III SA/Po 1011/16

Dnia 30 maja 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska Sędziowie WSA Marzenna Kosewska ( spr.) WSA Mirella Ławniczak Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 maja 2017 roku przy udziale sprawy ze skargi A. O. - N. w P. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w P. z dnia [...] lipca 2016r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie oddalenia odwołania od rozstrzygnięcia konkursu dotyczącego zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w P., zwany dalej Organem, po rozpatrzeniu wniesionego przez Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej [...], zwanego dalej Zakładem, wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy decyzją z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...], uchylił swą decyzję z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...], oddalającą w całości odwołanie Zakładu dotyczące rozstrzygnięcia z dnia [...] marca 2014 r. postępowania nr [...], prowadzonego w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia na okres od dnia 1 kwietnia 2014 r. do dnia 31 marca 2017 r. umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej na obszarze zabezpieczenia do 100 000 osób – ryczałt miesięczny, zwanego dalej postępowaniem konkursowym, i uwzględnił odwołanie Zakładu. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym. Postępowanie konkursowe zostało ogłoszone przez Organ w dniu 30 stycznia 2014 r. w trybie konkursu ofert, na podstawie art. 139 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz. U. z 2015. poz. 581 ze zm., zwanej dalej "Ustawą"). W ogłoszeniu o konkursie ofert wskazano, iż wartość zamówienia wynosi nie więcej niż 1.070.190,00 zł na okres rozliczeniowy od dnia 1 kwietnia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2014 r.. Termin składania ofert upływał w dniu 13 lutego 2014 r., zaś termin otwarcia ofert wyznaczono na dzień 15 lutego 2014 r. W postępowaniu złożone zostały dwie oferty: oferta Zakładu oraz oferta A. O., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą N. z siedzibą w P., zwanego dalej Skarżącym. Po analizie ofert, w dniu [...] lutego 2014 r. komisja konkursowa prowadząca postępowanie odrzuciła ofertę złożoną przez Zakład, wobec stwierdzenia, że oferta zawierała nieprawdziwe informacje, bowiem Zakład nie spełniał zadeklarowanego w ofercie warunku w zakresie posiadania certyfikatu ISO 9001 systemu zarządzania jakością. Załączony do oferty certyfikat ISO systemu zarządzania jakością wydany został przez I. Sp. z o.o., która nie posiadała akredytacji w zakresie sektora usług medycznych udzielonej przez Polskie Centrum Akredytacji (dalej jako PCA) lub przez równorzędny podmiot zagraniczny. Wobec powyższego przyjęto, iż kryterium certyfikatu systemu zarządzania jakością nie zostało spełnione. W dniu 28 lutego 2014 r. do komisji konkursowej wpłynął protest złożony przez Zakład na czynność odrzucenia oferty, który został oddalony decyzją komisji konkursowej z dnia [...] marca 2014 r. W dniu [...] marca 2014 r. nastąpiło rozstrzygnięcie postępowania, w wyniku którego jako podmiot, z którym [...] Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia zawrze umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, wskazano Skarżącego. Dnia 14 marca 2014 r. Zakład złożył odwołanie od rozstrzygnięcia postępowania, wskazując w uzasadnieniu m.in., iż stanowisko komisji konkursowej w przedmiocie odrzucenia jego oferty nie znajduje żadnego uzasadnienia, gdyż zawarł on w ofercie prawdziwą informację o posiadaniu certyfikatu ISO 9001 systemu zarządzania jakością. Decyzją z dnia [...] marca 2014 r. Organ oddalił w całości odwołanie. W dniu 2 kwietnia 2014 r. Zakład złożył do Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji organu z dnia [...] marca 2014 r., uzupełniony "pismem skarżącego". Zakład ponownie argumentował, iż załączony przez niego do oferty certyfikat ISO 9001 systemu zarządzania jakością jest dokumentem prawdziwym i przyznanym zgodnie z obowiązującymi procedurami jego nadawania. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. Organ utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] marca 2014 r.. Na powyższą decyzję Zakład wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który wyrokiem z dnia 27 sierpnia 2014 r., sygn. akt IV SA/Po 589/14, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] marca 2014 r. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał w szczególności, że oferta nie powinna zostać odrzucona, a jedyną ujemną konsekwencją dla Zakładu powinien być brak dodatkowych punktów. Komisja konkursowa i Organ nie poddawali w wątpliwość kwestii prawdziwości przedłożonego certyfikatu, ani prawidłowości jego przyznania. Nadto organ nie rozważył czy brak ten można uznać za element formalny wniosku, który może zostać usunięty w trybie art. 149 ust. 3 Ustawy, poprzez np. zwrócenie się o wydanie certyfikatu przez jednostkę posiadającą akredytacje PCA. Sąd zwrócił uwagę, że oferent przedstawiający najlepszą ofertę pod względem ciągłości udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, ich kompleksowości i dostępności nie może być wyeliminowany z konkursu w oparciu o kryteria nieznane temu przepisowi. Brak certyfikatu jakości wydanego przez akredytowaną jednostkę musi bowiem być wynikiem oceny przez Komisję prezentowanych ofert jako nie zapewniających ich kompleksowości, ciągłości i dostępności. Stwierdzony przez organ brak nie jest odrębnym, samodzielnym kryterium oceny oferty wskazanym w art. 142 ust. 5 Ustawy. Organ kontrolując zgodność rozstrzygnięcia z punktu widzenia zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców, musi nie tylko porównać oceny ofert poszczególnych świadczeniodawców, ale również skontrolować te oceny z samymi ofertami. W wyroku podkreślono, iż dla oceny prawidłowości postępowania dotyczącego zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej niezbędne jest szczegółowe wykazanie w oparciu o przepisy materialne, iż wyliczenie ilości punktów przypadających na daną kategorię dokonane zostało w oparciu o przejrzyste i jednakowe dla wszystkich oferentów kryteria. W argumentacji organu I i II instancji brak jest zarówno faktycznego porównania ofert jak i podania liczby punktów otrzymanych przez oferentów. Zdaniem Sądu, w wyniku przeprowadzenia analizy akt administracyjnych niniejszej sprawy, należy uznać, iż Organ, wydając zaskarżoną decyzję, nie przeanalizował wszelkich uzasadnionych wątpliwości, które mogą świadczyć o tym, że Komisja konkursowa, rozstrzygając sporne postępowanie konkursowe dopuściła się naruszenia prawa poprzez niepełne wyjaśnienie stanu faktycznego, tj. niedostateczne wyjaśnienie na etapie procesu decyzyjnego - oceny ofert - liczby punktów przypadających na daną kategorię i przyjęcie tym samym w sposób arbitralny rozstrzygnięcia na niekorzyść strony skarżącej. Organ nie ustosunkował się również do wszystkich zarzutów podniesionych przez Zakład zarówno w odwołaniu jak i wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w szczególności nie wyjaśnił szczegółowo dlaczego certyfikat zarządzania jakością wydany na rzecz Skarżącego, mimo uzasadnionych wątpliwości, co do zakresu prowadzonej działalności został uznany za prawidłowy. Organ złożył skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2016 r., sygn. akt II GSK 2623/14, oddalił ją. Tym samym wyrok WSA w Poznaniu z dnia 27 sierpnia 2014 r. (sygn. akt IV SA/Po 589/14) uprawomocnił się. Wobec powyższego Organ ponownie przeprowadził postępowanie w sprawie z odwołania Zakładu dotyczącego rozstrzygnięcia z dnia [...] marca 2014 r. postępowania konkursowego, uwzględniając treść ww. wyroków. W dniu 14 czerwca 2016 r. do Organu wpłynęło pismo Zakładu, do którego przedłożono w załączeniu "Certyfikat Systemu Zarządzenia Jakością Nr [...] potwierdzający wcześniej nadany Certyfikat złożony do dokumentacji konkursowej". Do pisma załączona została kopia certyfikatu ISO 9001 systemu zarządzania jakością wydanego przez I. Sp. z o.o. w dniu 18 kwietnia 2014 r. wraz z załącznikiem. W dniu 15 czerwca 2016 r. do Organu wpłynęło pismo Skarżącego, w którym ponownie podniósł kwestię ważności certyfikatu ISO wydanego dla Zakładu. Wskazał, iż nie podziela poglądu WSA w Poznaniu w wyroku z dnia 27 sierpnia 2014 r. odnośnie braku wiedzy Zakładu o nieposiadaniu akredytacji PCA przez I. Sp. z o.o. Zauważył, iż wywód taki prowadzić można tylko przy założeniu, że weryfikacja posiadania stosownej akredytacji wymagała dodatkowych czynności, tj., że Zakład na pierwszy rzut oka mógł nie wiedzieć, że jego certyfikat nie spełnia warunku posiadania odpowiedniej akredytacji przez wydający go podmiot). Skarżący argumentował, iż przedmiotowy certyfikat nie spełnia warunku zastosowania w przedmiocie, na który złożono ofertę i opatrzenia symbolem akredytacji jednostki akredytującej, a ustalenia te mogły zostać z łatwością dokonane na etapie przygotowania oferty. Wskazywał również, iż braki spełniania przez kwestionowany certyfikat ISO Zakładu warunków określonych zarządzeniem nr 3/2014/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 23 stycznia 2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zwanego dalej Zarządzeniem, uprawniały i obligowały komisję konkursową do odrzucenia oferty Zakładu. Wskazany w ofercie Zakładu ambulans drogowy ostatnie badanie techniczne przeszedł w dniu 27 kwietnia 2012 r., a termin kolejnego badania technicznego wyznaczono na dzień 27 kwietnia 2013 r., co wynika z treści wpisów w dowodzie rejestracyjnym pojazdu. Ambulans taki nie mógł zatem być wykorzystywany do udzielania jakichkolwiek świadczeń zdrowotnych, a Zakład nie zapewniał ambulansu drogowego. Skarżący wskazywał dalej, iż w karcie oceny z kontroli Zakładu brak jest wpisanych numerów telefonów, które powinien zapewniać oferent, co w jego ocenie pozwala przypuszczać, że Zakład takich telefonów nie zapewnia, a w zakresie zapewniania RTG przy odpowiednim wierszu wpisane zostało "Tech. - RTG do 22.00". Ponadto karta szkolenia specjalizacyjnego osoby personelu Zakładu wskazuje, że okres szkolenia trwa od 27 grudnia 2007 r. do 26 grudnia 2012 r., a lekarka ta określona została w ofercie jako w trakcie specjalizacji. Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności Skarżący wnosił o uznanie, że stanowiły one podstawę odrzucenia oferty Zakładu z powodu podania nieprawdziwych informacji, które mogły mieć wpływ na wynik prowadzonego postępowania konkursowego i konkludował, iż tym samym odwołanie Zakładu winno zostać oddalone. Pismem z dnia 16 czerwca 2016 r. Organ wezwał Skarżącego do przedłożenia dokumentów świadczących o rezultacie prowadzonego przez D. Sp. z o.o. postępowania w sprawie ważności certyfikatu ISO 9001 systemu zarządzania jakością udzielonego Skarżącemu. W dniu 21 czerwca 2016 r. do Organu wpłynęło pismo Skarżącego, do którego załączono raport z audytu przeprowadzonego w dniu 17 maja 2014 r. Decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...], Organ oddalił w całości odwołanie Zakładu. W ocenie Organu stwierdzone naruszenie zasad postępowania w części dotyczącej certyfikatu ISO 9001 systemu zarządzania jakością Zakładu pozostawało bez wpływu na wynik postępowania i tym samym naruszenie jego interesu prawnego, a to z tego powodu, że oferta Zakładu podlegała odrzuceniu z powodu zawarcia w jej treści nieprawdziwej informacji odnośnie zapewniania gotowości wyłącznego użytkowania co najmniej jednego środka transportu sanitarnego, spełniającego cechy techniczne i jakościowe określone w Polskich Normach przenoszących europejskie normy zharmonizowane dla obszaru zabezpieczenia, którego dotyczy umowa. W dniu 5 lipca 2016 r. do Organu wpłynął wniosek Zakładu o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej powyższą decyzją. Zakład zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, 8, 77 i 80 Kodeksu postępowania administracyjnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenie przepisu art. 149 ust. 1 pkt 2 Ustawy poprzez błędne uznanie, iż jego oferta podlega odrzuceniu, a oferta Skarżącego spełnia wymogi konkursu, co stanowiło równocześnie naruszenie art. 134 Ustawy. Zakład wskazał również, iż Organ bezzasadnie odmówił uwzględnienia jego odwołania z dnia 14 marca 2014 r. W jego ocenie zasadność podnoszonych przez niego wniosków i wywodów znalazły potwierdzenie w wydanych w sprawie wyrokach WSA w Poznaniu oraz NSA, a organ obowiązany był ponownie przeprowadzić postępowanie w sprawie zawarcia umowy objętej postępowaniem konkursowym. W formularzu ofertowym zawarto prawdziwą informację o zapewnianiu gotowości wyłącznego użytkowania co najmniej jednego środka transportu sanitarnego, spełniającego cechy techniczne i jakościowe określone w Polskich Normach przenoszących europejskie normy zharmonizowane dla obszaru zabezpieczenia, którego dotyczy umowa. Komisja konkursowa dokonała kontroli Zakładu w celu potwierdzenia prawdziwości danych zawartych w ofercie, w tym m.in. pojazdu sanitarnego. Organ błędnie przyjął, że przedmiotowy pojazd sanitarny po raz ostatni, według stanu na dzień sporządzania oferty, przeszedł badania techniczne w dniu 27 kwietnia 2012 r., a termin następnego badania diagnosta określił na dzień 27 kwietnia 2013 r. Nadto ustalenia organu w przedmiocie ważności badań technicznych sanitarki pozostają w rażącej sprzeczności z rzeczywistym stanem rzeczy, na dowód czego załączył kopię dowodu rejestracyjnego pojazdu oraz kopie faktur potwierdzające wykonanie badań technicznych ww. pojazdu w terminach określonych w dowodzie rejestracyjnym. Zakład podtrzymał również zarzuty dotyczące certyfikatu jakości przedłożonego przez Skarżącego, zarzucając organowi, iż nie zbadał w oparciu o jakie dokumenty i ustalenia certyfikat został wydany, a ograniczył się jedynie do ustalenia formalnej prawdziwości wydanego certyfikatu jakości, bez wnikania w jego merytoryczną wartość. Informacje zawarte w Księdze rejestrowej, a stanowiącej prawdopodobnie jedną z podstaw wydania przez D. na rzecz Skarżącego certyfikatu jakości, są nieprawdziwe, zarówno w zakresie realizowanych świadczeń medycznych jak i miejsca ich wykonywania, co najmniej w zakresie: poradnia (gabinet) lekarza podstawowej opieki zdrowotnej oraz gabinet lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, których wg wiedzy Zakładu Skarżący nie prowadzi. Zakład wezwał organ do wykonania prawomocnego wyroku WSA w Poznaniu z dnia 27 sierpnia 2014 r. oraz załatwienia sprawy w terminie. W dniu 15 lipca 2016 r. do Organu wpłynęło pismo Skarżącego, reprezentowanego przez radcę prawnego, w którym podniesiono m.in., że na dzień złożenia oferty Zakład złożył nieprawdziwą informację odnośnie środka transportu. W ocenie Skarżącego z przedłożonych dokumentów bezspornie wynika, iż środek transportu nie był uprawniony do poruszania się po drogach, ponieważ nie posiadał ważnych badań technicznych od dnia 27 kwietnia 2013 r., a termin składania ofert upływał w dniu 13 lutego 2014 r. Zakład złożył oświadczenie, iż dysponuje środkiem transportu zapewniając kompleksowość usług objętych postępowaniem konkursowym, czego nie potwierdziła dokumentacja. Dokument przedłożony do oferty przez Zakład został opieczętowany "za zgodność z oryginałem" przez Dyrektora Zakładu, który złożył oświadczenie o zgodności danych ze stanem rzeczywistym, jednak przedłożony przez Zakład dokument urzędowy nie zawiera żadnej informacji o uprawnieniu do korzystania ze środka transportu w rozumieniu przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym na dzień złożenia oferty. Strona wniosła o przeprowadzenie dowodu z oględzin oryginałów dokumentów - dowodu rejestracyjnego oraz faktur VAT, bowiem złożono dokument urzędowy w tej samej dacie o różnej jednak treści. Skarżący podkreślił również, że stosownie do treści przepisu art. 193 pkt 7 Ustawy obowiązkiem organu jest wszcząć postępowanie w sprawie podania w ofercie złożonej w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych przez Fundusz nieprawdziwej informacji i danych. Skarżący powtórzył zarzut, że karta oceny z kontroli Zakładu zawiera wpis "Tech. - RTG do 22.00" i powołał się na definicję gotowości do udzielania świadczeń w Zarządzeniu. Ponadto personel RTG w żadnej godzinie pracy nie mógł przebywać poza pracownią RTG, w szczególności nie mógł być dostępny "pod telefonem", zatem Skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu z dokumentów - umów zawartych z personelem medycznym udzielającym świadczeń w ramach pracowni RTG oraz o zbadanie czy na dzień złożenia oferty Zakład dysponował wszystkimi wymaganymi badaniami, atestami i decyzjami dotyczącymi aparatu RTG. Certyfikat Zakładu nie ma zastosowania w przedmiocie, na który złożono ofertę oraz nie został opatrzony symbolem akredytacji jednostki akredytującej. Czas pracy personelu medycznego wskazany w ofercie złożonej przez Zakład jest niezgodny z treścią oświadczeń składanych przez poszczególne osoby personelu. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2016 r. Organ dopuścił z urzędu dowód z oględzin oryginału dokumentu - dowodu rejestracyjnego samochodu specjalnego. Pismem z dnia 19 lipca 2016 r. Organ wezwał Zakład do przedłożenia obowiązujących na dzień złożenia oferty umów zawartych z personelem medycznym mającym realizować, zgodnie z ofertą, w pracowni RTG świadczenia w zakresie diagnostyki obrazowej RTG oraz dokumentów potwierdzających spełnianie na dzień złożenia oferty warunków koniecznych do użytkowania zadeklarowanego aparatu RTG. W dniu [...] lipca 2016 r., postanowieniem nr [...], Organ odmówił przeprowadzenia dowodu z oryginałów dokumentów, tj. faktur VAT. Pismem z dnia 20 lipca 2016 r. Skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego, podniósł, iż przeprowadzenie dowodu z oględzin dowodu rejestracyjnego nie zmieni okoliczności faktycznych i prawnych, iż na dzień złożenia oferty przez Zakład oferent złożył nieprawdziwą informację – przedstawił dowód rejestracyjny jednostki transportowej niespełniającej wymagań. Przepisy Ustawy nie przewidują instytucji sanowania, uzdrowienia, naprawy złożonych dokumentów. Za błąd merytoryczny w złożonych dokumentach ponosi odpowiedzialność wyłącznie składający ofertę. Nie zachodzi również okoliczność, że organ winien był wezwać Zakład do uzupełnienia braków w trybie art. 149 ust. 3 Ustawy. W dniu 22 lipca 2016 r. do Organu wpłynęło pismo Zakładu z obowiązującymi na dzień złożenia oferty umowami zawartymi z personelem medycznym mającym realizować w pracowni RTG świadczenia w zakresie diagnostyki obrazowej RTG oraz dokumenty potwierdzające spełnianie na dzień złożenia oferty warunków koniecznych do użytkowania aparatu RTG zadeklarowanego w ofercie. W dniu 26 lipca 2016 r. Organ przeprowadził w Starostwie Powiatowym [...] dowód z oględzin oryginału dowodu rejestracyjnego samochodu specjalnego, z których sporządzono dokumentację fotograficzną oraz protokół oględzin. W oględzinach uczestniczyli także pracownicy Starostwa, strony postępowania oraz radca prawny Zakładu. W dniu 29 lipca 2016 r. do Organu wpłynęło pismo Skarżącego, reprezentowanego przez radcę prawnego, w którego treści podniesiono m.in., że z umowy zawartej przez Zakład wynika, iż świadczone przez I. K. usługi nie obejmują swoim zakresem świadczeń objętych postępowaniem konkursowym, co świadczy o nieposiadaniu przez Zakład personelu medycznego, w ramach którego mógłby świadczyć usługi "odczyt i opis KTG i RTG" oraz dyskwalifikuje Zakład, a jego wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy uznać należy za bezzasadny. Organ decyzją z dnia [...] lipca 2016 r., wskazaną we wstępie, uchylił wydaną w I instancji decyzję z dnia [...] czerwca 2016 r. i uwzględnił odwołanie Zakładu. W uzasadnieniu Organ podkreślił że rozpoznający ponownie sprawę administracyjną organ musi przyjąć ocenę prawną i zrealizować wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu. W odniesieniu do zarzutów dotyczących prawidłowości odrzucenia oferty Zakładu z uwagi na zastrzeżenia odnośnie wydanego dla niego certyfikatu ISO 9001 systemu zarządzania jakością, w tym wydania tego certyfikatu przez jednostkę uprawnioną, Organ wyjaśnił, że zgodnie ze wskazaniami zawartymi w zapadłych w sprawie orzeczeniach oferta nie powinna zostać odrzucona, a jedyną ujemną konsekwencją dla Zakładu powinien być brak dodatkowych punktów. Ponadto, komisja konkursowa nie poddawała w wątpliwość kwestii prawdziwości przedłożonego certyfikatu ani prawidłowości jego przyznania. Organ przyjął, iż przedmiotowy certyfikat jest dokumentem prawdziwym i wydanym zgodnie z obowiązującymi zasadami jego nadawania, a skutkiem niespełniania przez Zakład warunku dotyczącego certyfikatu jest nienaliczenie ofercie Zakładu punktów za posiadanie tego certyfikatu. Organ podniósł, że kwestia braku symbolu akredytacji na certyfikacie pozostaje bez znaczenia dla oceny zarzucanych uchybień w świetle obowiązującej Organ oceny prawnej zawartej w wyrokach. Organ wskazał ponadto, że dopuścił dowód z oględzin dowodu rejestracyjnego samochodu specjalnego mając na celu ustalenie, że awers i rewers dokumentu dotyczą tego samego dowodu rejestracyjnego samochodu specjalnego. Organ ustalił, że wskazany przez Zakład w ofercie środek transportu sanitarnego posiadał w dniu składania oferty wymagane badania techniczne. Organ w treści decyzji z dnia [...] czerwca 2016 r. błędnie przyjął, iż komisja konkursowa winna była odrzucić ofertę Zakładu ze względu na brak ważnego badania technicznego, co potwierdziła analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Błędne