II SO/Po 6/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 sierpnia 2013 r. wniosku J. K. o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta i Gminy S. grzywny w związku z niezastosowaniem się do obowiązku przekazania skargi oraz akt sprawy i odpowiedzi na skargę postanawia: 1. wymierzyć Burmistrzowi Miasta I Gminy S. grzywnę w wysokości 1000,- (słownie: jeden tysiąc) złotych; 2. zasądzić od Burmistrza Miasta i Gminy S. na rzecz J. K. kwotę 357,- (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. /-/ J. Zieliński Pismem z dnia [...] lipca 2013 r. J. K. złożył wniosek o wymierzenie Burmistrzowi Miasta i Gminy S. grzywny z tytułu za nieprzekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu jego skargi z dnia 5 kwietnia 2013 r Jednocześnie skarżący wniósł o zasądzenie kosztów postępowania oraz rozpoznanie sprawy na podstawie nadesłanego odpisu skargi, w przypadku gdyby Burmistrza Miasta i Gminy S. nie przekazał Sądowi skargi mimo wymierzenia grzywny. Odpowiadając na wniosek Burmistrz Miasta i Gminy S. wyjaśnił, iż wniosek dotyczy nieprzekazania w terminie skargi J. K. z dnia 5 kwietnia 2013r. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. w przedmiocie załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 23 stycznia 2013r. poprzez udostępnienie kopii miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Gminy S. wraz z uchwałą i załącznikami stanowiącymi jej integralną część oraz wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia 22 lutego 2013r. Organ wyjaśnił, iż J. K. w okresie złożenia do Burmistrza Miasta i Gminy S. skargi będącej przedmiotem wniosku, składał do Gminy liczne pisma mające różny charakter prawny i dotyczące szeregu spraw prowadzonych w Urzędzie. W związku z powyższym skarga będąca przedmiotem wniosku została omyłkowo powiązana z inną sprawą związaną również z wnioskami - wezwaniami do usunięcia naruszenia prawa z dnia 2 kwietnia 2013r. złożonymi przez J. K. (reprezentującego K. D. i L. J.) również dotyczącymi uchwały w sprawie miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Gminy S. z 1994 roku. W przypadku wezwania w sprawie L. J. również podnoszona była również kwestia bezczynności, lecz nie Burmistrza, a Rady Miejskiej w załatwieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W związku z faktem, iż skarga na bezczynność dotyczyła tej samej uchwały z 1994 roku, doszło do omyłki i nieumyślnego nieprzekazania przedmiotowej skargi do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 – dalej: p.p.s.a.,) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 55 § 1 powołanej ustawy w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z art. 55 § 1 p.p.s.a. wynika, iż wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. W okolicznościach rozpatrywanej sprawy zauważyć należy, iż art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej stanowi, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniu sądowoadministracyjnym o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie skargi, akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie piętnastu dni od dnia otrzymania skargi. Wskazana regulacja stanowi przepis szczególny w stosunku do ogólnego unormowania w art. 54 § 2 p.p.s.a., zakreślający inny, krótszy termin do wykonania obowiązku ciążącego na organie. Jak wynika z akt sprawy o sygn. akt II SAB/Po 101/13 skarga na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia 5 kwietnia 2013r. złożona została w organie w dniu 8 kwietnia 2013 r., a jej przekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu nastąpiło w dniu 19 sierpnia 2013 r., a więc ze znacznym przekroczeniem piętnastodniowego terminu. W tej sytuacji, mając na względzie treść art. 55 §1 p.p.s.a. oraz wniosek o wymierzenie grzywny, stwierdzić należy, iż w sprawie zostały spełnione warunki nałożenia na organ grzywny z uwagi na nieprzekazanie do Sądu skargi w ustawowym terminie. W postanowieniu z dnia 5 kwietnia 2012 r. w sprawie I OZ 212/12 Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że okoliczności, które spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi oraz złożenie wniosku o wymierzenie grzywny po przekazaniu skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę do sądu pozostają bez znaczenia w sprawie wymierzenia grzywny. Mogą mieć jedynie wpływ na wysokość grzywny, gdyż ustawodawca pozostawił sądowi orzekającemu w przedmiocie grzywny swobodny zakres ustalania jej wysokości, ograniczony górną jej granicą. Z kolei w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r. w sprawie II GPS 3/09, podniesiono, że grzywna o której mowa w art. 55 §1 p.p.s.a obok funkcji dyscyplinującej, polegającej na przymuszeniu organu grzywną do przesłania skargi wraz z odpowiedzią na nią oraz akt sprawy, spełnia również funkcję represyjną za niedopełnienie czynności w przepisanym terminie, oraz funkcję prewencyjną polegająca na zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości. Ustalając wysokość grzywny na kwotę 1000 zł. Sąd miał na względzie nie tylko wyznaczoną przepisem art. 55 §1 p.p.s.a. w związku z art. 154 §6 p.p.s.a. granicę grzywny, w tym obwieszczenie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 18 lutego 2013 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2012 r. i w drugim półroczu 2012 r. (M.P. 2013 poz. 107), ale i znaczne przekroczenie ustawowego terminu przez organ oraz wykonanie obowiązku dopiero po interwencji skarżących. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 55 §1 p.p.s.a. w związku z i art. 154 §6 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 2 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. oraz § 14 ust 2 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 . poz. 490). /-/ Jakub Zieliński