IV SA/Po 1218/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...]o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi [...] na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 sierpnia 2018 r., znak [...]w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] 2018 r., znak [...]utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] 2018 r., znak [...]. Decyzja ta została doręczona [...] (dalej również jako "skarżąca") w dniu 13 sierpnia 2018 r. [...]w terminie do wniesienia skargi wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 18 września 2018 r., sygn. akt IV SO/Po 22/18 przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Poznaniu pismem z dnia 31 października 2018 r. poinformowała radcę prawnego [...] o wyznaczeniu na pełnomocnika z urzędu w niniejszej sprawie. W dniu 22 listopada 2018 r. pełnomocnik skarżącej zapoznał się z aktami sprawy w Wojewódzkim Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w Poznaniu. W dniu 28 listopada 2018 r. skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na ww. decyzję. Wraz ze skargą wniesiono o przywrócenie terminu do wniesienia skargi ze względu na procedurę wyznaczenia pełnomocnika z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis ten nie pozostawia wątpliwości co do początku biegu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, czy też braku możliwości jego przesunięcia z uwagi na toczące się w sprawie postępowanie o przyznanie prawa pomocy, obejmujące ustanowienie pełnomocnika. Jeżeli zatem stronie skarżącej został doręczony odpis decyzji bądź innego rozstrzygnięcia w sprawie, to od tego momentu liczony jest bieg terminu do złożenia skargi niezależnie od tego, czy strona ustanowiła pełnomocnika z wyboru, czy też wystąpiła o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Termin, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. jest terminem ustawowym i w przypadku jego uchybienia dopuszczalne jest jego przywrócenie na wniosek strony. W sytuacji zatem, gdy strona uchybiła terminowi do złożenia skargi skuteczne jej wniesienie i nadanie sprawie biegu jest uzależnione od złożenia przez nią lub jej pełnomocnika, w terminie przewidzianym w art. 87 § 1 p.p.s.a., wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Stosownie bowiem do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Wniosek ten musi być jednakże złożony w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2, § 4 p.p.s.a). W pierwszej kolejności należało ocenić w niniejszej sprawie, czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W wypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu w trybie art. 243 i n. p.p.s.a. dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 8 czerwca 2006r., sygn. akt I FZ 198/06, z dnia 15 marca 2007 r., sygn. akt II FZ 47/07, z dnia 11 października 2011 r., sygn. akt II FZ 570/11, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze okoliczności faktyczne związane z ustanowieniem pełnomocnika z urzędu stwierdzić należy, że ww. termin został dochowany. Wyznaczony pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy w dniu 22 listopada 2018 r., a skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia złożył w dniu 28 listopada 2018 r. Złożenie wniosku o przywrócenie terminu w dniu 28 listopada 2018 r. oznacza, że termin, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. został zachowany. Z uwagi na dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie – złożenie przez wyznaczonego pełnomocnika skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu - spełniona została także przesłanka przywrócenia terminu, o jakiej mowa w art. 87 § 4 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.