III SA/Po 511/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska (spr.) Sędzia NSA Tadeusz Geremek WSA Walentyna Długaszewska Protokolant: sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2009 r. przy udziale sprawy ze skargi T.S. na decyzję Dyrektora W. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności do gospodarstwa niskotowarowego I . uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. nr [...] z dnia [...]. II. zasądza od Dyrektora W. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. na rzecz skarżącego T. S. kwotę 200,- (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana /-/W. Długaszewska /-/M. Lorych – Olszanowska /-/T.M. Geremek Decyzją z dnia [...], Nr [...], wydaną na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania Administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) i art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. z 2003 r. Nr 229, poz. 2273 ze zm.) oraz § 3 ust. 1 pkt 2 i 3, § 6 ust. 6 i § 16 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2004 r. Nr 286, poz. 2870 ze zm.), Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K., po rozpatrzeniu wniosku T. S. z dnia [...] o pomoc finansową na działanie "Wspieranie gospodarstw niskotowarowych " odmówił przyznania płatności. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wyjaśnił, że w Planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego, załączonego do wniosku, w Tabeli 8 "Wielkość ekonomiczna gospodarstwa", wystąpiły błędy w wyliczeniu wielkości ekonomicznej gospodarstwa, a w Tabeli 5 "Powierzchnia upraw oraz standardowa nadwyżka bezpośrednia", wystąpiły błędy w wyliczeniu standardowej nadwyżki bezpośredniej dla upraw. Wnioskodawca wyliczył bowiem standardową nadwyżkę bezpośrednią z gruntów, które na dzień złożenia wniosku nie były jego własnością, własnością jego małżonka ani też przedmiotem ich współwłasności. Organ wyjaśnił, że we wniosku o pomoc finansową na wspieranie gospodarstw niskotowarowych producent rolny wskazał trzy działki, które miały wchodzić w skład jego gospodarstwa rolnego: 1) nr [...] o powierzchni użytków rolnych [...] ha położoną w województwie wielkopolskim, powiat k., gmina B., obręb G., 2) nr [...] o powierzchni użytków rolnych [...] ha, położoną w województwie wielkopolskim, powiat k., gmina B., obręb P.W., 3) nr [...] o powierzchni użytków rolnych [...] ha położoną w województwie wielkopolskim, powiat k., gmina B., obręb P.W. T.S. zadeklarował, że powierzchnia całkowita gospodarstwa wynosi [...] ha, natomiast powierzchnia użytków rolnych wynosi [...] ha, z czego wyliczył wielkość ekonomiczną w gospodarstwie w roku początkowym na poziomie 2,20 ESU, natomiast w roku docelowym 6,76 ESU. Według organu administracji z dokumentów potwierdzających prawo własności gruntów wymienionych we wniosku, wynika, że T. S. był właścicielem (w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich) gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha, składającego się z działki nr [...]. Do wniosku złożonego dnia [...] wnioskodawca załączył zaświadczenie nr [...] z dnia [...] stwierdzające, że T. S. jest płatnikiem podatku rolnego od gospodarstwa o powierzchni [...] ha, położonego w G., gmina B; natomiast z zaświadczenia nr [...] z dnia [...] wynika, że posiadał on w tym dniu gospodarstwo w gminie S. o powierzchni [...] ha. W oświadczeniu o osobistym prowadzeniu gospodarstwa rolnego T. S. stwierdził, że prowadzi gospodarstwo rolne od dnia [...], położone w miejscowości P.W., gmina S. o powierzchni [...] ha (użytki rolne). Dnia [...] w kolejnym oświadczeniu o osobistym prowadzeniu gospodarstwa rolnego wnioskodawca stwierdził, że gospodarstwo o powierzchni [...] ha (w tym [...] ha stanowią użytki rolne), położone w miejscowości P. W. i G. gmina B. i S., prowadzi od dnia [...]. Organ administracji uznał, że wszystkie złożone dokumenty potwierdziły fakt prowadzenia gospodarstwa rolnego, nie wskazując jednak na tytuł prawny jego posiadacza. W ramach wyjaśnień T. S. złożył odpis skrócony z księgi wieczystej nr [...] z dnia [...], akt notarialny [...] z dnia [...], akt notarialny [...] z dnia [...]