III SA/Po 400/15

WyrokWSA w Poznaniu2015-06-10

Skład orzekający: Maria Lorych - Olszanowska, Ireneusz Fornalik, Marek Sachajko

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku odstąpienia od umowy sprzedaży samochodu osobowego i wystawienia faktury korygującej, a następnie zawarcia nowej umowy z innym kontrahentem, podstawą opodatkowania podatkiem akcyzowym jest kwota należna z faktury pierwotnej, czy skorygowanej?
Ratio decidendi
Podstawą opodatkowania podatkiem akcyzowym jest kwota należna z tytułu faktycznie zrealizowanej sprzedaży, uwzględniająca wystawienie faktur korygujących, które dokumentują odstąpienie od sprzedaży lub zmianę ceny. Kwota należna nie jest równoznaczna z ceną udokumentowaną pierwotną fakturą sprzedaży, jeśli doszło do jej korekty.
Stan faktyczny
Spółka A kwestionowała decyzje organów podatkowych dotyczące określenia wysokości zobowiązania podatkowego i stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym za wrzesień 2007 r. Organy podatkowe uznały, że podatnik nieprawidłowo rozliczył podatek akcyzowy od sprzedaży samochodów osobowych, m.in. poprzez uwzględnienie faktur korygujących dotyczących odstąpienia od sprzedaży lub zmiany ceny pojazdów. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej oraz ustawy o podatku akcyzowym, kwestionując stanowisko organów w zakresie rozliczenia podatku od spornych pojazdów.
Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P., zasądza od Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu na rzecz skarżącej kwotę tytułem zwrotu kosztów postępowania, stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 10 czerwca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych - Olszanowska Sędziowie WSA Ireneusz Fornalik (spr.) WSA Marek Sachajko Protokolant: st. sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2015 roku przy udziale sprawy ze skargi Spółki A w U. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego i stwierdzenie nadpłaty w podatku akcyzowym za miesiąc wrzesień 2007 roku 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. nr [...] z dnia [...] października 2012 roku, 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu na rzecz skarżącej kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Naczelnik Urzędu Celnego w P. decyzją z dnia [...] października 2012 r., nr [...], określił spółce A z siedzibą w U. (dalej: "Spółka") za miesiąc wrzesień 2007 r.: - zobowiązanie w podatku akcyzowym z tytułu sprzedaży samochodów osobowych przed pierwszą rejestracją w kraju w kwocie [...] zł - kwotę zwolnień i pomniejszeń w wysokości [...] zł - kwotę akcyzy po uwzględnieniu zwolnień i pomniejszeń w wysokości [...] zł - podatek należny do zapłaty w wysokości [...] zł. oraz stwierdził nadpłatę w podatku akcyzowym za miesiąc wrzesień 2007 r. z dniem [...].10.2007 r. w kwocie [...] zł. Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu po rozpoznaniu odwołania Spółki, decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że strona wykazała w deklaracji podatkowej za wrzesień 2007 r. podatek akcyzowy w kwocie [...] zł, a według organu I instancji podatek ten wynosił [...] zł. Zdaniem organu II instancji różnica ta spowodowana była kilkoma przyczynami. Po pierwsze wystawieniem przez podatnika tzw. faktur wewnętrznych w związku z rejestracją pojazdu, w wyniku czego podatnik uwzględnił w przedmiotowej deklaracji kwotę akcyzy wykazaną w fakturach zakupu VAT nr [...]. Organ I instancji prawidłowo w swej decyzji zmniejszył wykazaną przez podatnika w deklaracji podatkowej za miesiąc wrzesień 2007 r. kwotę zwolnień i pomniejszeń o [...] zł, określając ją w wysokości [...] zł. Kwestionując sposób działania podatnika w uzasadnieniu swej decyzji organ I instancji prawidłowo podkreślił, że rejestracja pojazdów jak również późniejsze wystawienie faktur wewnętrznych z kwotą akcyzy naliczonej, nie jest czynnością podlegającą opodatkowaniu, a więc błędne było uwzględnienie wyżej wymienionych kwot w deklaracji dla podatku akcyzowego za miesiąc wrzesień 2007 r. W pełni podzielając ten pogląd organ odwoławczy zwrócił uwagę, że pojazdy objęte wyżej wymienionymi fakturami zakupu zostały zarejestrowane w miesiącu wrześniu 2007 r., otrzymując tablice rejestracyjne. Nieprawidłowość rozliczania przez podatnika faktur korygujących odnosi się do sprzedaży 2 samochodów marki [...] oraz samochodów marki [...], podatnik w miesiącu wrześniu 2007 r. fakturami VAT z dnia [...].09.2007 r. dokonał korekty pierwotnej ceny ich sprzedaży brutto i naliczonych z tego tytułu podatków akcyzowych w kwotach odpowiednio [...] zł. Następnie w tym samym miesiącu podatnik ponownie wystawił faktury na wyżej wymienione pojazdy, z tym jednak, że z uwagi na wykazaną w nich niższą cenę sprzedaży brutto zmniejszeniu uległy również wykazane w nich kwoty akcyzy, wynoszące odpowiednio [...] zł. Organ wyjaśnił, że czynnością skutkującą koniecznością zadeklarowania akcyzy była pierwsza sprzedaż wyżej wymienionych samochodów, a więc sprzedaż na podstawie ponownie wystawionej faktury nie powodowała powstania ponownego zobowiązania podatkowego. Późniejsza rezygnacja klienta i zwrot tych pojazdów, nie uprawniały strony do wystawiania faktur korygujących, w których dokonała ona korekty zarówno kwot brutto sprzedaży jak i naliczonych z tego tytułu wspomnianych powyżej podatków akcyzowych, naliczonych z tytułu pierwszej ich sprzedaży. Dlatego też sprzedaż tych pojazdów na podstawie ponownie wystawionych faktur nie powodowała powstania nowego zobowiązania podatkowego. W przypadku samochodu osobowego marki [...], pojazd ten sprzedany został w sierpniu 2007 r. na podstawie faktury VAT, w której wykazano kwotę brutto sprzedaży [...] zł i akcyzę w wysokości [...] zł. Jednak jak wynika z wyjaśnień podatnika, pojazd ten był uszkodzony, w związku z czym wystawiona została faktura korygująca VAT na kwotę brutto [...] zł i podatek akcyzowy w wysokości [...] zł, a więc korygując pierwotną akcyzę o [...] zł. W ocenie organu II instancji korekta ta dotyczyła faktury dokumentującej transakcję sprzedaży dokonaną w sierpniu 2007 r., a więc jej skorygowanie w rozliczeniu za miesiąc wrzesień 2007 r. o kwotę [...] zł było nieprawidłowe. W zakresie klasyfikacji pojazdów [...] organ II instancji w pełni podzielił pogląd, że dokonane w tych pojazdach modyfikacje miały na celu spełnienie przez nie wymagań homologacyjnych umożliwiających wykorzystywanie ich jako samochody ciężarowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym. Przeróbki te nie wpłynęły jednak na zmianę ich zasadniczego przeznaczenia jako pojazdów osobowych, o których mowa w poz. 59 załącznika nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym. Jako osobowe pojazdy te podlegały opodatkowaniu akcyzą z tytułu ich sprzedaży przed rejestracją na terytorium kraju, a ponieważ strona obowiązku tego nie dopełniła, organ I instancji postąpił właściwie ujmując w zobowiązaniu podatkowym za miesiąc wrzesień 2007 r. należne z tego tytułu akcyzy w wysokościach: [...] zł, uwzględniając jednocześnie uprawnienie podatnika do obniżenia tych kwot o akcyzy: [...] zł, uiszczone z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia tych pojazdów. W zakresie klasyfikacji pojazdów [...] organ II instancji ustalił, że wszystkie pojazdy tej marki zostały nabyte wewnątrzwspólnotowo jako pojazdy osobowe z kategorią M1, a następnie po dokonaniu wymaganych zmian uzyskały w kraju świadectwo homologacji typu pojazdu wydane przez Ministra Infrastruktury, w którym zaliczono je do kategorii N1 - samochody ciężarowe Organ II instancji w pełni podzielił pogląd, że dokonane w tych pojazdach modyfikacje miały na celu spełnienie przez nie wymagań homologacyjnych umożliwiających wykorzystywanie ich jako samochody ciężarowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym. Przeróbki te nie wpłynęły jednak na zmianę ich zasadniczego przeznaczenia jako pojazdów osobowych, o których mowa w poz. 59 załącznika nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym. Jako samochody osobowe klasyfikowane do kodu CN 8703, pojazdy te podlegały opodatkowaniu akcyzą z tytułu ich sprzedaży przed pierwszą rejestracją na terytorium kraju. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosła Spółka domagając się uchylenia powyższej decyzji Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 120 § 1, art. 210 § 1 pkt. 6 oraz § 4 Ordynacji podatkowej, a także art. 10 ust. 1 pkt. 1 ustawy o podatku akcyzowym. Zakwestionowano stanowisko organów w zakresie rozliczenia podatku za przedmiotowe pojazdy [...], 2 samochody [...], [...], [...]. Strona powołała się na możliwość zmiany ceny pojazdu po wystawieniu pierwotnej faktury jego zakupu, co wynikać ma z norm prawa podatkowego i prawa cywilnego. Według Strony przepis art. 10 ust. 1 pkt. 1 ustawy o podatku akcyzowym nie zawiera zakazu korygowania podstawy opodatkowania (np. z powodu podania pomyłkowych danych na fakturze). Podtrzymała również swoje stanowisko co do poprawnej klasyfikacji samochodów marki [...] jako samochodu ciężarowego. Wyrokiem z dnia 22 maja 2013 r., sygn. akt III SA/Po 191/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej: p.p.s.a.), oddalił skargę Spółki A z siedzibą w U. W ocenie Sądu organy podatkowe trafnie wskazały, że złożona przez podatnika deklaracja za wrzesień 2007 r. i zastosowany w niej sposób rozliczenia podatku akcyzowego od sprzedaży samochodów osobowych były nieprawidłowe w zakresie w jakim uwzględniały podatek akcyzowy od samochodów osobowych już zarejestrowanych (na wniosek podatnika) i ujmowały w pomniejszeniach i zwolnieniach akcyzę od takich samochodów, wynikającą z faktur zakupu VAT. W szczególności wskazać należy, że z powołanych wyżej przepisów wynika, że w przypadku sprzedaży samochodów osobowych opodatkowaniu podlega wyłącznie sprzedaż przed pierwszą rejestracją na terytorium kraju a tym samym nie podlega sprzedaż samochodu już zarejestrowanego. Nieprawidłowe było zatem ujęcie w deklaracjach podatkowych i rozliczanie akcyzy od samochodów przeznaczonych do jazdy testowej, nie sprzedanych ani też nie objętych innymi czynnościami zrównanymi przez ustawodawcę ze sprzedażą (w art. 4 ust. 2 u.p.a.), dla których wystawiono faktury wewnętrzne i to już po dacie rejestracji pojazdów. Trafnie zwróciły uwagę organy podatkowe na przepis art. 79 u.p.a., zgodnie z którym podatnik ma prawo do obniżenia kwoty akcyzy o kwotę akcyzy zapłaconą przy nabyciu wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych, związaną ze sprzedażą opodatkowaną lub zapłaconą od importu, wskazując jednak, że choć prawo do obniżenia akcyzy przysługuje mu już w miesiącu zapłaty tej akcyzy, to jednak jest ono związane ze sprzedażą opodatkowaną. Zatem jeśli taka sprzedaż nie miała miejsca to niezgodna z przepisami była praktyka podatnika, polegająca na wystawieniu faktur wewnętrznych w odniesieniu do samochodów zarejestrowanych w celu skorzystania z możliwości odliczenia podatku akcyzowego wynikającego z faktur zakupu. Organy podatkowe obu instancji wskazały ponadto w decyzjach, że strona niezasadnie wystawiła lub rozliczyła faktury korygujące dotyczące sprzedaży samochodów [...], [...], [...], [...]. Zdaniem Sądu stanowisko organów w tej kwestii również należy uznać za prawidłowe. W przypadku samochodu [...] podatnik dokonał korekty jej pierwotnej ceny sprzedaży i naliczonego z tego tytułu podatku z uwagi na istniejące już w dniu sprzedaży pojazdu uszkodzenie powodujące zmniejszenie jego wartości. Przysługująca nabywcy obniżka ceny uzasadniała korektę deklaracji z sierpnia 2007 r., bowiem w tym miesiącu miała miejsce sprzedaż i wykazanie podatku akcyzowego, zatem ujęcie korekty ceny i podatku w z tego tytułu w deklaracji za wrzesień było nieprawidłowe, gdyż naruszało wynikającą z art. 18 u.p.a. zasadę, że w składanych deklaracjach podatnicy są zobowiązani do wykazywania wszystkich kwot podatku akcyzowego należnego z tytułu transakcji, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstał w danym miesiącu. W odniesieniu do 2 pojazdów [...], [...] oraz samochodu [...] trafnie uznały organy podatkowe, że opodatkowaniu podatkiem akcyzowym podlegała pierwsza sprzedaż tych pojazdów. Z powołanego wyżej przepisu art. 80 ust. 2 pkt 1 u.p.a. wynika, że podatnikami akcyzy od samochodów są podmioty dokonujące każdej sprzedaży samochodu osobowego przed jego pierwszą rejestracją. Sporne pojazdy [...] zostały nabyte wewnątrzwspólnotowo jako pojazdy osobowe z kategorią M1, a następnie po dokonaniu wymaganych zmian uzyskały w kraju świadectwo homologacji, w którym zaliczono je do kategorii N1 (samochody ciężarowe), jednakże dokonane przeróbki nie wpłynęły na zmianę ich zasadniczego przeznaczenia jako pojazdów osobowych, o których mowa w poz. 59 załącznika nr 1 do u.p.a., a zatem sprzedaż tych samochodów przed rejestracją na terytorium kraju podlegała opodatkowaniu akcyzą. Organ stwierdził przy tym, że metodyka klasyfikacji konkretnego pojazdu w układzie PKWiU (do którego odwołuje się opis wyrobu w pkt 59 załącznika nr 1 do u.p.a.) oparta jest na klasyfikacjach i nomenklaturach międzynarodowych, w tym m.in. na Nomenklaturze Scalonej (CN), czy też na stanowiącej jej rozwinięcie Polskiej Nomenklaturze Scalonej (PCN), a więc przy ustalaniu rodzaju pojazdu organ celny upoważniony był do zastosowania Nomenklatury Scalonej, Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz Not wyjaśniających. W wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej wniesionej przez Spółkę, wyrokiem z dnia 8 stycznia 2015 r., sygn. akt I GSK 1400/13 Naczelny Sąd Administracyjny, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. W uzasadnieniu orzeczenia Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie za nieusprawiedliwiony zarzut dotyczący błędnej wykładni i błędnego zastosowania art. 3 ust. 1 u.p.a., na skutek błędnej klasyfikacji samochodów [...], jako samochodu osobowego i błędnego uznania sprzedaży tego pojazdu, jako podlegającej podatkowi akcyzowemu. Za zasadne natomiast uznał zarzuty kasacyjne dotyczące naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie art. 10 ust. 1 pkt 1 u.p.a. w zw. z art. 80 ust. 3 pkt 1 i art. 82 ust. 1 u.p.a. poprzez uznanie, że podstawą opodatkowania jest kwota należna wynikająca z pierwszej faktury, nie zaś kwota należna z tytułu zrealizowanej sprzedaży, tj. uwzględniająca wystawienie faktur korygujących, dokumentujących zarówno odstąpienie od sprzedaży, jak i zmianę ceny. Sąd kasacyjny uznał za zasadne zarzuty braku uprawnienia do zmiany kwoty akcyzy w związku z wystawianiem faktur korygujących w przypadku odstąpienia od sprzedaży oraz w przypadku zmian ceny pojazdu na skutek rabatów i skont. Sąd I instancji błędnie przyjął, iż "kwota należna" oznacza cenę udokumentowaną pierwotną fakturą sprzedaży, nie zaś cenę ostateczną uzyskaną z tytułu sprzedaży samochodu osobowego ostatecznemu konsumentowi. Ponadto NSA za błędną uznał wykładnię, że wszelkie korekty faktur po wystawieniu pierwotnej faktury i wynikające z nich zmiany ceny nie wpływają na wysokość "kwoty należnej" i tym samym na wysokość podstawy opodatkowania w podatku akcyzowym. NSA uznał za usprawiedliwiony zarzut kasacyjny dotyczący akceptacji błędnego ustalenia, że mimo odstąpienia stron od umowy sprzedaży, do sprzedaży jednak doszło. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Istotą sporu w niniejszej sprawie, na obecnym etapie postępowania jest określenie podstawy opodatkowania w przypadku odstąpienia od umowy sprzedaży i wystawienia faktury korygującej, a następnie zawarcia nowej umowy z innym kontrahentem, a także czy w przypadku wystawienia faktury korygującej, uwzględniającej rabaty i obniżki ceny, kwotą należną jest kwota wynikająca z faktury pierwotnej (przed obniżkami) czy skorygowanej. Zgodnie z treścią art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej: "P.p.s.a."), sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Uchylenie zaskarżonego wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania skutkuje powrotem do takiej sytuacji, która istniała przed wydaniem wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu. W ramach rozpoznawanej sprawy Sąd związany jest wykładnią prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 stycznia 2015 r., sygn. akt I GSK 1400/13. Naczelny Sąd Administracyjny uznał za nieusprawiedliwiony zarzut podniesiony w kasacji a dotyczący błędnej wykładni i błędnego zastosowania art. 3 ust. 1 u.p.a., na skutek błędnej klasyfikacji samochodów [...], jako samochodu osobowego i błędnego uznania sprzedaży tego pojazdu, jako podlegającej podatkowi akcyzowemu. Stanowisko Sądu I instancji akceptujące uznanie, że pojazd ten mimo przeróbek pozostawał samochodem osobowym i podlegał podatkowi akcyzowemu od każdej sprzedaży przed pierwszą rejestracją jest zgodne z prawem. Zgodnie z brzmieniem poz. 59 załącznika nr 1 do u.p.a. wyrobami akcyzowymi są m.in. wyroby o symbolu PKWiU 34.10.2 – samochody osobowe. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w § 2 stanowi, że do celów poboru akcyzy stosuje się PKWiU z 1997 r. nie dłużej niż do 31 XII 2008 r. Zatem w sprawie niniejszej należało stosować rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług. Powołane rozporządzenia zawiera nie tylko tabele klasyfikacyjne, ale także Zasady Metodyczne PKWiU, którymi, zgodnie z Zasadą 7.2, należy posługiwać się przy zaliczaniu produktów do poszczególnych grup PKWiU. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny, podatek akcyzowy, jako podatek obrotowy o charakterze konsumpcyjnym, a także - co do zasady - jednofazowy, powinien obciążać ekonomicznie ostatecznego konsumenta wyrobu akcyzowego, a podstawa opodatkowania akcyzą nie powinna być wyższa od wynagrodzenia zapłaconego rzeczywiście przez konsumenta. NSA uznał za niewłaściwą sytuację, gdy podstawa opodatkowania służąca do wyliczenia akcyzy od sprzedawcy wyrobu akcyzowego jako podatnika jest wyższa niż kwota ostatecznie przez niego otrzymana z uwagi na zmniejszenie ceny, np. na skutek udzielenia rabatu. W konsekwencji w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 marca 2004 r. do końca lutego 2009 roku podstawą opodatkowania, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt. 1 u.p.a., była kwota należna z tytułu sprzedaży wyrobu akcyzowego, odpowiadająca faktycznej cenie, za jaką sprzedawca sprzedał ten wyrób nabywcy (tzn. uwzględniająca potransakcyjne okoliczności zmniejszające i podwyższające cenę), pomniejszona o kwotę podatku od towarów i usług oraz kwotę akcyzy, należne od tego wyrobu. Pozbawienie możliwości obniżenia podstawy opodatkowania w przypadku, gdy faktyczna cena zapłacona sprzedawcy wyrobu akcyzowego jest - z uwagi np. na udzielony rabat - niższa niż określona w wystawionej fakturze, naruszałoby zasadę demokratycznego państwa prawa z art. 2 w zw. z art. 21 ust. 1 i art. 64 ust. 1 Konstytucji RP, poprzez naruszenie gwarancji ochrony prawa do własności i innych praw majątkowych. Tryb określony w art. 29 ust. 4 - ust. 4c ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 523, ze zm., dalej: "ustawa o VAT"), w zakresie dokonywania i dokumentowania korekt podstawy opodatkowania podatkiem VAT, znajduje odpowiednie zastosowanie w przypadku korekt podstawy opodatkowania akcyzą. Ponieważ tego rodzaju korekta VAT wymaga udokumentowania fakturą korygującą, oznacza to, że w