II SA/Po 934/09

Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 16 września 2010r. wniosku R. Sz. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Gminy K. B. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009r. Nr [...] w przedmiocie doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego; postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. /-/ S. Michalski Uczestnik postępowania R. Sz., po zakończeniu postępowania przed sądem pierwszej instancji, wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku podał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Utrzymuje się z renty chorobowej, a posiadane grunty rolne (5,99ha) oddał w dzierżawę. Zaznaczył, że opłaca alimenty na dwie uczące się córki i zamieszkuje w budynku o pow. 80m². Pismem z dnia 06 sierpnia 2010 roku Wnioskodawca został zobowiązany do uzupełnienia oświadczenia majątkowego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, poprzez: - przedłożenie kserokopii zeznań podatkowych za ostatnie dwa lata dotyczących Wnioskodawcy i jego domowników, - przedłożenia wyciągów z rachunków bankowych za okres od 01 marca 2010 roku, - udokumentowania rodzaju i wysokości miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego rodziny, - złożenia oświadczenia o wszystkich posiadanych pojazdach należących do wnioskodawcy lub jego domowników, - określenia wysokości przychodów, jakie przynoszą posiadane nieruchomości. Wnioskodawca nie wykonał nałożonych na niego obowiązków, a w piśmie z dnia 12 sierpnia 2010 roku oświadczył, że rezygnuje z prawa pomocy, ustanowienia adwokata do złożenia skargi kasacyjnej, lecz pod rygorem "odrzucenia wyroku z dnia 18 czerwca 2010 roku". Pismem z dnia 23 sierpnia 2010 roku Wnioskodawca został poinformowany, że rozstrzygnięcie w zakresie złożonego wniosku o prawo pomocy jest orzeczeniem, które w żaden sposób nie dotyczy wydanego w sprawie wyroku. Tym samym cofnięcie wniosku o prawo pomocy nie ma i nie może spowodować skutku prawnego w postaci "odrzucenia wyroku z dnia 18 czerwca 2010 roku". Ponownie zobowiązano Wnioskodawcę do uzupełnienia oświadczenia majątkowego. Pomimo upływu zakreślonego terminu Wnioskodawca nie wykonał nałożonych na niego obowiązków. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania - art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.u. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Oświadczenie majątkowe Wnioskodawcy jest niewystarczające do oceny jego możliwości płatniczych. Wnioskodawca uchylił się od obowiązku przedłożenia wyciągów z rachunków bankowych oraz odpisów zeznań podatkowych. Nieznane pozostają koszty utrzymania koniecznego Wnioskodawcy i jego rodziny. Wezwanie do określenia sytuacji majątkowej w zakresie dochodów, jakie przynoszą posiadane nieruchomości oraz wartościowych przedmiotów (samochody) również nie zostało wykonane. Wyjaśnić należy, że oświadczenie majątkowe strony może być podstawą przyznania prawa pomocy tylko wówczas, gdy wynika z niego, że obowiązek poniesienia kosztów postępowania spowoduje zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (porównaj postanowienie NSA z dnia 19 czerwca 2008 roku, sygn. akt II FZ 240/08, Lex nr 493753). Skoro strona uchyla się od przedłożenia dodatkowych oświadczeń oraz przedstawienia dokumentacji wskazanej w wezwaniu sądowym, to powinna liczyć się z tym, że sąd nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania jej prawa pomocy (postanowienie NSA z 23 kwietnia 2009 roku, sygn. akt I FZ71/09, Lex nr 564253). Brak współpracy ze strony Wnioskodawcy skutkuje uznaniem, iż nie wykazał on zaistnienia przesłanek koniecznych dla przyznania mu prawa pomocy (orzeczenie NSA z 24 marca 2009 roku, sygn. akt II FZ 91/09, Lex nr 550327). Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 246 §1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ S. Michalski