III SA/Po 1254/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Koś po rozpoznaniu w dniu 24 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. w Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2010 rok postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu strona skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika – radcę prawnego, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...], w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2010 rok. W uzasadnieniu powyższego wniosku strona wskazała, że ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji przyczyni się do wystąpienia nieodwracalnych skutków prawnych i finansowych dla skarżącej. Wykonanie z gruntu wadliwych i błędnych decyzji spowoduje ugruntowanie postaw zmierzających do wyegzekwowania należności publicznoprawnych wbrew obowiązującym przepisom prawa. Ponadto, skarżący dokonał w niniejszej sprawie wpłaty z tytułu zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości, objętego zaskarżoną decyzji i w tym zakresie też kwestionuje w ogóle zasadność obciążenia go tym zobowiązaniem. Stwierdzając zatem, że organ podatkowy domaga się ponownej zapłaty kwoty podatku uiszczonej już przez skarżącego, w ocenie strony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), warunkiem wstrzymania wykonania decyzji jest stwierdzenie przez Sąd, iż strona uprawdopodobniła istnienie okoliczności przemawiających za obawą wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Owe uprawdopodobnienie przesłanek uzasadniających pozytywne rozpatrzenie wniosku spoczywa zatem na stronie. Uzasadnienie wniosku o ochronę tymczasową powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne w stosunku do strony skarżącej. Twierdzenia strony powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego konkretnej sytuacji finansowej, majątkowej, osobistej. W niniejszym przypadku strona skarżąca ograniczyła się do wskazania, że wykonanie wadliwych i błędnych decyzji spowoduje wyegzekwowanie należności wbrew obowiązującym przepisom prawa, skarżący zaś dokonał już wpłaty podatku od nieruchomości objętego zaskarżoną decyzji, a organ podatkowy domaga się ponownej zapłaty kwoty podatku. W tej perspektywie Sąd stwierdził, że wnioskodawczyni nie uprawdopodobniła jakichkolwiek okoliczności dotyczących wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz nie przedstawiła żadnych dokumentów na poparcie tych okoliczności – co uniemożliwiło dokonanie przez Sąd oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki udzielenia stronie ochrony tymczasowej. Jednocześnie podkreślenia wymaga fakt, iż w sprawie o wstrzymanie wykonania aktu Sąd administracyjny nie rozpoznaje sprawy co do meritum, gdyż takie działanie w tej fazie postępowania oznaczałoby dokonanie przedsądu. Oznacza to, że na etapie rozpoznania wniosku o ochronę tymczasową Sąd nie bada legalności zaskarżonego aktu. Innymi słowy, nie można utożsamiać ze sobą ewentualnych nieprawidłowości zaskarżonej decyzji z przesłankami przyznania stronie skarżącej ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z 25 kwietnia 2005r., sygn. akt II OZ 184/05, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tego względu w niniejszym przypadku Sąd nie był uprawniony do zbadania okoliczności przedstawionych przez stronę we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, a co za tym idzie – do oceny wniosku przez pryzmat wad zaskarżonego aktu (por. postanowienie NSA z 19 października 2011 r., sygn. akt II OZ 983/11, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik strony skarżącej uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powołuje się właśnie na zasadność argumentów podniesionych w skardze, które mają rzutować na wadliwość zaskarżonej decyzji i warunkować przyznanie ochrony tymczasowej. Jak wskazano powyżej, na etapie wniosku o wstrzymanie wykonania nie mogła być uwzględniona podnoszona przez skarżącego okoliczność związana z tym, iż wykonanie wadliwych i błędnych decyzji spowoduje wyegzekwowanie należności wbrew obowiązującym przepisom prawa. W odniesieniu zaś do przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., strona nie przedstawiła żadnych okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić wyrządzenie w jej majątku znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.