III SA/Po 250/15

Dnia 28 października 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś Sędziowie WSA Marzenna Kosewska ( spr.) WSA Małgorzata Górecka Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Piotrowska-Żyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2015 roku przy udziale sprawy ze skargi A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia ... w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia ... Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 oraz art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013r. poz. 267 ze zm. – dalej k.p.a.) oraz art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 600) utrzymał w mocy decyzję Starosty X. z dnia 11 czerwca 2014r. o skierowaniu A. na badania psychologiczne. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że skierowanie strony na badania psychologiczne w zakresie psychologii transportu nastąpiło w związku z wnioskiem Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu z dnia 17 kwietnia 2014 roku, albowiem w okresie od 7 marca 2013r. do 1 marca 2014 roku A. naruszyła przepisy ruchu drogowego, za które łącznie przypisano 30 punktów, tj. - 07.03.2013r. ..., samochód osobowy, E03, przekroczenie prędkości od 31 do 40 km/h; Punkty:6 - 07.08.2013 r., ..., przekroczenie prędkości od 31 do 40 km/h; punkty:6 - 17.09.2013, ..., samochód osobowy, EO4, Przekroczenie prędkości od 21 do 30 km/h; punkty: 4 -14.12.2013, ..., samochód osobowy, EO4, Przekroczenie prędkości od 21 do 30 km/h; punkty:4 - 23.01.2014r., ..., GO3, niestosowanie się podczas jazdy do obowiązku używania wymaganych przepisami świateł w okresie od świtu do zmierzchu; punkty: 2 - 10.02.2014, ..., A2, samochód osobowy, K03, kierowanie pojazdem nie mając przy sobie wymaganych dokumentów; punkty: 0 - 01.03.2014, ..., EO2, przekroczenie prędkości od 41 do 50 km/h; punkty: 8. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało na treść art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o kierujących pojazdami, zgodnie z którą starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na badania psychologiczne w zakresie psychologii transportu, jeżeli przekroczyła liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Wyjaśniono, że decyzja wydana na podstawie cytowanego przepisu ma charakter związany i nie jest pozostawiona swobodnemu uznaniu organu orzekającego, na co wskazuje zapis – "starosta wydaje decyzję". Jednocześnie Kolegium ustosunkowując się do zarzutów podniesionych przez stronę w odwołaniu wskazało, że nie posiada ono, jak i starosta uprawnień do orzekania w zakresie punktów karnych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji bądź przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi administracji oraz przeprowadzenie dowodu z akt sprawy zgromadzonych przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu na okoliczność stwierdzenia zgodności nałożonych punktów karnych. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: a) art. 130 ust. 1 ustawy prawo o ruchu drogowym poprzez uznanie, że w dniu złożenia wniosku przez Wojewódzkiego Komendanta Policji w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego prowadzonej przez Policję została przyznana skarżącej odpowiednia liczba punktów przekraczająca 24 b) naruszenie przepisów postępowania administracyjnego – art. 7 k.p.a i 107 § 3 k.p. a. W ocenie strony skarżącej skierowanie na badanie psychologiczne zostało wydane na podstawie nieprawidłowego wniosku policji. Do wniosku nie przedstawiono dokumentów świadczących o zasadności nałożenia punktów za wyszczególnione we wniosku wykroczenia. Zdaniem strony nie można stwierdzić, że przypisanie skarżącej wykroczenia są spowodowane przez nią i czy pojazd zarejestrowany na fotoradarze stanowi bezsprzecznie jej własność. W konsekwencji brak ustaleń w tym zakresie stanowi w ocenie skarżącej naruszenie art. 7 i 107 § 3 k.p.a. Organ bowiem nie ustalił, czy w odniesieniu do strony został nałożony mandat przez straż miejską, która nie jest uprawniona do karania kierowców i nakładania punktów karnych na podstawie zapisów z monitoringu. W odpowiedzi na skargę Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu wniosło o oddalenie skargi ,podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz. U. 2014 poz. 600), zgodnie z którym starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu, jeżeli przekroczyła liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Starosta wydaje decyzję na podstawie wniosku organu kontroli ruchu drogowego, o czym stanowi art. 99 ust. 9 pkt 2 cytowanej ustawy. W rozpatrywanej sprawie organy obu instancji wydały nowe rozstrzygnięcia kierując się wnioskiem Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu z dnia 14 kwietnia 2014 r., umotywowanym tym, że w okresie od 7 marca 2013 r. do 1 marca 2014 r. A. naruszyła przepisy ruchu drogowego, za które łącznie przypisano 30 punktów. Zarówno w skardze, jak i w toku postępowania administracyjnego skarżąca wywodziła, że organ orzekający o skierowaniu jej na badania psychologiczne nie zbadał czy przypisane jej wykroczenia są wykroczeniami spowodowanymi przez nią i czy pojazd zarejestrowany na fotoradarze stanowi bezsprzecznie jej własność. A w konsekwencji czy ilość przypisanych jej punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego jest prawidłowa. Uznając zarzuty skargi za pozbawione podstaw Sąd stwierdza, że organy prawidłowo przyjęły, że fakt przekroczenia przez Agatę Pytel limitu 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego nie budzi wątpliwości. Skarżąca we wskazanym wyżej okresie naruszyła wielokrotnie przepisy ruchu drogowego, uzyskując łącznie 30 punktów karnych. We wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu szczegółowo zostały opisane wykroczenia i przypisana im liczba punktów. Co do zasady prawidłowo starosta, a następnie Kolegium przyjęły że została spełniona przesłanka wydania decyzji w przedmiocie skierowania skarżącej na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu. Zgodnie bowiem z art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym ( t.j. Dz. U. z 2015 r. nr 108 poz. 908 ze zm. ) ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego prowadzi Policja, przypisując określonemu naruszeniu odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10. Punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie jednego roku od dnia naruszenia. Ewidencje, o których mowa w art. 130 ust. 1 jest swego rodzaju rejestrem (wykazem), w którym wpisów dokonuje wyłącznie uprawniony do tego organ Policji. Tylko on ma również kompetencje do usuwania punktów karnych. Organ prowadzący zatem postępowanie w przedmiocie skierowania kierującego pojazdem na badanie psychologiczne nie jest uprawniony do badania zasadności przypisanych kierowcy naruszeń przepisów ruchu drogowego i ilości punktów karnych. Organ jest związany treścią danych zawartych w ewidencji (por. m.in. wyroki NSA z dnia 19 sierpnia 2014 r. sygn.. akt I OSK 134/13, z 9 sierpnia 2013 r. sygn.. akt I OSK 855/12, z 4 kwietnia 2013 r. sygn.. akt I OSK 127/13, z 12 października 2012 r. sygn. akt I OSK 1203/11 publ. http://cbois.nsa.gov.pl). Jeżeli skarżąca kwestionowała wpisy dokonywane w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, uznając iż nie powinny być jej przypisane, to przysługiwało jej uprawnienie do wystąpienia do organu Policji prowadzącego ewidencję o uaktualnienie i skorygowanie wpisów. W razie odmowy lub milczenia organu mogła skorzystać z prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego na czynność materialnoprawną, która taki wpis do ewidencji stanowi - art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.). Kwestionowanie przez skarżącą w postępowaniu dotyczącym skierowania na badania psychologiczne zasadności przypisanych jej naruszeń przepisów o ruchu drogowym i ilości punktów karnych wpisanych do ewidencji nie mogło przynieść zamierzonego rezultatu (zob. wyrok NSA z 24 października 2014 r. sygn.. akt I OSK 694/13). Ustawodawca w art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o kierujących pojazdami ustanowił obowiązek skierowania na badania psychologiczne w przypadku "otrzymania punktów za naruszenie przepisów o ruchu drogowym". Ratio legis omawianej regulacji prawnej jest wyłącznie ustalenie poprzez badanie psychologiczne, czy sprawność psychomotoryczna oraz cechy osobowości strony nie ograniczają możliwości bezpiecznego skierowania pojazdem. Wobec powyższego Sąd uznał, że bezzasadne zarzuty skargi odnoszące się do naruszenia przez orany przepisów postępowania – art. 7 i 107 § 3 k.p.a. Wniosek strony o przeprowadzenie dowodu z akt zgromadzonych przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu na okoliczność zgodności nałożonych punktów karnych nie został uwzględniony. Zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. Sąd może z urzędu lub na wniosek strony przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Wnioskowany materiał dowodowy nie pozostaje w związku z oceną legalności zaskarżonej decyzji. Dotyczy on ustaleń co do zasadności przypisanych stronie punktów karnych za naruszenia przepisów ruchu drogowego, a jak wyjaśniono powyżej te okoliczności nie mogły podlegać kontroli w postępowaniu w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł o oddaleniu skargi na podstawie art.151 p.p.s.a.