II SO/Po 5/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu 29 maja 2017 r. wniosku K. J. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy w związku z niezastosowaniem się do obowiązku przekazania skargi oraz akt sprawy i odpowiedzi na skargę postanawia 1. wymierzyć Wójtowi Gminy grzywnę w kwocie 100,- (słownie: sto) złotych; 2. zasądzić od Wójta Gminy na rzecz wnioskodawcy K. J. kwotę [...],- ( słownie: [...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. /-/ Elwira Brychcy K. J. w dniu 15 marca 2017 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Wójta Gminy w sprawie udostępnienia informacji publicznej, zgodnie z jego wnioskiem z dnia 6 maja 2015 r. Skargę wniesiono za pośrednictwem organu, którego bezczynności dotyczyła. W dniu 4 kwietnia 2014 r. K. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wniosek o wymierzenie Wójtowi Gminy grzywny za nieprzekazanie do Sądu w terminie powyższej skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy. Skarżący wskazał na naruszenie art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), dalej: u.d.i.p. i zażądał wymierzenia organowi grzywny w maksymalnej wysokości, określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Organ w dniu 13 kwietnia 2017 r. (data nadania) przekazał do Sądu skargę wraz z odpowiedzią na nią, a następnie, odpowiadając na wniosek K. J., pismem z dnia 25 kwietnia 2017 r. wniósł o odstąpienie od wymierzenia grzywny wskazując na: - skomplikowany i wielowątkowy charakter sprawy, - skumulowanie się wniosków, pism oraz orzeczeń sądów i organów w czasie złożenia przez K. J. skargi na bezczynność z dnia 15 marca 2017 r., - uczynienie za dość obowiązkowi przekazania skarg i w dniu 13 kwietnia 2017 r., tj. jeszcze przed otrzymaniem przez organ informacji o wniosku o wymierzenie kary grzywny, - nieznaczne przekroczenie terminu, o którym mowa w art. 21 pkt. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ wyjaśnił, iż skomplikowany i wielowątkowy charakter sprawy oraz skumulowanie się wniosków, pism oraz orzeczeń sądów i organów w czasie złożenia skargi na bezczynność z dnia 15 marca 2017 r., wymagało wnikliwej i szczegółowej analizy, aby organ mógł w sposób kompleksowy i rzeczowy ustosunkować się do ww. skargi. W terminie zakreślonym art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej do organu docierały kolejne dokumenty, mające istotny wpływ na stan sprawy, których nie sposób było pominąć. Ponadto wskutek kilku równolegle toczących się w przedmiotowej sprawie postępowań, zarówno przed SKO jak i WSA w Poznaniu, Wójt nie posiadał kompletnych akt sprawy, co niewątpliwie wpłynęło na sprawność sporządzenia odpowiedzi na skargę, a tym samym na szybkość przekazania przedmiotowej skargi. W piśmie z dnia 10 maja 2017 r. K.J. podniósł, iż przekroczenie o dwa tygodnie ustawowego terminu do przekazania skargi nie można uznać za nieznaczne. Zaznaczył, iż ustawodawca określił w ustawie o dostępie do informacji publicznej termin 15 dni na przekazanie skargi, aby sprawy dotyczące informacji publicznej były rozpatrywane jak najkrócej. Zaznaczono, iż przedmiotowa sprawa trwa już dwa lata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny, w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wyłączną przesłanką materialnoprawną wymierzenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków wymienionych w art. 54 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 u.d.i.p., czyli nieprzekazanie przez organ skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz przekroczenie 15-dniowego terminu przekazania sądowi tych wszystkich dokumentów, a termin ten liczony jest od dnia doręczenia skargi organowi. W orzecznictwie podkreśla się, iż sam fakt przekazania skargi przed rozpoznaniem wniosku o nałożenie na organ grzywny nie może przesądzać o braku przesłanek do wymierzenia na mocy art. 55 § 1 p.p.s.a. grzywny. Podobnie, przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie sądowi skargi w terminie, nie mają znaczenia dla możliwości wymierzenia grzywny, lecz mogą rzutować na jej wysokość (por. np. postanowienia NSA z 6 maja 2008 r. o sygn. akt II OZ 400/08, 29 września 2010 r. o sygn. II OZ 914/10 oraz z dnia 17 kwietnia 2013 . o sygn. akt I OZ 232/13 – wszystkie dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpatrywanej sprawie niewątpliwie doszło do naruszeniu przez organ obowiązku przekazania skargi w terminie 15 dni. Skoro skarga została wniesiona w dniu 15 marca 2016 r. to jej przekazanie – zgodnie z art. 21 pkt 1 u.d.i.p., powinno nastąpić do dnia 30 marca 2017 r. Tymczasem nastąpiło w dniu 13 kwietnia 2017 r., a więc z uchybieniem 15-dniowyego terminu. Wskazane przez organ przyczyny uchybienia temu terminowi, w ocenie Sądu, nie stanowiły okoliczności, które obiektywnie uniemożliwiłaby jego zachowanie. Niewątpliwie w związku ze wnioskiem K. J. z 6 maja 2015 r. toczyło się lub toczy kilka postępowań sądowoadministracyjnych lecz nie stało to na przeszkodzie wypełnienia przez Wójta Gminy obowiązku wynikającego z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Termin ten był na tyle długi, iż umożliwiał organowi ewentualne podjęcie działań w celu uzyskania akt sprawy (lub ich kopii) w celu sporządzenia odpowiedzi na skargę. Ponadto organ, jako strona postępowania sądowoadministracyjnego (art 32 p.p.s.a.), jeżeli uzna, iż odpowiedź na skargę wymaga uzupełnienia może to uczynić także po przekazaniu skargi i akt sprawy do sądu, aż do momentu rozpoznania sprawy przez sąd. W tym stanie rzeczy Sąd postanowił wymierzyć Wójtowi Gminy grzywnę w kwocie[...],- zł. Przy ustaleniu wysokości grzywny Sąd miał na uwadze, iż organ nadesłał do Sądu skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę przed doręczeniem mu w dniu 18 kwietnia 2017 r. wniosku o ukaranie grzywną, a 14-dniowe uchybienie terminowi nie jest na tyle duże, aby uzasadniało wymierzenie grzywny w żądanej przez K. J. wysokości. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. orzekł jak pkt 1 sentencji postanowienia. O kosztach niniejszego postępowania Sąd orzekł w pkt 2 na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. /-/ Elwira Brychcy