III SA/Po 104/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2016 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi R. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...], w przedmiocie skierowania na badania lekarskie, postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. R. W. złożył do tut. Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] listopada 2015 r. w przedmiocie skierowania na badania lekarskie. W petitum skargi zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący motywując ten wniosek podał, że bezzasadne skierowanie i wykonanie badań lekarskich może spowodować u niego dodatkowy stres, który biorąc pod uwagę jego chorobę nie jest wskazany, dodatkowe koszty materialne oraz spowoduje konieczność poświęcenia czasu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek strony skarżącej wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd rozpoznając wniosek w oparciu o treść art. 61 § 3 P.p.s.a. związany jest zamkniętym katalogiem przesłanek, do których ustawa zalicza niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oznacza taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z kolei o trudnych do odwrócenia skutkach zaskarżonego aktu lub czynności mówić można tylko w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych ich następstw, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Wskazać przy tym należy, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania istnienia konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wniosek o wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2012 r., sygn. akt II FZ 595/10, CBOSA). Tymczasem skarżący w żaden sposób nie wykazał, aby wykonanie skarżonej decyzji - nakładającej na niego obowiązek poddania się badaniom lekarskim - powodowało niebezpieczeństwo zaistnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Przede wszystkim stwierdzić należy, że ani stres związany z koniecznością poddania się tym badaniom, ani też konieczność poświęcenia czasu na ich wykonanie, nie wpisuje się w przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. Są to bowiem normalne następstwa, które wiążą się z wykonaniem tego rodzaju decyzji, a w art. 61 § 3 P.p.s.a. nie chodzi o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu. Ponadto skarżący, uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, ogranicza się wyłącznie do ogólnych twierdzeń. Wskazał przy tym na potrzebę poniesienia dodatkowych kosztów materialnych, które związane są z koniecznością poddania się badaniom lekarskim. Takie ogólne twierdzenie skarżącego uniemożliwia jednak przeprowadzenie merytorycznej oceny złożonego wniosku, bowiem brak jest jakiegokolwiek punktu odniesienia, który pozwoliłby na uznanie, że poniesienie przez skarżącego kosztów w celu poddania się badaniom lekarskim może spowodować po jego stronie znaczną szkodę. Wskazać również należy, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie dokonuje się oceny zasadności skargi, lecz bada się czy wystąpiła któraś z przesłanek zawartych w art. 61 § 3 P.p.s.a. W innym przypadku, a więc oceniając podniesione wobec zaskarżonej decyzji zarzuty przy rozpoznaniu wniosku o wstrzymanie jej wykonania, Sąd dokonałby kontroli legalności decyzji administracyjnej, do czego na tym etapie postępowania sądowego nie jest uprawniony (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 184/05, dostępne w CBOSA). Niedopuszczalne jest zatem przyjęcie na obecnym etapie postępowania, z czego skarżący nota bene wywodzi potrzebę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, że skierowanie i wykonanie badań lekarskich jest bezzasadne. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.