III SA/Po 350/15

Dnia 8 grudnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu [...] grudnia 2016 roku, na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi R. P. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...], w przedmiocie niedopuszczalności wniesienia zażalenia na pismo w sprawie pozostawienia wniosku o przyznanie płatności na 2010 rok bez rozpoznania w części, postanawia: odrzucić zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 września 2016 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia [...] września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną osobiście sporządzoną przez skarżącego. W piśmie procesowym z dnia [...] października 2016 r. skarżący złożył, skierowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zażalenie na powyższe postanowienie. Także to zażalenie zostało sporządzone osobiście przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W myśl art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 P.p.s.a.). Ponadto, w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 P.p.s.a. zażalenie takie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy. Wymóg ten ma na celu zapewnienie zażaleniu odpowiedniego poziomu merytorycznego i formalnego, gdyż temu środkowi odwoławczemu, jak i skardze kasacyjnej, stawia się wysokie wymagania formalne, których niezachowanie grozi odrzuceniem pisma bez merytorycznego rozpoznania. Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 P.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną (por. postanowienia NSA: z dnia 25 października 2011 r., II OZ 970/11; z dnia 7 maja 2014 r., II FZ 543/14). Ponadto, niesporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez adwokata, radcę prawnego lub podmioty wskazane w art. 175 § 2 lub § 3 P.p.s.a. jest nieusuwalnym brakiem (por. postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2004 r., OZ 713/04). W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł zażalenie na postanowienie WSA w Poznaniu z dnia [...] września 2016 r. odrzucające skargę kasacyjną, które to zażalenie nie było podpisane przez żadnego profesjonalnego pełnomocnika wskazanego w art. 175 P.p.s.a. Oznacza to, że wniesiony środek odwoławczy nie spełniał wymogu uregulowanego w art. 194 § 4 P.p.s.a., a tym samym podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 197 § 2 w związku z art. 178 oraz art. 194 § 4 i art. 175 § 2 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.