ustalenia poczynione przez organ I instancji miały wpływ na wynik sprawy. Według sporządzonego rankingu ofert, oferta Skarżącego uzyskałaby łącznie wynik 68,33 pkt, natomiast oferta Zakładu uzyskałaby łącznie wynik 74,04 pkt. Z rankingu wynika, że bez naliczenia ofercie Zakładu punktów z tytułu posiadania certyfikatu, postępowanie konkursowe rozstrzygnięte zostałoby w ten sposób, iż do zawarcia przedmiotowej umowy wybrany zostałby Zakład. Ewentualna zmiana ceny przez Skarżącego nie zmieniłaby wyniku porównania ofert. Organ wskazał, że kwestia certyfikatu nie stanowiła przedmiotu kontroli przeprowadzonej w Zakładzie przez komisję konkursową, która objęła wyłącznie sprawdzenie wyposażenia w sprzęt i aparaturę medyczną niezbędne do udzielania świadczeń nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej (w tym ambulans drogowy) oraz sprawdzenie pomieszczeń niezbędnych do wykonywania świadczeń opieki zdrowotnej. W ocenie Organu braki formalne i nieprzedstawienie wymaganych dokumentów (art. 149 ust. 3 Ustawy) powinno odnosić się do dokumentów, o których mowa w Zarządzeniu. Organ podkreślił, że certyfikat ISO nie stanowi "wymaganego dokumentu", zatem jego brak w ogóle, czy też braki w zakresie jego treści nie podlegają uzupełnieniu w trybie wezwania do uzupełnienia braków formalnych oferty. W przedmiocie prawidłowości wydania certyfikatu ISO na rzecz Skarżącego, Organ zauważył, iż przedłożony do oferty złożonej przez Skarżącego certyfikat ISO systemu zarządzania jakością spełniał wszystkie wymogi określone w przepisach Zarządzenia, co potwierdziła odpowiedź od podmiotu certyfikującego. Ustosunkowując się do argumentu o nieprawdziwych danych zawartych w księdze rejestrowej podmiotów prowadzących działalność leczniczą, prowadzonej dla Skarżącego, Organ wskazał na istnienie domniemania prawdziwości wpisów ujawnionych w księdze podmiotów wykonujących działalność leczniczą. Organ uzasadnił także, że postępowanie konkursowe nie podlegało unieważnieniu po czynnościach odrzucenia ofert, ponieważ na ogłoszony ponownie na tych samych warunkach konkurs ofert nie wpłynęłoby więcej ofert. Organ wskazał również, że certyfikat wydany dla Zakładu w dniu 18 kwietnia 2014 r., nie spełnia wymogów - nie był ważny w dniu złożenia oferty oraz w dniu rozpoczęcia obowiązywania umowy, zatem pozostaje bez znaczenia. Organ w treści uzasadnienia decyzji odniósł się również do zarzutu dotyczącego personelu medycznego. Ponadto Organ uznał, iż doszło do naruszenia zasad prowadzenia postępowania konkursowego w sposób naruszający interes prawny Zakładu. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, Skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego, w której Skarżący wnosi o uchylenie decyzji i zasądzenie kosztów, zarzucono zaskarżonej decyzji naruszenie: 1) art. 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 23 ze zm., zwanej dalej k.p.a.), poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej w toku postępowania odwoławczego, 2) art. 148 pkt. 1 Ustawy poprzez nieuwzględnienie kryterium jakości udzielanych świadczeń przez Zakład, a w szczególności niezapewnienie odpowiedniego kwalifikowanego personelu i wyposażenia w sprzęt i aparaturę, 3) art. 149 ust. 1 pkt. 2 Ustawy poprzez uznanie, iż nie zachodziły podstawy do odrzucenia oferty Zakładu, w sytuacji, gdy złożył on nieprawdziwe oświadczenie w ofercie, 4) art. 134 ust. 1 Ustawy poprzez naruszenie zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i niezachowanie uczciwej konkurencji, 5) § 6 ust. 2 Rozporządzenia poprzez uznanie, iż przeprowadzona przez komisję konkursową kontrola prawdziwości składanych oświadczeń przez oferentów w formularzu ofertowym jest prawidłowa W uzasadnieniu skargi Skarżący powtórzył dotychczasową argumentację. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r. poz.1066.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), kontrola sądów administracyjnych polega na badaniu zgodności z prawem aktów administracyjnych. Sąd administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu, a więc czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym, stosownie do unormowania art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd orzeka w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając skargę w tak zakreślonej kognicji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu nie dopatrzył się naruszenia przez organ prawa materialnego, ani przepisów postępowania administracyjnego w stopniu uzasadniającym uchylenie, bądź stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji. Przedmiot skargi stanowi decyzja Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w P. wydana w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie odwołania od rozstrzygnięcia konkursu dotyczącego zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej. Tryb postępowania w sprawie zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i środki odwoławcze przysługujące od tego postępowania zostały uregulowane w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz. U. z 2015. poz. 581 ze zm., zwanej dalej ustawą o świadczeniach). Zgodnie z art. 152 ust. 1 tej ustawy świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154. Jednym ze "środków odwoławczych", o których mowa w cytowanym przepisie jest odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, które – stosownie do art. 154 ust. 1 ustawy o świadczeniach - świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu może wnieść do dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania. Odwołanie składane na podstawie art. 154 ust. 1 ustawy o świadczeniach, dotyczące rozstrzygnięcia postępowania przez komisję otwiera postępowanie administracyjne, do którego zastosowanie mają przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, w zakresie nie wyłączonym przez przepisy ustawy o świadczeniach. Dodać należy, że stosownie do ust. 4 art. 154 od decyzji dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu świadczeniodawcy przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Nadto, zgodnie z ust. 8 tego artykułu od decyzji, o której mowa w ust. 6, świadczeniodawcy przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Przechodząc do kontroli zaskarżonej decyzji należy podkreślić, że postępowanie zainicjowane odwołaniem jest dwuinstancyjnym postępowaniem administracyjnym, kończącym się wydaniem decyzji administracyjnej w każdej instancji i pełniącym funkcję postępowania kontrolnego wobec postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (postępowania konkursowego lub postępowania w trybie rokowań). Odwołanie, jako środek zaskarżenia, służy weryfikacji zaskarżonego rozstrzygnięcia, umożliwiając jego wzruszenie i dąży do wyeliminowania tą drogą z obrotu prawnego określonego rozstrzygnięcia. Z art. 154 ust. 1 ustawy o świadczeniach wynika, że przedmiotem kontroli w postępowaniu administracyjnym wszczętym odwołaniem, jest rozstrzygnięcie wydane w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy polegające na dokonaniu wyboru świadczeniodawców, z którymi mają zostać zawarte umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, a zatem rozstrzygnięcie to wskazuje również świadczeniodawców, którzy nie zostali zakwalifikowani do zawarcia takich umów. Wobec tego, odwołanie złożone w trybie art. 154 ustawy o świadczeniach, dotyczy całego rozstrzygnięcia o wyborze świadczeniodawcy (świadczeniodawców) i co do zasady nie ma podstaw do ograniczenia tego środka zaskarżenia wyłącznie do "sprawy" wnoszącego odwołanie, rozumianej jako rozpatrzenie okoliczności dotyczących oceny tylko jego oferty z punktu widzenia zgodności z regułami przeprowadzania postępowania o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń. Za taką wykładnią przemawia charakter tego postępowania. Zarówno bowiem postępowanie w formie konkursu, jak i postępowanie w trybie rokowań, jest postępowaniem opartym na zasadzie konkurencji (o ograniczoną ilość dóbr może się ubiegać nieograniczona liczba świadczeniodawców). Ustalenie wyniku tego konkurowania w postaci rankingu, czyli klasyfikacji wartościującej poszczególne oferty, z samego założenia i istoty mieści w sobie porównywanie ofert świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu. Ustawa nakłada na Fundusz (kierownika podmiotu leczniczego udzielającego zamówienia) obowiązek równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy i prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji (art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach). Równe traktowanie w zakresie ocen ofert jest kwestią pewnych relacji pomiędzy tymi ocenami. Nie jest więc możliwe skontrolowanie respektowania zasady równego traktowania przy ustalaniu rankingu świadczeniodawców wyłącznie na podstawie weryfikacji oceny oferty odwołującego się dokonanej pod względem zgodności z wymaganiami stawianymi świadczeniodawcom. Narusza bowiem tę zasadę również prawidłowa ocena oferty odwołującego się, w sytuacji gdy ocena któregokolwiek z jego konkurentów wyżej uplasowanego w rankingu została bezpodstawnie zawyżona. Teza, że odwołanie wszczynające kontrolne postępowanie administracyjne zmierza do weryfikacji i wzruszenia całego wyniku postępowania znajduje potwierdzenie w przepisie art. 154 ust. 2 zd. drugie ustawy o świadczeniach, który stanowi, że wniesienie odwołania wstrzymuje zawarcie umowy o udzielanie świadczeń do czasu jego rozpatrzenia. Należy dodać, że to wstrzymanie obowiązuje, ze względu na niewykonalność decyzji administracyjnej organu pierwszej instancji, do czasu ostatecznego rozpatrzenia odwołania, czyli w razie wniesienia odwołania, o którym mowa w art. 154 ust. 4 ustawy o świadczeniach, do czasu wydania w tej sprawie decyzji przez organ drugiej instancji – Prezesa Funduszu (por.: wyrok NSA z dnia 25 kwietnia 2014 r., sygn. akt II GSK 713/13; wyrok NSA z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. akt II GSK 1615/12; wyrok NSA z dnia 8 maja 2013 r., sygn. akt II GSK 255/12; wyrok NSA z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt II GSK 1163/12; wyrok NSA z dnia 11 lipca 2012 r., sygn. akt II GSK 121/12, wyrok WSA w Gliwicach z dnia 24 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Gl 11/15; dostępne [w:] Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako: "CBOSA"). Postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami, unormowane w dziale VI ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych, stanowi swoistą, znaną tylko ustawie, procedurę zawarcia umowy w sprawie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej. Postępowanie to jest mocno sformalizowane. Ustawodawca stworzył obligatoryjnie stosowane szczególne wymagania dotyczące trybu przeprowadzenia tego postępowania. Szczegółowo tryb postępowania regulują przepisy działu VI ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (art. 132-161 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych) oraz rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań (Dz. U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2719), a także zarządzenia wykonawcze Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. Zgodnie z art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych (w brzmieniu obowiązującym w dacie rozstrzygania konkursu) odrzuca się ofertę, jeżeli oferent lub oferta nie spełniają wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3. Przywołany w tym przepisie art. 146 ust. 1 pkt 3 tej samej ustawy stanowił natomiast, że Prezes Funduszu określa warunki wymagane od świadczeniodawców. W myśl art. 139 ust. 1 ustawy o świadczeniach, zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej następuje po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert (pkt 1) albo w trybie rokowań (pkt 2). W celu przeprowadzenia postępowania w trybie konkursu ofert Fundusz zamieszcza ogłoszenie, które zgodnie z art. 139 ust. 3 ustawy m.in. nazwę i adres siedziby zamawiającego, określenie wartości przedmiotu zaskarżenia, wymagane kwalifikacje zawodowe i techniczne świadczeniodawców, określenie obszaru terytorialnego. Prezes NFZ, stosownie do art. 146 ustawy określa przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielnie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców. Przedmiot zamówienia opisuje się w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wszystkie wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty (art. 140 ust. 1 ustawy). Kryteria oceny ofert są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania (art. 147 ustawy). Konkurs ofert składa się z części jawnej i niejawnej. W części jawnej komisja konkursowa stwierdza prawidłowość ogłoszenia konkursu ofert oraz liczbę złożonych ofert, otwiera koperty lub paczki z ofertami i ustala, które z ofert spełniają warunki, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 3 oraz przyjmuje do protokołu zgłoszone przez oferentów wyjaśnienia lub oświadczenia (art. 142 ust. 2 ustawy). W części niejawnej konkursu ofert komisja może wybrać ofertę lub większą liczbę ofert, nie dokonać wyboru żadnej oferty, może też przeprowadzić negocjacje z oferentami w celu ustalenia liczby planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej i ich ceny (art. 142 ust. 5 i ust. 6 ustawy). Zgodnie z art. 148 ustawy, porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obejmuje w szczególności: ciągłość, kompleksowość, dostępność, jakość udzielanych świadczeń, kwalifikacje personelu, wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, na podstawie wewnętrznej oraz zewnętrznej oceny, która może być potwierdzona certyfikatem jakości lub akredytacją (pkt 1); a także ceny i liczby oferowanych świadczeń opieki zdrowotnej oraz kalkulacje kosztów (pkt 2). W sytuacji, gdy oferent lub oferta nie spełniają wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezesa Funduszu wówczas komisja konkursowa odrzuca ofertę (art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy). Odrzuca się również ofertę zawierającą nieprawdziwe informacje (art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy). W postępowaniu w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami mogą wystąpić dwie fazy. Rozstrzygnięcie wydane w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w drodze konkursu ofert, jeśli żaden z uczestników konkursu nie skorzysta ze środka wymienionego w art. 154 ust. 1 ustawy, co do zasady kończy to postępowanie. Jednakże w przypadku gdy którykolwiek z uczestników postępowania złoży odwołanie od rozstrzygnięcia konkursu, rozpoczyna się faza postępowania administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 15 listopada 2006 r., sygn. II GSK 186/06, publ. W ONSAiWSA 2007/4/101). Należy więc przyjąć, że odwołanie składane w trybie art. 154 ust. 1 ustawy , otwiera postępowanie administracyjne, do którego zastosowanie mają przepisy K.p.a., w zakresie niewyłączonym przez przepisy ustawy o świadczeniach. Jak stanowi art. 152 ustawy, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154. Środki odwoławcze możliwe do uruchomienia w fazie nieadministracyjnej, wymienione są w art. 153, te zaś, z których można skorzystać w postępowaniu administracyjnym w art. 154. Celem procedury uruchamianej na podstawie art. 154 ustawy, jest weryfikacja w postępowaniu administracyjnym, czy we wcześniejszej, nieadministracyjnej fazie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, nie doznał uszczerbku interes prawny podmiotu powołującego się na naruszenie zasad postępowania. Zatem zakres kontroli dokonywanej przez organ administracyjny jest ściśle związany z pojęciem uszczerbku interesu prawnego, powstałego na skutek naruszenia zasad postępowania. Przy czym zauważyć należy, że zasady postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej są określone w przepisach ustawy o świadczeniach oraz w dokumentach Prezesa Funduszu, wydanych na podstawie art. 146 ustawy. Uszczerbek w interesie prawnym uczestnika postępowania (świadczeniodawcy) w procedurze zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej może zostać wywołany, gdy naruszenie zasad postępowania przez podmiot prowadzący postępowanie, ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o świadczenie takich usług. Takie ujęcie determinuje sposób postępowania organu administracyjnego, którego zadaniem jest zbadanie okoliczności podnoszonych w odwołaniu i ocena czy i w jakim zakresie naruszenie to realnie spowodowało doznanie takiego uszczerbku. W postępowaniu administracyjnym musi zatem dojść do ujawnienia i wyjaśnienia wszelkich okoliczności związanych z punktacją, będącą skutkiem ocen dokonywanych w odniesieniu do poszczególnych wymagań stawianych w ogłoszeniu. Przyjąć należy, że zadaniem organu NFZ, któremu powierzono przeprowadzenie postępowania administracyjnego jest ustalenie, czy postępowanie konkursowe przeprowadzone zostało zgodnie z przepisami prawa, z zachowaniem wyrażonej w art. 134 ustawy, zasady równego traktowania świadczeniodawców w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Chodzi tu zatem nie tylko o kontrolę postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej pod kątem ewentualnego naruszenia przepisów prawa, ale także zbadanie stanu faktycznego sprawy w takim zakresie, który mógł mieć wpływ na uszczerbek interesu prawnego uczestnika postępowania. Odnosząc się do zarzutów Skarżącego wskazać należy, że z przepisów Kpa wynika obowiązek ustalenia prawdy obiektywnej, zatem w ocenie Sądu organ był nie tylko uprawniony, lecz obowiązany do dokonania oględzin przedmiotowego dowodu rejestracyjnego samochodu specjalnego. Organ zresztą słusznie zauważył w odpowiedzi na skargę, że Skarżący sam wnosił o przeprowadzenie dowodu z oględzin oryginałów dokumentów, dostrzegając potrzebę wyjaśnienia zaistniałych różnic co do spełniania przez ambulans wymogów technicznych. Tym samym nie można mówić także o naruszeniu jego interesu. Organ prawidłowo dokonał oceny ofert z uwzględnieniem kryterium jakości. Przedłożone wraz ofertami dokumenty oraz informacje podane przez Skarżącego i Zakład potwierdzały spełnienie wymagań określonych w postępowaniu o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Kwestia spełniania przez Zakład wymogu posiadania certyfikatu zarządzania jakością ISO 9001 została już uprzednio rozstrzygnięta w wyrokach WSA oraz NSA. Podkreślenia zatem wymaga, iż niezależnie od zapatrywań Strony, zgodnie z art. 153 P.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Także kwestia spełniania przez Zakład innych wymogów, tj. posiadania środka transportu sanitarnego, spełniającego cechy techniczne i jakościowe określone w Polskich Normach przenoszących europejskie normy zharmonizowane dla obszaru zabezpieczenia, którego dotyczy umowa, zapewnienia sprzętu w postaci telefonów komórkowych, spełniania warunku zapewniania diagnostyki RTG w lokalizacji miejsca udzielania świadczeń (gwarantowana obecność personelu w pracowniach minimum w godz. 18:00 - 22:00 w dni powszednie oraz 8:00 - 22:00 w soboty, niedziele i dni świąteczne; w pozostałych godzinach zapewnienie gotowości personelu) w zakresie obecności technika RTG, niezapewniania przez Odwołującego na dzień złożenia oferty lekarza udzielającego świadczeń zdrowotnych w zakresie odczytu i opisu badań KT i RTG, dysponowania wszystkimi wymaganymi badaniami, atestami i decyzjami dotyczącymi działania aparatu RTG – została zbadana i rozstrzygnięta w toku postępowania odwoławczego poprzedzającego wydanie zaskarżonej decyzji i znalazła odzwierciedlenie w jej treści. Organ zbadał oferty pod kątem spełnienia wymogów, dokonał ich porównania i rozstrzygnął postępowanie zgodnie z określoną przepisami procedurą i na podstawie odpowiednich kryteriów, określonych w art. 148 ust. 1 ustawy o świadczeniach. Z treści dokumentów, z których przeprowadzenia dowodu domagał się Skarżący, jak wskazano powyżej, wynika jednoznacznie iż sporny pojazd przeszedł badanie techniczne w dniu 26 kwietnia 2013 roku, a diagnosta wskazał termin następnego badania technicznego na dzień 26 kwietnia 2014 roku. Zatem w dniu składania oferty, tj. w dniu 12 lutego 2014 roku, zadeklarowany przez Zakład w ofercie środek transportu sanitarnego posiadał niezbędne badania techniczne uprawniające go do ruchu. W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę Organ nie naruszył także zasady równego traktowania świadczeniodawców, zapewniając możliwość korzystania ze wszystkich uprawnień gwarantowanych przepisami ustawy o świadczeniach i udostępniając stronom postępowania dokumenty z nim związane na takich samych zasadach. Nietrafny jest również zarzut naruszenia § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań (Dz. U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2719). Organ słusznie dostrzegł, że rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji nie opiera się na uznaniu przeprowadzonej przez komisję konkursową kontroli prawdziwości składanych przez oferentów oświadczeń za prawidłową, albowiem na skutek odwołania, a później wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Organ przeprowadził całe dwuinstancyjne postępowanie administracyjne odwoławcze między innymi w celu ustalenia prawdziwości składanych przez oferentów oświadczeń. Organ prowadząc postępowanie w drugiej instancji uznał, iż postępowanie rozpoznawcze przeprowadzone w pierwszej instancji wymaga uzupełnienia, ponieważ nie zostały ustalone wszystkie istotne dla sprawy okoliczności faktyczne ani przez komisję konkursową ani w postępowaniu przed organem pierwszej instancji. Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 151 P.p.s.a., Sąd skargę oddalił.