III SA/Po 427/14

Dnia 20 maja 2014 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J.M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego postanawia odmówić przyznania prawa pomocy W skardze z dnia 26 lutego 2014 roku pełnomocnik J. M. zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych oraz załączył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że J. M. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz ż żoną, które jest utrzymywane z dochodów z działalności gospodarczej prowadzonej przez wnioskodawcę w wysokości [...] zł. Wnioskodawca posiada dom o powierzchni [...] m², samochód Audi o wartości [...] zł oraz samochód Fiat o wartości [...] zł. Wnioskodawca nie posiada żadnych zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych i.t.p.), a także żadnych przedmiotów o wartości przekraczającej 3000,00 euro. W ramach uzupełnienia wniosku J. M. wykazał, że w 2013 roku uzyskał przychód w wysokości [...] zł, poniósł koszty uzyskania przychodu w wysokości [...] zł, a w efekcie poniósł stratę w wysokości [...] zł (PIT-36L; PIT/B). W 2014 roku skarżący uzyskał następujące przychody ([...] zł w styczniu; [...] zł w lutym; [...] zł w marcu; [...] zł w kwietniu) i poniósł następujące koszty uzyskania przychodu ([...] zł w styczniu; [...] zł w lutym; [...] zł w marcu; [...] zł w kwietniu). W efekcie wnioskodawca uzyskał dochód w wysokości [...] zł w lutym oraz w wysokości [...] zł w marcu tego roku. Zgodnie z art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. t.j., poz. 270 ze zm.), dalej jako P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zwolnienie od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej stanowi instytucję, która może znaleźć zastosowanie jedynie wtedy, gdy strona rzeczywiście nie posiada żadnych możliwości finansowych uiszczenia opłaty sądowej. Ciężar dowodu w zakresie przesłanek warunkujących zwolnienie od kosztów sądowych obciąża stronę, która powinna wykazać i uzasadnić okoliczności stanowiące podstawę żądania. Biorąc pod uwagę sytuację wnioskodawcy należy przyjąć, że nie wykazał on, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Dokonując oceny zgromadzonych w sprawie informacji należy podkreślić, że J. M. w rozpoznawanej sprawie zadeklarował miesięczne dochody na poziomie [...] zł. Jednocześnie wnioskodawca wykazuje stratę z prowadzenia działalności gospodarczej przy znacznych przychodach na poziomie kilkuset tysięcy złotych. Przejściowy brak dochodów prowadzonej przez niego firmy spowodowany znacznymi kosztami prowadzenia bieżącej działalności gospodarczej nie stanowi jednak zagrożenia dla utraty płynności finansowej wnioskodawcy. Poza tym posiadanie przychodów oraz dochodów w deklarowanej wysokości powoduje, że w granicach jego możliwości finansowych pozostaje poniesienie kosztów toczącego się postępowania sądowego. W kwestii posiadanego kredytu hipotecznego należy zaznaczyć, że sama konieczność realizacji zobowiązań cywilnoprawnych nie przesądza automatycznie o przyznaniu prawa pomocy. W niniejszej sprawie brak jest argumentów uzasadniających przyznanie pierwszeństwa w jakichkolwiek wydatkach o charakterze cywilnym wnioskodawcy przed należnościami publicznoprawnymi, do których zalicza się należności z tytułu kosztów sądowych. Nie ma jednocześnie żadnych podstaw do twierdzenia, że wnioskodawca posiada wydatki, którym należy przyznać pierwszeństwo przed wydatkami związanymi z udziałem w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie NSA z dnia 7 lutego 2006 r., sygn. akt I OZ 83/06; postanowienie NSA z dnia 15 czerwca 2012 r., sygn. akt I FZ 189/12). Reasumując należy stwierdzić, że nieuzasadniony jest wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.