II SA/Po 873/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. L. na decyzję Rektora uczelni A z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia odrzucić skargę. /-/ W. Batorowicz Skarga J. L. na decyzję Rektora uczelni A z dnia [...] lutego 2013 r. [...] nr [...] w sprawie skreślenia z listy studentów nie została przy jej wniesieniu opłacona należnym wpisem. Wobec tego Sąd wezwał skarżącego w dniu 30 sierpnia 2013 r. (data doręczenia odpisu zarządzenia z dnia 14 sierpnia 2013 r.) do uiszczenia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia z dnia 14 sierpnia 2013 r. w przedmiocie wpisu sądowego od skargi i pod rygorem odrzucenia skargi – wpisu od skargi w kwocie 200 zł (k. 2, 15, 18). Wymagany wpis od skargi nie został uiszczony, jednak w dniu 11 września 2013 r. (data stempla pocztowego na kopercie zawierającej pismo z dnia 10 września 2013 r.) skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez m.in. zwolnienie od kosztów postępowania (k. 26-32). Termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 6 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Wezwanie do uiszczenia wymaganej opłaty sądowej, zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a) doręcza się stronie, która w terminie siedmiu dni obowiązana jest uiścić stosowną opłatę. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. konsekwencją nieuiszczenia wymaganego wpisu sądowego od skargi jest jej odrzucenie. Stosownie do treści przepisu art. 227 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 211 p.p.s.a. i art. 212 § 1 p.p.s.a. na zarządzenie przewodniczącego w przedmiocie kosztów sądowych (m.in. wzywające do uiszczenia wpisu sądowego) przysługuje zażalenie. Skarżący, prawidłowo pouczony o dopuszczalności, a także terminie i sposobie wniesienia zażalenia na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu sądowego, nie wnosił zażalenia na powyższe zarządzenie, które jest prawomocne i obligowało skarżącego do uiszczenia wpisu stosownie do zawartego w zarządzeniu wezwania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 czerwca 2008 r. II FZ 226/08, LEX nr 493758). Zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Niewątpliwie potwierdzeniem oddania pisma w powyższym trybie jest urzędowa pieczęć placówki pocztowej wraz z widniejącą na niej datą. Skarżący nie wykonał prawomocnego zarządzenia w przedmiocie wpisu z dnia 14 sierpnia 2013 r., gdyż mimo wezwania nie opłacił skargi, wskazany w zarządzeniu termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie. Wprawdzie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od wpisu sądowego od skargi (domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego), jednakże przedmiotowy wniosek został wniesiony w dniu 11 września 2013 r. (data nadania potwierdzona stemplem pocztowym), zaś samo pismo opatrzono datą 10 września 2013 r. Nastąpiło to zatem już po upływie wskazanego w zarządzeniu terminu do uiszczenia wpisu, który upłynął z dniem 6 września 2013 r. W takiej sytuacji, jaka zachodzi w niniejszej sprawie, złożony wniosek nie mógł skutecznie zniweczyć konsekwencji płynących z faktu nieuiszczenia wpisu w terminie. Podkreślenia wymaga, że złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy po upływie terminu do uiszczenia wpisu jest na płaszczyźnie wymogu opłacenia skargi bezskuteczne. Wniosek o przyznanie prawa pomocy, jakkolwiek może być złożony w zasadzie w każdym czasie (jeszcze przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania – art. 243 § 1 p.p.s.a.), to nie może jednak przerwać biegu terminu, który już upłynął (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w z dnia 28 maja 2010 r. II FSK 1003/10, LEX nr 663243 – dostępne w Internecie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z uwagi na powyższe skargę jako nieopłaconą należało odrzucić na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w sentencji. /-/ W. Batorowicz