III SA/Po 293/16

Dnia 29 czerwca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku X spółki z o.o. w P. w sprawie ze skargi X spółki z o.o. w P. na orzeczenie Zarządu Województwa Wielkopolskiego z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi Pismem z dnia [...] kwietnia 2016 roku X spółka z o.o. w P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na orzeczenie Zarządu Województwa Wielkopolskiego z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego. Pismem z dnia [...] kwietnia 2016 roku skarżąca spółka poinformowała, że za pośrednictwem organu administracji złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i załączyła do niego raz jeszcze złożoną wcześniej bezpośrednio do sądu skargę. Spółka stwierdziła, że rozpoznanie załączonej skargi będzie możliwe po rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu, który to wniosek zostanie przekazany przez organ. Pismem z dnia [...] kwietnia 2016 roku Urząd Marszałkowski Województwa Wielkopolskiego (Departament Polityki Regionalnej), w odpowiedzi na wezwanie Sądu do nadesłania zwrotnego potwierdzenia doręczenia stronie skarżącej zaskarżonego orzeczenia wyjaśnił, że orzeczenie Komisji Odwoławczej z dnia [...] marca 2016 roku zostało przesłane do X spółka z o.o. w P. dnia [...] marca 2016 roku. Adresat nie podjął przesyłki mimo dwukrotnego awizowania. Przesyłka została zwrócona do nadawcy [...] kwietnia 2016 roku. Prezes X spółka z o.o. podjął pismo osobiście z Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego w dniu [...] kwietnia 2016 roku. Na potwierdzenie przedstawionych okoliczności przesłano kserokopię koperty zawierającej przedmiotowe orzeczenie z potwierdzeniem odbioru oraz kserokopię pisma z adnotacją odręczną Prezesa Zarządu X potwierdzającą odbiór orzeczenia Komisji Odwoławczej z dnia [...] marca 2016 roku. Postanowieniem z dnia 12 maja 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu pozostawił skargę bez rozpatrzenia jako wniesioną po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Pismem z dnia [...] maja 2016 roku (data wpływu do WSA [...] maja 2016 roku) Urząd Marszałkowski Województwa Wielkopolskiego przesłał wniosek X spółka z o.o. w P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na orzeczenie Zarządu Województwa z dnia [...] marca 2016 roku, Nr [...]. W uzasadnieniu wniosku spółka wyjaśniła, że przesyłka z orzeczeniem Komisji Odwoławczej została zwrócona przez Y do Urzędu Marszałkowskiego dnia [...] marca 2016 roku, ale wcześniej w skrzynce odbiorczej spółki nie zostało pozostawione ani pierwsze ani drugie awizo o możliwości jej odebrania. Wobec braku informacji o fakcie awizowania przesyłki skarżąca nie mogła jej podjąć. Natomiast po uzyskaniu przez spółkę informacji o rozstrzygnięciu protestu od pracownika Urzędu Marszałkowskiego (w trakcie rozmowy telefonicznej w dniu [...] kwietnia 2016 roku) spółka odebrała osobiście orzeczenie w przedmiocie rozpoznania sprzeciwu w dniu [...] kwietnia 2016 roku. Ponadto skarżąca powołała się na stanowisko wyrażone w orzecznictwie, zgodnie z którym treść formularza dowodu doręczenia, który nie zawiera rubryki na uczynienie adnotacji o sposobie zawiadomienia adresata o pozostawieniu korespondencji w placówce pocztowej nie stanowi okoliczności uzasadniającej przyjęcie, że doszło do skutecznego doręczenia przesyłki bez należytej adnotacji (por. wyrok NSA z dnia 12 lutego 2010 roku, sygn. akt II OSK 350/09). Skarżąca podkreśliła, że na kopercie i na potwierdzeniu odbioru orzeczenia organu zabrakło jakiejkolwiek adnotacji o tym, czy i gdzie można odebrać przesyłkę. Przy pierwszym powiadomieniu posłużono się pieczątką "awizo nie zastano" (data czynności: dnia [...] marca 2016 roku oraz podpis doręczającego). Jednocześnie zabrakło informacji odnośnie powtórnego zawiadomienia, a na przesyłce znalazła się tylko pieczęć "zwrot nie podjęto w terminie" (data czynności: dnia [...] marca 2016 roku). Według spółki nie można w takiej sytuacji przyjąć, że przesyłka prawidłowo dwukrotnie została awizowana i została prawidłowo doręczona. Warunkiem przyjęcia, iż nastąpiło doręczenie zastępcze jest dysponowanie przez organ nie budzącymi wątpliwości informacjami potwierdzającymi, że spełnione zostały przesłanki określone w art. 44 k.p.a. Konieczna jest zatem pewność co do tego, że nastąpiło prawidłowe zawiadomienie adresata o pozostawieniu przesyłki w oddawczym urzędzie pocztowym przez określony czas (por. postanowienia NSA z dnia 17 sierpnia 2011 roku, sygn. akt II GSK 794/10). Na wezwanie sądu skarżąca spółka przedłożyła również odpowiedź Y na "skargę" (reklamację) z dnia [...] kwietnia 2016 roku na niewłaściwą pracę Urzędu Pocztowego [...] w P., polegającą na nie doręczeniu przesyłki nr [...]. Z pisma Y z dnia [...] maja 2016 roku wynika, że przedmiotowa przesyłka został wydana do doręczenia, a następnie awizowana po nieudanej próbie doręczenia w dniu [...] marca 2016 roku. Listonosz wyjaśnił, że w dniu [...] marca 2016 roku był pod wskazanym na przesyłce adresem lecz nikogo nie zastał, dlatego pozostawił zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej adresata i pozostawił przesyłkę do odbioru w Filii Urzędu Pocztowego P. [...], ul. [...]. W dniu [...] marca 2016 roku wystawione zostało zawiadomienie powtórne (generowane elektronicznie z systemu komputerowego), które zostało przekazane listonoszowi do doręczenia w tym samym dniu. Z powodu niepodjęcia przesyłki, w dniu [...] marca 2016 roku po upływie terminu "zalegania" została ona zwrócona do nadawcy. Przedstawiciel Y wyjaśnił, że zarówno zawiadomienia jak i zawiadomienia powtórne są traktowane jako zwykłe przesyłki listowe, a przez to nie są ewidencjonowane w dokumentacji pocztowej ani w "elektronicznym systemie śledzenia przesyłek", co nie pozwala na wskazanie na jakim odcinku przebiegu doręczenia zaistniały ewentualne zakłócenia oraz co mogło być przyczyną niedostarczenia zawiadomień adresatowi. Jednocześnie przyznano, że nie ma możliwości ustalenia stanu faktycznego jaki towarzyszył próbie doręczenia przesyłki i zawiadomienia powtórnego, przy czym nie wykluczono możliwości nieprawidłowego postępowania z przesyłką i zawiadomieniami przez listonosza. Zgodnie z art. 87 ust 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej jako "P.p.s.a.", pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 3 P.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Zgodnie z art. 64 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 roku, poz. 217), dalej jako "ustawa o spójności" "W zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy". W sprawach o udzielenie dofinansowanie projektów z funduszy unijnych przepisy zawarte w P.p.s.a. znajdują wyłącznie odpowiednie zastosowanie w zakresie nieuregulowanym w ustawie o spójności. W takiej sytuacji nie można automatycznie przyjąć, że przepis art. 87 P.p.s.a. obowiązuje wprost w sprawach o dofinansowanie projektów. Jego stosowanie jest uzależnione od regulacji zawartych w ustawie o spójności. Wniosek o przywrócenie terminu powinien zostać zatem dostosowany do trybu wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi powinien być zatem wniesiony bezpośrednio do sądu administracyjnego wraz ze skargą. Do takiego wniosku prowadzi odpowiednie zastosowanie przepisów art. 87 P.p.s.a. w zw. z art. 64 oraz art. 62 ustawy o spójności. W przypadku złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do Urzędu Marszałkowskiego, zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia takiego wniosku będzie wówczas uzależnione od daty nadania (przekazania) takiego wniosku do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego przez Urząd Marszałkowski. W rozpoznawanej sprawie pracownik skarżącej spółki w trakcie rozmowy telefonicznej w dniu [...] kwietnia 2016 roku dowiedział się o wydaniu orzeczenia o rozpoznaniu sprzeciwu przez Komisję Odwoławczą. Od tego momentu rozpoczął swój bieg siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Skarżąca spółka pismem z dnia [...] kwietnia 2016 roku złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skierowany do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu za pośrednictwem Komisji Odwoławczej Instytucji Zarządzającej WRPO 2014+ Zarządu Województwa Wielkopolskiego. Wniosek wpłynął do organu dnia [...] kwietnia 2016 roku. Pismem z dnia [...] maja 2016 roku wniosek spółki został przekazany do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Wniosek wpłynął do tutejszego sądu w dniu [...] maja 2016 roku. Taka sytuacja oznacza, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony z uchybieniem siedmiodniowego terminu do jego złożenia od momentu uzyskania informacji o przyczynie uchybienia. W takiej sytuacji wniosek o przywrócenie terminu nie może być rozpoznany merytorycznie i podlega odrzuceniu. Wobec powyższego na podstawie art. 88 P.p.s.a. w związku z art. 64 ustawy o spójności, orzeczono jak w sentencji.