III SA/Po 413/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.A. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowych w podatku od czynności cywilnoprawnych; postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 lutego 2015 r. M.A. zaskarżyła powołane wyżej postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P., utrzymującą w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. W. nr [...] z dnia [...] w sprawie zaliczenia wpłaty z dnia [...] w kwocie [...] zł na poczet zaległości podatkowej z tytułu podatku od czynności cywilnoprawnych za 2011 r. rozksięgowanej: [...] zł na należność główną i [...] zł na odsetki za zwłokę. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w P. z [...], utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. W., określającą zobowiązanie w podatku od czynności cywilnoprawnych w kwocie [...] zł tytułem otrzymania w dniu [...] środków pieniężnych w drodze pożyczki od ojca - Pana R. N. Skarżąca wskazała, że wykonanie decyzji ze względu na kwotę zobowiązania spowoduje dla strony skarżącej negatywne skutki. Ww. decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w P. została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w dniu 14 sierpnia 2014 r. Sąd postanowieniem z dnia 5 listopada 2014 r., sygn. akt III SA/Po 1165/14, odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a z uwagi na wniesienie skargi po upływie ustawowego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że w świetle powołanego wyżej przepisu możliwe jest wstrzymanie wykonania innych niż zaskarżony bezpośrednio do sądu akt, pod warunkiem, że akty te zostały wydane "w granicach tej samej sprawy" rozumianej jako sprawa w sensie materialnoprawnym. Tożsamość sprawy w takim ujęciu będzie zatem wyznaczała element stosunku prawnego wynikającego z zaskarżonego aktu. Czyli przede wszystkim identyczność podmiotowa (tożsamość podmiotu będącego adresatem praw i obowiązków), a także identyczność przedmiotowa, czyli tożsamość praw i obowiązków opartych na danej podstawie faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia (por. postanowienia NSA: z 12 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 441/12; z 8 sierpnia 2013 r., sygn. akt I OSK 1651/13; z 14 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 3075/13; dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Przyjmując zatem, że zakresem rozpoznania sądu jest objęta cała sprawa administracyjna i całe postępowanie zmierzające do jej rozstrzygnięcia, nie może budzić wątpliwości, że sąd administracyjny będzie uprawniony do wstrzymania wszystkich rozstrzygnięć organów administracji wydanych w toku instancji. W szczególności może to dotyczyć wydawanych w toku postępowania decyzji i postanowień, które nie dotyczą kwestii procesowych, lecz odnoszą się wprost do meritum sprawy (por. T. Kiełkowski, Sprawa administracyjna, Kraków 2004, s. 173; uchwała NSA z dnia 9 listopada 1998 r., OPS 8/98, ONSA 1999, Nr 1, poz. 7). W niniejszej sprawie skarżąca wnioskiem o wstrzymanie wykonania próbuje objąć akt administracyjny, który – w ocenie Sądu – znajduje się poza granicami tej sprawy, rozumianej w sensie materialnym. O odrębności powyżej wskazanych aktów świadczy ich odmienność przedmiotowa. Zaskarżone postanowienie dotyczy zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowej z tytułu podatku od czynności cywilnoprawnych, natomiast wniosek o wstrzymanie wykonania aktu dotyczy decyzji określającej zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku od czynności cywilnoprawnych. Należy zaznaczyć, że decyzja ta nie została skutecznie zaskarżona i stała się ostateczna. Co prawda sprawy te pozostają ze sobą w związku chronologicznym i podmiotowym, jednakże ze względu na odrębność zakresów przedmiotowych nie można uznać, że tworzą one tą samą sprawę w znaczeniu materialnym. Mając na względzie przedstawione wyżej, szerokie rozumienie sprawy administracyjnej, w ocenie Sądu brak jest możliwości wstrzymania wykonania tej decyzji, gdyż nie zachodzi tożsamość sprawy w jej znaczeniu materialnym. Sprawy nie zachowują nadto tożsamości w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Dlatego wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 u.p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia