II SA/Po 932/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy (spr.) Sędziowie WSA Edyta Podrazik WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu I. P. w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2015r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczeń z pomocy społecznej postanawia odmówić wyłączenia sędziego I. P. /-/ E. Brychcy Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest skarga T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] lipca 2015r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] marca 2015r. o odmowie przyznania świadczeń z pomocy społecznej. Skarżący T. K. pismem z dnia 13 marca 2016r. wniósł o wykluczenie sędziego I. P. W związku ze złożonym wnioskiem sędzia WSA I. P. złożyła pisemne oświadczenie, w którym oświadczyła, że nie zachodzą podstawy do jej wyłączenia z orzekania w przedmiotowej sprawie wskazane w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "P.p.s.a."). Nadto nie istnieją żadne okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do jej bezstronności w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 18 § 1 P.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowo-administracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Natomiast, stosownie do treści art. 19 P.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 P.p.s.a.). Oznacza to, że podstawą wyłączenia sędziego może być jedynie uprawdopodobnienie przez stronę, że w niniejszej sprawie zaistniały okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać i to uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego, którego wyłączenia strona się domaga. Chodzi o takie sytuacje, które mogłyby prowadzić do powstania, o ile nie u samej strony (na co wskazuje orzecznictwo), to co najmniej u obiektywnego, zewnętrznego obserwatora uzasadnionych wątpliwości co do bezstronności sędziego. Wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Z treści oświadczenia złożonego do akt sprawy przez sędziego WSA I. P. nie wynika, by w niniejszej sprawie zachodziły okoliczności wymienione w art. 18 P.p.s.a. lub inne, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego przezeń wyjaśnienia i jeśli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które podważałyby wiarygodność oświadczenia sędziego. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela także pogląd wyrażony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, że skoro sędzia, którego przedmiotowy wniosek dotyczy, złożył oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 P.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia od rozpoznawania w niniejszej sprawie, a prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie (por.: postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2007 r., sygn. akt II OZ 1474/06, postanowienie NSA z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 441/08; postanowienie NSA z dnia 12 maja 2010 r., sygn. akt I OZ 332/10; postanowienie NSA z dnia 13 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OZ 259/12 – publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy dodać, że z art. 19 P.p.s.a. wynika, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji. Skarżący tymczasem nie wykazał w uzasadnieniu swojego wniosku żadnych ustawowych przesłanek wymienionych w art. 18 § 1 P.p.s.a., ani też okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego (art. 19 P.p.s.a.). Nie podał konkretnych okoliczności, które mogłyby mieć wpływ na ocenę bezstronności sędziego w niniejszej sprawie. Sądowi nie są także znane jakiekolwiek okoliczności wskazujące na toczące się przeciwko sędziemu postępowanie karne, czy dyscyplinarne. Wnioskodawca nie wypełnił zatem przepisów ustawy określoną i konkretną treścią. Wnioskodawca nie przedstawiła także konkretnych faktów, czy okoliczności kwestionujących treść oświadczenia przedłożonego przez sędziego. Tym samym skarżący nie wykazał zatem, że w konkretnej sprawie i w świetle całego stanu faktycznego zaistniały okoliczności tego rodzaju (zarówno wewnętrzne, jak i zewnętrzne), że w sytuacji konkretnego sędziego mogą budzić uzasadnione wątpliwości, co do wydania orzeczenia w oparciu o obiektywne przesłanki, czy też podważyć prawdziwość oświadczenia wskazanego sędziego, Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 22 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. /-/ E. Brychcy