. Po weryfikacji tych dokumentów wezwano T. S. do złożenia dalszych wyjaśnień. Dnia [...] odmówił on jednak złożenia korekty do wniosku, a następnie dnia [...] złożył, zdaniem organu, niepoprawnie wypełnioną korektę wniosku, a także prośbę o pisemne wyjaśnienie, na czym polegają nieścisłości wykryte we wniosku. Organ I instancji uznał, że w dniu złożenia wniosku T. S. był właścicielem jedynie gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha, zaś współwłaścicielem w części 1/3 udziału w działce rolnej nr [...] i [...]. Z tego powodu organ ten uznał, że z trzech działek o łącznej powierzchni [...] ha wymienionych we wniosku z dnia [...] o przyznanie pomocy finansowej dla gospodarstwa niskotowarowego: a) nr [...] o powierzchni [...] ha, b) nr [...] o powierzchni [...] ha, c) nr [...] o pow. [...] ha jedynie pierwsza z nich spełniała wymogi formalne przewidziane w § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielenia pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarstw niskotowarowych (...). Współwłasność działki nr [...] T. S. nabył dopiero dwa lata po złożeniu wniosku o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarstw niskotowarowych, a działki nr [...], co prawda dnia [...], jednakże w obu tych wypadkach nie został spełniony wymóg formalny by grunty te były przedmiotem odrębnej własności producenta rolnego albo jego małżonka, albo przedmiotem ich współwłasności – były one bowiem przedmiotem współwłasności wnioskodawcy oraz jego matki K. S. i siostry J. J.. W konsekwencji organ uznał, że błędnie zostały wyliczone wartości w tabeli nr 5, które mają swoje odzwierciedlenie w tabeli nr 8 - w wierszu produkcja roślinna i w wierszu wielkość ekonomiczna gospodarstwa W odwołaniu od decyzji organu I instancji T. S., zakwestionował trafność ustaleń poczynionych przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR wskazując, że w dniu złożenia wniosku o pomoc finansową działki, z których dokonał obliczenia nadwyżki bezpośredniej: a/ nr [...] o pow. [...] ha, b/ nr [...] o pow. [...] ha, c/nr [...] o pow. [...] ha stanowiły jego odrębną własność. W uzasadnieniu wyjaśnił, że w dniu [...] na mocy umowy darowizny stał się właścicielem gospodarstwa rolnego o pow. [...] ha. W dniu [...] zmarł bezpotomnie K.S. – brat jego ojca T. S., który pozostawił po sobie spadek w postaci gospodarstwa rolnego o pow. [...] ha, które zostało nabyte w udziałach po 1/3 przez rodzeństwo zmarłego, w tym przez jego ojca T. S. Dział spadku nastąpił z mocy umowy ustnej zawartej między spadkobiercami w dniu [...] po uprawomocnieniu się decyzji nr [...] o ustaleniu granic nieruchomości położonych w P. W. i oznaczonych jako działki nr [...] i [...]. Zgodnie z art. 1037 § 1 k.c. ojciec skarżącego stał się właścicielem działki nr [...] o pow. [...] ha. W dniu 31 sierpnia 2001 roku zmarł ojciec skarżącego T. S., który pozostawił po sobie spadek w postaci działek rolnych: a/ nr [...] o pow. [...] ha położonej w miejscowości P.W., b/ nr [...] o pow. [...] ha położonej w miejscowości P. W. Postanowieniem Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 11 kwietnia 2002 roku, sygn. akt I Ns 183/02, spadek po zmarłym T. S. nabyła żona zmarłego oraz dzieci J. J. (z domu S.) oraz skarżący w udziałach po 1/3. Podział spadku nastąpił dnia [...] na mocy umowy ustnej. J. J. (z domu S.) objęła w posiadanie ½ działki nr [...] położonej w P.W. Skarżący natomiast objął w posiadanie działkę nr [...] położoną w P. W. oraz 1/2 działki nr [...]. Następnie aktami notarialnymi z dnia [...] – rep. nr [...] oraz z dnia [...] – rep. nr [...] podział spadku dokonany na mocy umowy ustnej z dnia [...] przybrał formę aktów notarialnych, co oznacza zdaniem skarżącego, że na dzień złożenia wniosku działki: a/ nr [...] o pow.[...] ha, b/nr [...] o pow. [...] ha, c/ nr [...] o pow. [...] ha stanowiły jego odrębną samoistną własność. Tabele 8 i 5 zawarte w planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego załączone do wniosku zostały wypełnione prawidłowo. Decyzją z dnia [...], nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 KPA w związku z art. 10 ust.1 i ust.2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2008 r. Nr 98 poz. 634) oraz na podstawie art. 5 ust.2 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej z dnia 28 listopada 2003 roku (Dz. U. z 2003 Nr 229, poz. 2273 ze zm.), Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w P., po rozpatrzeniu odwołania T.S., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wyjaśnił, że po ponownej weryfikacji dokumentów zgromadzonych w sprawie ustalił, iż w dniu złożenia wniosku własność wnioskodawcy w rozumieniu § 3 ust. 1 pkt 3 tired a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. ( Dz. U. z 2004 r. Nr 286. poz. 2870 ze zm.) z mocy aktu notarialnego Rep A nr [...] z dnia [...] stanowiła jedynie działka o numerze ewidencyjnym nr [...] o powierzchni [...] ha. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, iż działka o numerze ewidencyjnym [...] o powierzchni [...] ha położona w miejscowości P. W. na dzień składania wniosku o pomoc finansową nie stanowiła własności wnioskodawcy w rozumieniu §3 ust. 1 pkt 3 tired a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r., bowiem prawo własności do tej działki odwołujący nabył dopiero na mocy aktu notarialnego Rep. A [...] z dnia [...]. Z treści tego aktu notarialnego wynika, także, iż grunty rolne o powierzchni [...] ha, położone na działkach gruntowych nr [...] i [...], stały się współwłasnością T.S. dopiero w dniu [...] — w udziale do 1/3 części (pozostałe równe udziały nabyli wówczas J. J. i K.S.) na mocy umowy częściowego zniesienia współwłasności nieruchomości nr Rep. A [...]. Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego stwierdził także, iż działka o numerze ewidencyjnym [...] o powierzchni [...] ha w miejscowości P. W. w dacie składania wniosku o przyznanie pomocy finansowej nie stanowiła własności wnioskodawcy w rozumieniu § 3 ust. 1 pkt 3 tired a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r., bowiem prawo własności do 1/2 tej działki T. S. nabył dopiero na mocy aktu notarialnego Rep. A [...] z dnia [...]. Z aktu tego wynika, iż ojciec wnioskodawcy T.S. nabył z dniem [...] własność działki ewidencyjnej oznaczonej nr [...], o powierzchni [...] ha, a zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 11 kwietnia 2002 roku, sygn. I Ns 183/02 wnioskodawca w drodze dziedziczenia nabył udział w niej wynoszący 1/3. W ten sposób organ odwoławczy uznał, że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż w dacie złożenia wniosku T. S. był właścicielem jedynie gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha w postaci działki ewidencyjnej o nr [...], która stanowiła przedmiot jego odrębnej własności na mocy aktu notarialnego rep A nr [...] z dnia [...], zaś pozostałe działki były jedynie przedmiotem współwłasności wnioskodawcy. W konsekwencji w myśl § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r., żywotność ekonomiczną swojego gospodarstwa wnioskodawca powinien był wyliczyć z powierzchni [...] ha, a nie z powierzchni [...] ha (Tabela 5 w Planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego złożonego w Biurze Powiatowym K. w dniu [...]). Na działce nr [...] T. S. zadeklarował dwie działki rolne: A-warzywa o powierzchni 0,50 ha, B - pszenica o powierzchni 1,18 ha, co daje wielkość ekonomiczną na poziomie 1,07 ESU czyli gospodarstwo to nie spełnia wymogu zawartego w § 3 ust.l pkt 3 tired b, który stanowi iż producent w dniu złożenia wniosku musi prowadzić działalność rolniczą w gospodarstwie będącym gospodarstwem niskotowarowym o wielkości ekonomicznej co najmniej 2 EJW (ESU) i nie więcej niż 4 EJW (ESU), w rozumieniu decyzji 85/3771EWG z dnia 7 czerwca 1985 r. ustanawiającej wspólnotową typologię gospodarstw rolnych (Dz. Urz. WE L 220 z 17.08.1985, ze zm.). Odnosząc się do argumentów T.S., organ odwoławczy stwierdził, iż istotnie przepisy kodeksu cywilnego nie określają formy umowy o dział spadku, a więc umowa o dział spadku może być zawarta w formie dowolnej - także ustnej, jednak forma aktu notarialnego wymagana jest wtedy, gdy w skład spadku wchodzi prawo rzeczowe, którego przedmiotem jest nieruchomość. Powoływana więc przez T. S. umowa ustna nie jest wystarczającym potwierdzeniem stanu prawnego gospodarstwa, ponieważ nie jest zgodna z powołanym także przez T.S. art. 1037 § 2 k.c. mówiącym, że jeżeli do działu spadku należy nieruchomość, umowa o dział spadku powinna być zawarta w formie aktu notarialnego. W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Poznaniu T. S. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, wskazując że ta rażąco narusza § 3 ust. 2 pkt 3a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich. W uzasadnieniu skargi podtrzymał stanowisko zawarte w odwołaniu od decyzji organu I instancji, co do posiadania tytułu własności nieruchomości rolnych stanowiących działki o nr [...] o powierzchni [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha i nr [...] o pow. [...] ha. Wyjaśnił, że w chwili złożenia wniosku tj. w dniu [....] był wyłącznym właścicielem działki nr [...] o pow. [...] ha i współwłaścicielem pozostałych działek na mocy spadkobrania po moim ojcu T. S., zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 11 kwietnia 2002 roku, sygn. I. Ns. 183/02 nabyli – żona K. S. oraz dzieci T. S. /skarżący/ i J. S. – po 1/3 części. Podział spadku nastąpił faktycznie dnia [...] na mocy umowy ustnej zawartej pomiędzy współspadkobiercami T.S.. J. J. objęła w posiadanie działkę nr [...] nieobjętą przedmiotem niniejszej sprawy, a skarżący objął w posiadanie działkę nr [...] oraz 1/2 część działki nr [...] na mocy aktów notarialnych z dnia [...] i z dnia [...], co oznacza, że w dacie złożenia wniosku wszystkie trzy wymienione w sprawie nieruchomości stanowiące łącznie uprawiane gospodarstwo rolne odpowiadały warunkowi z § 3 ust. 1 pkt 3 a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych. Dodatkowo stwierdził, że nie nabył działek nr [...] i [...] na podstawie jakiejś nieformalnej umowy dopiero po [...], gdyż był ich współwłaścicielem na długo przed złożeniem wniosku, a ściślej od śmierci ojca T. S. jako spadkobierca urządził na tych działkach gospodarstwo w porozumieniu z pozostałymi współspadkobiercami. Wspomniane akty notarialne jedynie formalnie zatwierdziły istniejący stan rzeczy. Niezależnie od tego podniósł też, że tabele 8 i 5 zawarte w planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego załączone do wniosku zostały wypełnione prawidłowo. W odpowiedzi organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w poznaniu, zważył co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że przyczyną odmowy przyznania skarżącemu płatności do gospodarstwa niskotowarowego, w którym prowadzi działalność rolniczą, było ustalenie, iż jest on wyłącznym właścicielem jedynie działki o numerze [...] zaś jest współwłaścicielem pozostałych działek o numerach [...] i [...]. W ocenie organów administracji obu instancji, grunty stanowiące przedmiot współwłasności nie stanowią majątku odrębnego producenta rolnego, zaś grunt, do którego dysponuje tytułem własności wyłącznej nie odpowiada wymogom wielkości ekonomicznej. Obie te przesłanki przesądzają o tym, że T. S., wnioskujący o przyznanie pomocy finansowej, nie spełnia wymogów zawartych w § 3 ust.1 pkt. 3 lit. a i b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 286, poz. 2870 ze zm.). Stanowisko to jest błędne. Definiujący współwłasność przepis art. 195 k.c. stanowi, że ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy gdy własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom. Wynika z niego, iż współwłasność jest rodzajem własności charakteryzującym się tym, że jedno i to samo prawo własności do tej samej rzeczy przysługuje więcej niż jednej osobie. Współwłasność nie jest samoistnym podmiotowym prawem rzeczowym. Do współwłasności stosuje się przepisy odnoszące się do własności, chyba, że co innego wynika z przepisów dotyczących własności przysługującej kilku osobom.( por. S. Rudnicki, Komentarz do kodeksu cywilnego, Księga druga Własność i inne prawa rzeczowe, wydanie 5, s.242-243, E. Gniewek, Kodeks cywilny. Księga druga. Własność i inne prawa rzeczowe. Komentarz do art. 195 k.c., Zakamycze, 2001). Zgodnie z wymienionym wyżej przepisem § 3 ust. 1 pkt 3 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z 7 grudnia 2004 r. "Płatność do gospodarstwa niskotowarowego jest udzielana producentowi rolnemu, który..... w dniu złożenia wniosku prowadził działalność rolniczą, o której mowa w pkt 2, w gospodarstwie rolnym: stanowiącym przedmiot odrębnej własności producenta rolnego albo jego małżonka, albo przedmiot ich współwłasności..." Z przytoczonego przepisu nie wynika, by warunkiem przyznania płatności było prowadzenie przez producenta rolnego działalności rolniczej na gruntach stanowiących przedmiot wyłącznej własności producenta albo jego małżonka oraz na gruntach stanowiących przedmiot wyłącznie ich współwłasności. Przepis ten mówi o "odrębnej" własności gruntów rolnych co nie jest tożsame z ich własnością wyłączną. Zgodnie z art. 33 ustawy z 25 lutego 1964 r Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59 ze zm.) w zw. z art. 4 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr162, poz. 1691) o ile w innych przepisach jest mowa o majątku odrębnym małżonka to rozumie się przez to jego majątek osobisty, do którego należą m.in.: 1) przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej, 2) przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił, 3) ............... Pojęcie "majątek odrębny" obejmuje zatem takie składniki majątkowe, które w myśl przepisów Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego należą tylko do jednego z małżonków i nie wchodzą w skład majątku wspólnego małżonków. Są to m.in. przedmioty majątkowe nabyte w drodze dziedziczenia. Wynika z powyższego, że zgodnie z cyt. § 3 ust. 1 pkt. 3 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r., uprawnionym do otrzymania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego jest nie tylko ten producent, który jest wyłącznym właścicielem gospodarstwa rolnego lub jego współwłaścicielem w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej, ale również ten, który jest współwłaścicielem gospodarstwa rolnego z tytułu dziedziczenia. Jeśli zatem producent prowadzi działalność rolniczą na gruntach stanowiących przedmiot współwłasności powstałej w wyniku dziedziczenia nie można twierdzić, że nie jest to grunt stanowiący jego odrębną własność. Zaskarżona decyzja, wydana w wyniku odmiennej wykładni przepisu § 3 ust. 1 pkt 3 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich, w której nie zaliczono gruntów stanowiących współwłasność skarżącego z tytułu dziedziczenia, do gruntów stanowiących majątek odrębny i uprawniających do otrzymania pomocy finansowej, narusza wskazany przepis w stopniu, który miał wpływ na wynik sprawy. Uzasadnia to uchylenie zaskarżonej decyzji z mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W zaskarżonej decyzji nie zawarto ustaleń co do tego czy część gruntu, którą w wyniku umowy zawartej ze współspadkobiercami uprawia skarżący, odpowiada jego udziałowi we współwłasności. Tylko ta część bowiem spełniałaby wymogi wymienionego wyżej przepisu. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą organów administracji będzie poczynienie stosownych ustaleń w tym zakresie jak również ustalenie przez jaki okres czasu przed złożeniem wniosku skarżący prowadził działalność rolniczą na tych gruntach (§ 3 ust. 1 pkt 2 rozp.) i to przy uwzględnieniu postanowień § 3 ust. 2 cyt. rozporządzenia. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji. O kosztach postanowiono zgodnie z art. 200 p.p.s.a. a w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a. /-/ W. Długaszewska /-/ M. Lorych- Olszanowska /-/ T.M. Geremek K.P.d