III SA/Po 787/12

Dnia 27 listopada 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska Sędziowie WSA Barbara Koś WSA Mirella Ławniczak (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2012 roku przy udziale sprawy ze skargi M. Ch. i H. Ch. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2012 roku nr [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego w sprawie wymiaru podatku rolnego I. oddala skargę, II. przyznaje adwokatowi P. G. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu kwotę 295,20,- (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych uwzględniającą podatek od towarów i usług w kwocie 55,20,- (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu. W dniu 28 grudnia 2010 roku H. Ch. złożył w Urzędzie Miejskim w [...] informację o gruntach położonych w miejscowości [...] na rok 2011. Informację podatnik złożył po raz pierwszy zaznaczając, iż zadeklarowane grunty przejął od Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w [...]. Do opodatkowania zgłosił 4.14,83 ha gruntów ornych klasy IIIB oraz 2.06,55 ha gruntów ornych klasy IVB. Łącznie 6,21,38 ha. Organ podatkowy uzyskał z wypisu rejestru gruntów informację, iż przedmiotowe działki oznacz. nr ewidencyjnym [...] i [...] to użytki o symbolu RIIIb i RIVb . Decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. na podstawie art.1, art.2 ust.1 , art.3 , 4,6 i 6a ustawy z dnia 15 listopada 1984r. – O podatku rolnym, Burmistrz Miasta [...] ustalił H. Ch. podatek rolny w kwocie 1.345,00zł. Uzasadnienie wymiaru podatku oparto na informacji o gruntach oraz ewidencji gruntu. H. Ch. złożył odwołanie od powyższej decyzji. Podkreślił, iż działka [...] jest terenem bagnistym, nieużytkiem, zalewanym wodą z rowów. Zarzucił organom, iż kwota podatku jest za wysoka, a on wraz z żoną jako młodzi rolnicy winni być z podatku zwolnieni. Zakwestionował także obszar działek oraz wniósł o przekwalifikowanie gruntów. Decyzją z dnia [...] maja 2012 r., o nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało decyzję organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu organ podniósł, iż niespornym jest, że podatnicy są właścicielami gospodarstwa rolnego o powierzchni 6.2138 ha fizycznych. Stosownie do art.4 ust.1 pkt 1 ustawy o podatku rolnym podstawę opodatkowania stanowi liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego. W oparciu o tabelę przeliczników powierzchni użytków rolnych zawartą w art.4 ust.5 ustawy wynikających z ewidencji gruntów oraz po ustaleniu, iż gmina [...] zaliczona jest do I okręgu podatkowego organ ustalił liczbę hektarów przeliczeniowych stanowiących podstawę opodatkowania. Uwzględnił także komunikat Prezesa GUS z dnia 19 października 2011r w sprawie średniej ceny skupu żyta za 1 kwintal za pierwsze trzy kwartały 2011 r. Organ podkreślił, iż o ile podatnicy nie zgadzają się z klasyfikacją gruntów, jak i powierzchnią działek – winni weryfikacji takiej dokonać w drodze wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków. Skarżący skorzystał z prawa wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. W skardze w większości powielił argumenty zawarte w odwołaniu. Dodatkowo podniósł, iż został oszukany w przydziale gruntów, ponieważ Spółdzielnia Rolnicza [...] na części jednej z działek urządziła drogę wewnętrzną. Podkreślił, iż z powodu błędów i zaniedbań w dokumentacji geodezyjnej Urzędu Miasta [...] strona ma uszczuplenie w gruntach, a niezależnie od powyższego grunty te są stale zalewane z okolicznych rowów. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) - sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art.1 § 2 cyt. ustawy). W rozpoznawanej sprawie spór dotyczy powierzchni i rodzaju nieruchomości gruntowej, a w konsekwencji wymiaru podatku rolnego. Dokonując ustaleń odnośnie powierzchni nieruchomości gruntowej organy orzekające prawidłowo oparły się na danych wynikających z ewidencji budynków i gruntów. Zgodnie z art. 21 ust 1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005r., Nr 240, poz. 2027 ze zm.) podstawą planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki państwowej i gospodarki gruntami powinny być dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Z przepisu tego wynika, iż ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych, także w postępowaniu podatkowym. Od tej reguły nie zostały przewidziane żadne wyjątki, a zatem organy ustalające wysokość zobowiązań w podatku od nieruchomości nie są uprawnione do przyjęcia innej podstawy wymiaru podatku niż dane wskazane w ewidencji gruntów. Także ustawa z dnia 15 listopada 1984 – O podatku rolnym (Dz. U. 2006r., Nr 136, poz. 969 ze zm.) odsyła w art. 4 ust.1 pkt 1 wprost do ewidencji gruntów, stanowiąc, iż