III SA/Po 48/12

Dnia 20 marca 2012 roku Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2012 roku wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi W. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2011 roku Nr [...] w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu, po wznowieniu postępowania; postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżący W. Z., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku Skarżący podał, że nie jest w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem. Wnioskodawca oświadczył, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z niepracującą żoną, która przebywa na urlopie wychowawczym. Na ich utrzymaniu pozostają dwie małoletnie córki. Rodzina zamieszkuje w budynku o pow. 180mkw. Wnioskodawca posiada grunty rolne o pow. 2,98ha. Według oświadczenia jedynym źródłem utrzymania rodziny jest działalność gospodarcza wykonywana przez Wnioskodawcę (dochód brutto został określony na 10.000zł miesięcznie) Pismem z dnia 17 lutego 2012 roku Wnioskodawca został zobowiązany do uzupełnienia oświadczenia majątkowego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, poprzez: – złożenie odpisów rocznych zeznań podatkowych za lata 2010 i 2011; ewentualnie udokumentowanie w inny sposób wysokości przychodu i kosztów jego uzyskania za rok 2011, – przedłożenie spisu posiadanych rachunków bankowych oraz przedłożenie wyciągów bankowych, które dokumentują operacje finansowe wykonane od dnia 01 września 2011 roku, – złożenie pisemnego oświadczenia o wszystkich posiadanych pojazdach podlegających obowiązkowi rejestracji, – wyjaśnienie czy Skarżący prowadzi działalność rolniczą, określenie osiąganych przychodów i ponoszonych kosztów uzyskania przychodu, a nadto wskazanie wysokość środków otrzymywanych z ARiMR, – przedłożenie spisu średnich miesięcznych wydatków związanych z prowadzeniem gospodarstwa domowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania – art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wyjaśnić należy, że oświadczenie majątkowe strony może być podstawą przyznania prawa pomocy tylko wówczas, gdy wynika z niego, że obowiązek poniesienia kosztów postępowania spowoduje zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (porównaj postanowienie NSA z dnia 19 czerwca 2008 roku, sygn. akt II FZ 240/08, Lex nr 493753). Oświadczenie majątkowe Wnioskodawcy nie spełnia tego warunku; jest niewystarczające do oceny zdolności płatniczych Skarżącego. Tezy o braku środków na uiszczenie kosztów sądowych nie uzasadnia wysokość deklarowanych przychodów (2.500zł na osobę), a Skarżący nie określił wysokości kosztów utrzymania koniecznego rodziny. Złożone oświadczenie budzi wątpliwości, albowiem zgodnie z internetową bazą Krajowego Rejestru Sądowego Wnioskodawca zajmuje stanowisko prezesa zarządu "A" Sp. z o.o. (k. 44 akt sądowych). Ponadto Skarżącego reprezentuje radca prawny, który uiścił wpis od skargi (k. 19 akt sądowych). Z powyższych względów konieczne okazało się wezwanie Skarżącego do udokumentowania przekazanych informacji, a nadto do przekazania dodatkowych dokumentów źródłowych i wyjaśnień dotyczących jego sytuacji majątkowej. Pomimo upływu zakreślonego terminu Skarżący nie wykonał nałożonych na niego obowiązków. Skoro strona uchyla się od przedłożenia dodatkowych oświadczeń oraz przedstawienia dokumentacji wskazanej w wezwaniu sądowym, to powinna liczyć się z tym, że sąd (referendarz sądowy) nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania jej prawa pomocy (postanowienie NSA z 23 kwietnia 2009 roku, sygn. akt I FZ71/09, Lex nr 564253). Brak współpracy ze strony skarżącego skutkuje uznaniem, iż nie wykazał on zaistnienia przesłanek koniecznych dla przyznania mu prawa pomocy (orzeczenie NSA z 24 marca 2009 roku, sygn. akt II FZ 91/09, Lex nr 550327). Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 oraz art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.