III SA/Po 680/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Koś po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na pismo Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania dopłaty postanawia: odrzucić skargę /-/B.Koś W dniu [...] J. P. złożył w Agencji Rynku Rolnego Oddział Terenowy wniosek o przyznanie dopłaty z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany dla producentów rolnych, którzy w 2006 r. ponieśli szkodę w uprawach spowodowaną dotknięciem ich gospodarstw suszą. Pismem z dnia [...] J. P. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych powyższego wniosku w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W dniu [...] J. P. złożył ponownie wypełniony formularz wniosku o przyznanie dopłaty z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany dla producentów rolnych, którzy w 2006 r. ponieśli szkodę w uprawach spowodowaną dotknięciem ich gospodarstw suszą. Pismem z dnia [...] organ administracyjny poinformował J. P., iż po nadesłaniu przez niego dokumentów uzupełniających braki formalne, złożony przez niego wniosek o przyznanie dopłaty nadal nie spełnia wymogów formalnoprawnych i w związku z tym został pozostawiony bez rozpoznania. W piśmie tym organ zawarł pouczenie, iż stronie od powyższej czynności, z powodu jej niezgodności z prawem, po uprzednim wezwaniu organu w terminie 14 dni od dnia doręczenia pisma do usunięcia naruszenia prawa, przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnoszona za pośrednictwem Dyrektora OT ARR w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W piśmie z dnia [...] skierowanym do Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego J. P. zakwestionował powyższą czynność tego organu polegającą na pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie dopłaty. Wskazał, iż błąd w dokumentach stanowiących uzupełnienie braków został wywołany przez pracownika Agencji Rynku Rolnego, który nieprawidłowo poprawił złożony przez niego wniosek. Powyższe pismo Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego potraktował jako skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wskazując na brak możliwości zaskarżenia powyższej czynności w drodze odwołania i przesłał je wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi do tutejszego Sądu. W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wskazał, iż decyzją z dnia [...], nr [...] Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego po ponownym rozpatrzeniu wniosku z dnia [...], uznając skargę za zasadną w całości na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznał J. P. dopłatę z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany w kwocie [...] zł do powierzchni gruntów ornych obsianych lub obsadzonych materiałem siewnym kategorii elitarny lub kwalifikowany: 51,15 ha zboża, 2,40 ha ziemniaki. W związku z powyższym organ administracyjny wniósł o umorzenie postępowania wywołanego skargą wnioskodawcy. W piśmie nadanym w dniu [...] J. P. oświadczył, iż cofa wniesioną skargę w związku z przyznaniem dopłaty mocą powyższej decyzji z dnia [...], która jest zgodna z jego oczekiwaniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę; cofnięcie skargi wiąże sąd; jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W myśl zaś art. 58 § 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę z przyczyn określonych w pkt 1-5 tego przepisu oraz jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (pkt 6). W ocenie Sądu cofnięcie skargi w przedmiotowej sprawie jest niedopuszczalne z punktu widzenia art. 60 p.p.s.a., z uwagi na możliwość obejścia prawa, polegającą na akceptacji nieprawidłowości zaistniałych w postępowaniu administracyjnym. Należy w pierwszej kolejności zwrócić uwagę na to, iż pismo skarżącego z dnia [...] nie było adresowane do sądu administracyjnego lecz do organu pierwszej instancji, zgodnie zresztą z pouczeniem i stanowiło wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy organ administracji nie miał podstaw do uznania pisma za skargę do sądu administracyjnego. Już z tej przyczyny taka skarga nie może być uznana za skutecznie wniesioną, a konsekwencji jest niedopuszczalna. Merytoryczne rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi i umorzenie postępowania sądowego może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że w rozpoznawanej sprawie nie mogła zostać wniesiona do sądu administracyjnego "zwykła" skarga na czynność polegającą na pozostawieniu wniosku strony bez rozpoznania. Wbrew stanowisku organu I instancji pozostawienie podania bez rozpoznania nie jest czynnością podlegającą odrębnemu zaskarżeniu do sądu, po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa. Zasadność pozostawienia podania bez rozpoznania strona może kwestionować w drodze skargi na bezczynność organu ( por. wyrok NSA z dnia 12.05.2006 r., I OSK 869/05, LEX nr 236563 ). W takim przypadku strona zobowiązana jest do złożenia zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia (art. 37 § 1 kpa), a dopiero po wyczerpaniu tego środka, stronie przysługuje skarga na bezczynność organu do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 52 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 37 § 1 kpa). Ten tryb w niniejszej sprawie nie został zachowany, wobec powyższego, pismo J. P. z dnia [...], potraktowane ewentualnie jako skarga na bezczynność organu również podlega odrzuceniu. Ubocznie wskazać należy, że w niniejszej sprawie strona nie poniosła żadnych ujemnych konsekwencji z powodu zastosowania się do błędnego pouczenia zawartego w piśmie z dnia [...], ponieważ Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego wydał w dniu [...] decyzję uwzględniającą w całości wniosek J. P. o przyznanie dopłaty. Tym samym ustała bezczynność tego organu. Zauważyć jednak należy, że wbrew stanowisku organu pierwszej instancji nie można przyjąć w okolicznościach wyżej przytoczonych, iż nastąpiło to w wyniku uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Co najwyżej było to działanie w ramach uprawnień jakie daje art. 132 § 1 kpa. Mając na uwadze powyższe, należało orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie 60, 161 § pkt 1, art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i w zw. z art. 37 § 1 kpa. /-/B.Koś K.P.d