przypadku korekt faktur dokumentujących sprzedaż samochodów osobowych, w których - stosownie do art. 82 ust. 1 u.p.a. - sprzedający jest obowiązany wykazać również akcyzę należną od tej sprzedaży, dokonując korekty takiej faktury z uwagi na zmniejszenie ceny (podstawy opodatkowania), w wystawionej fakturze - korekcie należy również wykazać kwotę akcyzy w stosownie pomniejszonej kwocie z uwagi na dokonaną korektę. Faktura - korekta, odzwierciedlająca parametry sprzedaży wyrobu akcyzowego po uwzględnieniu okoliczności pomniejszających podstawę opodatkowania, powinna zawierać dane adekwatne do faktycznych okoliczności wykazanej w niej transakcji, a więc zarówno właściwą kwotę podatku należnego VAT, jak i stosowną do faktycznej podstawy opodatkowania kwotę podatku akcyzowego. W konsekwencji za błędną należy uznać, zastosowaną przez organ podatkowy, wykładnię art. 10 ust. 1 pkt. 1 u.p.a. polegającą na przyjęciu, że pojęcie "kwota należna" użyte w tym przepisie oznacza cenę udokumentowaną pierwotną fakturą sprzedaży, nie zaś cenę ostateczną uzyskaną z tytułu sprzedaży samochodu osobowego ostatecznemu konsumentowi. Za błędną należy uznać także wykładnię, zgodnie z którą wszelkie korekty faktur po wystawieniu pierwotnej faktury i wynikające z nich zmiany ceny, nie wpływają na wysokość "kwoty należnej" i tym samym na wysokość podstawy opodatkowania w podatku akcyzowym. Skoro "kwota należna" będąca podstawą opodatkowania podatkiem akcyzowym, to kwota, jaka wynika z faktury ostatecznej dokumentującej dokonaną sprzedaż, to w sytuacji, kiedy strony odstąpiły od umowy sprzedaży i dla udokumentowania tego faktu została wystawiona faktura korygująca dokumentująca odstąpienie od sprzedaży, nie można uznać, że cena wynikająca z pierwotnie wystawionej faktury pozostaje ciągle "kwotą należną" z tytułu sprzedaży. Wystawianie faktur regulują przepisy ustawy o VAT. Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15 tej ustawy, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą dokonanie sprzedaży. Zgodnie z art. 106 ust. 8 ustawy o VAT, Minister właściwy do spraw finansów publicznych w drodze rozporządzenia określi szczegółowe zasady wystawiania faktur VAT. Rozporządzeniem z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2005 r. Nr 95, poz. 798) Minister Finansów uregulował m.in. sytuację związaną ze zmianami umowy sprzedaży oraz odstąpieniem od sprzedaży. Cytowane rozporządzenie w § 16 ust. 1 stanowi, że "w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą". W § 16 ust. 2 rozporządzenie określa jakie dane powinna zawierać faktura korygująca. Natomiast § 16 ust. 3 stanowi, że "Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku: 1) zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, o których mowa w art. 29 ust. 4 ustawy". Zgodnie z art. 2 pkt 18 u.p.a. faktura to dokument w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Zatem na gruncie obu ustaw pojęcie faktury i faktury korygującej musi być rozumiane tak samo. Reasumując należy zatem uznać, że w przypadku odstąpienia stron od umowy sprzedaży i wystawienia faktury korygującej, do sprzedaży na warunkach opisanych w fakturze pierwotnej nie doszło. Dopiero sprzedaż pojazdu następnemu nabywcy i powiązana z nią nowa faktura VAT jest podstawą ustalenia "kwoty należnej" będącej podstawą opodatkowania podatkiem akcyzowym. Ponownie rozpoznając sprawę organ podatkowy uwzględni ocenę prawną zawartą w niniejszym uzasadnieniu, w szczególności weźmie ją pod uwagę w odniesieniu do spornych na gruncie kontrolowanej sprawy samochodów marki [...]. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, art. 135 oraz art. 152 P.p.s.a., orzeczono jak w punktach 1. i 3. sentencji wyroku. O kosztach postępowania postanowiono w punkcie 2. sentencji wyroku stosownie do art. 200 w zw. z art. 205 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło