II SO/Po 4/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak po rozpoznaniu 19 września 2019 r. wniosku A. K. o wymierzenie grzywny organowi w związku z niezastosowaniem się do obowiązku przekazania skargi oraz akt sprawy i odpowiedzi na skargę postanawia 1. wymierzyć [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] grzywnę w kwocie [...]- (słownie: [...]) złotych; 2. zasądzić od [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na rzecz wnioskodawcy A. K. kwotę [...]- (słownie: [...]) złotych tytułem zwrotu wpisu od wniosku. A. K. w dniu [...] stycznia 2019 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej) skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skargę wniósł za pośrednictwem ww. Spółki, a na dowód jej skutecznego wniesienia załączył kserokopię z dziennika korespondencji oraz wydruk ze strony internetowej Poczty Polskiej – Śledzenie przesyłek. W dniu [...] lipca 2019 r. A. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na podstawie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym P.p.s.a., wniosek o wymierzenie [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] grzywny za nieprzekazanie do Sądu w terminie powyższej skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy. Skarżący zażądał wymierzenia organowi grzywny. Ponadto wniósł o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania. Pismem z [...] sierpnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przesłał [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] odpis wniosku o wymierzenie temu organowi grzywny i zobowiązał organ do złożenia w terminie 14 dni odpowiedzi na wniosek. Pomimo doręczenia wezwania w dniu [...] sierpnia 2019 r. (k. nr [...] akt sadowych), pozostało ono bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 – dalej w skrócie: P.p.s.a.), w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny, w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wyłączną przesłanką materialnoprawną wymierzenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków wymienionych w art. 54 § 2 P.p.s.a., czyli nieprzekazanie przez organ skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz przekroczenie 30-dniowego terminu przekazania sądowi tych wszystkich dokumentów, a termin ten liczony jest od dnia doręczenia skargi organowi. W orzecznictwie podkreśla się również, iż sam fakt przekazania skargi przed rozpoznaniem wniosku o nałożenie na organ grzywny nie może przesądzać o braku przesłanek do wymierzenia na mocy art. 55 § 1 P.p.s.a. grzywny. Podobnie, przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie sądowi skargi w terminie, nie mają znaczenia dla możliwości wymierzenia grzywny, a mogą jedynie rzutować na jej wysokość (por. np. postanowienia NSA z 6 maja 2008 r. o sygn. akt II OZ 400/08, 29 września 2010 r. o sygn. II OZ 914/10 oraz z dnia 17 kwietnia 2013 . o sygn. akt I OZ 232/13 – wszystkie dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpatrywanej sprawie niewątpliwie doszło do naruszenia przez organ obowiązku przekazania skargi w terminie 30 dni. Skoro skarga została doręczona organowi [...] lutego 2019 r., to jej przekazanie – zgodnie z art. 54 § 2 P.p.s.a., powinno nastąpić do dnia [...] marca 2019 r. Przedmiotowa skarga do dnia dzisiejszego nie została przekazana do Sądu, co więcej - Spółka nie odpowiedziała również na wniosek o nałożenie grzywny. W tym stanie rzeczy Sąd postanowił wymierzyć [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] grzywnę w kwocie [...]- zł. Określając wysokość orzeczonej grzywny w przedmiotowej sprawie, Sąd wziął pod uwagę istotne przekroczenie ustawowego terminu przekazania skargi do sądu administracyjnego. Sąd jednocześnie miał na uwadze, że Spółka może nie mieć świadomości o ciążącym na niej obowiązku przekazania skargi do sądu w każdym przypadku, gdy takowa do niej wpłynie i jej przedmiot dotyczy żądania udostępnienia informacji publicznej. W takiej sytuacji danie pierwszeństwa jedynie funkcji represyjnej i orzeczenie wysokiej grzywny nie byłoby zasadne. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanowił, jak pkt 1 sentencji postanowienia. Na podstawie art. 200 oraz art. 205 § 1 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł o kosztach postępowania (pkt 2 sentencji), uwzględniając wysokość kosztów sądowych uiszczonych przez stronę (wpis od wniosku).