III SA/Po 780/19

Dnia 03 stycznia 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Szymon Widłak Sędziowie WSA Walentyna Długaszewska (spr.) WSA Mirella Ławniczak Protokolant: st.sekr.sąd. Agata Tyll-Szeligowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2019 roku przy udziale sprawy ze skargi J. P. na informację Zarządu Województwa z dnia [...] października 2019r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpoznania I. stwierdza, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia; II. zasądza od Zarządu Województwa na rzecz skarżącego kwotę [...]- ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] października 2019 r. Urząd Marszałkowski Województwa [...] Departamentu Wdrażania Europejskiego Funduszu Społecznego poinformował J. P., że jego wniosek o dofinansowanie projektu "[...]" złożony w konkursie nr [...] uzyskał łącznie 126, 5 punktów, jednak nie został zakwalifikowany do dofinansowania ze względu na wyczerpanie puli środków przewidzianych w ramach przedmiotowego konkursu. J. P. pismem z dnia [...] października 2019 r. wniósł protest. Urząd Marszałkowski Województwa [...] Departament Polityki Regionalnej pismem z dnia [...] października 2019 r. poinformował J. P., że protest pozostawiono bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu organ wskazał na przepis art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności realizowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 ( Dz. U. z 2018 r., poz. 1431 ze zm. ), zgodnie z w przypadku, gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej zostanie wyczerpana kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach działania, a w przypadku gdy w działaniu występują poddziałania – w ramach poddziałania: właściwa instytucja, do której wpłynął protest, pozostawia go bez rozpatrzenia, informując o tym na piśmie wnioskodawcę, pouczając jednocześnie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 61. Jak wyjaśniono, Zarząd Województwa uchwałą z dnia [...] października 2019 r. nr [...] pozostawia bez rozpatrzenia protesty złożone w ramach konkursu nr [...] , w związku z wyczerpaniem alokacji w Działaniu 8.2 [...] na lata 2014-2020. J. P. w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zarzucił naruszenie : - art. 66 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 52 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez niezasadne uznanie, że kwota dofinansowania w ramach Działania 8.2 została wyczerpana - art. 37 ust. 1 w zw. z art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej - art. 37 ust. 1 w zw. z art. 45 i art. 46 ustawy wdrożeniowej oraz w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z pkt. 2.5.1-2.5.55 Regulaminu Konkursu - art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, wnosząc o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu skarżący podniósł, m. in., że dla stwierdzenia wyczerpania środków konieczne jest faktyczne zawarcie umów o dofinansowanie projektów czy wydanie decyzji o dofinansowaniu projektów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności realizowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 ( Dz. U. z 2018 r., poz. 1431 ze zm. w przypadku gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej wyczerpana zostanie kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach działania, właściwa instytucja, do której wpłynął protest, pozostawia go bez rozpatrzenia. W rozpoznawanej sprawie sporne jest rozumienie pojęcia wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów. Zdaniem organu, do wyczerpania alokacji dochodzi wówczas, gdy wartość projektów wybranych do dofinansowania i umieszczonych na liście zgodnie z art. 46 ust. 4 ustawy wdrożeniowej osiągnęła wysokość kwoty przeznaczonej na dofinansowanie. Według organu, zatem aby doszło do wyczerpania alokacji nie jest konieczne zawarcie umów o dofinansowanie projektów. W kontrolowanych sprawach, co wynika z akt administracyjnych organ zatwierdził listę projektów, które pozytywnie przeszły ocenę merytoryczną oraz negocjacje. W ocenie strony skarżącej, przedstawionej w skardze wniesionej do Sądu do potencjalnego wyczerpania alokacji kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w ramach działania nie jest wystarczające samo wybranie wniosków do dofinansowania poprzez umieszczenie ich na liście projektów, które pozytywnie przeszły ocenę merytoryczną oraz negocjacje, a konieczne jest jej faktyczne wydatkowanie, a co najmniej wystąpienie podstaw dofinansowania, o których mowa w art./ 52 ust 1 ustawy wdrożeniowej tj zawarcie umów o dofinansowanie projektów lub