III SA/Po 191/22
PostanowienieWSA w Poznaniu2022-05-23
Skład orzekający: Asesor sądowy WSA Robert Talaga
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy, wydane na podstawie art. 37 § 1 pkt 1 K.p.a., może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Postanowienie o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy, wydane na podstawie art. 37 § 1 pkt 1 K.p.a., nie jest środkiem zaskarżenia, nie rozstrzyga sprawy co do istoty ani nie kończy postępowania. Na takie postanowienie nie przysługuje zażalenie, a co za tym idzie, nie podlega ono zaskarżeniu do sądu administracyjnego, ponieważ taki przedmiot zaskarżenia nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądowej określonym w art. 3 § 2 P.p.s.a. Skarga wniesiona na takie postanowienie jest niedopuszczalna.Stan faktyczny
Skarżący A. O. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2022 roku, nr [...], w przedmiocie zawiadomienia o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy. Skarżący zakwestionował działania podejmowane w trakcie postępowania egzekucyjnego z nieruchomości. Organ wyjaśnił okoliczności faktyczne sprawy, a sąd rozpoznał skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 23 maja 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy WSA Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2022 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2022 roku, nr [...] w przedmiocie zawiadomienia o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy postanawia odrzucić skargę
Pismem z dnia [...] lutego 2022 roku A. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę "co do postanowienia" nr [...] w przedmiocie zawiadomienia o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy. W skardze A. O. zakwestionował działania podejmowane w trakcie postępowania egzekucyjnego z nieruchomości należącej do skarżącego.
Pismem z dnia [...] marca 2022 roku Dyrektor Izby Skarbowej w P. wyjaśnił okoliczności faktyczne toczącej się sprawy.
Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 roku, poz. 329 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a.) oraz na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu (art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a.). Oznacza to, że rodzaj postanowień zaskarżalnych do sądu administracyjnego jest ściśle określony i jest to katalog zamknięty.
W oceni Sadu w treści przedmiotowej skargi A. O. w istocie zakwestionował postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2022 roku wydane na podstawie art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 roku, poz. 735 ze zm., dalej jako: "K.p.a."), którym przewidywany termin zakończenia sprawy został wyznaczony do dnia [...] lutego 2022 roku. W treści postanowienia organ poinformował, że o przyczynach wyznaczenia nowego terminu załatwienia sprawy oraz pouczył zgodnie z art. 37 k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a., że na postanowienie przysługuje ponaglenie do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej.
W rozpoznawanym przypadku należy uwzględnić, że ponaglenie wnoszone przez stronę w trybie art. 37 k.p.a. nie ma charakteru środka zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, lecz służy jedynie zakwestionowaniu przekroczenia ustawowego maksymalnego terminu załatwienia sprawy (art. 35 i art. 36 K.p.a.). Wydane w tym względzie postanowienie ma charakter incydentalny, nie rozstrzyga sprawy co do istoty, a także nie kończy postępowania w sprawie. Na postanowienie takie nie przysługuje zażalenie, co wynika z art. 141 § 1 w zw. z art. 37 K.p.a. Strona nie ma zatem uprawnień do podważenia tego postanowienia w trybie procesowym. Nie podlega ono także zaskarżeniu do sądu administracyjnego, bowiem taki przedmiot zaskarżenia nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądowej (art. 3 § 2 P.p.s.a.). Stanowisko takie potwierdza orzecznictwo (por. np. postanowienie NSA z dnia 17 stycznia 2006 roku, sygn. I OSK 306/05; wyrok WSA w Warszawie z dnia 1 czerwca 2006 roku, sygn. I SA/Wa 2174/05; wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 czerwca 2005 roku, sygn. I SA/Wa 941/04; wyrok NSA z dnia 24 maja 2001 roku, sygn. IV SA 572/99; postanowienie WSA w Łodzi z dnia 10 czerwca 2020 roku, sygn. II SA/Łd 268/20 - wszystkie powołane orzeczenia są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl).
W tej sytuacji należy uznać, że przedmiotowa skarga wniesiona na postanowienie w przedmiocie zawiadomienia o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło