II SAB/Po 10/14
PostanowienieWSA w Poznaniu2014-02-27
Skład orzekający: Sędzia WSA Jakub Zieliński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu rentowego w przedmiocie świadczenia emerytalnego podlega kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu rentowego w przedmiocie świadczenia emerytalnego nie podlega kognicji sądu administracyjnego, ponieważ sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych, nawet jeśli dotyczą decyzji organów rentowych, należą do właściwości sądów powszechnych. W związku z tym, skarga wniesiona do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
W.L. wniósł skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P. w przedmiocie świadczenia emerytalnego. Organ wniósł o odrzucenie skargi. Sąd administracyjny uznał, że sprawa nie należy do jego właściwości.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 lutego 2014 r. w sprawie ze skargi W.L. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P. w przedmiocie świadczenia emerytalnego postanawia odrzucić skargę. /-/ J. Zieliński
Pismem opatrzonym datą 20 grudnia 2013 r. W.L. wniósł skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P. w przedmiocie świadczenia emerytalnego.
Odpowiadając na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie względnie oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Wyjaśnić należy, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, jak wynika z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Sprawa podlegająca kognicji sądów administracyjnych musi mieć charakter administracyjnopubliczny i mieścić się w katalogu ujętym w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: "p.p.s.a.") lub być taką, o której mowa w § 3 tego artykułu (przewidziana do kontroli przez przepisy szczególne i na zasadach w nich przewidzianych).
Jak wynika z treści skargi oraz odpowiedzi na skargę sprawa, której dotyczyła skarga na bezczynność wniesiona przez skarżącego nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej. Nie mieści się również w wykazie spraw, o którym mowa w art. 3 § 2 ww. ustawy, ani nie jest taką, o której mowa w art. 3 § 3. Jest to sprawa z zakresu ubezpieczeń społecznych, regulowana przepisami ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. Nr 137, poz. 887 ze zm.), pozostająca w kompetencji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
Przepisy ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych przewidują, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych wydaje decyzje w sprawach indywidualnych (art. 83 ust 1 tej ustawy), ale nie oznacza to, że sprawa traci swój charakter ubezpieczeniowy (cywilnoprawny) i staje się sprawą z zakresu administracji publicznej. Przepis art. 83 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych wyraźnie przewiduje tryb odwoławczy, jednak jako - właściwy wskazuje - sąd powszechny, a nie administracyjny. Bezczynność Zakładu jest zagrożona odwołaniem, ale również do sądu powszechnego, a nie administracyjnego jak stanowi ust. 3 tego artykułu.
Zgodnie natomiast z art. 476 § 2 ustawy z dnia z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 z późn. zm., dalej jako "k.p.c."), przez sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych rozumie się sprawy, w których wniesiono odwołanie od decyzji organów rentowych, dotyczących: ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia rodzinnego; emerytur i rent; innych świadczeń w sprawach należących do właściwości Zakładu Ubezpieczeń Społecznych; odszkodowań przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową albo służbą w Policji lub Służbie Więziennej. Sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych należą do spraw cywilnych podlegających rozpoznaniu w postępowaniu przed sądem powszechnym według przepisów k.p.c. (art. 1 k.p.c.). W tych sprawach właściwy jest zatem co do zasady sąd powszechny, za wyjątkiem spraw o przyznanie świadczenia w drodze wyjątku oraz o umorzenie należności (art. 83 ust. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych).
W myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. zakres kognicji sądu administracyjnego w sprawach skarg na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania pokrywa się z kognicją tego sądu w sprawach ze skarg na akty lub czynności wymienione w przepisach poprzedzających, tj. art. 3 § 2 pkt 1 – 4 powołanej ustawy. Innymi słowy, gdy niedopuszczalna jest droga sądowoadministracyjna w sprawach innych aktów lub czynności, wyłączona jest także możliwość wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłe postępowanie w tych sprawach (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2013 r. o sygn. akt I OSK 3103/12 oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 lipca 2012 r. o sygn. IV SAB/Po 53/12 – oba dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ).
Mając powyższe uwagi na względzie należało stwierdzić, że sprawa niniejsza nie należy do właściwości sądu administracyjnego, dlatego skarga podlega odrzuceniu.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu – na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. – orzekł jak w postanowieniu.
/-/ J. Zieliński
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło