II SAB/Po 200/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak (spr.) Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 marca 2018 r. sprawy ze skargi P. K. i J. S. na przewlekłość Wójta Gminy w przedmiocie warunków zabudowy oddala skargę P. K. oraz J. S. (dalej w skrócie zwani także jako "skarżący", "inwestorzy", "wnioskodawcy"), pismem opatrzonym datą 25 października 2017 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla przedsięwzięcia polegającego na budowie fermy zwierząt futerkowych w ilości 39 DJP, zaplecza socjalno-magazynowego, płyty gnojowej, budynku mieszkalnego, budynku garażowego oraz studni głębinowej na działce nr [...] obręb W. K.. Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym: W dniu 3 grudnia 2013 r. do Wójta Gminy wpłynął wniosek P. K. i J. S. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie fermy zwierząt futerkowych w ilości 60 DJP, zaplecza socjalno-magazynowego, płyty gnojowej, w ramach siedliska budynku mieszkalnego, budynku garażowego, studni głębinowej oraz przyłączy wody i prądu na działce nr [...] obręb W. K.. Następnie wnioskodawcy dwukrotnie zmienili i uzupełnili swój wniosek: pismami z dnia 3 stycznia 2014 r. i z dnia 21 stycznia 2014 r., ograniczając zakres planowanej inwestycji do budowy fermy zwierząt futerkowych w ilości 39 DJP, zaplecza socjalno-magazynowego, płyty gnojowej, budynku mieszkalnego, budynku garażowego oraz studni głębinowej na działce oznaczonej numerem 23 obręb W. K.. Wójt Gminy wezwał inwestorów do uzupełnienia akt sprawy o kartę informacyjną planowanego przedsięwzięcia (pismem z dnia 12 lutego 2014 r.), do złożenia szczegółowego opisu technologii chowu (pismem z dnia 28 lutego 2014 r.), a następnie do przedłożenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia (pismem z dnia 28 lutego 2014 r.). Pismem z dnia 14 kwietnia 2014 r. Wójt Gminy zawiadomił wnioskodawców o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy do dnia 14 czerwca 2014 r., a następnie pismem z dnia 12 maja 2014 r. poinformował inwestorów o pozostawieniu sprawy bez rozpatrzenia wobec nie wypełnienia braków formalnych wniosku. Po rozpoznaniu zażalenia inwestorów, postanowieniem z dnia [...] 2014 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. (dalej jako "SKO w K." lub "Kolegium") wyznaczyło dodatkowy termin załatwienia sprawy na 30 dni od dnia doręczenia postanowienia organowi I instancji i zarządziło wyjaśnienie przyczyn oraz ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie. Pismem z dnia 10 lipca 2014 r. Wójt poinformował inwestorów o tym, że nadal aktualne jest zobowiązanie do przedłożenia ostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji planowanego przedsięwzięcia. Następnie pismem z 12 września 2014 r. organ zawiadomił wnioskodawców o możliwości zapoznania się ze zgromadzonymi materiałami, dowodami oraz zgłoszonymi żądaniami w sprawie, następnie pismem z 03 października 2014 r. zawiadomił wnioskodawców o przedłużeniu załatwienia sprawy do 20 października 2014 r. Decyzją z [...] 2014 r., nr [...], Wójt Gminy odmówił ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. SKO w K. decyzją z 02 lutego 2015 r., nr [...], uchyliło w całości zaskarżoną decyzję i sprawę przekazało organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Kolegium wskazało, że wniosek o ustalenie warunków zabudowy nie spełnia wymogów określonych w art. 52 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 lit. b i c ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej u.p.z.p.) - brak mapy spełniającej określone tam kryteria, nadto zachodzi potrzeba sprecyzowania obszaru oddziaływania inwestycji i właściwego określenia stron postępowania, poczynienia ustaleń co do tego, czy wnioskodawcy prowadzą gospodarstwo rolne i czy istnieje związek gospodarstwa rolnego z planowaną zabudową zagrodową. Kolegium wskazało również na potrzebę ustalenia, czy wnioskodawca musi przedłożyć decyzję środowiskową i czy zachodzą przesłanki zastosowania art. 61 ust. 4 u.p.z.p. Pismem z dnia 19 lutego 2015 r. Wójt Gminy wezwał inwestorów do uzupełnienia wniosku według wytycznych zawartych w ww. decyzji Kolegium z dnia 02 lutego 2015 r. W dniu 09 marca 2015r. do organu wpłynęła odpowiedź inwestorów na powyższe wezwanie. Wobec nie wyjaśnienia wszystkich kwestii, kolejnym pismem z 13 marca 2015 r. organ zobowiązał inwestorów do sprecyzowania położenia całego gospodarstwa rolnego. Po udzieleniu odpowiedzi przez skarżących (pismo z 25 marca 2015 r., które do organu wpłynęło 30 marca 2015 r.) pismem z dnia 10 kwietnia 2015 r. Wójt Gminy zobowiązał wnioskodawców do zajęcia stanowiska odnośnie złożenia do akt sprawy decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji planowanego przedsięwzięcia oraz wskazał na konieczność i celowość wykazania, że na tle dołączonych umów dzierżawy planowane przedsięwzięcie stanowi zorganizowaną całość gospodarczą. W odpowiedzi, pismem z dnia 21 kwietnia 2015 r. wnioskodawcy wskazali, że planowana inwestycja nie obejmuje instalacji związanych z odzyskiem lub unieszkodliwianiem odpadów w rozumieniu § 3 ust. 1 pkt 80 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz, że planowana inwestycja nie obejmuje swoim zakresem budowy instalacji do uboju zwierząt w rozumieniu § 3 ust. 1 pkt 95 rozporządzenia. Pismem z dnia 04 maja Wójt Gminy poinformował, ze został ustalony krąg uczestników postępowania, do których zostało wysłane zawiadomienie o jego wszczęciu, w związku z czym przewidywany termin zakończenia postępowania określono na 15 czerwca 2015 r. P. z dnia 09 maja 2015 r., 12 maja 2015 r., 14 maja 2015 r. sprzeciw w sprawie budowy fermy zwierząt wnieśli do Wójta Gminy mieszkańcy miejscowości W. K., J. L. oraz Irmina Zielińska. Pismem z dnia 14 maja 2015 r. organ zwrócił się do Biura Obsługi Inwestycji "I. P. Ż. w sprawie zlecenia wykonania obliczenia powierzchni pawilonu hodowlanego norek dla 39 DJP i 60 DJP. Następnie pismem z dnia 19 maja 2015 r. Wójt Gminy zwrócił się do inwestorów o wyjaśnienie rozbieżności pomiędzy treścią wniosku, a treścią karty informacyjnej w zakresie dotyczącym powierzchni pawilonu hodowlanego. W dniu 08 czerwca 2015 r. wnioskodawcy wyjaśnili powyższą rozbieżność i sprostowali opis przedsięwzięcia zawarty w karcie informacyjnej przedsięwzięcia. 11 czerwca 2015 r. wyjaśnienia te organ przesłał e-mailem do Biura Obsługi Inwestycji [...] P. Ż.. Pismem z dnia 15 czerwca 2015 r. Wójt Gminy poinformował strony postępowania, że ze względu na skomplikowany charakter sprawy przewidywany termin załatwienia sprawy określono na dzień 15 lipca 2015 r.; Pismem z dnia 16 czerwca 2015 r. Biur Obsługi Inwestycji [...] P. Ż. poinformował organ, że "w zależności od wielkości przyjętych klatek, jak również ilości sztuk w klatkach, przyjęta powierzchnia może okazać się wystarczająca dla hodowli przekraczającej liczbę 40 DJP". Pismem z dnia 23 czerwca 2015 r. wnioskodawcy ponownie wnieśli do SKO w K. zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy. Wójt Gminy pismem z dnia 24 czerwca 2015 r. ponownie wezwał Wnioskodawców do złożenia kopii mapy zasadniczej lub w przypadku jej braku - kopii mapy katastralnej, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmujących teren, którego dotyczy wniosek i obszaru, na który ta inwestycja będzie oddziaływać w skali 1:500 lub 1:1000. Po uzupełnieniu powyższego braku przez inwestorów w dniu 6 lipca 2015 r. Wójt Gminy pismem z dnia 07 lipca 2015 r. poinformował strony o zakończeniu postępowania i możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym oraz określił przewidywany termin załatwienia sprawy na dzień 31 lipca 2015 r. Decyzją z dnia [...] 2015 r., Nr [...] Wójt Gminy odmówił ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie fermy zwierząt futerkowych w ilości 39 DJP oraz zaplecza socjalno-magazynowego, płyty gnojowej, siedliska budynku mieszkalnego oraz garażu, zbiornika, przyłącza wody i prądu oraz studni głębinowej o głębokości 20 m na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym [...], położonej w obrębie ewidencyjnym W. K.. SKO w K. postanowieniem z dnia [...] 2015 r., Nr [...] r., stwierdziło brak podstaw do uwzględnienia zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy w przedmiotowej sprawie, a następnie decyzją Nr [...] z dnia [...] 2015 r., po rozpatrzeniu odwołania P. K., uchyliło w całości zaskarżoną decyzję Wójta Gminy z dnia [...] 2015 r., Nr [...] i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy wskazał, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem procedury administracyjnej, ponieważ skierowana została do osób nieżyjących, a ich następcy prawni bez własnej winy nie brali udziału w postępowaniu administracyjnym. Decyzja została doręczona organowi I instancji w dniu 12 października 2015 r. Pismem z dnia 13 października 2015 r. Wójt Gminy wezwał wnioskodawców do wskazania znanych im następców prawnych zmarłych osób wskazanych w przedmiotowym piśmie, a następnie pismem z 12 listopada 2015 r. zawiadomił strony postępowania o konieczności ustalenia następców prawnych zmarłych stron postępowania i wskazał termin załatwienia sprawy na dzień 11 grudnia 2015 r. Z tych samych przyczyn pismem z 11 grudnia 2015 r. organ poinformował o przedłużeniu termin załatwienia sprawy do dnia 10 lutego 2016 . Pismem z 11 stycznia 2016 r. organ zawiadomił o zakończeniu czynności dotyczących ustalenia stron postępowania, zawiadomił strony o możliwości zgłaszania wniosków i uwag oraz wypowiadania się co do zgromadzonego materiału dowodowego przed podjęciem dalszych czynności. Pismem z dnia 10 lutego 2016 r. Wójt Gminy wystąpił do Urzędu Marszałkowskiego Województwa W. Departament Rolnictwa i Rozwoju Wsi; Starostwa Powiatowego w K. Wydział Ochrony Środowiska, Rolnictwa i Leśnictwa oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. o uzgodnienie warunków zabudowy dla przedsięwzięcia polegającego na budowie fermy zwierząt futerkowych w ilości 39 DJP, zaplecza socjalno-magazynowego, płyty gnojowej, budynku mieszkalnego, garażu oraz studni głębinowej na działce oznaczonej numerem ewidencji gruntów 23, obręb W. K.. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] 2016 r. oraz postanowieniem Nr [...] z dnia 26 lutego 2016 r. Starosta K. pozytywnie uzgodnił, w zakresie gruntów rolnych, warunki zabudowy dla planowanej inwestycji. W międzyczasie P. K. i J. S. pismem z 17 lutego 2016 r. wnieśli do SKO w K. zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy. W dniu 29 lutego 2016 r. do Wójta Gminy wpłynęło postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. (dalej również jako PPIS w K.) Nr [...] z dnia 24 lutego 2016 r. informujące o przedłużeniu na podstawie art. 36 § 1 i art. 123 K.p.a. terminu do uzgodnienia warunków zabudowy dla planowanego przedsięwzięcia oraz pismo Nr [...] z 24 lutego 2016 r., w którym PPIS w K. zobowiązał Wójta Gminy do uzupełnienia złożonego wniosku znak: [...] z dnia 10 lutego 2016 r. w sprawie uzgodnienia warunków zabudowy. Ponadto organ współdziałający zobowiązał Wójta Gminy do wywieszenia, na podstawie art. 49 K.p.a., postanowienia Nr [...] z dnia 24 lutego 2016 r. oraz pisma Nr [...] z dnia 24 lutego 2016 r. W związku z powyższym Wójt Gminy podał do publicznej informacji postanowienie PPIS w K. Nr [...] z dnia 24 lutego 2016 r. oraz pismo PPIS w K. Nr [...] z dnia 24 lutego 2016 r. poprzez umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Gminy W. na okres od 02 marca 2016 r. do 17 marca 2016 r Pismem z dnia 3 marca 2016 r. wnioskodawcy wystosowali do Wójta Gminy ponaglenie wskazując, że niezajęcie przez PPIS w K. merytorycznego stanowiska w sprawie przez okres 2 tygodni od wystąpienia Wójta uznać należy zgodnie z treścią art. 53 ust. 5 u.p.z.p. za równoważne uzgodnieniu pozytywnemu. Wójt Gminy w wykonaniu zaleceń PPIS w K. pismem z dnia 04 marca 2016 r. wezwał inwestorów do uzupełnienia informacji o przedsięwzięciu, tj. o scharakteryzowanie inwestycji pod kątem oceny poprawności przyjętych założeń w zakresie zabudowy i zagospodarowania terenu w aspektach sanitarnohigienicznych. W dniu 16 marca 2016 r. PPIS w K. przekazał według właściwości rzeczowej Wójtowi Gminy wniosek P. K. oraz J. S. z dnia 8 marca 2016 r. o umorzenie postępowania w sprawie uzgodnienia warunków zabudowy dla wnioskowanego przedsięwzięcia. Pismem z dnia 21 marca 2016 r. Wójt Gminy ponownie wezwał wnioskodawców do uzupełnienia wymaganych przez PPIS w K. informacji o przedsięwzięciu. Pismem z dnia 4 kwietnia 2016r, wnioskodawcy zwrócili się do Wójta Gminy o jednoznaczne podanie, jakie informacje wskazane w piśmie PPIS w K. obejmuje żądanie organu o uzupełnienie. Pismem z dnia 8 kwietnia 2016r. organ wyjaśnił Wnioskodawcom swoje żądanie. Pismem z dnia 11 kwietnia 2016r. PPIS w K. przekazał wniosek inwestorów o umorzenie postępowania do Wójta Gminy uznając się niewłaściwy w sprawie rozpatrzenia wniosku o umorzenie postępowania w sprawie uzgodnienia warunków zabudowy dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2016 r., nr [...], PPIS w K. przedłużył termin dla uzgodnienia warunków zabudowy do dnia 25 maja 2016r., a następnie postanowieniem z dnia 25 maja 2016r. organ ten odmówił uzgodnienia pod względem higienicznym i zdrowotnym warunków zabudowy dla przedmiotowego przedsięwzięcia stwierdzając, iż w przedłożonych dokumentach nie wykazano, że realizacja przyjętych założeń odnośnie wykorzystania, zabudowy i zagospodarowania terenu nie spowoduje naruszenia warunków sanitarno-higienicznych i zdrowotnych na terenach realizacji inwestycji i na terenach przyległych, na które inwestycja mogłaby oddziaływać Tymczasem pismem z dnia 24 maja 2016r. Wnioskodawcy przekazali organowi charakterystykę inwestycji pod kątem oceny poprawności przyjętych założeń w zakresie zabudowy i zagospodarowania terenu w aspektach sanitarno-higienicznych. Postanowieniem z dnia 19 lipca 2016r., Nr [...] W. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny (dalej: WWIS) uchylił postanowienie PPIS w K. z dnia [...] 2016r., Nr [...] i umorzył postępowanie pierwszej instancji wskazując, że w przypadku niezajęcia stanowiska przez organ uzgadniający w terminie 2 tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie - uzgodnienie uważa się za dokonane. Decyzją z dnia 20 września 2016r. Wójt Gminy ustalił warunki zabudowy dla inwestycji: budowa fermy zwierząt futerkowych w ilości 39 DJP oraz zaplecza socjalno- magazynowego, płyty gnojowej, budynku mieszkalnego oraz garażu, zbiornika, przyłączy wody i prądu oraz studni głębinowej na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym [...] położonej w obrębie ewidencyjnym Wilcza Kłoda. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] 2017r., Nr [...], [...], uchyliło powyższą decyzję Wójta Gminy i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I wskazując, że organ I instancji powinien poprawnie wyliczyć obsadę inwentarza dla planowanej inwestycji, dokonując przy tym właściwej wykładni przepisów rozporządzenia z dnia 9 listopada 2010 r., a następnie powinien rozważyć, czy zasadne jest wdrożenie postępowania zmierzającego do oceny oddziaływania omawianego przedsięwzięcia na środowisko i jednoznacznie wskazać ze względu na jakie okoliczności uznał, że decyzja dotyczy zabudowy zagrodowej. Decyzję doręczono organowi I instancji w dniu 18 maja 2017 r. Pismem z dnia 23 maja 2017 r. organ I instancji zawiadomił strony postępowania, że przystąpił do czynności mających na celu skierowanie akt sprawy do biegłego z dziedziny ochrony środowiska. Zadaniem biegłego będzie poprawne wyliczenie obsady inwentarza dla omawianej inwestycji. Z uwagi na powyższe organ poinformował , że termin zakończenia postępowania przewiduje się na dzień 31 sierpnia 2017r Pismem z dnia 23 maja 2017r. organ przekazał do "N. " A. K. w S. dokumentacje dotyczącą budowy fermy zwierząt futerkowych . Pismem z dnia 30 maja 2017 r. "N. " A. K. poinformował organ I instancji, że przedłożona do wglądu dokumentacja nie zawiera wszystkich informacji, które w sposób jednoznaczny i precyzyjny umożliwiłyby dokonanie oceny obsady zwierząt oraz przedstawił zagadnienia do wyjaśnienia. Pismem z dnia 06 czerwca 2017r. organ zobowiązał inwestorów do przekazania wskazanych przez biegłego informacji. Pismem z dnia 18 czerwca 2017r. skarżący przekazali organowi dodatkowe informacje niezbędne do wykonania specjalistycznej opinii w przedmiotowej sprawie. Pismem z dnia 27 czerwca 2017r. organ przekazał biegłemu informacje przekazane przez inwestorów. Pismem z dnia 03 lipca 2017r. organ poinformował inwestorów , że zmarły dwie strony postępowania i urząd przeprowadza czynności wyjaśniające mające na celu ustalenie następców prawnych tych osób. W toku postępowania prowadzonego od lipca do sierpnia 2017r. organ ustalił spadkobierców po zmarłych w międzyczasie stronach postępowania - M. S. i J. U.. Pismem z dnia 11 lipca 2017r. organ I instancji wezwał inwestorów do uzupełnienia przedstawionych danych celem przedłożenia ich biegłemu. W odpowiedzi pismem z dnia 28 lipca 2017r. skarżący złożyli dodatkowe wyjaśnienia w kwestii projektowanej fermy norek. W dniu 30 sierpnia 2017r. do organu I instancji wpłynęła analiza sporządzona przez "N. " A. K., dotycząca maksymalnej możliwej obsady zwierząt w planowanej fermie norek. Pismem z 01 września 2017r. organ poinformował strony, że ze względu na konieczność uzupełnienia materiału dowodowego o dodatkowe dokumenty, przewidywany termin załatwienia przedmiotowej sprawy określa na dzień 28 lutego 2018r. Postanowieniem z dnia 14 września 2017r., nr [...], Wójt Gminy działając na podstawie art. 96 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tj. Dz.U. z 2017 r. poz. 1405) nałożył na inwestorów obowiązek przedłożenia Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w P. (dalej jako "RDOŚ") wskazanych dokumentów stwierdzając, że planowane przedsięwzięcie może potencjalnie oddziaływać na położone w pobliżu planowanej inwestycji obszary Natura 2000. Pismem z dnia 12 września 2017r. P. K. i J. S. wnieśli do SKO w K. ponaglenie w związku z przewlekłością postępowania w sprawie. Postanowieniem z dnia 23 października 2017 r., nr [...], SKO w K. stwierdziło brak podstaw do uwzględnienia "zażalenia". W skardze, wniesionej pismem z dnia 25 października 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla przedsięwzięcia polegającego na budowie fermy zwierząt futerkowych w ilości 39 DJP, zaplecza socjalno-magazynowego, płyty gnojowej, budynku mieszkalnego, budynku garażowego oraz studni głębinowej na działce nr [...] obręb W. K., P. K. oraz J. S. wnieśli o: 1. Zobowiązanie Wójta Gminy do załatwienia sprawy w dodatkowo wyznaczonym terminie; 2. Stwierdzenie, iż Wójt Gminy dopuścił się z przewlekłego prowadzenie postępowania w sprawie; 3. Stwierdzenia, iż przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 4. Wymierzenie Wójtowi Gminy grzywny lub przyznanie od Wójta Gminy na rzecz skarżących sumy pieniężnej w wysokości pięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W uzasadnieniu skarżący opisali przebieg postępowania i powołując się na regulację zawartą w artykułach 35 i 12 K.p.a. zauważyli, iż sprawa nie została merytorycznie rozpatrzona mimo upływu terminów określonych w tych przepisach. Nadto okres załatwiania sprawy przekroczył już kilkudziesięciokrotnie terminy ustawowe, chociaż wnioskodawcy składali uzasadnione zażalenie na bezczynność organu. Czas trwania postępowania przekracza wszelkie rozsądne granice, przy uwzględnieniu terminowości i prawidłowości czynności podjętych przez organ, a także stopnia zawiłości sprawy i postawy wnioskodawców. Zarzucono, że podejmowane przez organ czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją niezbędną w świetle zasady szybkości postępowania, lecz mają w znacznej mierze charakter czynności pozornych, nie istotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. Co więcej w działaniach organu dostrzegalne jest celowe dążenie do przewlekania postępowania. Czynności w toku postępowania podejmowane są opieszale, a organ dokonuje szeregu nieefektywnych działań. Brak staranności organu przejawia się w szczególności w podejmowaniu czynności nie zmierzających bezpośrednio do załatwienia sprawy, albo podejmowaniu czynności w znacznych odstępach czasu, a także w przedłużaniu zakończenia postępowania i nieustannego wyznaczania nowych terminów zakończenia sprawy bez podania rzeczywistych i uzasadnionych przyczyn takiego działania. Zaznaczono, iż po przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia organ z góry ustalił nowy ponad dwumiesięczny termin załatwienia sprawy, a więc termin nieznany ustawie i przekraczający terminy z art. 35 K.p.a. i to po uwzględnieniu okresów oczekiwania na udzielenie dodatkowych informacji przez wnioskodawców. Po przekroczeniu wyznaczonego terminu organ nie zachowując właściwej formy procesowej wyznaczył nowy, nadmiernie odległy (półroczny) termin załatwienia sprawy, choć brak jest ku temu jakichkolwiek podstaw. W szczególności uzasadnieniem takim nie może być zawarte w zawiadomieniu ogólnikowe stwierdzenie, iż przyczyną opóźnienia jest konieczność uzupełnienia materiału dowodowego o dodatkowe dokumenty. W ocenie wnioskodawców przedmiotowa sprawa nie jest w żadnej mierze złożona, ani skomplikowana pod względem faktycznym ani prawnym. Sama niedokładna znajomość, czy niewłaściwa interpretacja przepisów prawa, nie może wpływać na ocenę inwestycji z tego punktu widzenia. Obowiązujące przepisy skonstruowane zostały w ten sposób, iż wyczerpująco określają właściwe terminy załatwienia wszelkich spraw z uwzględnieniem ich szczególnej specyfiki i stopnia skomplikowania. Nie do przyjęcia jest pogląd, iż w tym zakresie istnieje jakakolwiek luka prawna. W szczególności uzasadnionej przyczyny nieprzestrzegania terminów nie stanowi brak należytej organizacji pracy organu. Zaznaczono, iż sprawa toczy się już od kilku lat. Na wcześniejszych etapach postępowania organ już kilkunastokrotnie wyznaczał nowe terminy załatwienia sprawy. Terminy te nie były przestrzegane, a ich upływ powodował wyznaczenie kolejnych w oparciu o te same lub zbliżone, ogólnikowe i nie podlegające weryfikacji przyczyny. Pomimo wcześniejszego postanowienia SKO przyczyny niezałatwienia sprawy w terminie oraz osoby winne takiego stanu rzeczy nie zostały ustalone i pociągnięte do żadnej odpowiedzialności. Zdaniem skarżących brak jakichkolwiek negatywnych konsekwencji spowodował, iż swawola organu uległa pogłębieniu. Traktuje on prowadzone postępowanie w sposób instrumentalny. Podejmuje pozorowane działania mające na celu jedynie szykanowanie skarżących poprzez dalsze przedłużanie postępowania. Zauważono, iż Wójt Gminy przez 45 miesięcy nie dostrzegł potrzeby wydania postanowienia o nałożeniu na wnioskodawców obowiązku przedłożenia RDOŚ dokumentów dotyczących inwestycji. Według skarżących działania te stanowią próbę usprawiedliwienia dotychczasowej opieszałości poprzez odwołanie się do instytucji wstrzymanie biegu terminów załatwienia sprawy na skutek wydania tego postanowienia - art. 96 ust. 4 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Jest to kolejna czynność pozorna mająca stwarzać wrażenia nakierowanej na rozstrzygnięcie sprawy aktywności organu, a w istocie zmierzająca do dalszej obstrukcji postępowania. Na zakończenie podniesiono, iż opisane zachowanie organu stanowi rażące naruszenia zasady szybkości i prostoty postępowania administracyjnego. W rażący sposób obraża ono również wyrażoną w treści art. 8 § 1 K.p.a. zasadę zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej. Sytuacja, w której standardowa i stosunkowo nieskomplikowana sprawa czeka na rozstrzygnięcie kilkadziesiąt miesięcy uchybia podstawowym zasadom praworządności (art. 6 K.p.a.) i wymaga zdecydowanej i stanowczej reakcji. Odpowiadając na skargę Wójt Gminy wniósł o jej oddalenie. Organ zauważył, iż prowadzi postępowanie zgodnie z wytycznymi organu odwoławczego zakreślonymi w decyzji z 5 maja 2017 r. i podejmowane przez organ I instancji czynności nie uzasadniają twierdzenia, że postępowanie było prowadzone przewlekle. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje; Skarga nie jest zasadna. Stosownie do przepisu art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Z kolei zgodnie z regulacją art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – powoływanej dalej jako: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Skarżący podnieśli w stosunku do Wójta Gminy zarzut przewlekłości postępowania, wskazując na nie załatwienie sprawy zainicjowanej ich wnioskiem z dnia 3 grudnia 2013 r. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie fermy zwierząt futerkowych w ilości 60 DJP, zaplecza socjalno-magazynowego, płyty gnojowej, w ramach siedliska budynku mieszkalnego, budynku garażowego, studni głębinowej oraz przyłączy wody i prądu na działce nr [...] obręb W. K.. Oceniając w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, odnotować należy, że z dniem 1 czerwca 2017 r. ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 935) dokonano nowelizacji p.p.s.a. Przepisem art. 9 pkt 3 lit. b ustawy zmieniającej dodano m.in. art. 53 § 2b p.p.s.a., zgodnie z którym skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Na podstawie art. 1 pkt 9 ustawy zmieniającej, nowe brzmienie otrzymał również art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2017 r. poz. 1257, dalej :"K.p.a.") poprzez wprowadzenie środka zaskarżenia w postaci ponaglenia, które zastąpiło dotychczasowe zażalenie i wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W tym miejscu wskazać również trzeba, że w uzasadnieniu projektu ustawy zmieniającej wyjaśniono, iż regulacja art. 53 § 2b p.p.s.a. - dotycząca obowiązku wyczerpania środka zaskarżenia w postaci ponaglenia przed wniesieniem skargi na bezczynność - wprowadzona została w związku ze zmienionym brzmieniem art. 37 K.p.a. Zgodnie z założeniami ustawodawcy, wniesienie ponaglenia w trybie art. 37 § 1 K.p.a. stanowi więc warunek formalny do wywiedzenia skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania, co znalazło wyraz w nowym brzmieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Wedle tego przepisu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z treści wskazanych regulacji wynika zatem, że skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ można wnosić w każdym czasie, po wyczerpaniu przysługujących