II SAB/Po 309/25

Dnia 12 stycznia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 stycznia 2026 roku sprawy ze skargi M. B. i P. W. na bezczynność Inspektor Sanitarny w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu stałego od skargi. Pismem z dnia 2 grudnia 2025 r. M. B. oraz P. W. (zwani dalej "skarżącymi") wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, w której kwestionują bezczynność Inspektor Sanitarny. Przedmiot sprawy został opisany w rubrum niniejszego postanowienia. W toku postępowania sądowoadministracyjnego ujawniono, że skarżący nie wskazali swoich numerów PESEL, a ponadto nie uiścili wpisu stałego od skargi. Przewodnicząca Wydziału II tut. Sądu wezwała skarżących do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie numerów PESEL skarżących, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W osobnym piśmie skarżący zostali wezwani do solidarnego uiszczenia wpisu od skargi na bezczynność. Również to wezwanie zostało opatrzone pouczeniem – brak uiszczenia wpisu w terminie siedmiu dni skutkuje odrzuceniem skargi. Wezwanie do uzupełnienia ww. braków skargi zostało doręczone skarżącym w dniu 19 grudnia 2025 r. Skarżący uzupełnili wszystkie braki. Wpis uiszczono w dniu 30 grudnia 2025 r., a numery PESEL nadesłano w dniu 31 grudnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei w myśl § 3 powołanego przepisu: "Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym." Sąd podkreśla, że uzupełnienie braków (jakichkolwiek) musi nastąpić z zachowaniem terminu. Należy wskazać także inny przepis, który stanowi o konieczności odrzucenia skargi przez sąd administracyjny w razie nieuzupełnienia innego braku – art. 220 § 1 p.p.s.a. Powołany przepis stanowi, że sąd nie podejmuje żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu. Opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi warunek, którego spełnienie jest konieczne dla nadania jej dalszego biegu (postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 13 maja 2019 r., sygn. akt III SA/Gl 1124/18, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych [zwanej dalej "CBOSA"] na stronie: https://cbois.nsa.gov.pl). Począwszy od numeru PESEL, zgodnie z art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Ponadto stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać m.in. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Wymieniony element pisma (numer PESEL skarżących) stanowi jeden z wymogów formalnych skargi w postępowaniu sądowym, których brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przypadkiem, w którym ustawa, tj. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi inaczej jest właśnie art. 58 § 1 p.p.s.a. Sąd w składzie orzekającym podkreśla, że w najnowszym orzecznictwie przyjęto, iż numer PESEL, pomimo braku skomplikowania tej przesłanki formalnej skuteczności wniesienia skargi, jest w pełni równoważnym wymogiem pierwszego pisma procesowego i jego niedoręczenie, pomimo skutecznego wezwania, musi skutkować odrzuceniem skargi (zob. uchwałę NSA z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22, dostępną w CBOSA). Skarżący uzupełnili brak formalny skargi, mimo stosownego wezwania, ale nastąpiło to po terminie. To zaś należy traktować jak nieuzupełnienie braku. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi skutkuje jej odrzuceniem niezależnie od tego, jaki to brak formalny (zob. postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 16 września 2021 r., sygn. akt II SA/Po 621/21, dostępne w CBOSA). W odniesieniu do braku fiskalnego skargi, należy zauważyć, że skarżący zostali skutecznie wezwani do uiszczenia wpisu stałego w odpowiedniej wysokości. Wezwanie zawierało prawidłowe pouczenie. Skarżący nie mogli nie zrozumieć pouczenia, ponieważ wezwanie do uiszczenia wpisu zawsze stanowi osobne zarządzenie. Doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi należy poczytywać za skuteczne. Skarżący mieli obowiązek uiścić wpis od skargi, jednakże bezsporne jest to, że nie uczynił tego z zachowaniem terminu, mimo prawidłowego wezwania ich oraz pouczenia o konsekwencjach nieuiszczenia wpisu. Skoro skarżący nie uiścili wpisu, to wypełnione zostały przesłanki do odrzucenia ich skargi (zob. postanowienie WSA w Łodzi z dnia 18 stycznia 2022 r., sygn. akt II SAB/Łd 8/21, dostępne w CBOSA). Fakt uiszczenia wpisu od skargi po czasie został potwierdzony przez Oddział Finansowo-Budżetowy tut. Sądu (k. 48 akt sądowych). Wezwania do uzupełnienia braków skargi w postaci numerów PESEL skarżących oraz uiszczenia wpisu od skargi wraz z prawidłowymi pouczeniami zostały doręczone skarżącym w dniu 19 grudnia 2025 r. (k. 45 i 46 akt sądowych). Dzień 19 grudnia 2025 r. otworzył więc siedmiodniowy termin do spełnienia obowiązku, wynikającego z wezwań, które odebrała osobiście skarżąca – M. B. – zarówno dla siebie jak i dla drugiego skarżącego. Na zwrotnych potwierdzeniach odbioru widnieją bowiem odręczne podpisy skarżącej. Termin do uzupełnienia braku formalnego, tj. nadesłania numerów PESEL, jak i fiskalnego poprzez uiszczenie wpisu od skargi upłynął bezskutecznie z dniem 29 grudnia 2025 r. (dni 26-28 grudnia 2025 r. były dniami ustawowo wolnymi od pracy, a także była wśród nich sobota; upływ terminu następował zatem w najbliższy dzień po dniach wolnych od pracy). Do tego dnia nie uzupełniono braków skargi. Braki uzupełniono po czasie w ten sposób, że dnia 30 grudnia 2025 r. uiszczono wpis od skargi, a dnia 31 grudnia 2025 r. nadano korespondencję, w jakiej wskazano numery PESEL. Obydwa wymogi zostały uzupełnione po terminie. Uzupełnienie braków formalnych i fiskalnych skargi (odpowiednio nr PESEL oraz wpis) po terminie jest równoznaczne z ich nieuzupełnieniem, a to oznacza, że skarga, mimo skutecznego wezwania do usunięcia tych braków, nadal je posiada i nie może otrzymać prawidłowego biegu (postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 11 sierpnia 2023 r., sygn. akt II SA/Po 408/23, postanowienie WSA w Opolu z dnia 29 kwietnia 2022 r., sygn. akt II SA/Op 62/22, postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 24 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 135/14, dostępne w CBOSA). To, że skarżący uzupełnili braki skargi po terminie nie może skutkować nadaniem sprawie dalszego biegu. Wręcz przeciwnie – ta okoliczność nie pozwala na podjęcie się przez Sąd merytorycznej kontroli nadesłanej skargi. Skoro braki nie zostały uzupełnione w terminie, to należy przyjąć, że nigdy nie zostały uzupełnione, nawet jeśli po upływie terminu skarżący uczynili zadość wezwaniom. Z uwagi na imperatywny charakter przepisów art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., a także fakt, że ziściły się wskazane przesłanki, Sąd nie może podjąć innego rozstrzygnięcia, gdyż jest związany powołanymi podstawami prawnymi. W związku z tym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę (pkt I sentencji postanowienia). Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Postanowienie w tym przedmiocie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym w myśl art. 232 § 2 p.p.s.a. Wobec odrzucenia skargi, od której uiszczono wpis, należało go zwrócić skarżącym. O tym zaś orzeczono na postawie art. 232 § 1 pkt 1 w związku z art. 232 § 2 p.p.s.a. (pkt II sentencji postanowienia).