III SA/Po 515/14

Dnia 18 listopada 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi X Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...], w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc marzec 2007 roku postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Spółka X Sp. z o.o. z siedzibą w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] lutego 2014 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] czerwca 2013 r., którą stwierdzono powstanie obowiązku podatkowego i określono wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc marzec 2007 roku w kwocie [...] zł. W petitum skargi zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż w przypadku jej wykonania skarżącej grozi niepowetowana strata w postaci faktycznej likwidacji spółki – zaprzestania prowadzenia przez nią działalności gospodarczej z uwagi na całkowity brak środków pieniężnych koniecznych do bieżącego funkcjonowania firmy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), warunkiem wstrzymania wykonania decyzji jest stwierdzenie przez Sąd, że strona uprawdopodobniła istnienie okoliczności przemawiających za obawą wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania, jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku, chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego, w szczególności która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Chodzi zatem o sytuację, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu (zob. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy ponadto wskazać, że przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. został tak skonstruowany, iż ciężar wykazania, że okoliczności w nim wskazane istotnie zaistniały, spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie decyzji jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na stronie skarżącej spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2013 r., sygn. akt II FZ 683/13, CBOSA). Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżąca spółka nie wykazała, aby wykonanie zaskarżonej decyzji, w zakresie objętym skargą, mogłoby wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powołała się na okoliczność niebezpieczeństwa likwidacji spółki, związaną z zaprzestaniem prowadzenia działalności gospodarczej z uwagi na całkowity brak środków pieniężnych koniecznych do bieżącego funkcjonowania firmy. Wskazane przez skarżącą okoliczności mogą co prawda w pewnych stanach faktycznych świadczyć o zaistnieniu przesłanki niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej, likwidacja spółki), jednakże na gruncie niniejszej sprawy Sądowi z urzędu wiadomym jest, że skarżąca spółka już od 2011 r., a więc jeszcze przed wydaniem zaskarżonej decyzji, a także przed złożeniem wniosku o jej wstrzymanie, zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej, co nie doprowadziło także do jej likwidacji. W tym miejscu należy zauważyć, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu Sąd bierze pod uwagę nie tylko okoliczności wskazane we wniosku ale też wszelkie okoliczności i dokumenty znane Sądowi z urzędu (zob. postanowienie z dnia 10 marca 2008 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt II OZ 209/08, CBOSA). Jak zostało natomiast ustalone na potrzeby postępowania o udzielenie skarżącej spółce prawa pomocy - na podstawie oświadczenia majątkowego, dodatkowych wyjaśnień oraz kserokopii dokumentów źródłowych - skarżąca od 2011 roku nie prowadzi działalności gospodarczej. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. Sąd Rejonowy w K., sygn. akt [...], umorzył postępowanie upadłościowe skarżącej wobec braku majątku, który pozwoliłby na zaspokojenie kosztów postępowania. Skarżąca od 2011 roku nie osiąga także żadnego przychodu. Zgodnie z oświadczeniem majątkowym spółka nie posiada rachunków bankowych, kapitału zakładowego (według KRS kapitał zakładowy wynosi [...] zł) oraz środków trwałych. Według wpisów ujawnionych w Krajowym Rejestrze Sądowym zaległości podatkowe skarżącej wynoszą około [...] zł. Spółka jednocześnie nie prowadzi postępowania likwidacyjnego. Skarżąca nie przedłożyła uchwały wspólników, co do dalszego istnienia spółki ani nie złożyła wniosku o wykreślenie z Krajowego Rejestru Sądowego. W powyższych okolicznościach, w ocenie Sądu, twierdzenia skarżącej spółki, z których miałoby wynikać, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji mogłoby doprowadzić do zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej z uwagi na brak środków pieniężnych, a w konsekwencji także do likwidacji spółki, są chybione. Nie można bowiem przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, skoro skarżąca działalności tej nie prowadziła już na długo przed wydaniem zaskarżonej decyzji. Nie można także przyjąć, że może dojść z tego względu do likwidacji skarżącej spółki, skoro pomimo zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej spółka ta jednak nadal formalnie funkcjonuje w obrocie prawnym. Skarżąca nie uprawdopodobniła zatem, że wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warto przy tym podkreślić, że decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pociąga za sobą dolegliwość finansową, rodząc określony negatywny skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia, nie oznacza to jednak, że zawsze w takiej sytuacji należy zastosować wyjątkowe rozwiązanie prawne jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Ponadto zobowiązania podatkowe mają charakter pieniężny i z natury rzeczy skutki ich wykonania są odwracalne. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia