III SA/Po 625/09

Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 04 września 2009r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu nieuiszczonej opłaty targowej; postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. /-/ Sebastian Michalski Skarżący M. K., w prawem przewidzianej formie, wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którą utrzymano w mocy rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego z tytułu opłaty targowej na kwotę 518,40zł. W uzasadnieniu wniosku Skarżący podał, że ma na utrzymaniu schorowaną żonę i studiującego syna (k.19-20). Wyjaśnił, że prowadzi działalności handlową, z której uzyskuje dochód w wysokości 1.800,00zł brutto miesięcznie. Oświadczył również, że nie posiada: oszczędności, samochodu i nieruchomości. Pismem z dnia 20 sierpnia 2009 roku (k.21), doręczonym adresatowi w dniu 25 sierpnia 2005r., Wnioskodawca został zobowiązany do: - przedłożenia wyciągów z posiadanych rachunków bankowych za okres od 01 maja 2009 roku (wezwanie dotyczyło także sytuacji majątkowej domowników), - udokumentowania średnich miesięcznych wydatków związanych z prowadzeniem gospodarstwa domowego, w tym kosztów leczenia, - przedłożenia zeznań podatkowych za ostatnie dwa lata kalendarzowe (wezwanie dotyczyło także sytuacji majątkowej domowników), - złożenia oświadczenia, co do źródeł dochodu żony wnioskodawcy ewentualnie w celu wykazania braku źródła przychodu przedłożenia zaświadczenia z Powiatowego Urzędu Pracy lub dokumentów o pobieraniu zasiłków z opieki społecznej, - przedłożenia opisu nieruchomości wskazanej jako miejsce zamieszkania ze wskazaniem tytułu prawnego do zajmowania lokalu oraz wyliczeniem kosztów utrzymania lokalu. Wniosek M. K. nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem Wnioskodawca uchybił obowiązkowi rzetelnego przedstawienia (udokumentowania) swojego stanu majątkowego. Tym samym nie wykazał, że bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i członków swojej rodziny nie jest w stanie uiścić jakichkolwiek kosztów sądowych, w szczególności najniższego wpisu od skargi (100,00zł) - art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – p.p.s.a.). Wnioskodawca nie przedłożył żadnego z dokumentów źródłowych, o które został wezwany (w tym dokumentów dotyczących sytuacji majątkowej domowników). Ograniczył się jedynie do pisemnego oświadczenia (przedłożył kolejny formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy), w którym wyjaśnił, że ma 64 lata i zamieszkuje w mieszkaniu kwaterunkowym o pow. 90mkw. Nie posiada żadnych rachunków bankowych, a jego żona nie pobiera zasiłku dla bezrobotnych. Skarżący nie ujawnił czy jego żona lub pełnoletni syn posiadają własne, choćby nawet dorywcze, źródła przychodu. Oświadczenie wskazujące, że osoba pozostająca we wspólnym gospodarstwie domowym nie pobiera zasiłku dla bezrobotnych, jest daleko niewystarczające z punktu widzenia przesłanek prawa pomocy, a także skierowanego do Wnioskodawcy wezwania o uzupełnienie oświadczenia majątkowego. Skarżący powinien przedłożyć deklaracje podatkowe domowników (ewentualnie oświadczyć, że zeznań podatkowych nie składali). Ponadto Skarżący w żaden sposób nie odniósł się do żądania wykazania wysokości kosztów koniecznego utrzymania siebie i rodziny (w tym kosztów utrzymania zajmowanego lokalu). Wyjaśnić należy, że podmiot wnioskujący o prawo pomocy, który został zobowiązany do złożenia dodatkowych wyjaśnień i udokumentowania przekazanych informacji, prawnoprocesowy obowiązek wykonać skierowane do niego wezwanie pod rygorem przyjęcia, że nie wykazał warunków dla objęcia go dobrodziejstwem prawa pomocy (porównaj postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2008 roku, sygn. akt I GZ 147/08, teza 1, Lex nr 479137). W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest już stanowisko, że oceniając czy Skarżący dysponuje środkami pieniężnymi na pokrycie wpisu sądowego należy brać pod uwagę możliwości zarobkowe członków rodziny, z którymi wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe (postanowienie NSA z dnia 26 maja 2008 roku, sygn. akt I FZ 210/08, Lex 478983). Oświadczenie majątkowe Skarżącego nie może być podstawą zwolnienia go od kosztów sądowych, albowiem jest niewystarczające dla przyjęcia tezy, że uiszczenie wpisu sądowego (w niniejszej sprawie 100,00zł) spowoduje zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (porównaj postanowienie NSA z dnia 19 czerwca 2008 roku, sygn. akt II FZ 240/08, Lex nr 493753). Postawa Skarżącego, który wybiórczo prezentuje swoją sytuację majątkową uniemożliwia uzyskanie pewności, co do jego rzeczywistych możliwości płatniczych (postanowienie NSA z dnia 21 lipca 2008 roku, sygn. akt I FZ 287/08, LEX nr 494242), a niepełne wyjaśnienie sytuacji materialnej i majątkowej uzasadnia ocenę o braku podstaw do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych (postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008 roku, sygn. akt II OZ 604/08, Lex nr 493594). Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ Sebastian Michalski