IV SA/Po 1252/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak Sędzia WSA Józef Maleszewski Asesor sądowy WSA Maria Grzymisławska-Cybulska (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Barbara Szymkowiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 03 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. na decyzję Wojewody z dnia [...] października 2018 r.nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] września 2018 r. znak: [...]; 2. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej [...] Sp. z o.o. kwotę [...](słownie [...]) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] października 2018 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty K. z dnia [...] września 2018 r. znak: [...] odmawiającą A sp. z o.o. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę sieci [...] średniego ciśnienia [...], na działkach nr [...],[...],[...],[...],[...] (obręb w m. W.), gm. G . Powyższe decyzje wydano w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Dnia 27 listopada 2017 r. A Sp. z o.o. Oddział Zakład [...] w P. złożyła do Starostwa Powiatowego w K. wniosek o wydanie pozwolenia na budowę sieci [...] średniego ciśnienia [...], na działkach nr [...],[...],[...],[...] i [...] (obręb [...] W.) położonej w W., gm. G. (k. 61 akt adm.). Starosta K. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2018r., znak: [...] wezwał Spółkę do usunięcia braków w przedłożonym projekcie budowlanym poprzez przedłożenie m.in.: ponownego oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz do wyjaśnienia niezgodności pomiędzy załączonym oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a wykazem właścicieli działki nr [...] (obręb [...] W.) w projekcie budowlanym i danymi ewidencyjnymi gruntów i budynków znajdujących się w wydziale Geodezji, Kartografii i Katastru Urzędu (k. 69 akt adm.). W zakreślonym terminie Spółka, w dniu [...] lutego 2018r. przedłożyła pismo znak: [...] wraz z wyjaśnieniem niezgodności i wykazem właścicieli działki nr [...] (obręb [...] W.). Spółka przedłożyła również ponownie wniosek o pozwolenie na budowę uzupełniony o poprawnie określony teren inwestycji jak również zamierzenia budowlanego oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane uzupełnionym o określony teren inwestycji (k. 79 akt adm.). Pismem z dnia [...] sierpnia 2018r. Starosta K. zawiadomił strony postępowania o prawie do czynnego udziału w postępowaniu, prawie wglądu do akt, zgłaszania wniosków dowodowych, uwag i zastrzeżeń, jak również o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Jednocześnie organ wskazał, że wyda decyzję niezgodną z żądaniem strony, tj. o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na decyzję z uwagi na niespełnienie w wymaganym terminie wymagań nałożonych na inwestora postanowieniem Starosty K. z dnia [...] stycznia 2018r (k. 103 akt adm.). W dniu [...] sierpnia 2018r. wpłynęło pismo pełnomocnika Spółki, w którym wyjaśniał on, że inwestor uzyskał na dzień złożenia wniosku o pozwolenie na budowę, tytuł prawny w postaci stosunku zobowiązaniowego od większości (udział [...]) właścicieli działki [...] (obręb [...] W.). Postępując zgodnie z art. 201, 204 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018r. poz. 1025 z późn. zm.) - zwanej dalej k. c., posiadając zgodę większości współwłaścicieli dz. [...] (udział [...]) działających w interesie współwłaścicieli w zakresie zwykłego zarządu, inwestor wystąpił z wnioskiem o pozwolenie na budowę, wskazując w oświadczeniu o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, wszystkie podmioty, od których uzyskał pisemne zgody na realizację zamierzenia budowlanego (k. 118 akt adm.). Dnia [...] sierpnia 2018r. do organu I instancji wpłynęło pismo strony postępowania S. W., który wskazał, iż odmowa zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę sieci [...] pozbawi go możliwości ogrzewania gospodarstwa domowego piecem gazowym. Starosta K. decyzją z dnia [...] września 2018r. wydaną na podstawie art. 35 ust. 3 w związku z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego odmówił Spółce zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę sieci [...] średniego ciśnienia [...], na działkach nr [...],[...],[...],[...],[...] (obręb [...] W.) w m. W., gm. G. Z decyzją tą nie zgodziła się Spółka, która wniosła odwołanie, na skutek którego Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] października 2018 r. utrzymał w mocy decyzję Starosty K. z dnia [...] września 2018 r. odmawiającą A sp. z o.o. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Uzasadniając tę decyzję organ II instancji wskazał, że w myśl art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Wskazano, że art. 3 ust. 11 Prawa budowlanego wyjaśnia, iż przez prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane należy rozumieć tytuł prawny, który wynika z prawa własności, użytkowania wieczystego, zarządu, ograniczonego prawa rzeczowego albo stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienia do wykonywania robót budowlanych. W myśl art. 4 Prawa budowlanego każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami, natomiast zgodnie z art. 33 ust. 2 pkt 2 takie oświadczenie należy dołączyć do wniosku o pozwolenie na budowę. Wskazano, że w rozpatrywanej sprawie A Sp. z o.o., Oddział Zakład [...] w P. wystąpiła z wnioskiem o pozwolenie na budowę sieci [...] średniego ciśnienia [...], a inwestycja miała zostać przeprowadzona na działkach nr [...],[...],[...],[...],[...] (obręb [...] W.) w m. W., gm. G. Wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę inwestor przedłożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, w którym wskazał tytuł, z którego wynika to prawo. Wojewoda zaakcentował, że kwestią sporną w niniejszej sprawie jest to, czy inwestor ma prawo dysponować na cele budowlane działką nr [...]. W oświadczeniu z dnia [...] listopada 2017r. inwestor wskazał, iż prawo to wynika z umowy o ustanowienie służebności przesyłu z J. S. (wł. [...]), z M. i A. B. (wł. [...]) oraz z S. W. (wł. [...]), co daje łączne prawo do dysponowania nieruchomością w [...]. W tej sytuacji, zasadnie w ocenie Wojewody organ I instancji postanowieniem z dnia [...] stycznia 2018r. nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia braków poprzez przedłożenie m.in. ponownego oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W odpowiedzi na postanowienie Starosty K. inwestor przedstawił wykaz właścicieli działki nr [...], z którego wynika, iż ww. działka jest współwłasnością [...] właścicieli. Ponadto Spółka dołączyła drugie oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, w którym wyjaśnia, iż prawo do dysponowania dz. nr [...] wynika ze zgody większości współwłaścicieli (udział [...]) działających w interesie wszystkich współwłaścicieli w zakresie zwykłego zarządu zgodnie z art. 201, 204 k.c. W ocenie Wojewody, Starosta K. wydał prawidłową decyzję, bowiem budowa, rozbudowa, czy przebudowa obiektu objętego współwłasnością w częściach ułamkowych wykracza poza zakres zwykłego zarządu i należy do kategorii rozporządzania rzeczą wspólną. W takim przypadku potrzebna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli. W myśl art. 199 k.c. do rozporządzania rzeczą wspólną oraz do innych czynności, które przekraczają zakres zwykłego zarządu, potrzebna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli. Brak takiej zgody jest równoznaczny z brakiem prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, które stanowi warunek udzielenia pozwolenia na budowę. W przewidzianym prawem terminie odwołanie od decyzji złożyła Spółka domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej oraz zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W skardze podniesiono zarzuty naruszenia art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. oraz art. 32 ust. 4 i art. 3 pkt 11 Prawa budowlanego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Poza sporem w okolicznościach badanej sprawy pozostaje, że A Sp. z o.o. Oddział Zakład [...] w P. złożyła do Starostwa Powiatowego w K. wniosek o wydanie pozwolenia na budowę sieci [...] średniego ciśnienia [...], na działkach nr [...],[...],[...],[...] i [...] (obręb [...] W.) położonej w W., gm. G.. Kwestią bezsporną pozostaje również, że dz. nr [...],[...],[...] i [...] stanowią drogi nieutwardzone, gruntowe (k. 47 akt adm.). Poza sporem pozostaje również, że sporna działka nr [...] stanowi przedmiot współwłasności (k.67 akt adm.). Niekwestionowanym przez organy zagadnieniem pozostaje również fakt uzyskania przez inwestora na objętą wnioskiem budowę zgody większości współwłaścicieli dz. nr [...], oraz to, że wskazaną przez organy przyczyną uzasadniającą w ich ocenie odmowę udzielenia pozwolenia na budowę jest brak zgody – wszystkich – współwłaścicieli tej działki. Istota sporu sprowadza się więc do tego, czy inwestor ma prawo do dysponować działką nr [...] na cele budowlane, w sytuacji gdy inwestor nie uzyskał zgody - wszystkich - współwłaścicieli tej działki, ale wykazał, iż prawo to wynika z umowy o ustanowienie służebności przesyłu zawartej z - większością - współwłaścicieli, tj.: z J. S. (wł. [...]), z M. i A. B. (wł. [...]) oraz z S. W. (wł. [...]), co daje łączne prawo do dysponowania nieruchomością w [...]. Podstawę prawną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2018, poz. 1202 – dalej również jako: P.b.). Na podstawie art. 32 ust. 4 pkt 2 P.b. pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane należy dołączyć do wniosku o pozwolenie na budowę – art. 33 ust. 2 pkt 2 P.b. Tak też uczyniono w okolicznościach badanej sprawy i kwestia ta pozostaje bezsporna. Na podstawie art. 3 pkt 11 P.b. ilekroć w ustawie jest mowa o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane należy przez to rozumieć tytuł prawny wynikający z prawa własności, użytkowania wieczystego, zarządu, ograniczonego prawa rzeczowego albo stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienia do wykonywania robót budowlanych. W okolicznościach badanej sprawy wnioskodawca powołał się na fakt zawarcia umowy o ustanowienie służebności przesyłu na dz. nr [...] zawartej ze współwłaścicielami tej działki w osobach: J. S. (wł. [...]), M. i A. B. (wł. [...]) oraz S. W. (wł. [...]). Badając niniejszą sprawę należało mieć na uwadze, że poza sporem pozostaje, że dysponowanie nieruchomością na cele budowalne - co do zasady - stanowi czynność przekraczającą zakres zwykłego zarządu. Takie stanowisko jest również prezentowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. np. wyrok NSA z dnia 15 marca 2016 r. sygn. II OSK 1621/15). Dlatego też należy zgodzić się z organami orzekającymi w niniejszej sprawie co do tego, że - co do zasady - budowa, rozbudowa czy przebudowa obiektu objętego współwłasnością w częściach ułamkowych wykracza poza zakres zwykłego zarządu i należy do kategorii rozporządzania rzeczą wspólną. Badając zasadność złożonego wniosku, a przede wszystkim oceniając fakt wykazania przez inwestora, że dysponuje on dz. nr [...] na cele budowlane należało jednak uwzględnić fakt, że od tej zasady (w myśl której budowa, rozbudowa czy przebudowa obiektu objętego współwłasnością w częściach ułamkowych wykracza poza zakres zwykłego zarządu) prawo dopuszcza wyjątki. Na wyjątki te uwagę zwrócił Sąd Najwyższy, który w uchwale z dnia 19 kwietnia 2002 r. sygn. akt III CZP 18/02 wskazywał, że w konkretnych okolicznościach, konkretnej sprawy instalowanie kanalizacji sanitarnej, opadowej i wodociągu na nieruchomości, będącej przedmiotem współwłasności - może - mieścić się w ramach zwykłego zarządu, jeżeli nieruchomość służy współwłaścicielom wyłącznie do ułatwienia korzystania z innych nieruchomości (wspólna droga), a inwestycja ta ma na celu zwiększenie użyteczności jednej z nich. Podkreślić trzeba, że konsekwentnie również Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że czynność, która nie narusza i nie zagraża interesom współwłaścicieli niedziałających - może być - uznana za czynność zwykłego zarządu, niewymagającą uzyskania zgody wszystkich współwłaścicieli na jej realizację. NSA wskazuje, że treść prawa własności uregulowano normą art. 140 k.c. w ten sposób, że właściciel jest wyłącznie uprawniony do posiadania, korzystania z rzeczy i rozporządzania rzeczą. Współwłasność jest odmianą prawa własności. Jak się wskazuje, wynikają z tego określone konsekwencje prawne. Każdy ze współwłaścicieli zachowuje prawo, o jakim mowa w art. 209 k. c., tj. może wykonywać wszelkie czynności i dochodzić wszelkich roszczeń, które zmierzają do zachowania wspólnego prawa i zachowuje prawo zarządu rzeczą wspólną w granicach określonych w art. 199 ( czynności, które przekraczają zakres zwykłego zarządu ) i art. 201 k.c. (czynności zwykłego zarządu rzeczą wspólną ) - chyba, że współwłaściciele inaczej postanowili w umowie bądź sąd powszechny ustalił inaczej zasady wykonywania zarządu. Podkreśla się, że przepisy Kodeksu cywilnego nie definiują czynności zwykłego zarządu, ani kiedy ma miejsce przekroczenie zwykłego zarządu. Akcentuje się natomiast, że ustawodawca celowo pozostawił rozstrzygnięcie tej kwestii orzecznictwu sądów, gdyż zależy ona od - konkretnej - sytuacji i stanu faktycznego sprawy. Dlatego też, szczególnie zaakcentować należy, że orzecznictwo wypowiedziało się już m.in. również w kwestii budowy instalacji gazowej, wyrażając stanowisko, że brak jest podstaw aby przyjąć, iż budowa gazociągu z przyłączem gazu do budynku mieszkalnego, na nieruchomości służącej współwłaścicielom wyłącznie jako droga dojazdowa do ich nieruchomości, jest czynnością przekraczającą zakres zwykłego zarządu. Przeprowadzenie przez taką działkę gazociągu pozostaje w zgodzie z jej służebnym charakterem. Linia, która jest linią podziemną, nie wpływa natomiast na zewnętrzny stan nieruchomości. Użyteczność będącej przedmiotem współwłasności działki jako drogi pogorszy się tylko przejściowo, na czas wykonywania na niej prac, a po ich wykonaniu, przywrócony zostanie poprzedni stan drogi (por. wyrok NSA z dnia 14 czerwca 2013 r. sygn. II OSK 428/12, orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie tylko zatem instalowanie kanalizacji sanitarnej, opadowej i wodociągu na nieruchomości, będącej przedmiotem współwłasności, może mieścić się w ramach zwykłego zarządu, jeżeli nieruchomość służy współwłaścicielom wyłącznie do ułatwienia korzystania z innych nieruchomości (wspólna droga). Konsekwentnie się przyjmuje, że również budowa gazociągu z przyłączem gazu do budynku mieszkalnego, na nieruchomości służącej współwłaścicielom wyłącznie jako droga dojazdowa do ich nieruchomości, nie jest czynnością przekraczającą zakres zwykłego zarządu. Nie może zatem budzić uzasadnionych wątpliwości fakt, że dopuszcza się traktowanie instalowania instalacji na nieruchomości, będącej przedmiotem współwłasności, jako czynności mieszczącej się w ramach zwykłego zarządu, jeżeli nieruchomość ta służy współwłaścicielom wyłącznie do ułatwienia korzystania z innych nieruchomości (wspólna droga), a inwestycja ma na celu zwiększenie użyteczności jednej z nich. Analiza akt sprawy wskazuje, że taka sytuacja ma miejsce w okolicznościach badanej sprawy. Tymczasem, z treści uzasadnień organów obydwu instancji wynika, że rozpoznając niniejszą sprawę organy całkowicie pominęły tę okoliczność. Tymczasem, podkreślić trzeba, że w judykaturze od wielu lat konsekwentnie wskazuje się, że zmiany występujące w obrębie stosunków społeczno-gospodarczych wymuszają rozszerzenie zakresu czynności zwykłego zarządu ( por. wyroki: z dnia 21 lutego 2018 r. sygn. II OSK 1081/16 r., wyrok NSA z dnia 14 lutego 2018 r. sygn. II OSK 2086/17, wyrok NSA z dnia 16 lipca 2010 r., sygn. akt II OSK 906/09; z dnia 19 czerwca 2012r., sygn. akt II OSK 511/11; z dnia 24 lutego 2015r., sygn. akt II OSK 2625/13 – CBOSA; uchwały Sądu Najwyższego: z dnia 19 kwietnia 2002 r., sygn. akt III CZP 18/02; OSNC 2003/2/18; z dnia 25 marca 1994 r. III CZP 182/92, OSNCP 1994, nr 7-8, poz. 146; z dnia 19 kwietnia 2002 r. III CZP 18/02, OSNC 2003, nr 2, poz. 18; postanowienia SN: z dnia 21 listopada 1980 r. sygn. akt III CRN 166/80; OSNC 1981/6/111 - LEX nr 2597; z dnia 21 listopada 1980 r. III CRN 166/80, OSNCP 1981, nr 6, poz. 111). W niniejszej sprawie organy nie kwestionują, że inwestor posiada zgodę większości współwłaścicieli, co jest wystarczające zgodnie z art. 201 k.c. do wykonania czynności zwykłego zarządu. Skoro zatem pozwolenie na budowę gazociągu w kwestionowanym przez organy zakresie dotyczy działki stanowiącej nieutwardzoną drogę dojazdową, to wniosek inwestora należało rozpatrzeć z uwzględnieniem tych faktów. W okolicznościach badanej sprawy organy obydwu