III SA/Po 255/08

PostanowienieWSA w Poznaniu2008-09-17

Skład orzekający: Beata Sokołowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy przewlekły zły stan psychiczny strony, wymagający leczenia, może stanowić podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, jeśli uchybienie terminu nastąpiło wskutek błędnego zaadresowania skargi?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi, uznając, że przewlekły zły stan psychiczny strony, wynikający z zaburzeń lękowo-depresyjnych, nie stanowi wystarczającej podstawy do przywrócenia terminu, gdy uchybienie nastąpiło z powodu błędnego zaadresowania skargi. Brak winy w uchybieniu terminu może być uzasadniony jedynie nagłą, poważną chorobą uniemożliwiającą stronie podjęcie jakichkolwiek czynności, a nie ogólnym złym samopoczuciem czy przewlekłymi dolegliwościami.
Stan faktyczny
Skarżący A. A. złożył skargę na decyzję Wojewody dotyczącą wymeldowania. Skarga została nadana listem poleconym w dniu 25 marca 2008 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zamiast do organu II instancji (Wojewody), co skutkowało odrzuceniem skargi jako wniesionej po terminie. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu, powołując się na swoje problemy zdrowotne (zaburzenia lękowo-depresyjne) i związane z nimi trudności w podejmowaniu decyzji. Sąd uznał, że przedstawione okoliczności nie uzasadniają przywrócenia terminu.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska Sędziowie Protokolant po rozpoznaniu w dniu 17 września 2008 r. przy udziale na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. A. na decyzję Wojewody z dnia [ .... ]r. Nr [ ... ] w przedmiocie wymeldowania postanawia : odmówić skarżącemu A. A. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody z dnia [ .. ] r. Nr [ ... ] /-/ B. Sokołowska Postanowieniem z dnia [ ... ] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę A. A. na decyzję Wojewody z dnia [ ... ] r. nr [ ... ] jako wniesioną po wyznaczonym terminie ustawowym. W uzasadnieniu postanowienia podniesiono, iż zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr. 153, poz. 1270 ze zm. ) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia - czyli w niniejszej sprawie należało ją wnieść do dnia 26 marca 2008r. - i to wyłącznie za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi ( Wojewody ). Tymczasem A. A. wniósł pismem nadanym na poczcie listem poleconym w dniu 25 marca 2008 r. skargę na organ II instancji bezpośrednio do tutejszego Sądu. Wobec mylnego skierowania skargi, Sąd przekazał - otrzymaną w dniu 27 marca 2008r. - skargę Wojewodzie, jako organowi wyłącznie właściwemu niezwłocznie, to jest w dniu 31 marca 2008r. W tych okolicznościach określony w art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi termin nie został więc przez skarżącego zachowany. Pismem z dnia 25 maja 2008 r. A. A. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi na decyzję Wojewody, gdyż w jego ocenie uchybienie w dochowaniu tego terminu nie nastąpiło z jego winy ( k. 28 akt sądowych ). Skarżący podniósł, iż od lat leczy się w Poradni Zdrowia Psychicznego na zaburzenia lękowo – depresyjne, których objawem są problemy "w podejmowaniu decyzji i wykonywaniu czynności". Potwierdzenie tych okoliczności miało stanowić załączone do wniosku uzasadnienie wyroku Sądu Rejonowego w Ch. z dnia 6 lipca 2006 r. ( sygn. akt [ ... ] ). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu do dokonania danej czynności , jeżeli strona nie dokonała tej czynności w terminie bez swojej winy. W myśl natomiast art. 87 § 1 i 2 powyższej ustawy wniosek wnosi się do sądu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W ocenie Sądu strona skarżąca nie uprawdopodobniła w dostatecznym stopniu, iż przekroczenie terminu do wniesienia skargi poprzez jej błędne zaadresowanie bezpośrednio do tutejszego Sądu ( zamiast do organu II instancji ) nie było spowodowane okolicznościami przez nią zawinionymi. W orzecznictwie i doktrynie podnosi się utrwalony pogląd, iż brak winy w uchybieniu terminowi powinien być oceniany z wykorzystaniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy i przy braniu pod uwagę uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jako jedną z okoliczności uzasadniających przyjęcie tezy o braku winy w uchybieniu terminowi podaje się nagłą chorobę strony, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą w terminowym dokonaniu danej czynności procesowej. Z kolei ogólnie zły stan zdrowia czy jedynie złe samopoczucie strony i odczuwane przez nią dolegliwości nie mogą być potraktowane jako przyczyna usprawiedliwiająca bezczynność strony ( zob. m. in. red. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 333-334; wyrok NSA z 28 czerwca 2007 r., II OSK 479/07, LEX nr 344095 ). W niniejszej sprawie skarżący dokonał w istocie ( w sensie materialno – technicznym ) w terminie czynności procesowej polegającej na wysłaniu skargi, uczynił to bowiem poprzez nadanie pisma listem poleconym na poczcie w dniu 25 marca 2008 r., czyli dzień przed ostatecznym upływem ustawowego terminu. Powodem nieuznania skargi za wniesioną w przewidzianym terminie było jej błędne zaadresowanie do tutejszego Sądu, zamiast organu II instancji. Niezwłoczne przesłanie skargi do Wojewody nastąpiło zaś w dniu 27 marca 2008r. Skarżący mógł zatem dokonać czynności polegającej na terminowym wysłaniu skargi na poczcie, a swój brak winy odnośnie błędnego zaadresowania pisma ( mimo prawidłowego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji ) wywodzi z ogólnego złego stanu psychicznego wynikającego z zaburzeń o charakterze nerwowym, wymagających stałego leczenia w Poradni Zdrowia Psychicznego. Zdaniem Sądu okoliczności tego rodzaju nie uzasadniają jednak przyjęcia tezy o braku winy skarżącego w uchybieniu terminowi do dokonania czynności, albowiem możliwość taka może być powiązana jedynie z nagłą, poważną chorobą uniemożliwiającą w istocie faktyczne podejmowanie jakichkolwiek czynności przez stronę. Z akt sprawy wynika, że A. A. w toku postępowania administracyjnego występował samodzielnie, ma również pełną zdolność do czynności prawnych, co warunkuje posiadanie pełnej zdolności procesowej do dokonywania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym ( art. 26 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ). Z tego względu błędne wniesienie skargi poprzez jej niewłaściwe zaadresowanie przez stronę – pouczoną prawidłowo o organie właściwym w sprawie – nie może uzasadniać przywrócenia terminu do prawidłowego dokonania tej czynności procesowej. Ze względu na powyższe, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. /-/ B. Sokołowska K.P.d

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło