III SA/Po 185/11

Dnia 8 czerwca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska Sędziowie WSA Beata Sokołowska WSA Mirella Ławniczak (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Skrocka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 czerwca 2011 roku przy udziale sprawy ze skargi S. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za rok 2009 o d d a l a s k a r g ę W dniu 27 grudnia 2006 roku S. H. złożył w Urzędzie Miejskim w [...] deklarację o zamiarze skorzystania z pomocy regionalnej na druku stanowiącym załącznik nr 2 do Uchwały Nr 400/LVI/06 Rady Miejskiej w Śremie z dnia 29 września 2006 roku w sprawie zwolnienia od podatku od nieruchomości w celu udzielenia pomocy regionalnej na wspieranie nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych nową inwestycją (Dz. Urz. Wielk. Nr 177, poz 4141). S. H. rozpoczął realizację I etapu inwestycji – budowy hali produkcyjnej na oddanej jemu w użytkowanie wieczyste nieruchomości przy ul. [...] w dniu 4 stycznia 2007 roku. W dniach 3 i 4 lipca 2007 roku podatnik złożył w Urzędzie Miejskim w [...] dokumenty wymienione w załączniku nr 1 do uchwały Nr 400/LVI/06 Rady Miejskiej w Śremie. Pismem z dnia 17 grudnia 2008 roku S. H. poinformował Urząd Miejski w [...] o ukończeniu budowy hali produkcyjnej przy ul. [...] w [...]. Jednocześnie podatnik wniósł o zwolnienie go z podatku od nieruchomości z tytułu ukończenia ww. inwestycji. W dniu 20 stycznia 2009 roku podatnik złożył w Urzędzie Miejskim w [...] informację o nieruchomościach i obiektach budowlanych na rok 2009. Podatnik wykazał w informacji o nieruchomościach do zwolnienia od podatku od nieruchomości metraż nowo wybudowanej hali 2.115,00 m2. Pismem z dnia 31 marca 2009 roku Burmistrz [...] wezwał S. H. do skorygowania informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych na rok 2008 wobec jej sprzeczności z zapisami uchwały Nr 144/XVII/07 Rady Miejskiej w Śremie z dnia 29 listopada 2007 roku w sprawie określenia wzoru formularzy dla podatku od nieruchomości, podatku rolnego i podatku leśnego – załącznikiem nr 1 i 4 tj. dotyczącym terminu złożenia informacji wymaganych uchwałą dokumentów. Pismem z dnia 27 kwietnia 2009 roku S. H. wystąpił do Urzędu Miasta [...] o przywrócenie terminu do złożenia wszelkich niezbędnych dokumentów do uzyskania ulgi w podatku od nieruchomości. Postanowieniem z dnia 1 czerwca 2009 roku Burmistrz [...] odmówił przywrócenia terminu do złożenia dokumentów, których złożenie we właściwym terminie warunkowało możliwość korzystania ze zwolnienia podatkowego. W tym samym dniu organ wydał postanowienie, na mocy którego wszczął z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia S. H. zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za rok 2009. Podatnik złożył w dniu 10 czerwca 2009 roku skorygowaną informację o nieruchomościach i obiektach budowlanych za 2009 rok, w której wykazał m.in. powierzchnię budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, określając ją na 1.757 m2. W załączniku do informacji – dane o zwolnieniach od podatku od nieruchomości wykazał 1.385,10 m2 budynku zwolnionego od podatku od nieruchomości na podstawie uchwały Nr 400/LVI/06 Rady Miejskiej w Śremie, wybudowanego w ramach pierwszego etapu inwestycji, oraz 834,37m2 budynku zwolnionego od podatku od nieruchomości na podstawie tej samej uchwały. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2010 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uchyliło zaskarżone przez S. H. postanowienie Burmistrza [...] z dnia [...] czerwca 2009 roku (nr ...) w sprawie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przyznanie ulgi podatkowej. W ocenie organu termin do złożenia wniosku o przyznanie ulgi jest terminem prawa materialnego i nie podlega przywróceniu. Tym samym brak było podstaw do zastosowania instytucji przywrócenia terminu uregulowanej w art. 162 Ordynacji podatkowej. Decyzją Burmistrza [...] z dnia [...] maja 2010 roku nr [...] ustalono S. H. wymiar podatku od nieruchomości na rok 2009 w kwocie 61.507,00 zł. W przedmiotowej decyzji udzielono zwolnienia w podatku od nieruchomości dla nowo wybudowanej hali warsztatowej o pow. użytkowej 834,37 m2 (II etap budowy o długości 36,00 m), której budowę rozpoczęto 8 stycznia 2008 roku, a zakończono 29 października 2008 roku. Natomiast nie uwzględniono zwolnienia odnośnie hali o pow. 1.385,10 m2 (I etap budowy o długości 60,60 m), której budowę rozpoczęto w dniu 4 stycznia 2007 roku, a zakończono 14 listopada 2007 roku z uwagi na niespełnienie przez podatnika wszystkich przesłanek wynikających z uchwały Nr 400/LVI/06 Rady Miejskiej w Śremie z dnia 29 września 2006 r. w sprawie zwolnienia od podatku od nieruchomości w celu udzielania pomocy regionalnej na wspieranie nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją. W uzasadnieniu podniesiono, iż zwolnienie na podstawie wskazanej uchwały jest zwolnieniem z mocy prawa i przysługuje automatycznie pod warunkiem wypełnienia enumeratywnie wskazanych przesłanek zawartych w tym akcie oraz wynikających z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 sierpnia 2006 roku w sprawie udzielania przez gminy pomocy regionalnej na wspieranie nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją (Dz. U. Nr 142, poz. 1017). Zgodnie z § 7 uchwały podatnik w dniu 27.12.2006 r. złożył deklarację o zamiarze skorzystania z pomocy, na druku stanowiącym załącznik nr 2 do uchwały i tym samym nabył prawo do przedmiotowego zwolnienia. Dalej, na podstawie jej § 6 podatnik był zobowiązany złożyć odpowiednie dokumenty wymienione w załączniku nr 1 i to przed rozpoczęciem inwestycji. W myśl wytycznych dotyczących pomocy publicznej, przez rozpoczęcie inwestycji należy rozumieć podjęcie prac budowlanych lub pierwszego wiążącego zobowiązania do nabycia urządzeń. Z kserokopii dziennika budowy dostarczonego w dniu 17.12.2008 r. wynika, że prace I etapu budowy hali warsztatowej położonej w [...] przy ul. [...], na działce nr [...] rozpoczęto 04.01.2007 roku. Dokumenty wskazane w załączniku do uchwały zostały złożone w Urzędzie Miejskim w [...] dopiero w dniach 3.07.2007 r. i 4.07.2007 r. S. H. - wbrew podnoszonym przez niego twierdzeniom - nie złożył całości wymaganej do zgłoszenia dokumentacji w dniu 27 grudnia 2006 roku wraz z deklaracją o zamiarze skorzystania z pomocy. Podatnik nie przedłożył organowi żadnego potwierdzenia złożenia w urzędzie wraz z deklaracją wskazanej dokumentacji. W biurze podawczym urzędu z datą 27 grudnia 2006 roku odnotowano jedynie wpływ deklaracji o zamiarze skorzystania z pomocy. W ocenie organu - podatnik nie spełnił wszystkich niezbędnych warunków wymaganych do skorzystania ze zwolnienia z I etapu ww. inwestycji tj. nie złożył dokumentów wymienionych w uchwale przed rozpoczęciem I etapu budowy. W dniu 25 maja 2010 roku podatnik wniósł odwołanie od decyzji Burmistrza [...] do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. W odwołaniu wskazał, iż wymagane dokumenty wymienione w załączniku nr l uchwały w pkt l, zostały złożone razem z deklaracją o zamiarze skorzystania z pomocy tj. w dniu 27.12.2006 r. Podniósł, iż na tę okoliczność nie posiada żadnego potwierdzenia. Nie jest też w stanie wskazać- kto przyjmował te dokumenty w urzędzie i w jakim pokoju je złożono. Nie wykluczał też, że osoba, która je składała nie pobrała żadnego potwierdzenia o ich złożeniu bądź też takie poświadczenie zgubiła. Sugerował, iż dokumenty zostały zagubione w samym urzędzie. Dowodził również, że cały komplet dokumentów został złożony w wymaganym terminie. Przemawia za tym krótki czas pomiędzy złożeniem dokumentacji w Urzędzie Miejskim w [...] (27.12.2006 r.), a czasem rozpoczęcia prac budowlanych (04.01.2007 r.). Decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2010 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Burmistrza [...]. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podtrzymał ustalenia, argumentację i twierdzenia prezentowane przez Burmistrza [...]