podstawę opodatkowania podatkiem rolnym dla gruntów gospodarstw rolnych stanowi liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas pożytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków. W niniejszym postępowaniu objęte deklaracją podatnika działki o nr ewid. [...] i [...] figurowały w ewidencji gruntów i budynków jako użytki o symbolu RIIIb i RIVb. Także powierzchnia działek widniejąca w wypisie z rejestru gruntów zgodna była z danymi wskazanymi przez podatnika w deklaracji. W tej sytuacji organ podatkowy ustalając wymiar podatku zasadnie uwzględnił dane z ewidencji. O ile bowiem podatnik kwestionuje powierzchnię gruntów, czy też ich klasę - winien najpierw dokonać odpowiednich zmian w ewidencji. Dopóki bowiem te dane nie zostaną zmienione –organ podatkowy nie może pominąć danych z ewidencji, gdyż stanowiłoby to naruszenie prawa materialnego tj. art. 21 ust.1 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne. W orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się już pogląd o mocy wiążącej w/w przepisu (patrz wyroki I SA/Rz 674/10 z 16.12.2010, I SA/Lu 648/09 z 23.10.2009 , III SA/Po 363/09 z dnia 21.01.2010, wyrok II FSK 1243/08 z dnia 13.01.2010 ), a sąd w składzie orzekającym podziela to stanowisko. Skarżący dopiero w skardze podniósł kwestie związane z rozgraniczeniem nieruchomości. Te kwestie jednak, jak i ewentualne przekwalifikowanie gruntów pozostają w gestii podatnika. Taki obowiązek nie spoczywa na organach podatkowych. To podatnik winien doprowadzić do zgodności zapisów w ewidencji gruntów i budynków z rzeczywistym stanem dotyczącym posiadanych nieruchomości, o ile takie różnice zachodzą. Wbrew twierdzeniu Skarżącego zawartym w dodatkowym piśmie procesowym z dnia 15 czerwca 2012r. wypis z rejestru gruntów nie obejmuje działki [...], a działki [...] i [...]. Także z decyzji organów podatkowych nie wynika, iż objęto nimi taką działkę. Strona w odwołaniu takiej kwestii też nie podnosiła. Ponadto powierzchnia w ha fizycznych określona decyzją z dnia [...] lutego 2012r odpowiadała danym podanym w informacji o gruntach, a także informacjom podanym przez samego podatnika. Prawidłowo więc organy ustalając wymiar podatku rolnego powołały art.1 ustawy O podatku rolnym. Stanowi on, iż podatkiem rolnym objęto grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Z kolei "użytek rolny" to zgodnie z § 68 ust.1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 29 marca 2001- w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454 ze zm.) to pojęcie obejmujące grunty orne oznaczone symbolem R, zasadnie więc przedmiotowe grunty opodatkowano podatkiem rolnym, jako właściwym dla tego rodzaju gruntów. Stosownie zaś do treści art. 6 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 oraz art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy - O podatku rolnym uwzględniono przy ustalaniu wysokości podatku rolnego komunikat Prezesa GUS z dnia 19 października 2011r w sprawie średniej ceny skupu żyta za 1 kwintal za pierwsze trzy kwartały 2011r. Słusznie też organy zaliczyły przedmiotowe działki do pierwszego okręgu podatkowego. Pozostaje to w zgodzie z załącznikiem do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 grudnia 2001r. (Dz. U. z dnia 14.12. 2001) w sprawie zaliczenia gmin oraz miast do jednego z czterech okręgów podatkowych. Zarówno w decyzji organu I jak i II instancji wskazano postawy prawne wyliczeń , a strona skutecznie ich nie zakwestionowała. Strona w odwołaniu, jak i skardze podnosiła zarzut konieczności zwolnienia z opodatkowania z uwagi na posiadanie wraz z małżonką statusu "młodych rolników". Mając na uwadze te argumenty Sąd uznał, iż wśród przesłanek zwolnienia określonych w art.12 ust.1 ustawy - O podatku rolnym żadna nie odnosi się do sytuacji Skarżącego, natomiast on sam nie wskazał w informacji o gruntach w rubryce E żadnych gruntów zwolnionych, ewentualnie podstawy zwolnienia. Na marginesie zwrócić należy uwagę, iż gdyby zgodnie z oczekiwaniem Skarżącego uwzględniono jeszcze 1,5 ha gruntu (uszczuplonego jego zdaniem działaniami Spółdzielni) to podatek byłby jeszcze wyższy. Niezależnie od powyższego podkreślić należy ponownie, iż kwestie dotyczące nieprawidłowo ujawnionej powierzchni gruntów mogą być rozpatrzone w odrębnych postępowaniach przed organem właściwym w sprawach ewidencyjnych, natomiast nie mogą być przedmiotem postępowania, w którym jest ustalany wymiar podatku. Uwzględniając powyższe, działając w oparciu o treść art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270), Sąd orzekł o oddaleniu skargi. O kosztach orzekł na podstawie art. 250 powołanej ustawy oraz 18 ust.1 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 , Nr 163, poz.1348 ze zm.)