II SA/Po 753/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 5 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego; postanawia: umorzyć postępowanie. /-/ E. Brychcy M. M. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] 2011 r. w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego dla osób uprawnionych K. M. i J. M.. Skarżący zażądał zmiany orzeczenia i rozłożenia na raty należności z funduszu alimentacyjnego. W odpowiedzi na skargę Kolegium wskazała, iż na podstawie art. 54 § 3 ustawy z 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wydało w dniu [...] 2011r. decyzję, którą uchyliło zaskarżoną decyzję z dnia [...] 2011 r. oraz rozłożyło na raty należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego następująco: od maja 2011 r. do kwietnia 2015 r. w wysokości po 150 zł miesięcznie, zaś w maju 2015 r. w wysokości 227,03 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Niniejsze postępowanie jako bezprzedmiotowe należało umorzyć. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego w rozumieniu powołanego przepisu mamy do czynienia, kiedy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. W orzecznictwie i piśmiennictwie przyjmuje się, że taka sytuacja zaistnieje w szczególności w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, Warszawa 2005, s. 495 oraz wyrok NSA z 25.10.2005r., II OSK 85/05, Lex nr 188791; postanowienie WSA w Białymstoku z 19.10.2006r., II SA/Bk 526/06, Lex nr 194436). Skoro zatem organ odwoławczy korzystając z uprawnień autokontrolnych określonych w art. 54 § 3 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję, a skarżący nie skorzystał z uprawnienia zaskarżenia decyzji autokontrolnej do Sądu, to na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. Sąd zobowiązany był umorzyć postępowanie. Stąd orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ E. Brychcy