwa rolnego - stanowić faktyczną bazę i zaplecze tego gospodarstwa, że budynek jest zgodny z rolnym przeznaczeniem terenu, nie prowadzi do zmiany tego przeznaczenia, lecz ma służyć realizacji celu, na jaki teren jest przeznaczony i jego funkcji (wyrok NSA z dnia 22 czerwca 2023 r., II OSK 2262/20). Powyższa wykładnia pojęcia zabudowy zagrodowej wynika wprost z art. 61 ust. 4 u.p.z.p., w którym jest mowa o "związaniu zabudowy zagrodowej z gospodarstwem rolnym". Tymczasem orzekające w niniejszej sprawie organy dość niekonsekwentnie odniosły się do kwestii powierzchni gospodarstwa rolnego prowadzonego przez skarżącego. Organ pierwszej instancji zakwestionował spełnienie warunku określonego w art. 61 ust 4 u.p.z.p. przyjmując za dopuszczalny jedynie tytuł własności względem posiadanych nieruchomości. Natomiast organ odwoławczy poprzestał na wskazaniu, że Inwestor posiada/dysponuje gruntami rolnymi o powierzchni 9,8578 ha w obrębie [...] i [...] (działki nr [...], [...], [...] i [...] - obręb [...], działka nr [...] obręb [...]), jednak nie tworzą one zwartej powierzchni, są oddalone od siebie (za wyjątkiem sąsiadujących działek nr [...] i [...]). Inwestor jest płatnikiem podatku rolnego z tytułu posiadania na terenie gminy gospodarstwa rolnego o pow. 2,971 ha fizycznych tj. 1,9965 ha przeliczeniowych podczas gdy średnia powierzchnia gospodarstwa rolnego w gminie [...] na dzień wydania zaskarżonej decyzji wynosiła 9,1 ha. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie zawiera wyjaśnienia, z jakich powodów powyższe okoliczności stały się podstawą do odmowy zastosowania przywołanego przepisu. W tym względzie zabrakło kwalifikacji przytoczonych okoliczności względem zastosowania obowiązujących przepisów. Zabrakło również odniesienia do zarzutów podniesionych w odwołaniu względem tytułów prawnych do posiadanych nieruchomości, których organ odwoławczy nie zakwestionował, ale nie uzasadnił takiego stanowiska. W istocie zabrakło ze strony organu odwoławczego z jakich powodów przyjął, że B. B. nie spełnia ustawowych kryteriów mimo przywołanych okoliczności. W rozpoznawanej sprawie skład orzekający podkreśla, że za funkcjonalnym charakterem zabudowy zagrodowej przemawia również art. 63 ust. 2 u.p.z.p., zgodnie z którym decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi prawa do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Uniezależnienie wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy od kwestii praw do terenu uzasadnia przyznanie priorytetu powiązaniom gospodarczym, nie zaś własnościowym. Organ I instancji niewątpliwie przedwcześnie uznał, że sam fakt posiadania przez wnioskodawcę działek rolnych, których areał łącznie przekracza średnią powierzchnię gospodarstwa rolnego w gminie, nie jest wystarczający do wydania decyzji z pominięciem zasady wyrażonej w art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. Nie zmienia to jednocześnie sytuacji, że organ odwoławczy nie odniósł się do wspomnianej wyżej kwestii mimo podniesionych w tym względzie zarzutów odwołania. Niewystarczające było w rozpoznawanej sprawie samo przywołanie poglądów funkcjonujących w orzecznictwie podczas gdy konieczne pozostawało należyte ustosunkowanie się przez organy administracji do argumentacji prezentowanej przez skarżącego na okoliczność spełnienia warunków określonych w art. 61 ust 4 u.p.z.p. Skarżący wyjaśnił, iż już we wniosku o ustalenie warunków zabudowy wskazywał, że prowadzi gospodarstwo rolne numerze ewidencyjnym [...] Inwestor między innym na działce nr [...], obr. [...], której dotyczy przedmiotowy wniosek prowadzi gospodarstwo rolne polegające na uprawie winorośli, co miał potwierdzać wpis do ewidencji winnic prowadzony przez Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa pozycja nr [...]. Ewidencje i rejestry prowadzone przez Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa są jawne i powszechnie dostępne, za pośrednictwem strony Internetowej zatem są również dostępne dla organu II instancji. Wnioskowany budynek magazynowy ma natomiast zdaniem skarżącego ma służyć do przechowywania zebranych winogron. Organ II instancji w żaden sposób nie odniósł się do powyższej kwestii przed przystąpieniem do analizy prowadzonej na potrzeby sprawy stwierdzając, że Inwestor nie prowadzi gospodarstwa rolnego. Z powyższych względów trafny okazał się zarzut skargi dotyczący braku odniesienia się do argumentacji zawartej w odwołaniu, co powodowało uznanie, że organy administracji dopuściły się naruszenia art. 61 ust. 4 u.p.z.p. poprzez jego przedwczesne wykluczenie, a także naruszenia art. 7, art. 8 § 1, art. 11, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a., bowiem na skutek niewyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy błędnie przesądziły, że w sprawie zastosowanie znajduje wyjątek pozwalający na pominięcie badania spełnienia przez planowaną inwestycję zachowania tzw. zasady dobrego sąsiedztwa. Dopiero przeprowadzenie prowadzonego postepowania z uwzględnieniem powyższych okoliczności umożliwi ocenę czy organy działały zgodnie z treścią art. 6 ust. 2 u.p.z.p. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w punkcie I. sentencji wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c/ w związku z art. 135 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.). O kosztach postępowania orzeczono w punkcie II. sentencji wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. Rozpoznając sprawę ponownie, konieczne pozostaje odniesienie się przez organy administracji do argumentacji strony dotyczącej powierzchni jej gospodarstwa rolnego przekraczającego średnią określoną na podstawie art. 61 ust. 4 u.p.z.p. Uzasadnienie decyzji powinno w tym względzie zawierać analizę, czy zabudowa zagrodowa deklarowana przez wnioskodawcę jest związana jest z prowadzonym przez niego gospodarstwem rolnym, które ma wielkość przekraczającą średnią powierzchnię gospodarstwa rolnego w gminie.