II SAB/Po 20/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 marca 2012 r. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 października 2011 r. sygn. akt II SAB/Po 20/05 w sprawie ze skargi M. E. z dnia 4 maja 2005 r. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych; oraz w sprawie ze skargi M. E. z dnia 10 kwietnia 2006 r. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. w przedmiocie nakazu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. /-/ J. Zieliński Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie pełnomocnika M. E. z dnia 28 listopada 2011 r. (wniesione w dniu 29 listopada 2011 r.) z uwagi na przekroczenie terminu do jego wniesienia. Pismem z dnia 10 stycznia 2012 r. pełnomocnik skarżącej – W. E. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia, odrzuconego tym postanowieniem, zażalenia z dnia 28 listopada 2011 r. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej podniosła, iż jednodniowe uchybienie terminu do wniesienia zażalenia jest niczym wobec wieloletniego i rażącego opóźnienia sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w rozpoznaniu przedmiotowej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: "p.p.s.a."), , jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Z treści przywołanych przepisów wynika, że sąd jest zobligowany przywrócić uchybiony termin do dokonania czynności, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego. W pierwszej kolejności Sąd stwierdził, iż wniosek W. E. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia został złożony w terminie o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Należy bowiem przyjąć, iż bieg terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia, w sytuacji gdy strona nie wie o uchybieniu, rozpoczyna się w dacie pozyskania tej wiedzy. Datą tą, co do zasady, jest doręczenie postanowienia o odrzuceniu zażalenia z powodu uchybienia terminu (por. postanowienie NSA z 15 czerwca 2011 r. o sygn. I GZ 123/11 dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Postanowienie z dnia 15 grudnia 2011 r. o odrzuceniu zażalenia z dnia 28 listopada 2011 r. doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 4 stycznia 2012 r. a zatem należy przyjąć, iż wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie. Sąd doszedł jednak do przekonania, że wniosek W. E. nie zasługuje na uwzględnienie. Strona nie uprawdopodobniła w jakikolwiek sposób, że uchybiła terminowi w sposób niezawiniony. Wskazała jedynie na fakt, iż uchybienie terminu było nieznaczne – jednodniowe. Nie wskazała natomiast jakiejkolwiek przyczyny, która uniemożliwiła jej dokonanie tej czynności w terminie. W orzecznictwie dominuje pogląd, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 31 sierpnia 2010 r. o sygn. akt II GZ 220/10 i 11 maja 2010 r o sygn. akt II OZ 418/10 dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Tym samym wobec braku uprawdopodobnienia przez stronę, iż do uchybienia terminu doszło bez jej winy, wskutek niemożliwej do usunięcia przeszkody, Sąd na podstawie art. 86 § 1 i 87 § 2 p.p.s.a. odmówił uwzględnienia wniosku. /-/ J. Zieliński