II SA/Po 787/13

Dnia 30 października 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Kwiecińska Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 października 2013 roku sprawy ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Wielkopolskiego Kuratora Oświaty z dnia [...] kwietnia 2013 roku Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na założenie szkoły publicznej, I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Wielkopolskiego Kuratora Oświaty na rzecz skarżącej kwotę 457,- zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r., znak [...], Prezydent Miasta P., na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98 poz. 1071 z późn. zm.) i art. 58 ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. w systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. nr 256 poz. 2572 z późn. zm.) w zw. z art. 4 ust. 1 i § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 4 marca 2004 r. w sprawie szczegółowych zasad i warunków udzielania i cofania zezwolenia na założenie szkoły lub placówki publicznej przez osobę prawną lub osobę fizyczną (Dz. U. nr 46 poz. 438), odmówił C. Sp. z o.o. w Warszawie udzielenia zezwolenia na założenie Publicznej Zaocznej Policealnej Szkoły "C." w P. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że pismem z dnia [...] września 2012 r. skarżący wystąpił o wydanie zezwolenia na założenie i prowadzenie publicznej, zaocznej policealnej szkoły dla dorosłych, kształcącej w zawodach: technik usług kosmetycznych, technik eksploatacji portów i terminali, opiekunka środowiskowa, technik teleinformatyk, technik usług pocztowych i finansowych, technik geodeta, asystent kierownika produkcji filmowej i telewizyjnej, która miałaby funkcjonował w budynku przy ul. Ś. [...] w P. Organ wezwał skarżącego do usunięcia stwierdzonych braków formalnych, co zostało wykonane. Ponadto organ umożliwił skarżącemu zapoznanie się ze zebranym materiałem dowodowym, w tym z (1) prognozami demograficznymi P. i powiatu p., (2) przewidywaniami liczby uczniów i oddziałów w latach 2005-2015 w poszczególnych typach szkół, (3) uchwałą w sprawie Strategii Rozwoju Miasta P. do 2030 r. oraz (4) danymi o liczbie słuchaczy i oddziałów w szkołach policealnych dla dorosłych w latach 2008-2012 r. Organ zauważył przy tym, że na podstawie uchwały nr [...] Rady Miasta P. z dnia [...] marca 2002 r. ustalono sieć publicznych szkół ponadgimnazjalnych, prowadzonych przez Miasto P. W toku prac nad ustalaniem kształtu tej sieci uwzględniono potrzeby rynku pracy, strategię rozwoju miasta, oczekiwania edukacyjne uczniów i słuchaczy, racjonalne wykorzystanie bazy i kadrę nauczycielską. Od chwili przyjęcia wymienionej uchwały, w wyniku zmian demograficznych, spadła liczba uczniów szkół ponadgimnazjalnych. Od 2008 r. do 2012 r. liczba ta zmniejszyła się o 300 uczniów, co stanowiło 12 oddziałów. Nastąpiły również zmiany w sieci szkół, polegające na utworzeniu, likwidacji lub zmianie adresu niektórych szkół, co znalazło swoje odzwierciedlenie w stosownych uchwałach Rady Miasta P. Obecnie Miasto P. jest organem prowadzącym dla 8 szkół policealnych dla dorosłych. Organ podniósł przy tym, że stały spadek liczby uczniów i słuchaczy wpływa na sieć szkół i jest szczególnie dostrzegalny na poziomie szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych. Zgodnie natomiast z uchwałą nr [...] Rady Miasta P. z dnia [...] września 2012 r. w sprawie ustalenia sieci publicznych szkół ponadgimnazjalnych na terenie Miasta P., aktualna sieć publicznych szkół policealnych dla dorosłych jest wystarczająca i nie wymaga uzupełnienia, stanowiąc dostateczną ofertę edukacyjną. Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. C. Sp. z o.o. odwołał się od powyższej decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] stycznia 2013 r., zarzucając jej naruszenie: (1) art. 7, art. 11, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla sprawy, a w szczególności korzystności prowadzenia szkoły i jej bazy techniczno-dydaktycznej, oraz odnoszenia uzasadnienia jedynie ogólnikowo do szkół ponadgimnazjalnych i do gimnazjów, a nie do konkretnej szkoły, (2) art. 58 ust. 3 powołanej ustawy o systemie oświaty w zw. z § 4 cytowanej rozporządzenia z dnia 4 marca 2004 r. poprzez uznanie, że nie zostały spełnione przesłanki umożliwiające wydanie przedmiotowego pozwolenia, (3) § 4 ust. 1 pkt 5 tego rozporządzenia poprzez niezbadanie w odniesieniu do jakich warunków przesłanka korzystnego wpływu założenia nowej szkoły została ustalona, a także niezbadanie korzystnego wpływu nowej szkoły w skali powiatu i województwa. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że wnioskiem z dnia [...] września zwrócił się o wydanie przedmiotowego zezwolenia, załączając komplet dokumentów. Jednak organ I instancji uznał, że obecna sieć szkół ponadgimnazjalnych dla dorosłych na terenie Miasta P. jest wystarczająca, nie wymaga uzupełnienia i stanowi dostateczną ofertę edukacyjną. Nie wskazano jednak, czy spadek liczby uczniów odnosi się do liceów czy do innych szkół. Wywody dotyczące szkół gimnazjalnych są przy tym bezprzedmiotowe w kontekście rozpatrywanej sprawy. Wniosek skarżącego był kompletny, a wszystkie wymogi w zakresie warunków lokalowych, wyposażenia szkoły, kwalifikacji nauczycieli i projektów przesłanych aktów zostały spełnione. Dokumentacja ta nie była również nigdy kwestionowana przez organ I instancji. Skarżący zauważył ponadto, że organ I instancji nie dokonał w zasadzie ustaleń w zakresie weryfikacji spełnienia przesłanki korzystności utworzenia nowej szkoły. Ustalenia poczynione w tym zakresie przez organ są bowiem zbyt ogólne i niepełne, gdyż nie wskazano żadnego punktu odniesienia dla oceny korzystności wnioskowanej szkoły. Tym samym rozważania te nie mogą stanowić podstawy rozstrzygnięcia. Decyzją nr [...] Wielkopolski Kurator Oświaty z dnia [...] kwietnia 2013 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 31 ust. 1 pkt 5a i art. 58 ust. 3 powołanej ustawy o systemie oświaty oraz § 6 ust. 1 cytowanego rozporządzenia z dnia 4 marca 2004 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta P. W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że prognoza demograficzna dla Miasta P. wskazuje na spadek liczby młodzieży na poziomie szkoły ponadgimnazjalnej, co wiąże się z koniecznością reorganizacji sieci szkół, a ponadto powoduje spadek liczby szkół ponadgimnazjalnych. W P. działa już sieć szkół publicznych obejmująca szkoły ponadgimnazjalne. Z informacji uzyskanych od dyrektorów tych szkół, sprawozdań do GUS-u z ostatnich lat oraz analizy istniejącej sieci szkół wynika, że zainteresowanie szkołami dla dorosłych maleje i ma tendencję spadkową. Istniejąca sieć szkół w Mieście P. zaspokaja w pełni istniejące potrzeby, o czym może świadczyć możliwość przyjęcia większej liczby słuchaczy przez istniejące szkoły (szkoły dysponują wolnymi miejscami), łączenie oddziałów w trakcie roku szkolnego ze względu na zmniejszającą się liczbę słuchaczy w poszczególnych oddziałach, brak naboru w niektórych szkołach ponadgimnazjalnych na pierwszy semestr roku szkolnego 2012/2013. Utworzenie nowej szkoły ponadgimnazjalnej byłoby zatem nieekonomiczne i stanowiłoby poważne obciążenie dla budżetu miasta, przy czym nowa szkoła nie poprawiłaby oferty edukacyjnej Miasta P. Konkluzję tę potwierdzają wykazy szkół policealnych i policealnych dla dorosłych wedle stanu na dzień [...] września 2012 r., ustalone na podstawie Systemu Informacji Oświatowej (SIO), jak i prognoza demograficzna dla Miasta P. na lata 2003-2030. Zmiany demograficzne będą miały z kolei silny wpływ na rynek pracy, szkolnictwo, popyt na usługi dla osób starszych i kondycję finansową miasta. Spadek liczby mieszkańców jest także zakładany w ramach Strategii rozwoju Miasta P. do 2030 r. W tym zakresie prognozuje się, że liczba ludności w wieku przedprodukcyjnym (do 17 lat) zmniejszy się w 2030 r. o 15% w porównaniu do liczebności notowanej w 2007 r. Organ II instancji ustalił także, że obecnie Miasto P. jest organem prowadzącym dla 8 szkół policealnych dla dorosłych. Wszystkie te szkoły dysponują wolnymi miejscami dla osób zainteresowanych kształceniem, posiadają odpowiednią bazę techniczną i zatrudniają wykwalifikowaną kadrę dydaktyczną. Niemniej, zainteresowanie szkołami dla dorosłych maleje i ma tendencję spadkową. Co więcej, wśród osób zarejestrowanych jako bezrobotne w Powiatowy Urzędzie Pracy w P. 54 osoby posiadają wykształcenie w zawodzie technik usług kosmetycznych, natomiast wśród zawodów deficytowych na rynku pracy nie ma żadnego proponowanego w ofercie kształcenia skarżącej. Pismem z dnia [...] czerwca 2013 r. C. Sp. z o.o. zaskarżył powyższą decyzję z dnia 25 kwietnia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, zarzucając jej naruszenie: (1) art. 10 k.p.a. poprzez nieinformowanie o czynnościach podejmowanych w postępowaniu, co w konsekwencji uniemożliwiło powołaną ochronę interesów skarżącego poprzez wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, (2) art. 7, art. 11, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla sprawy, a w szczególności korzystności prowadzenia szkoły i jej bazy techniczno-dydaktycznej, oraz odnoszenia uzasadnienia jedynie ogólnikowo do szkół ponadgimnazjalnych i do gimnazjów, a nie do konkretnej szkoły, (3) art. 58 ust. 3 powołanej ustawy o systemie oświaty w zw. z § 4 cytowanej rozporządzenia z dnia 4 marca 2004 r. poprzez uznanie, że nie zostały spełnione przesłanki umożliwiające wydanie przedmiotowego pozwolenia, (4) § 4 ust. 1 pkt 5 tego rozporządzenia poprzez niezbadanie w odniesieniu do jakich warunków przesłanka korzystności założenia nowej szkoły została ustalona. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że analiza korzystności założenia nowej szkoły powinna być dokonywana nie tylko z perspektywy Miasta P., lecz także powiatu, województwa lub regionu. Do P. uczęszczają bowiem uczniowie z obszaru całego województwa, a nawet Polski, co należy uwzględnić przy ocenie korzystności zakładania nowej szkoły. Organ II instancji ograniczył się tymczasem w do podkreślenia faktu spadku liczby ludności P. oraz niekorzystnej prognozy demograficznej. Okoliczności te nie przekreślają jednak korzystności założenia nowej szkoły. Istotny jest bowiem interes potencjalnych uczniów, wyrażający się w możliwości podjęcia kształcenia w szkole o najbardziej odpowiadającym im poziomie i profilu nauczania. Zwłaszcza, jeśli weźmie się pod uwagę duże bezrobocie wśród ludzi młodych. Organ II instancji nie wykazał przy tym by spadek liczby ludności przekładał się wprost na spadek liczby słuchaczy. Nie wiadomo również, w jakim okresie osoby o zawodzie technika usług kosmetycznych były zarejestrowane jako bezrobotne oraz czy trudność w znalezieniu pracy determinowana jest głównie wykształceniem. Ponadto, liczba 54 osób nie wydaje się znaczna. W konsekwencji nie można więc stwierdzić, że organ ten przekonująco wyjaśnił, dlaczego istniejąca już sieć publicznych szkół ponadgimnazjalnych jest wystarczająca. W odpowiedzi na skargę Wielkopolski Kurator Oświaty wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Skarga okazała się zasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrole działalności organów administracji publicznej. Jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem – art. 1 § 2 powyższej ustawy. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do ustalonego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. W świetle z kolei z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), Sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, przy czym – jak wynika z treści art. 145 § 1 – Sąd uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie i orzeka o ich uchyleniu w sytuacji, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Podstawę rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. nr 256 poz. 2572 z późn. zm.). Zgodnie z art. 58 ust. 3 powołanej ustawy, założenie szkoły lub placówki przez osobę prawną inną niż jednostka samorządu terytorialnego lub osobę fizyczną wymaga zezwolenia właściwego organu jednostki samorządu terytorialnego, której zadaniem jest prowadzenie szkół lub placówek publicznych danego typu, a w przypadku szkół artystycznych – zezwolenie ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego. Procedura uzyskania takiego zezwolenia została przy tym określona w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 4 marca 2004 r. w sprawie szczegółowych zasad i warunków udzielania i cofania zezwolenia na założenie szkoły lub placówki publicznej przez osobę prawną lub osobę fizyczną (Dz. u. nr 46 poz. 438). Jak wynika z § 4 ust. 1 powołanego rozporządzenia, zezwolenie na założenie szkoły jest udzielane, jeżeli: (1) statut lub inny dokument stanowiący podstawę funkcjonowania osoby prawnej będącej założycielem przewiduje prowadzenie przez nią działalności oświatowej, (2) projekt aktu założycielskiego i projekt statutu szkoły lub placówki publicznej są zgodne z przepisami cytowanej ustawy i aktów prawnych wydanych na jej podstawie, (3) warunki lokalowe i wyposażenie szkoły lub placówki publicznej w pomoce dydaktyczne i sprzęt zapewniają realizację statutowych zadań szkoły lub placówki publicznej, w tym bezpieczne i higieniczne warunki nauki, wychowania i opieki, (4) nauczyciele posiadają kwalifikacje wymagane do zatrudnienia w szkole lub placówce publicznej danego typu lub rodzaju, (5) utworzenie szkoły w miejscowości wskazanej przez założyciela stanowi korzystne uzupełnienie sieci szkół w tej miejscowości, gminie, powiecie, województwie lub regionie, (6) w przypadku szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe – proponowany zawód lub zawody są zgodne z klasyfikacją zawodów szkolnictwa zawodowego, określoną w odrębnych przepisach, a (7) w przypadku liceum profilowanego – proponowany profil lub profile kształcenia ogólnozawodowego są zgodne z profilami kształcenia ogólnozawodowego, określonymi w odrębnych przepisach. Główne wątpliwości na tle rozpatrywanej sprawy wzbudziło przede wszystkim spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w § 4 ust. 1 pkt 5 powołanego rozporządzenia. Trzeba od razu zauważyć, że ustawodawca nie precyzuje, na czym ma polegać korzystne uzupełnienie sieci szkół poprzez założenie nowej szkoły. W konsekwencji na organach administracji publicznej ciąży obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz przekonującego uzasadnienia swojego stanowiska, tak by zaproponowana przez nie interpretacja powyższej przesłanki wolna była od zarzutu dowolności rozstrzygnięcia. Wymóg ten w rozpatrywanej sprawie nie został jednak całkowicie spełniony. Organy administracji publicznej powoływały się bowiem konsekwentnie na niekorzystną sytuację demograficzną Miasta P., co z kolei miało wpływać negatywnie na liczbę uczniów zainteresowanych podjęciem edukacji na poziomie ponadgimnazjalnym. Choć taka konkluzja nie jest zupełnie pozbawiona znaczenia, to jednak przedstawioną w tej mierze argumentację należy uznać za niewystarczająca. Należy bowiem zaznaczyć, że z danych o liczbie słuchaczy i oddziałów w szkołach policealnych dla dorosłych, według Systemu Informacji Oświatowej (SIO) na dzień [...] września danego roku, wynika ogólny spadek liczby osób zainteresowanych nauką w tego typu szkołach (k. 423 akt adm.). Niemniej, szkoła oznaczona jako SPD nr [...], wchodząca w skład zespołu ZSH, odnotowała w porównaniu do 2011 r. wzrost liczby uczniów w 2012 r., a szkoła oznaczona jako SPD nr [...], wchodząca w skład zespołu ZSG-D, odnotowała stały wzrost liczby uczniów w latach 2009-2012. Tym samym, odmiennie niż twierdzą organy administracji publicznej, niekorzystna sytuacja demograficzna w przypadku Miasta P. nie przekłada w sposób jednoznaczny na redukcję liczby uczniów we wszystkich publicznych szkołach policealnych dla dorosłych. Ponadto, organy administracji publicznej nie zbadały także dostatecznie, czy realizacja wniosku skarżącego przyczyni się do korzystnego uzupełnienia istniejącej sieci szkół. Wprawdzie kryterium ilościowe (liczba osób zainteresowanych dalszym kształceniem się) odgrywa istotną rolę, lecz niemniej kryterium jakościowe (profil szkoły) nie może być całkowicie pominięte. Tymczasem materiał zebrany w aktach sprawy nie pozwala na jednoznaczne ustalenie, na ile zawody, w jakich planowana szkoła miałaby kształcić uczniów, są pożądane na rynku pracy. Informacje zawarte w piśmie z dnia [...] kwietnia 2013 r. (k. 445-446 akt adm.) odnoszą się bowiem jedynie do zawodu technika usług kosmetycznych, abstrahując od bardziej szczegółowego omówienia pozostałych zawodów. Organy administracji publicznej nie wyjaśniły poza tym: (1) czy na terenie Miasta P. nie funkcjonują już szkoły oferujące taki sam lub podobny do zaproponowanego przez skarżącego typ wykształcenia, (2) jakie rodzaje zawodów cieszą się zainteresowaniem potencjalnych uczniów bądź też (3) czy nie istnieją inne przesłanki wskazujące na atrakcyjność nowej szkoły. W efekcie odwołanie się tylko do niekorzystnego układu demograficznego w Mieście P. należy więc uznać za zbyt ogólne uzasadnienie dla odmowy wydania rozważanego zezwolenia. Nie ulega zarazem wątpliwości, że Wielkopolski Kurator Oświaty publicznej naruszył w rozpatrywanej sprawie art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.), zgodnie z którym organy administracji publicznej stoją w toku postępowania na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Jak wynika ponadto z art. 77 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, przy czym w myśl art. 80 k.p.a. organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Wymogi te, jak wskazano wcześniej, nie zostały w rozpatrywanej sprawie zachowane. Sąd nie podziela jednak stanowiska zawartego w skardze, w świetle którego analiza przesłanki korzystnego uzupełnienia istniejącej sieci szkół powinna być dokonywana w rozpatrywanej sprawie także z perspektywy powiatu p. lub województwa wielkopolskiego. Kluczowe znaczenie ma bowiem obszar, objęty zakresem zadań podmiotu, zobowiązanego do prowadzenia szkół określonego rodzaju. Zgodnie natomiast z art. 17 ust. 5 powołanej ustawy o systemie oświaty, rada powiatu ustala plan sieci publicznych szkół ponadgimnazjalnych oraz szkół specjalnych, z uwzględnieniem szkół ponadgimnazjalnych i specjalnych mających siedzibę na obszarze powiatu prowadzonych przez inne organy prowadzące, tak aby umożliwić dzieciom i młodzieży zamieszkującym na obszarze powiatu realizację odpowiednio obowiązku szkolnego lub obowiązku nauki. Mając zatem na uwadze, że P. jest miastem na prawach powiatu, brak było podstaw do rozszerzenia wspomnianej analizy na dalsze obszary. Takie stanowisko zostało również przyjęte w orzecznictwie (zob. wyrok WSA w Lublinie z dnia 22 lutego 2011 r., III SA/Lu 404/10; wyrok NSA z dnia 7 listopada 2006 r., I OSK 146/06; wyrok WSA w Olsztynie z dnia 23 sierpnia 2006 r., II SA/Ol 274/06 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.ogv.pl). W tej sytuacji należało na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) uchylić zaskarżoną decyzję Wielkopolskiego Kuratora Oświaty z uwagi na naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w zw. § 4 ust. 1 pkt 5 powołanej rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 4 marca 2004 r., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rozpoznając ponownie sprawę należy uzupełnić materiał dowodowy o analizę profilu kształcenia nowej szkoły na tle szkół już istniejących na terenie Miasta P. oraz zapotrzebowania na zawody, w jakich kształcenie oferuje skarżący. Sąd orzekł o kosztach postępowania na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461). O wykonalności zaskarżonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152 powołanej ustawy.