III SA/Po 1112/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzenna Kosewska po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia ... w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym oraz opłacie paliwowej za miesiące: styczeń i luty 2011 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji A. M. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 21 września 2016 r., nr [...], w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym oraz opłacie paliwowej za miesiące: styczeń i luty 2011 r. Uzasadniając żądanie udzielenia ochrony tymczasowej skarżący wskazał, że natychmiastowa egzekucja należności może doprowadzić do utraty płynności finansowej prowadzonego przez skarżącego przedsiębiorstwa, a w konsekwencji może spowodować konieczność złożenia wniosku o upadłość. Należność główna w niniejszej sprawie jest znaczna – wynosi blisko 270 tys. zł, co łącznie z odsetkami daje kwotę ponad 435 tys. zł. Ponadto wykonanie decyzji osłabi wiarygodność podatnika w kontaktach z podmiotami finansującymi i stanowić będzie także przeszkodę do zawierania ewentualnych dalszych umów kredytowych i leasingowych, a także może prowadzić do rozwiązania już zawartych umów. Wykonanie zaskarżonej decyzji może skutkować zakończeniem prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, że w danej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Podkreślenia wymaga fakt, że – jak przyjęto w judykaturze – chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. W niniejszej sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie jest decyzja w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym i opłacie paliwowej. Podkreślić należy, że egzekucja należności pieniężnych, co do zasady, nie stanowi skutku trudnego do odwrócenia, gdyż wyegzekwowane świadczenie podlega zwrotowi w razie uchylenia zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu, analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uzasadnia stwierdzenie, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła w nim w dostateczny sposób przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący nie wykazał w sposób przekonywujący, że w razie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia 21 września 2016 r. zostanie narażony na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaskarżona decyzja nakładająca na skarżącego obowiązek zapłacenia określonej kwoty pieniężnej (zobowiązania podatkowego) – jak zaznaczono wyżej – per se nie może prowadzić do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (zob. m.in. postanowienie NSA z 21 września 2011 r., sygn. akt I OZ 699/11, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżący nie przedłożył żadnych dokumentów źródłowych, które ukazywałyby jego aktualną sytuację finansową i majątkową, na przykład w postaci ksiąg podatkowych, deklaracji podatkowych, bilansu, zawiadomień o zajęciu rachunków bankowych czy umów z kontrahentami lub bankami, których postanowienia przewidują możliwość ich rozwiązania w wypadku wszczęcia postępowania egzekucyjnego względem majątku wnioskodawcy. Wprawdzie przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, a jedynie uprawdopodobnienia, jednak uprawdopodobnienie nie może opierać się na samych tylko twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko (zob. postanowienie NSA z 4 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1302/10, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Niezależnie od powyższego należy stwierdzić, że wysokość kwoty zobowiązania podatkowego nie uzasadnia wstrzymania wykonania decyzji. Skarżący nie uprawdopodobnił, jaką szkodę lub jakie konkretnie trudne do odwrócenia skutki może spowodować wyegzekwowanie od niego przedmiotowej sumy podatku i opłaty paliwowej. Mając na względzie powyższe, stwierdzić należy, że skarżący wnosząc o przyznanie ochrony tymczasowej, nie uprawdopodobnił, by w stosunku do niego zachodziła którakolwiek z przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.