stronie środków zaskarżenia. W niniejszej sprawie skarżący przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, dopełnili powyższego wymogu, składając do SKO w K. pismo z dnia 12 września 2017 r., stanowiące ponaglenie, o którym mowa w art. 37 § 1 pkt 2 K.p.a. W piśmie tym skarżący w sposób jednoznaczny domagali się niezwłocznego rozpatrzenia sprawy z ich wniosku o ustalenie warunków zabudowy. W tych okolicznościach skarga wniesiona w rozpoznawanej sprawie, jako dopuszczalna i złożona z zachowaniem wymogu określonego w art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., podlega merytorycznej ocenie. Przystępując następnie do oceny zasadności skargi, wskazać trzeba, że przepisy p.p.s.a. nie definiują pojęcia "przewlekłego prowadzenia postępowania". Wykładając jego treść zgodzić należy się z poglądem orzecznictwa sądowoadministracyjnego, że z przewlekłym prowadzeniem postępowania mamy do czynienia w razie prowadzenia postępowania, które - wbrew zasadzie wynikającej z art. 12 K.p.a. - nie zmierza do bezpośredniego załatwienia sprawy. Przewlekłość postępowania wystąpi wówczas, gdy organ będzie działał w sposób nieefektywny, gdy działania organu w toku postępowania polegać będą na wykonywaniu szeregu czynności w dużym odstępie czasu, względnie wykonywaniu czynności pozornych powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny, ewentualnie mnożeniu przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy, co w efekcie prowadzi do znacznego przesunięcia w czasie załatwienia sprawy. Tym samym przewlekłość obejmować będzie opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak też nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy. Oznacza to podejmowanie przez organ czynności, które - wbrew zasadzie wynikającej z art. 12 K.p.a. - nie zmierzają do załatwienia sprawy w rozsądnym terminie, albo mają charakter czynności nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. Stąd też przewlekłość ma miejsce także wówczas, gdy organowi można skutecznie postawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, aby zakończyło się ono w przewidzianym prawem terminie (por. wyrok NSA z dnia 5 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1031/12; wyroki WSA w Opolu: z dnia 9 października 2012 r., II SAB/Op 29/12 i z dnia 26 września 2013 r., sygn. akt II SAB/Op 23/13; wyrok WSA w Warszawie z dnia 11 grudnia 2015 r., sygn. akt II SAB/Wa 705/15 - dostępne są na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przedstawiony pogląd zyskał akceptację również w aktualnym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wskazuje się, że istotą przewlekłego prowadzenia postępowania jest podejmowanie przez organ w toku postępowania czynności zbędnych lub wykonywanie czynności pozornych, a także powstrzymywanie się od podejmowania czynności niezbędnych do rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy, co w konsekwencji prowadzi do nieracjonalnego przedłużenia terminu jej załatwienia (por. wyrok NSA z dnia 15 listopada 2017 r., sygn. akt I OSK 1809/16). Ponadto opisane powyżej rozumienie omawianego pojęcia pozostaje w zgodzie z jego legalną definicją wynikającą z art. 37 § 1 pkt 2 K.p.a., wprowadzoną sygnalizowaną wyżej nowelizacją przepisów K.p.a. i mającą na celu zapewnienie większej klarowności oraz efektywności realizacji przez strony przysługujących jej uprawnień w zakresie zwalczania przewlekłego prowadzenia postępowania przez organy. Według tego przepisu, przewlekłość postępowania ma miejsce, jeżeli jest ono prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy. Oceniając czynności Wójta Gminy w kontekście zarzucanej w skardze przewlekłości postępowania, zasadnym jest uwzględnienie założenia ustawodawcy wynikającego z art. 12 § 1 K.p.a., zgodnie z którym organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia, a także z regulacji art. 12 § 2 K.p.a. stanowiącego, że sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie. Na tej podstawie wyprowadzić można dla organów obowiązek podejmowania nie jakichkolwiek, lecz celowych działań, ukierunkowanych na załatwienie sprawy przez wydanie rozstrzygnięcia. Realizacji powyższej zasady służy m.in. przepis art. 35 § 1 K.p.a., wedle którego organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (art. 35 § 2 K.p.a.). Natomiast załatwienie sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 K.p.a.). Do powyższych terminów nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania, okresu trwania mediacji oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo przyczyn niezależnych od organu (art. 35 § 5 K.p.a.). O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia. Dotyczy to również przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 1 i § 2 K.p.a.). Stwierdzenie, że w określonej dacie, a taką będzie data orzekania przez sąd administracyjny, można zakwalifikować postępowanie organu, jako dotknięte przewlekłością jego prowadzenia, wymaga zbadania sprawy pod wieloma względami, dokonania oceny czynności procesowych, analizy faktów i okoliczności zależnych od działania organu i jego pracowników oraz stanu zastoju procesowego sprawy wynikającego z zaniechania lub wadliwości działań podejmowanych przez strony lub innych uczestników postępowania (por. J. Borkowski [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz Wydanie 11, Warszawa 2011, str. 238, także wyrok NSA z 13 sierpnia 2013 r. sygn. akt II OSK 549/13, wyrok NSA z dnia 7 marca 2013 r. sygn. akt II OSK 34/13 - baza orzeceń.nsa.gov.pl). Oceniając zwłokę organu w załatwieniu konkretnej sprawy administracyjnej nie można przy tym abstrahować od jej indywidualnego charakteru. Rozsądny termin postępowania musi zostać określony w świetle wszystkich okoliczności danej sprawy oraz w oparciu o następujące kryteria: złożoność sprawy, postawę samego skarżącego i właściwych organów, znaczenie przedmiotu postępowania dla skarżącego (por. wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z dnia 22 stycznia 2013 r., w sprawie 28940/08, Lex Omega nr 1252838). W sprawach o skomplikowanym stanie faktycznym, w których zachodzi konieczność przeprowadzenia wielu dowodów, obowiązkiem organu jest sprawne, co nie oznacza, że zawsze szybkie, prowadzenie postępowania dowodowego, zmierzające do ustalenia stanu faktycznego pozwalającego na prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy. Przyczyną przedłużającego się postępowania, ale nie jego przewlekłości w rozumieniu art. 149 p.p.s.a., może być też ujawnianie się w toku postępowania dowodowego kolejnych dowodów, nieznanych organowi na początku postępowania. Od organów administracji nie można wymagać, aby wszczynając postępowanie posiadały pełen plan postępowania dowodowego i w toku sprawy już go nie rozszerzały. W sprawach skomplikowanych pod względem dowodowym, sam czas trwania postępowania nie może świadczyć o jego przewlekłości. Dodatkowo podkreślić należy, że w postępowaniu wywołanym skargą na przewlekłość postępowania organu, sąd nie może wnikać w merytoryczną działalność organu. Stąd też, rozpatrując skargę w niniejszej sprawie, sąd nie jest władny ocenić, czy podejmowane przez organ czynności (w tym zwracanie się do konkretnych podmiotów) były podejmowane zasadnie, a jedynie, czy w ramach obranego kierunku postępowania organ rzeczywiście podejmował działania zmierzające (przynajmniej w jego przekonaniu) do zakończenia sprawy, czy też pozostawał bezczynny lub jego czynności nosiły jedynie pozory działania. Przenosząc powyższe uwagi natury ogólnej na grunt zaistniałego w sprawie stanu faktycznego Sąd uznał, że brak jest podstaw do stwierdzenia przewlekłości postępowania prowadzonego przez Wójta Gminy i to pomimo bezspornego długiego okresu, jaki już upłynął od daty wniesienia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Należy w tym miejscu wskazać, że postępowanie w sprawie z wniosku skarżących miało kolejne etapy, które kończyły się wydaniem przez Wójta Gminy decyzji merytorycznych, które następnie były uchylane przez SKO w K. na skutek odwołań wnoszonych przez strony. Na żadnym z tych etapów Sąd nie dopatrzył się przewlekłego prowadzenia postępowania. Szczegółowy opis kolejnych czynności organu przedstawiono w postanowieniu SKO w K. z dnia [...] 2017 r. nr [...], a zawarte tam informacje dotyczące dat tych czynności Sąd zweryfikował. I tak, w pierwszej kolejności należy podnieść, że złożony w grudniu 2013 roku wniosek zawierał braki formalne, do których uzupełnienia organ wzywał kilkakrotnie wobec niepełnych odpowiedzi ze strony wnioskodawców, jak i ujawnienia nowych, istotnych dla rozpatrzenia sprawy okoliczności. W konsekwencji pozyskiwane dokumenty i wyjaśnienia wymagały dalszych uzupełnień i uszczegółowień. Skarżący ponadto modyfikowali swój wniosek, i to w kwestii tak istotnej, jak co do wielkości obsady zwierząt dla planowanej fermy – z 60 DJP do 39 DJP (kolejno pismami z 3 i 21 stycznia 2014 r.). Modyfikacja dotyczyła również karty informacyjnej przedsięwzięcia - 08 czerwca 2015 r. wnioskodawcy wyjaśnili rozbieżności zauważone przez organ pomiędzy kartą informacyjną a planowaną wielkością hodowli, prostując opis przedsięwzięcia zawarty w karcie informacyjnej. Są to kwestie istotne z racji ciążącego na organie rozpatrującego wniosek o ustalenie warunków zabudowy obowiązku przeprowadzenia oceny, czy wnioskodawcy powinni dysponować decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanej inwestycji (art. 72 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tj. Dz.U. z 2017 r. poz. 1405, dalej "ustawa o u.i.o.ś."). Powyższe wynika z chronologii zdarzeń ustalonych na podstawie akt sprawy przedstawionych Sądowi jak i z postanowienia SKO w K. z dnia [...] 2017 r. ,nr [...], którym stwierdzono brak podstaw do uwzględnienia ponaglenia. Kolejne czynności procesowe, podejmowane w wyznaczonych przez organ terminach, zmierzały do rozstrzygnięcia sprawy i były powzięte w ramach prowadzonego postępowania wyjaśniającego, które miało na celu dążenie do zakończenia postępowania. Zgodnie z § 5 art. 36 K.p.a. do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. Wskazać też należy, że po bezskutecznym upływie wskazanego wyżej okresu, liczonego stosownie do art. 35 § 3 i § 5 K.p.a., organ obowiązany jest, zgodnie z art. 36 § 1 i § 2 K.p.a., powiadomić strony o zwłoce w załatwieniu sprawy, zarówno z przyczyn niezależnych, jak i zależnych od organu, a także wskazać nowy termin rozpoznania sprawy. Powiadomienie o przesunięciu terminu rozpoznania sprawy nie powoduje, że zwłoka w stosunku do terminów kodeksowych przestaje istnieć i samo przez się nie wyłącza zarzutu bezczynności organu bądź przewlekłości prowadzonego postępowania. Wskazane bowiem przez organ przyczyny zwłoki, jak i kwestia ustalenia nowego terminu rozpoznania sprawy, podlegają ocenie sądu. Na gruncie niniejszej sprawy informowano skarżących o kolejnych planowanych terminach załatwienia sprawy. Niemożność dochowania tych terminów wynikała z przyczyn obiektywnych – śmierci stron postępowania i konieczności ustalenia ich następców prawnych, oczekiwania na ostateczne rozstrzygnięcie postępowania uzgodnieniowego prowadzonego przez PPIS w K. i WWIS, konieczności zastosowania się do wskazań zawartych w kolejnych kasacyjnych decyzjach SKO w K., których skarżący nie kwestionowali w drodze wniesienia skarg do sądu administracyjnego, a w końcowym etapie – na skutek oczekiwania na opinię biegłego, która to opinia miała istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a przede wszystkim skutkowała koniecznością poczynienia ustaleń w zakresie rozbieżności między kartą informacyjną przedsięwzięcia a rzeczywistymi możliwościami produkcyjnymi planowanej fermy. Odnotować w tym miejscu należy, że wnioskodawcy dokonali zmiany wniosku o ustalenie warunków zabudowy poprzez zmniejszenie planowanej obsady zwierząt w zabudowaniach fermy – z 69 na 40, a końcowo na 39 DJP, przy równoczesnym zmniejszaniu wielkości planowanej zabudowy pawilonami hodowlanymi – z 15 pawilonów, na 10, a końcowo 5 pawilonów. Sąd nie podziela stanowiska skarżących, iż prowadząc postępowanie organ działał opieszale i nie dążył do koncentracji materiału dowodowego oraz, że kwestie które badane były na ostatnim etapie postępowania powinny podlegać ocenie znacznie wcześniej. Wskazać w tym miejscu należy, że na potrzebę przeprowadzenia oceny inwestycji przez RDOŚ Wójt Gminy wskazywał już na pierwszym etapie postępowania, a ostatecznie potrzeba taka została potwierdzona przez SKO w K. w wydanych w sprawie decyzjach kasacyjnych. Kwestie tę podniosła również lokalna społeczność, zgłaszając protesty co do planowanego zamierzenia inwestycyjnego. O tym, czy taka potrzeba faktycznie zaistniała i czy wątpliwości w tym zakresie były rzeczywiście uzasadnione, Sąd władny będzie orzec dopiero podczas kontroli decyzji merytorycznej. Ponadto, na co zwraca uwagę skarżony organ i co znajduje potwierdzenie w aktach administracyjnych sprawy, konieczność podejmowania kolejnych czynności dowodowych w sprawie wynikała z wskazać jakie nałożyło na organ SKO w K., w kolejnych podejmowanych w sprawie decyzjach kasacyjnych. Natomiast na etapie niniejszej skargi Sąd uznał, że w kolejnych etapach postępowania istniała rzeczywista potrzeba pozyskania określonego materiału dowodowego. Podkreślić przy tym trzeba, że to organ, jako gospodarz postępowania, decyduje jakie dowody mają być przeprowadzone w celu załatwienia sprawy. Okoliczność, że zdaniem skarżących występowanie przez organ o konkretne informacje do PPIS było niecelowe, z racji braku uzgodnienia inwestycji w terminach określonych w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, nie uprawnia do stwierdzenia przewlekłości postępowania. Organ potrzebował informacji specjalnych aby ustalić kwestie, które w jego ocenie miały istotne znaczenie dla postępowania. Organ wskazał szereg czynności, które podjął w zakresie gromadzenia materiału dowodowego. Czynności te następowały w kilkudniowych odstępach czasu, co zważywszy na charakter planowanej inwestycji i konieczność oceny, czy inwestor powinien dysponować ostateczną decyzją środowiskową, ma swoje racjonalne uzasadnienie. Zdaniem składu orzekającego obecnie wskazane przez skarżony organ przyczyny długości rozpatrywania sprawy nakazują uznać, że zwłoka nastąpiła z przyczyn niezależnych od organu, a tylko takie w świetle art. 36 § 5 K.p.a. uzasadniają przedłużenie terminu załatwienia sprawy ponad terminy wyznaczone art. 36 § 3 K.p.a. Powyższe stanowisko znajduje oparcie w wyrokach sądów administracyjnych, przykładowo w wyroku NSA z dnia 16 stycznia 2014 r. sygn. akt II OSK 2338/13 – dostępnym na stronach internetowych NSA w: Baza orzeczeń. W tych okolicznościach nie można również przypisać organowi, iż nie dochował należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, a jego działania były niecelowe, nieskuteczne i nie prowadziły do zakończenia sprawy. W ocenie Sądu, opisany stan nakazuje uznać, że Wójt Gminy nie prowadził postępowania w sposób przewlekły, z naruszeniem wynikających z procedury administracyjnej terminów załatwienia wniosku. Podkreślenia wymaga, że sprawa była przez Wójta rozpatrywana po trzykrotnym uchyleniu wcześniejszych decyzji przez SKO w K. i za każdym razem po tych uchyleniach wymagała przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznym zakresie, a wiążąca wykładania przepisów prawa i ocena stanu faktycznego zawarta była w tych kolejnych decyzjach SKO. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że nie zaistniały przesłanki do stwierdzenia na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. stanu przewlekłości postępowania. W tych uwarunkowaniach skarga, jako nieuzasadniona, na podstawie art. 151 p.p.s.a. podlega oddaleniu. Sprawę rozpoznano w trybie uproszczonym, zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a.