wydanie decyzji o dofinansowaniu projektów. W ocenie Sądu, stanowisko organu nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa. Sąd podziela stanowisko zarówno strony skarżącej, jak i stanowisko przedstawiane w orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego ( por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21.11.2019 syg. akt I GSK 1855/19, z dnia 20.03.2019 I GSK 179/19, z dnia 4.01.2018 II GSK 23/18, z dnia 5.12.2017 II GSK 3577/17), wyczerpanie alokacji, o którym mowa w art. 66 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, to faktyczne wyczerpanie środków, będące konsekwencją zawarcia umowy o dofinansowanie lub wydania decyzji o dofinansowaniu, które zgodnie z art. 52 ust. 1 ustawy wdrożeniowej stanowią podstawę dofinansowania projektu. Takie rozumienie pojęcia wyczerpania alokacji umożliwia precyzyjne ustalenie, czy w sprawie doszło do faktycznego wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów, a zatem czy organ, pozostawiając protest bez rozpatrzenia, prawidłowo zastosował art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy. Za takim rozumieniem wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów przemawia treść art. 52 ust. 2 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie bowiem z tym przepisem to umowa o dofinansowanie projektu albo decyzja o dofinansowanie projektu stanowi podstawę dofinansowania projektu. Ponadto, umowa o dofinansowanie projektu może zostać podpisana, a decyzja o dofinansowaniu projektu może zostać podjęta, jeżeli projekt spełnia wszystkie kryteria, na podstawie, których został wybrany do dofinansowania. Wynika zatem z tego, że samo umieszczenie projektu na liście projektów wybranych do dofinansowania nie stanowi wiążącego przyrzeczenia (zobowiązania) zawarcia umowy o dofinansowanie. Również wnioskodawca nie uzyskuje na tym etapie wyboru projektu roszczenia o zawarcie umowy o dofinansowanie. Właściwe instytucje mają bowiem możliwość zmiany swojej decyzji, w razie wystąpienia w okresie pomiędzy akceptacją listy rankingowej a dniem zawarcia umowy okoliczności uniemożliwiających przekazanie pomocy. W toku są bowiem procedury związane z przydzielaniem środków. A nawet ci, którzy znaleźli się na liście rankingowej, mogą jeszcze zrezygnować z ubiegania się o i przyznanie środków. Nie budzi zatem wątpliwości Sądu, że samo tylko sporządzenie listy rankingowej nie oznacza jeszcze "wiążącego rozdysponowania" środków przeznaczonych na dofinansowanie, a umieszczenie projektów na liście, stanowi jedynie potencjalną możliwość wydatkowania środków przeznaczonych na dofinansowanie i tak zdaniem Sądu należy ocenić rozdysponowanie tej kwoty na poszczególne wnioski w chwili podjęcia uchwały przez Zarząd Województwa zatwierdzającej listy projektów do dofinansowania. Reasumując zatem, o ile przeznaczenie kwoty na dofinansowanie projektu dokonuje się w formie listy projektów przeznaczonych do dofinansowania, to jej wyczerpanie następuje dopiero w chwili jej rzeczywistego wydatkowania – rozumianego jako zawarcie umów, zobowiązujących do płatności kwot przeznaczonych na dofinansowanie projektów. Jak wynika ze stanowiska organu i przedłożonych dokumentów, w niniejszej sprawie nie doszło do zawarcia umów ani wydania decyzji o dofinansowanie projektów na kwotę, która uprawniałaby do stwierdzenia rzeczywistego wyczerpania środków na finansowanie przedmiotowego zadania. Uznając zatem, że organ dokonał błędnej interpretacji pojęcia "wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w ramach działania", pozostawienie protestu bez rozpoznania było nieuzasadnione. Mając na uwadze art. 65 ustawy, zgodnie, z którym procedura odwoławcza, o której mowa w art. 53 - 64, nie wstrzymuje zawierania umów z wnioskodawcami, których projekty zostały wybrane do dofinansowania, co oznacza, że właściwa instytucja, pomimo toczących się postępowań odwoławczych, może kontynuować czynności niezbędne do zawarcia umów z wnioskodawcami, których projekty zostały pozytywnie ocenione, w ponownie prowadzonym postępowaniu organ uwzględni przedstawioną powyżej ocenę prawną Sądu, biorąc pod uwagę aktualny stan faktyczny, co pozwoli na dokonanie merytorycznego rozpoznania protestu, jeśli kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach działania nie została wyczerpana, w przedstawionym wyżej przez sąd rozumieniu. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. b/ w zw. z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej i art. 200 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji, przekazując sprawę do rozpatrzenia Zarządowi Województwa.