II SAB/Po 49/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak- Owczarczak Sędziowie Sędzia WSA Jakub Zieliński Sędzia WSA Tomasz Świstak (spr.) Protokolant St. sekretarz sąd. Katarzyna Fornalik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 03 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi M.D. i M.D. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. w przedmiocie wykonania robót budowlanych oddala skargę Decyzją nr [...] z dnia 2 października 2013 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] nałożył na A. C., właściciela nieruchomości przy ul. [...], obowiązek wykonania robót budowlanych polegających na: - częściowej rozbiórce połaci dachu i ściany szczytowej przylegającej do granicy z nieruchomością przy ul. [...] w P. (działką nr [...], ark. [...], obręb S.) do maksymalnej wysokości wynoszącej 5,55 m nad poziom terenu; - wykonaniu fragmentu nowej połaci dachu od strony tej granicy, które to roboty te należało wykonać na podstawie "Projektu zamiennego budynku mieszkalnego jednorodzinnego w połączeniu z istniejącym budynkiem gospodarczym oraz zmianą jego sposobu użytkowania przy ul. [...] w P.", opracowanego w kwietniu 2012 r. przez inż. S. M.; - wykonaniu balustrad na tarasie zlokalizowanym na poddaszu przedmiotowego budynku; - wykonaniu wewnątrz budynku przedsionka (wiatrołapu) lub kurtyny powietrznej chroniących przed nadmiernym dopływem chłodnego powietrza; - wykonaniu odprowadzenia wód opadowych na teren własny. Na wykonanie wyżej wskazanych obowiązków wyznaczono termin do 8 miesięcy od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna. Decyzja ta stała się ostateczna z dniem 1 listopada 2013 r. Pismem oznaczonym datą 25 lutego 2015 r. M. D. i M. D. wnieśli skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w zakresie wydania decyzji na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. W uzasadnieniu skargi wskazano, iż skarżący są bezpośrednimi sąsiadami A. C. i mają bezpośredni interes prawny w sprawie, gdyż istniejący budynek A. C. zacienia okna w należących do nich pomieszczeniach mieszkalnych. Dalej wskazali, iż w dniu 27 października 2014 r. otrzymali od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] informację, że ich odwołanie od decyzji nakazującej A. C. wejście na stanowiącą ich własność nieruchomość spowodowało przesunięcie terminu kontroli jego nieruchomości. Zdaniem skarżących brak jest związku pomiędzy sporem co do wejścia na należącą do nich nieruchomość, a okolicznością, że A. C. nie zrealizował obowiązków wynikających z decyzji z dnia [...] 2013 r., nr [...],[...]. Organ nadzoru budowlanego, dysponujący wiedzą specjalistyczną z zakresu budownictwa jest władny i powinien dokonać własnej oceny, czy wejście na należącą do nich działkę jest niezbędne dla zrealizowania nakazanych robót budowlanych. Ponadto podnieśli, że zgodnie z art. 51 ust. 3 Prawa budowlanego organ nadzoru budowlanego sprawdza wykonanie obowiązku określonego w art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego (a więc w tym przypadku obowiązku wynikającego z decyzji z dnia [...] 2013 r., nr [...],[...]) "po upływie terminu" zakreślonego dla inwestora. Przepis ten nie przewiduje żadnych odstępstw. Oznacza to, że sprawdzenie wykonanie obowiązku przez A. C. powinno nastąpić w sierpniu 2014 r., co nie zostało dokonane. Dalej skarżący wskazali, iż art. 51 ust. 3 pkt 2 Prawa budowlanego, mający charakter bezwarunkowy, stanowi, że w przypadku niewykonania obowiązku organ nadzoru wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. W tej sytuacji skarżący zarzucają Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego bezczynność i wnoszą o zobowiązanie do niezwłocznego wydania decyzji z art. 51 ust. 3 pkt 2 Prawa budowlanego. Odpowiadając na skargę w piśmie z dnia 9 kwietnia 2015 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] wyjaśnił, iż po uprawomocnieniu się decyzji nr [...] z dnia [...] 2013 r., A. C. w dniu 4 marca 2014 r. zwrócił z prośbą o przesunięcie terminu wykonania nałożonych obowiązków na sierpień 2015 r. Telefonicznie poinformowano A. C. o wyrażeniu zgody na przedłużenie terminu do września 2014 r. Dalej wskazano, iż z uwagi na brak zgody M. D. i M. D. na wejście na teren ich nieruchomości w celu wykonania robót budowlanych nakazanych decyzją z dnia [...] 2013 r., nr [...] Prezydenta M. P., po rozpoznaniu wniosku A. C., decyzją z dnia [...] 2014 r. nr [...] stwierdził konieczność wejścia na teren działki nr [...], ark. [...], obręb S., położonej przy ul. [...] w P. należącej do M. D. i M. D., na okres wykonania robót budowlanych związanych z realizacją ww. decyzji nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W dniu 3 października 2014 r. M. i M. D. odwołali się od decyzji Prezydenta M. P. z dnia [...] 2014 r. do Wojewody. W związku z powyższym pracownicy Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego [...] odwołali planowane na 4 listopada 2014 r. czynności kontrolne na przedmiotowej nieruchomości, których celem miało być sprawdzenie wypełnienia obowiązków, tj. wykonania robót budowlanych nałożonych decyzją nr [...] z dnia [...] 2013 r. Dalej organ wyjaśnił, iż decyzją z dnia [...] 2014 r., znak: [...] Wojewoda uchylił decyzję Prezydenta M. P. z dnia [...] 2014 r., znak: [...] w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W międzyczasie M. D. i M. D. w dniu 24 listopada 2014 r. wnieśli do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę na działanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w przedmiotowej sprawie. Następnie M. D. i M. D. pismem z dnia 25 lutego 2014 r. wnieśli do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w przedmiotowej sprawie, a w dniu 3 marca 2015 r. (data stempla pocztowego) wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w przedmiotowej sprawie. Organ wyjaśnił także, iż w dniu 8 kwietnia 2015 r. ustalił, że Prezydent M. P. decyzją z dniu 31 marca 2015 r. odmówił wydania decyzji o niezbędności wejścia na teren działki nr [...], ark. [...], obręb S., położonej przy ul. [...] w P., należącej do M. D. i M. D. w związku z zamiarem wykonania robót budowlanych związanych z realizacją decyzji nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (nr sprawy: [...]). Na zakończenie wyjaśniono, iż termin określany w decyzji nakładającej obowiązki na podstawie art. 51 Prawa budowlanego nie jest terminem ustawowym, lecz określany jest przez organ orzekający, który bierze pod uwagę przy jego wyznaczaniu okres niezbędny do zrealizowania nakładanych obowiązków. W związku z tym istnieje możliwość przesunięcia terminu jeżeli zachodzi taka potrzeba, a adresat decyzji podejmuje działania zmierzające do spełnienia nakładanych obowiązków, co ma miejsce w rozpatrywanej sprawie. W dniu 27 maja 2015 r. do Sądu wpłynęły akta administracyjne sprawy zawierające postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] 2015 r. nr [...] (znak: [...]) o zawieszeniu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie zgodności z prawem robót budowlanych związanych z budową budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...] (Dz. nr [...] , Ark. [...], obręb S.), dawniej ul. [...]. Pismem procesowym z dnia 28 maja 2015 r. uczestnik postępowania A. C. wniósł o oddalenie skargi podnosząc, iż nadal toczy się postępowanie odwoławcze w sprawie wydania decyzji o niezbędności wejścia na teren działki nr [...], ark. [...], obręb S., położonej przy ul. [...] w P. w celu wykonania robót budowlanych związanych z realizacją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...]. Niewykonanie obowiązków nałożonych przez organ nadzoru budowlanego jest wynikiem działań skarżących. Wykonanie tych robót wymaga wejścia na teren nieruchomości należącej do M. D. i M. D.. W tej sytuacji nie zachodzą przesłanki do wydania decyzji na podstawie art. 51 ust. 3 pkt, 2 Prawa budowlanego, ponieważ inwestor nie pozostaje w zwłoce w realizacji obowiązków. Ponadto uczestnik postępowania zauważył, iż w związku z wydaniem w dniu 20 maja 2015 r. postanowienia o zawieszeniu postępowania niemożliwe jest wydanie przez Sąd wyroku na podstawie art. 149 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Na wstępie dalszych rozważań wyjaśnić należy, iż instytucja skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, o której mowa w art. 3 § 2 pkt. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "P.p.s.a."), ma na celu ochronę strony przez doprowadzenie do wydania przez organ rozstrzygnięcia w sprawie. Ustawodawca dopuszczając możliwość wniesienia skargi na bezczynność organu administracji publicznej, zaniechał jednakże zdefiniowania pojęcia "bezczynność". W orzecznictwie podnosi się, że bezczynność, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ma miejsce w przypadkach, gdy w terminach określonych przepisami prawa, organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadzi postępowanie, ale pomimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 lipca 2012 r., sygn. akt III SAB/Gl 3/12 – opublikowany na stronie internetowej: publ. baza CBOSA). Zakres sądowej kontroli skargi na bezczynność sprowadza się do ustalenia, czy organ był zobowiązany do wydania aktu lub podjąć czynność oraz czy w zakreślonym przepisami procesowymi terminie, dokonał powyższych działań. O bezczynności organu przesądza brak działania przy równoczesnym przekroczeniu terminu załatwienia sprawy. W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca zarzuca Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego [...] bezczynność w zakresie wydania decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013, poz. 1409 ze zm. – dalej: "P.b."). Skarżący podnieśli, iż organ winien był, po upływie terminu zakreślonego inwestorowi A. C. na wykonanie robót budowlanych określonych w decyzji z [...] 2013 r., nr [...] , przeprowadzić kontrolę obiektu, którego ta decyzja dotyczyła i wydać decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Zauważyć należy, iż wyżej opisana decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] 2013 r., nr [...] nakazująca A. C. wykonanie szeregu robót budowlanych na obiekcie położonym przy ul. [...] (dawniej [...]) w P. została wydana na podstawie art. 51 ust 1 pkt 2 w zw. z art. 51ust. 7 P.b. Zgodnie z treścią art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b. przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. Z kolei zgodnie z treścią art. 51 ust. 3 P.b. po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 i wydaje decyzję: 1) o stwierdzeniu wykonania obowiązku albo 2) w przypadku niewykonania obowiązku - nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Bezspornym w rozpatrywanej sprawie jest, iż termin określony w pkt II wyżej opisanej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z [...] 2013 r., nr [...] upłynął z dniem 1 lipca 2014 r. a mimo to organ do dnia wyrokowania w niniejszej sprawie nie wydał którejkolwiek z decyzji o których mowa w art. 51 ust. 3 pkt 1 lub pkt 2 P.b. Dla oceny czy w tej sytuacji można mówić o bezczynności organu istotne jest wyjaśnienie charakteru terminu, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b. Z treści tego przepisu wynika, iż ustawodawca nie określił zakresu i biegu terminu. Oznacza to, że określenie konkretnego terminu wykonania obowiązków pozostawił do decyzji organu nadzoru budowlanego. To organ, w celu zapewnienia realizacji obowiązków, określa termin w zależności od realiów konkretnej sprawy. Powyższe oznacza, iż termin ten ma charakter procesowy, a zatem można przyjąć, iż w sytuacji gdy zajdzie taka potrzeba termin ten może być przedłużany aby umożliwić stronie wykonanie nałożonych obowiązków, bądź przywrócony. Skoro zaś omawiany termin jest terminem procesowym, to nie stanowi materialnoprawnego elementu rozstrzygnięcia. Wobec tego samo wyznaczenie terminu procesowego nie rozstrzyga o nabyciu przez stronę jakiegokolwiek prawa, w tym prawa do domagania się do wydania, po jego upływie, decyzji o której mowa w art. 51 ust 3 pkt 1-2 P.b. Takie stanowisko jest wyrażane także w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 22 kwietnia 2009 r. o sygn. akt II OSK 608/08 (publ. na stronie internetowej: publ. baza CBOSA) stwierdził, iż termin określony w art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b. może być ustalony przez organ stosownie do okoliczności sprawy, może też zostać wydłużony na żądanie stron. Organ dysponuje w tym zakresie tzw. luzem administracyjnym, gdyż zakres i bieg tego terminu nie wynika wprost z przepisu prawa, lecz z woli organu administracji. Ponadto Sąd ten stwierdził, iż z uwagi na procesowy charakter tego terminu wykonanie obowiązku po jego upływie nie może być podstawą do wydania w oparciu o przepis art. 51 ust. 3 pkt 2 P.b. decyzji nakazującej zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórki obiektu lub jego części, bądź doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego. Podobne stanowisko wyraził także Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18 września 2013 r. o sygn. akt II OSK 993/12 (publ. na stronie internetowej: publ. baza CBOSA). Z kolei w wyroku z dnia 9 stycznia 2008 r. o sygn. akt II OSK 1816/06 Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, iż termin wykonania obowiązków nakładanych na inwestora pozostawiony został uznaniu organu, przy czym termin ten winien być określony z poszanowaniem zasady działania bez zbędnej zwłoki jak i uwzględniać warunki techniczno – organizacyjne wykonania obowiązków. Sąd administracyjny władny jest do oceny możliwości zachowania terminu przez stronę oraz zasadności nałożenia określonych obowiązków (publ. na stronie internetowej: publ. baza CBOSA). Uznać zatem należy, iż procesowy charakter terminu określonego w powołanym przepisie art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b. umożliwia organowi nadzoru budowlanego jego przedłużenie, w sytuacji gdy organ uzna, iż wymagają tego okoliczności faktyczne zaistniałe w sprawie. Z akt sprawy, oraz wyjaśnień Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] zawartych w odpowiedzi na skargę wynika, iż organ ten uznał, iż w sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające przedłużenie terminu wykonania obowiązków określonych w decyzji z [...] 2013 r. nr [...] bowiem z przyczyn niezależnych od inwestora (A. C.) nie był on w stanie wykonać nałożonych przez niego obowiązków w terminie. Jak wynika z notatki służbowej wykonanej w dnu 17 lipca 2014 r. (k. [...] akt adm.) pracownik organu uzyskał informację, iż inwestor nie wykonał nałożonego na niego obowiązku bowiem właściciele sąsiedniej działki nie wyrażają zgody na wkroczenie na ich teren w celu wykonania przedmiotowych robót budowlanych. Inwestor od czerwca 2014 .r. oczekuje na decyzję Prezydenta M. P. zezwalającą na wejście na działkę należąca do M. D. i M. D. w celu wykonania przedmiotowych robót budowlanych. Po zawiadomieniu stron o planowanej na dzień 4 listopada 2014 r. kontroli wykonania nałożonego obowiązku – wykonania robót budowlanych na działce przy ul. [...] w P. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] uzyskał informacje, z której wynikało, iż postępowanie w sprawie wydania zgody na wejście na działkę należącą do M. D. i M. D. w celu wykonania robót budowlanych nie zostało prawomocnie zakończone - notatka pracownika Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego [...] z dnia 27 października 2014 r. (k. [...] akt adm.). Organ pozyskał przy tym kopię dokumentacji prowadzonego przez Prezydenta M. P. postępowania w sprawie konieczności wejścia na teren działki nr [...], obręb [...] w P. przy ul. [...] W związku z powyższym organ zawiadomił strony, pismem z dnia 27 października 2014 r., iż czynności kontrolne zaplanowane na dzień 4 listopada 2014 r. nie odbędą się z uwagi na konieczność rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego jakim jest ustalenie konieczności wejścia na teren działki nr [...], obręb [...] w P. przy ul. [...] w celu wykonania robot budowlanych do których wykonania zobowiązano inwestora decyzją Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] nr [...] z dnia 2 października 2013 r. Z notatki służbowej wykonanej przez pracownika organu w dniu 17 marca 2015 r. (k. [...] akt adm.) wynika, iż organ nadzoru ustalił, iż postępowanie w sprawie ustalenie konieczności wejścia na teren działki nr [...], obręb [...] w P. nie zostało zakończone. Powyższe działania Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] wskazują, iż organ ten uznał, że po nałożeniu na A. C. obowiązków określonych w decyzja z dnia 2 października 2013 r. w sprawie wystąpiły okoliczności uniemożliwiającej wykonanie tych obowiązków w pierwotniej ustalonym terminie 8 miesięcy, a zatem termin ten został przedłużony. Co prawda organ nie wydał w tym przedmiocie postanowienia, o przedłużeniu terminu, jednak można uznać, iż do przedłużenia terminu doszło w sposób dorozumiany na co wskazuje treść zawiadomienia z dnia 23 października 2014 r. o odwołaniu planowanych czynności kontrolnych. W ocenie Sądu Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego [...] nie można zatem zarzucić bezczynności w przedmiotowej sprawie. Organ ten skorzystał z kompetencji ("luzu") udzielonego mu przez ustawodawcę w określeniu terminu o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b., który może być przedłużony z uwagi na zaistnienie okoliczności uniemożliwiających wykonanie nałożonych obowiązków w pierwotnie zakreślonym terminie. Sąd zgadza się z organem nadzoru budowlanego, iż taką okolicznością jest kwestia stwierdzenia konieczności wejścia na teren sąsiedniej działki nr [...]. Do czasu rozstrzygnięcia tej kwestii przez właściwy organ brak jest możliwości zakwestionowania stanowiska inwestora, iż roboty budowlane, do których wykonania został zobowiązany, nie zostały zrealizowane z przyczyn od niego niezależnych. Zauważyć przy tym należy, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] od lipca 2014 r. a więc od miesiąca, gdy minął ośmiomiesięczny termin wskazany w pkt II decyzji nr [...] z dnia [...] 2013 r. podejmował czynność zmierzające do ustalenie czy postępowanie w sprawie stwierdzenia konieczności wejścia na teren działki nr [...] zostało zakończone, i co za tym idzie nie można mu zarzucić bezczynności w tym zakresie . Ostatecznie w dniu 20 maja 2015 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] wydał postanowienia nr [...], którym zawiesił postępowanie w sprawie zgodności z prawem robót budowlanych związanych z budową budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...] (Dz. nr [...] , ark. [...], obręb S.), dawniej ul. [...] do czasu zakończenia wyżej opisanego postępowania w sprawie stwierdzenia konieczności wejścia na teren działki nr [...]. Należy nadto zgodzić się z Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego dla M. P., iż nie posiada on kompetencji do samodzielnego badania, czy wykonanie robót budowlanych określonych w decyzji nr [...] z dnia [...] 2013 r. faktycznie wymaga wejścia na sąsiednią działkę nr [...]. Zgodnie z art. 47 P.b jeżeli do wykonania prac przygotowawczych lub robót budowlanych jest niezbędne wejście do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości, inwestor jest obowiązany przed rozpoczęciem robót uzyskać zgodę właściciela sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu (najemcy) na wejście oraz uzgodnić z nim przewidywany sposób, zakres i terminy korzystania z tych obiektów, a także ewentualną rekompensatę z tego tytułu (ust. 1). W razie nieuzgodnienia warunków, o których mowa w ust. 1, właściwy organ - na wniosek inwestora - w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, rozstrzyga, w drodze decyzji, o niezbędności wejścia do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości. W przypadku uznania zasadności wniosku inwestora, właściwy organ określa jednocześnie granice niezbędnej potrzeby oraz warunki korzystania z sąsiedniego budynku, lokalu lub nieruchomości (ust. 2). Zgodnie z treścią art. 82 ust. 1 - 3 P.b. w zw. z art. 83 P.b. organem właściwym, o którym mowa w art. 41 ust. 2 P.b. jest Starosta (w pierwszej instancji) oraz Wojewoda jak organ wyższego stopnia ( w drugiej instancji) . Skoro ustawodawca wyraźnie przewidział, iż kwestia rozstrzygnięcia o niezbędności wejścia do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości wymaga przeprowadzenia odrębnego postępowania i wydania odrębnej decyzji administracyjnej przez organ architektoniczno-budowlany to kwestii tej nie może ustalać organ nadzoru budowlanego w ramach postępiania w sprawie zgodności z prawem robót budowlanych (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 listopada 2008 r. o sygn. VII SA/Wa 1174/08 - o publ. na stronie internetowej bazy CBOSA). W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, iż skarga nie zasługiwała na uwzględnienia i podlega oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a.