III SA/Po 475/13

Dnia 3 czerwca 2014 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi W.J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie ponownego ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2011 i 2012 rok postanawia odmówić przyznania prawa pomocy W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu W. J. zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2013 roku referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych ze względu na brak uzupełniania wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez udokumentowanie wysokości zobowiązań finansowych wnioskodawcy, przychodów i kosztów ich uzyskania w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a także wysokości egzekwowanych i wyegzekwowanych od wnioskodawcy należności. W zażaleniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o odrzuceniu sprzeciwu, skarżący zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, a na wezwanie sądu przedłożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że W.J. prowadzi gospodarstwo domowe wraz z trzema synami. Matka dzieci porzuciła je i nie płaci alimentów na ich utrzymanie pomimo, że została objęta europejskim nakazem egzekucyjnym. Wnioskodawca posiada dom mieszkalny o powierzchni [...] m² (obciążony hipoteką). Nie posiada natomiast żadnych zasobów pieniężnych, a także przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Wspólne gospodarstwo domowe jest utrzymywane z dochodów wnioskodawcy z działalności gospodarczej w wysokości [...] zł brutto miesięcznie. W uzasadnieniu wniosku W. J. wyjaśnił, że pomimo kryzysu gospodarczego stara się prowadzić działalność gospodarczą w taki sposób, aby utrzymać jego firmę na rynku. Wnioskodawca oświadczył, że ratuje się przed bankructwem i likwidacją zaciągając kredyty na zakup surowca, usługi, sprzętu i transportu, płace pracownicze, podczas gdy płatności za wykonane usługi na podstawie faktur są bardzo odległe w czasie. Wnioskodawca zaznaczył, że jest zmuszony do bazowania na kredytach, kartach kredytowych i debetowych, aby uratować firmę, która jest jedynym źródłem utrzymania dla niego i jego dzieci. Wnioskodawca podkreślił, że w ostatnich latach chorował, był okradany przez pracowników, co spowodowało zadłużenie na rzecz kontrahentów, dostawców surowca, banków itd. Z informacji ujawnionych w sprawie o sygnaturze akt III SA/Po 1283/13 wynika, że W.J. posiada do spłaty w [...] Banku kredyty w wysokości [...] zł, w [...] Banku zobowiązania w wysokości [...] zł, a w [...] zobowiązania w wysokości [...] zł. Wnioskodawca podkreślił, że stara się każdą kwotę przychodów przeznaczać na zmniejszenie zadłużenia. Przy czym z przedłożonych w ramach rozpoznawanej sprawie zeznań podatkowych PIT-36L oraz PIT/B wynika, że w 2013 roku wnioskodawca uzyskał przychód w wysokości [...] zł, poniósł koszty uzyskania przychodu w wysokości [...] zł i uzyskał dochód w wysokości [...] zł. Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, jeżeli nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zgodnie z art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j z 2012 roku, poz. 270), dalej jako P.p.s.a. Biorąc pod uwagę sytuację wnioskodawcy należy stwierdzić, że nie wykazał on, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, która przynosi znaczne przychody przekraczające [...] mln złotych. Pomimo bardzo wysokich kosztów uzyskania przychodu w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wnioskodawca pozostaje okresowo w posiadaniu znacznych środków finansowych, którymi może dysponować samodzielnie decydując o ich rozdysponowaniu. Wprawdzie wnioskodawca posiada znaczne zadłużenie, które wiąże się z koniecznością bieżącej obsługi i wymaga dodatkowych środków finansowych, ale sama realizacja zobowiązań cywilnoprawnych nie przesądza automatycznie o przyznaniu prawa pomocy. W sprawie brakuje natomiast argumentów do przyjęcia twierdzenia, że strona wnioskująca posiada wydatki o charakterze cywilnym, którym należy przyznać pierwszeństwo przed wydatkami o charakterze publicznoprawnym, do których zalicza się należności związane z udziałem w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (postanowienie NSA z dnia 7 lutego 2006 r., sygn. akt I OZ 83/06, postanowienie NSA z dnia 15 czerwca 2012 r., sygn. akt I FZ 189/12). Reasumując niezasadny jest wniosek W.J. o przyznanie prawa pomocy. Wobec powyższego na podstawie art. 246 §1 pkt 1 w związku art. 258 §1 i §2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.