III SA/Po 353/09

Dnia 26 listopada 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek ( spr.) Sędziowie WSA Marzenna Kosewska WSA Szymon Widłak Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Piotrowska - Żyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2009 roku przy udziale sprawy ze skargi B.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru podatku rolnego i podatku od nieruchomości oddala skargę /-/ Sz. Widłak /-/ T.M Geremek /-/ M. Kosewska WSA/wyr.1 – sentencja wyroku Burmistrz Gminy decyzją z dnia [...] r. ustalił B.S. zobowiązanie pieniężne w podatku od nieruchomości i podatku rolnym za 2008r. Dla obliczenia podatku od nieruchomości przyjęto stawki ustalone w uchwale Rady Miejskiej nr X[...] w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości na 2008r. Z kolei dane niezbędne do opodatkowania nieruchomości, uzyskano na podstawie informacji w sprawie podatku od nieruchomości, podatku rolnego i ewidencji gruntów. Powyższy sposób ustalenia zobowiązania podatkowego za 2008 r. został zakwestionowany przez zainteresowaną, która w odwołaniu (złożonym z zachowaniem ustawowego terminu do jego wniesienia) zauważa, że będąca przedmiotem opodatkowania działka [...] posiada obszar 929m2 i do 2005 r. naliczany był dla niej wyłącznie podatek od nieruchomości. W 2006 r. zupełnie bezpodstawnie, zdaniem strony wyszczególniono podatek rolny, podczas gdy na ww. nieruchomości nie zaszły żadne zmiany. Kolejną ważną kwestią jest sposób opodatkowania budynku po byłym warsztacie stolarskim. Od 1990 r. z niewidomych przyczyn, obiekt ten wykazywany jest w decyzjach jako budynek pozostały - 15m2 powierzchni. Nie jest to w ocenie odwołującej cała jego powierzchnia, a jedynie niewielka część. Powyższa sytuacja jest dla strony niezrozumiała, albowiem według jej twierdzeń płaci podatek za cały budynek. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. uwzględniło odwołanie i uchyliło decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazano, że istotne dla orzekania w przedmiocie wymiaru podatku (od nieruchomości, rolnego, leśnego) są wyłącznie zapisy wynikające z ewidencji. Aby jednak dokonany na ich podstawie wymiar podatku mógł być uznany za prawidłowy, dane te winny być kompletne. Tymczasem, z załączonego do akt sprawy wypisu z rejestru gruntów wynika, że w skład działki posiadanej przez stronę wchodzą grunty sklasyfikowane jako: sady [...], łąki trwałe ŁIV [...] oraz nieoznaczone w żaden sposób tereny mieszkaniowe – [...]. Przy tak sporządzonym wypisie trudno zatem jednoznacznie opowiedzieć się po stronie organu podatkowego pierwszej instancji, iż ta część działki nr [...], tj. podane [...] winna podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Nadto, w ocenie odwołującej się, organ podatkowy dokonał nieprawidłowego naliczenia podatku od nieruchomości za budynek po byłym zakładzie stolarskim. Przyjęta do opodatkowania powierzchnia użytkowa tego obiektu to [...] co -według twierdzeń strony - nie odpowiada jego rzeczywistej powierzchni. W tym stanie rzeczy, z uwagi na zaistniałe wątpliwości, a także na potrzebę uzupełnienia materiału dowodowego o pomiary budynków znajdujących się na terenie nieruchomości, Kolegium postanowiło uchylić zaskarżony nakaz płatniczy i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ podatkowy I instancji. Dodatkowo organ odwoławczy zwrócił uwagę na prawidłowe zasady zaokrąglania kwot podatków. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na powyższe rozstrzygnięcie złożyła B.S. zarzucając organom administracji naruszenie prawa (k. 2-4 akt sądowych) i wniosła o uchylenie skarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Na rozprawie w dniu 26 listopada skarżąca oraz jej pełnomocnik wnosili i wywodzili jak w skardze, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którą uchylono w całości decyzję organu I instancji ustalającą zobowiązanie pieniężne w podatku od nieruchomości i podatku rolnym za 2008 r. i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia. Podstawę prawną wydania zaskarżonej decyzji stanowi art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Należy zauważyć, że ten typ decyzji może być zastosowany, gdy organ odwoławczy stwierdzi istnienie podstaw do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy, ale oceni równocześnie, że postępowanie organu I instancji zostało przeprowadzone z istotnym naruszeniem prawa procesowego. Taka sytuacja zaistnieje, jeżeli organ I instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego lub postępowanie wyjaśniające wprawdzie zostało przeprowadzone, ale w rażący sposób naruszono w nim przepisy procesowe. W takich przypadkach organ odwoławczy, aby dokonać oceny prawidłowości ustalenia stanu faktycznego, musiałby przeprowadzić postępowanie wyjaśniające albo w całości, albo w znacznej części, do czego jednak nie jest uprawniony (zob. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego - Komentarz, Warszawa 2006 r., str. 612 oraz wyroki: Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 września 2006 r., sygn. akt I OSK 884/06 i z dnia 19 stycznia 2006 r., sygn. akt II OSK 434/05 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 2167/06, wszystkie niepublikowane). Organ odwoławczy może przeprowadzić tylko dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję. W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy prawidłowo ocenił, że istotne dla orzekania w przedmiocie wymiaru podatku (od nieruchomości, rolnego, leśnego) są wyłącznie zapisy wynikające z ewidencji. Jednakże aby dokonany na ich podstawie wymiar podatku mógł być uznany za prawidłowy, dane te winny być kompletne, zaś z załączonego do akt sprawy wypisu z rejestru gruntów wynika, iż w skład działki posiadanej przez stronę wchodzą grunty sklasyfikowane jako: [...] Ma rację SKO, że przy tak sporządzonym wypisie trudno jednoznacznie podzielić stanowisko organu podatkowego I instancji, iż część działki nr [...], tj. podane [...] winno podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Ponadto w ocenie skarżącej, z czym w pełni zgodziło się Kolegium, organ podatkowy dokonał nieprawidłowego naliczenia podatku od nieruchomości za budynek po byłym zakładzie stolarskim. Przyjęta do opodatkowania powierzchnia użytkowa tego obiektu to [...], co -według twierdzeń strony - nie odpowiada jego rzeczywistej powierzchni. W tym stanie rzeczy, z uwagi na zaistniałe wątpliwości, a także na potrzebę uzupełnienia materiału dowodowego o pomiary budynków znajdujących się na terenie nieruchomości, Kolegium postanowiło uchylić zaskarżony nakaz płatniczy i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ podatkowy I instancji. Zasadnie zatem, zdaniem Sądu Kolegium wskazało w zaskarżonej decyzji na obowiązek organu I instancji dokładnego zbadania okoliczności sprawy, które zostały podniesione przez skarżącą w odwołaniu. Organ odwoławczy prawidłowo uchylił decyzję organu I instancji, gdyż w sprawie niezbędne jest przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w znacznej części. Rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego powoduje, że w ponownie toczącym się postępowaniu przed Burmistrzem skarżąca będzie miała możliwość przedstawienia swoich argumentów i dowodów je potwierdzających. W ocenie Sądu przy podejmowaniu skarżonej decyzji nie naruszono również przepisów prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uzasadnienie podjętego rozstrzygnięcia skonstruowane zostało w sposób umożliwiający realizację zasady ogólnej przekonywania, a także objaśnia tok myślenia prowadzący do zastosowania konkretnego przepisu prawnego w sprawie; zawiera oba podstawowe jego elementy, a mianowicie uzasadnienie prawne, które wskazuje przepisy mające zastosowaniowe w danej sprawie oraz uzasadnienie faktyczne zawierające wskazanie faktów, na których organ nadzoru się oparł. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) skargę oddalił. /-/ Sz. Widłak /-/ T. M. Geremek /-/ M. Kosewska