. Zdaniem organu II instancji w decyzji o wymiarze podatku słusznie nie uwzględniono zwolnienia od podatku od nieruchomości w odniesieniu do hali o pow. 1385,10 m2, wybudowanej w ramach I etapu inwestycji, bez uprzedniego zgłoszenia inwestycji w trybie wymaganym uchwałą Nr 400/LVI/06. Organ odwoławczy nie podzielił twierdzeń odwołującego, jakoby wszystkie wymagane dokumenty przedłożono w miesiącu grudniu 2006 roku. W ocenie organu zarzut S. H. był gołosłowny i całkowicie sprzeczny z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, w szczególności zaś sugestia skarżącego, iż dokumenty zostały zgubione w urzędzie. Podatnik nie posiadał żadnych dowodów potwierdzających fakt złożenia wymaganych dokumentów, nie potrafił podać gdzie zostały one złożone i kto te dokumenty przyjmował. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podatnik zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w całości, podnosząc następujące zarzuty: 1) błędu w ustaleniach faktycznych polegającego na niezasadnym przyjęciu przez organ II instancji, że skarżący nie może w odniesieniu do I etapu inwestycji — hali produkcyjnej przy ul. [...] w [...] skorzystać ze zwolnienia w podatku od nieruchomości, ponieważ nie spełnił wszystkich niezbędnych warunków do przyznania takiego zwolnienia, w tym w szczególności nie złożył w terminie wymaganych dokumentów, 2) naruszenia prawa procesowego mającego istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji w postaci art. 121 i art. 122 ordynacji podatkowej poprzez zaniechanie przez organy I i II instancji pouczenia skarżącego o rodzajach dopuszczalnych w postępowaniu przed tymi organami środków dowodowych, za pomocą których strona mogła dowodzić, iż deklaracja o zamiarze skorzystania z pomocy wraz z koniecznymi załącznikami została złożona w terminie, 3) naruszenia prawa procesowego mającego istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji w postaci art. 122, art. 187, art. 229 ordynacji podatkowej, w związku z art. 191 ordynacji podatkowej poprzez zaniechanie przez organy I i II instancji przeprowadzenia postępowania dowodowego w koniecznym zakresie, w tym poprzez zaniechanie przesłuchania z urzędu, w charakterze świadków, osób biorących udział w przygotowywaniu oraz składaniu w Urzędzie deklaracji o zamiarze skorzystania z pomocy wraz z koniecznymi załącznikami i w konsekwencji niezasadne uznanie przez organ II instancji, że decyzja Burmistrza [...] z [...] maja 2010 roku w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za rok 2009 (Nr [...], [...]) została wydana po przeprowadzeniu prawidłowo postępowania dowodowego w sprawie oraz po rozważeniu wszelkich istotnych okoliczności mających wpływ na prawidłowy sposób ustalenia podatku od nieruchomości za 2009 rok. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoją dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Przedmiotem oceny legalności Sądu w niniejszej sprawie była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2010 roku, utrzymująca w mocy decyzje Burmistrza [...] w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za rok 2009. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r.- O podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 Nr 121, poz. 844 ze zm.) - w brzmieniu obowiązującym w 2009 roku, stosownie do którego opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane: 1) grunty; 2) budynki lub ich części; 3) budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 3 ustawy- O podatkach i opłatach lokalnych podatnikami podatku od nieruchomości są m. in. osoby fizyczne, będące właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych, a także użytkownikami wieczystymi gruntów. Obowiązek podatkowy powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstały okoliczności uzasadniające powstanie tego obowiązku. Jeżeli okolicznością, od której jest uzależniony obowiązek podatkowy, jest istnienie budowli albo budynku lub ich części, obowiązek podatkowy powstaje z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym budowa została zakończona albo w którym rozpoczęto użytkowanie budowli albo budynku lub ich części przed ich ostatecznym wykończeniem. Na podstawie delegacji zawartej w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 4 sierpnia 2006 roku w sprawie udzielania przez gminy pomocy regionalnej na wspieranie nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją (Dz. U. Nr 142, poz. 1017) Rada Miejska w Śremie podjęła Uchwałę Nr 400/LVI 06 z dnia 29 września 2006 roku w sprawie zwolnienia od podatku od nieruchomości w celu udzielenia pomocy regionalnej na wspieranie nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją. (Dz. Urz. Wielk. Nr 177, poz. 4141). Zgodnie z brzmieniem §1 ust. 1 uchwały pomoc regionalna na obszarze obowiązywania uchwały miała polegać na zwolnieniu od podatku od nieruchomości budynków, budowli lub ich części stanowiących nowe inwestycje, związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, których budowa lub rozbudowa została rozpoczęta po dniu 1 stycznia 2007 r. i zakończona do dnia 31 grudnia 2008 r. Warunkiem skorzystania ze zwolnienia na podstawie w/w Uchwały było faktyczne powstanie (wybudowanie) nowego przedmiotu opodatkowania, którego przedsiębiorca jeszcze nie posiadał w chwili dokonania zgłoszenia. Przedsiębiorca zamierzający skorzystać z pomocy zobowiązany był na podstawie § 7 uchwały do dnia 31.12.2006 r. złożyć deklarację o przystąpieniu do niniejszej pomocy, na druku stanowiącym załącznik nr 2 do uchwały. S. H. wymaganą deklarację złożył w Urzędzie Miejskim w [...] w dniu 27 grudnia 2006 roku. Tym samym zgłosił on zamiar skorzystania z pomocy przed upływem 2006 roku i przed rozpoczęciem inwestycji, co jest okolicznością bezsporną. Niemniej jednak w myśl § 6. ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 sierpnia 2006 roku warunkiem udzielenia pomocy było dokonanie zgłoszenia właściwemu organowi podatkowemu przed rozpoczęciem realizacji inwestycji o zamiarze korzystania z pomocy, w trybie i formie określonymi uchwałą rady gminy; zostały one określone w załączniku nr 1 do Uchwały Nr 400/LVI/06 z dnia 29 września 2006 roku. Zgodnie z pkt. 1 załącznika przedsiębiorca ubiegający się o pomoc na wspieranie nowej inwestycji na podstawie uchwały był zobowiązany przed rozpoczęciem inwestycji przedłożyć: a) informację o otrzymanej pomocy publicznej innej niż de minimis, której wzór określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004 r. (Dz. U. Nr 191, poz. 1960), b) kserokopię zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej lub Krajowego Rejestru Sądowego, c) oświadczenie przedsiębiorcy, że nie jest w trudnej sytuacji ekonomicznej lub w okresie restrukturyzacji prowadzonej z udziałem pomocy publicznej, d) informacje o sytuacji finansowej wraz z kopią sprawozdania finansowego za ostatni rok obrotowy, e) oświadczenie bądź dokument potwierdzający planowaną datę rozpoczęcia nowej inwestycji oraz planowany termin jej zakończenia, f) oświadczenie o wartości nowej inwestycji wynikającej z kosztorysu oraz o udziale własnym w nakładach związanych z nową inwestycją stanowiącym co najmniej 25 % wartości inwestycji, g) opis źródeł finansowania inwestycji, h) deklarację o utrzymaniu nowej inwestycji przez okres co najmniej 5 lat od dnia jej zakończenia. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadzała się do ustalenia, czy Skarżący dokonał zgłoszenia zamiaru skorzystania z pomocy publicznej w trybie i formie wskazanym w załączniku do ww. uchwały Rady Miejskiej. Rozstrzygnięcie bowiem tej kwestii pozwoliłoby stwierdzić, czy Skarżącemu przysługiwało zwolnienie od podatku od nieruchomości z tytułu wybudowania w I etapie procesu inwestycyjnego hali produkcyjnej przy ul. [...] w [...]. Bezspornym jest, że S. H. rozpoczął pierwszy etap realizacji inwestycji w dniu 4 stycznia 2007 roku. Należy zaznaczyć, iż w myśl wytycznych dotyczących pomocy publicznej, przez rozpoczęcie inwestycji należy rozumieć podjęcie prac budowlanych lub pierwszego wiążącego zobowiązania do nabycia urządzeń. W ocenie Sądu prawidłowo przeprowadzone przez organy podatkowe postępowanie dowodowe wykazało, iż S. H. nie przedłożył wymaganych dokumentów w terminie określonym uchwałą. Składane przez niego podczas postępowania podatkowego oświadczenia były niespójne i nie znajdywały odzwierciedlenia w dokumentach. Skarżący nie posiadał żadnego dowodu potwierdzającego fakt złożenia przez niego wymaganych dokumentów zarówno w dniu 27 grudnia 2006 roku, jak i w kolejnych dniach poprzedzających rozpoczęcie inwestycji; wskazywał, iż nie pamięta gdzie zostały one złożone i kto te dokumenty przyjmował, następnie podawał, iż z całą pewnością składał je wraz z deklaracją w dniu 27 grudnia 2006 roku, ale nie posiada na tę okoliczność potwierdzenia. Następnie w dniach 3 i 4 lipca 2007 roku złożył dokumenty bez wskazania na nich dat złożenia oświadczeń. Twierdzenie podatnika, iż złożenie w wyżej wskazanych dniach wymaganych dokumentów miało charakter ponownego ich złożenia po zakończeniu I etapu i przed rozpoczęciem II etapu budowy i to w celu uniknięcia "jakichkolwiek wątpliwości dotyczących ulgi" nie znajduje uzasadnienia w zebranym materiale dowodowym. Bowiem I etap prac budowlanych zakończył się jesienią 2007 roku, a drugi rozpoczął 8 stycznia 2008 roku, zatem 3 i 4 lipca 2007 roku, w których złożono wymagane dokumenty wcale nie przypadały pomiędzy dwoma etapami inwestycji. Niezależnie od powyższego okoliczność taka i tak nie byłaby wystarczająca dla spełnienia wymagań określonych uchwalą Nr 400/LVI/06 dla złożenia dokumentacji przed rozpoczęciem I etapu inwestycji. Nadto przedłożone w dniu 4 lipca 2007 roku zaświadczenie o dokonaniu zmiany wpisu do ewidencji działalności gospodarczej wystawione zostało w dniu 7 marca 2007 roku, a więc nie mogło zostać złożone w urzędzie w dniu 27 grudnia 2006 roku. Podkreślenia wymaga, iż podatnik w trakcie postępowania nie był w stanie wykazać, kto składał w Urzędzie Miejskim w [...] wymagane dokumenty zgłoszeniowe, natomiast dowodził, iż takie konkretne dokumenty na pewno były składane. Twierdzenia powyższe nawet nie uprawdopodabniają faktu przedłożenia koniecznych do uzyskania zwolnienia podatkowego dokumentów. Fakt, iż skarżący złożył w terminie deklarację nie oznacza, że wraz z nią złożył pozostałe dokumenty, zwłaszcza, iż świetle zapisów uchwały nie były one załącznikami do deklaracji. Warunkiem uzyskania zwolnienia było przedłożenie wszystkich wymienionych dokumentów, tymczasem Skarżący nie przedłożył dowodu na złożenie któregokolwiek z nich w terminie. Wobec braku innych dowodów na potwierdzenie tezy stawianej przez Skarżącego za chybiony należało uznać zarzut Skarżącego popełnienia błędu w ustaleniach faktycznych polegającego na niezasadnym przyjęciu, iż nie złożył on w terminie wymaganych dokumentów. Sąd nie podzielił również zarzutów naruszenia prawa procesowego, tj .art. 121 i art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r, Nr 8,poz.60 ze zm.). W § 1 art. 121 Ordynacji podatkowej wyrażona została zasada ogólna pogłębiania zaufania do organów podatkowych. Zgodnie z § 2 tego przepisu organy podatkowe w postępowaniu podatkowym obowiązane są udzielać niezbędnych informacji i wyjaśnień o przepisach prawa podatkowego pozostających w związku z przedmiotem tego postępowania. Zatem wyrażony w art. 121 Ordynacji podatkowej obowiązek organu podatkowego należy zacieśnić do informacji i wyjaśnień "niezbędnych". W przekonaniu Sądu nie można uznać, aby przepisy regulujące rodzaje środków dowodowych w ramach postępowania podatkowego kwalifikować jako "niezbędne". Przepisy te należą do grupy podstawowych przepisów procedury podatkowej zawartych w Dziale IV Rozdziale 11 – Dowody - Ordynacji podatkowej. Ustawodawca wskazał w nich, w jaki sposób można dowodzić faktów mających znaczenie dla merytorycznego rozpoznania sprawy podatkowej. Nie są to przepisy, których stopień złożoności lub miejsce zamieszczenia w akcie prawnym sprawiałyby poważne trudności stronie postępowania podatkowego w zapoznaniu się z nimi i ich właściwego zrozumienia. Uwzględnienie argumentacji Skarżącego o obowiązku pouczenia o rodzajach przewidzianych prawem środków dowodowych prowadziłoby do wniosku, że w istocie na organie ciążyłby generalny obowiązek informowania o wszystkich przepisach procedury podatkowej. Ordynacja podatkowa jako ustawa regulująca postępowanie podatkowe została wskazana wraz z jej publikatorem już przez organ I instancji w postanowieniu o wszczęciu postępowania. Należy podkreślić, iż ustawodawca w sposób wyraźny wskazał sytuacje, w których wymagane jest pouczenie strony, organy podatkowe nie miały natomiast obowiązku pouczać podatnika o przewidzianych w Ordynacji podatkowej rodzajach środków dowodowych. Pozbawiony uzasadnionych podstaw okazał się także zarzut naruszenia prawa procesowego mającego istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji w postaci art. 122, art. 187, art. 229 Ordynacji podatkowej, w związku z art. 191 cyt. ustawy poprzez zaniechanie przez organy I i II instancji przeprowadzenia postępowania dowodowego w koniecznym zakresie, w tym poprzez zaniechanie przesłuchania z urzędu, w charakterze świadków, osób biorących udział w przygotowywaniu oraz składaniu w urzędzie deklaracji o zamiarze skorzystania z pomocy wraz z koniecznymi załącznikami. W art. 122 Ordynacji podatkowej wyrażona została zasada prawdy obiektywnej, w myśl której organ podatkowy zobowiązany jest do zebrania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą, aby w ten sposób stworzyć jej rzeczywisty obraz i uzyskać podstawę do trafnego zastosowania przepisu prawa. Art. 187 Ordynacji podatkowej nakłada na organy podatkowe obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, przez który należy rozumieć ogół dowodów, których zebranie jest konieczne dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. W oparciu o tak zgromadzony materiał dowodowy sprawy organ podatkowy ocenia czy dana okoliczność została udowodniona (art. 191 Ordynacji podatkowej). W orzecznictwie administracyjnym akcentuje się, że "generalną zasadą postępowania dowodowego jest to, iż każdy kto z faktów wyprowadza dla siebie konsekwencje prawne, obowiązany jest fakty te udowodnić" (por. wyroki NSA: z dnia 7 grudnia 2000 r., I SA/Ka 1580/99, Lex nr 47148, z dnia 13 stycznia 2000 r., I SA/Ka 960/98, POP nr 3/2001, poz. 69). Podatnik nie może czuć się zwolniony od współdziałania z organem podatkowym w realizacji obowiązku wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, zwłaszcza jeśli nieudowodnienie określonej czynności faktycznej może prowadzić do rezultatów niekorzystnych dla strony (Wyrok NSA w Warszawie z dnia 30 listopada 2000 r. III SA 1939/99, Wyrok NSA z dnia 13 października 2010 r. I FSK 1744/09, LEX nr 744399, Wyrok NSA w Katowicach z dnia 18 września 1996 r. SA/Ka 1691/95, Wyrok WSA w Poznaniu z dnia 2 grudnia 2010 r. III SA/Po 479/10 LEX nr 694165). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż to S. H. wywodził z faktu rzekomego dostarczenia niezbędnych dokumentów do Urzędu Miejskiego w [...] korzystny skutek prawny, jakim było uprawnienie do uzyskania zwolnienia podatkowego z tytułu dokonanych inwestycji. Podatnik miał świadomość istoty sporu jeszcze przed wszczęciem postępowania podatkowego, występował on bowiem o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowych dokumentów. Jednakże w toku trwającego ponad rok postępowania podatkowego przed organami obu instancji nie przedstawił stosownych środków dowodowych na podnoszoną przez niego okoliczność dostarczenia dokumentów przed rozpoczęciem inwestycji, a uczynił to dopiero w skardze do Sądu. Interes Skarżącego polegający na wykazaniu spełnieniu wszystkich przesłanek uprawniających do skorzystania ze zwolnienia podatkowego stanowił wystarczający powód do aktywnego uczestniczenia w postępowaniu dowodowym przed organami administracji. Oceniając legalność decyzji organów obu instancji w oparciu o akta sprawy, jak również dokonując analizy zarzutów przedstawionych w skardze, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzekł o jej oddaleniu.