II SA/Po 76/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2020 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku o wstrzymanie wykonania zarządzenia pokontrolnego w sprawie ze skargi A. B. na zarządzenie pokontrolne Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...] w przedmiocie odpadów postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego. /-/ A. Kiersnowska - Tylewicz Pismem z dnia [...] grudnia 2019 r., A. B. (dalej: skarżący), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na zarządzenie pokontrolne Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...] w przedmiocie odpadów. Skarżonym aktem organ zarządził: 1. prowadzić międzynarodowe przemieszczanie odpadów zgodnie z wymagania formalnoprawnymi w tym zakresie (w terminie: niezwłocznie dostosować się do wymagań prawnych), 2. prowadzić zbieranie odpadów po uzyskaniu stosownego zezwolenia (w terminie: niezwłocznie dostosować się do wymagań prawnych), 3. rzetelnie prowadzić ilościową i jakościową ewidencję odpadów zgodnie z przyjętym katalogiem odpadów, przy użyciu kart ewidencji i kart przekazania odpadów oddzielnie dla każdego rodzaju odpadu (w terminie: na bieżąco), 4. przekazywać wytworzone odpady uprawnionym podmiotom, tj. posiadającym uregulowany stan formalnoprawny w zakresie gospodarowania odpadami (w terminie: na bieżąco), 5. terminowo przedkładać Marszałkowi Województwa W. zbiorcze zestawienie danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania tych odpadów (w terminie: ustawowym, zaległe za lata 2017 i 2018 - niezwłocznie dostosować się do wymagań prawnych), 6. podjąć działania w celu uzyskania wpisu do rejestru podmiotów wprowadzających produkty, produkty w opakowaniach i gospodarujących odpadami prowadzonego przez Marszałka Województwa W. w zakresie wytwarzania i zbierania odpadów (w terminie: niezwłocznie dostosować się do wymagań prawnych), 7. terminowo sporządzać i przedkładać Marszałkowi Województwa W. zbiorcze zestawienie danych o zakresie korzystania ze środowiska (w terminie: ustawowym, zaległe za lata 2017 i 2018 - niezwłocznie dostosować się do wymagań prawnych), 8. terminowo sporządzać i wprowadzać raport o emisjach do Krajowej bazy o emisjach gazów cieplarnianych i innych substancjach (KOBiZE) (w terminie: ustawowym, zaległe za lata 2017 i 2018 -14 dni od uzyskania dostępu do konta). Organ wyznaczył skarżącemu termin przesłania pisemnej informacji o zakresie podjętych działań służących wyeliminowaniu wskazanych w zarządzeniu naruszeń na dzień [...] grudnia 2019 r.). W treści wniesionej skargi zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego. Wniosek ten nie zawierał uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi, w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Z uwagi na treść normatywną powyższych przepisów należy stwierdzić, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego Sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, że chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania orzeczenia, skarżący ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt: II FZ 585/06, niepubl.). Podstawy do orzeczenia przez sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu nie mogą stanowić jedynie ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 12 września 2014 r., sygn. akt: I FZ 332/14, orzeczenie dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). W świetle poczynionych wyżej rozważań Sąd stwierdza, że skarżący nie wykazał aby w sprawie ziściły się przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Złożony przez skarżącego wniosek, w ocenie Sądu, nie pozwala na zastosowanie wobec niego wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym przejawiająca się we wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Wniosek skarżącego nie zawierał bowiem żadnego uzasadnienia. Skarżący wskazuje jedynie na konsekwencje jakie wiążą się ze wstrzymaniem jego działalności w zakresie zbierania odpadów bez wymaganego zezwolenia. W ocenie Sądu, powyższe kwestie pozostają jednak bez wpływu na wynik sprawy, gdyż dotyczą innego postępowania administracyjnego, w którym, jak wynika z treści odpowiedzi na skargę, w dniu [...] stycznia 2020 r. wydano decyzję administracyjną. Skarżony w niniejszym postępowaniu akt nie przewiduje natomiast takich konsekwencji jak wstrzymanie działalności skarżącego. Skarżący nie przedstawił natomiast żadnych okoliczności uzasadniających wykonania kwestionowanego zarządzenia pokontrolnego. Należy więc podkreślić, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek dokładnego przytoczenia okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu, przy czym przedstawiona argumentacja musi być spójna i odnosić się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi bowiem być realne, w związku z czym strona zobowiązana jest skonkretyzować rodzaj szkody grożącej jej na skutek wykonania zaskarżonego aktu. Brak wskazania we wniosku konkretnej szkody grożącej skarżącemu na skutek wykonania orzeczenia uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Strona musi wykazać, że w powiązaniu z jej sytuacją majątkową, wykonanie aktu spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki z powodu wystąpienia tych konkretnych okoliczności (por. postanowienie NSA z 21 marca 2013 r. o sygn. akt: I FZ 15/13, orzeczenie dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Dlatego też twierdzenia strony powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej. W sytuacji, gdy strona nie wskazuje we wniosku okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, nie można przenosić całego ciężaru poszukiwania tych okoliczności na Sąd (por. postanowienie NSA z 19 stycznia 2016 r., sygn. akt: I FZ 593/15, orzeczenie dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia /-/ A. Kiersnowska - Tylewicz