instancji stanęły na stanowisku, że budowa sieci gazowej średniego ciśnienia na nieruchomości służącej współwłaścicielom wyłącznie jako droga dojazdowa do ich nieruchomości, jest czynnością przekraczającą zakres zwykłego zarządu. Podkreślić jednak trzeba, że organy stanowiska swojego nie uzasadniły okolicznościami - tej konkretnej sprawy - ale istnieniem pewnej zasady od której, jak wskazano powyżej, istnieją jednak pewne wyjątki, które zostały zdefiniowane przez orzecznictwo. Analiza treści uzasadnień decyzji obydwu instancji wskazuje, że te okoliczności nie zostały przez organy ocenione w kontekście kwalifikacji planowanych działań jako czynności zwykłego zarządu. Tymczasem, analiza przekazanej Sądowi dokumentacji wskazuje, że właśnie jako czynność zwykłego zarządu należałoby oceniać prace przewidziane do realizacji na dz. nr [...]. Analiza akt sprawy wskazuje, że błędne jest stanowisko organów, aby w oświadczeniu o posiadanym prawie do dysponowania na cele budowlane nieruchomością stanowiącą współwłasność - zawsze - wymagana była zgoda - wszystkich - współwłaścicieli na wykonywanie robót budowlanych. Taki wniosek wynika tymczasem z treści uzasadnień decyzji obydwu instancji. Jeżeli natomiast organy faktycznie uwzględniły konkretne okoliczności tej badanej sprawy i na ich podstawie uznały, że konieczne jest uzyskanie zgody wszystkich współwłaścicieli dz. nr [...], a nie tylko ich większości, to to stanowisko organów również powinno zostać uzasadnione. W okolicznościach badanej sprawy organy nie wyjaśniły jednak, i nie wynika to również z materiału dowodowego, z czego wynika dokonana przez nie kwalifikacja spornych prac jako prac przekraczających zakres zwykłego zarządu, a w konsekwencji z czego wywodzą one konieczność uzyskania zgody wszystkich współwłaścicieli dz. nr [...] (drogi dojazdowej), na realizację wskazanej we wniosku instalacji gazowej. Jak można wnioskować na podstawie treści uzasadnień tych decyzji, oceniając złożony wniosek kierowano się przede wszystkim zasadą, że dysponowanie nieruchomością na cele budowalne stanowi czynność przekraczającą zakres zwykłego zarządu. Pominięto jednak fakt, że sporna dz. nr [...] stanowi drogę dojazdową, służącą współwłaścicielom wyłącznie do ułatwienia korzystania z innych nieruchomości. Nie wyjaśniono, dlaczego pomimo konsekwentnego stanowiska judykatury, w ocenie organów okoliczności tej badanej sprawy zasadnym czynią żądanie od inwestora uzyskania zgody wszystkich współwłaścicieli dz. nr [...]. W tej sytuacji należy stwierdzić, że zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą wydano z naruszeniem art. 7, art. 77, art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017, poz. 1257 – dalej jako: k.p.a.) i to w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także z naruszeniem art. 32 ust. 4 i art. 3 pkt 11 P.b. Z tej przyczyny Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018, poz. 1302 – dalej jako: ppsa) w pkt 1 sentencji wyroku orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej. W pkt 2 sentencji wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 ppsa Sąd orzekł o kosztach postępowania, na które składają się koszty sądowe (wpis, opłata kancelaryjna) oraz zwrot wydatków, a ponadto koszty związane z działaniem pełnomocnika oraz koszty związane z działaniem strony. Na zasądzoną od organu kwotę [...] zł, stanowiącą koszty postępowania składa się kwota: wynagrodzenia pełnomocnika Skarżącego ustalona w wysokości [...] zł na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokatów (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 z późn. zm.) i kwota [...] zł uiszczona tytułem opłaty od pełnomocnictwa oraz kwota [...] zł uiszczona tytułem wpisu od skargi. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą organu będzie uwzględnić ocenę prawną przedstawioną w uzasadnieniu niniejszego wyroku oraz udokumentować ewentualne ustalenia faktyczne, które nie zostały dotąd w sprawie udokumentowane, a stanowiły podstawę wydania zaskarżonych decyzji. Z uzasadnienia decyzji musi ponadto jednoznacznie wynikać dlaczego – okoliczności badanej sprawy – uzasadniają wydanie rozstrzygnięcia o konkretnej treści.