IV SA/Po 13/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu dnia 7 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 3 grudnia 2016 r. Stowarzyszenie [...] złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Skarga została podpisana przez przedstawiciela Stowarzyszenia – M.W. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 stycznia 2017 r. skarżące Stowarzyszenie zostało wezwane m.in. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa dla M.W. do występowania w imieniu Stowarzyszenia przed wojewódzkim Sądem administracyjnym, udzielonego przez wszystkich członków Stowarzyszenia, ewentualnie poprzez podpisanie skargi przez wszystkich członków Stowarzyszenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi skarżące Stowarzyszenie nadesłało uchwałę o powołaniu Stowarzyszenia, listę członków oraz pełnomocnictwo udzielone M.W. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych. Jak wynika z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718; zwanej dalej "p.p.s.a.") skarga powinna m.in. czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie natomiast z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W myśl art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Jak wynika z dokumentów nadesłanych przez skarżące Stowarzyszenie zalicza się ono do stowarzyszeń zwykłych. Stowarzyszeniu zwykłemu przysługuje zdolność sądowa jako organizacji społecznej, jednak legitymację procesową, a zatem zdolność do czynności procesowych posiadają jedynie wszyscy członkowie tego stowarzyszenia. Oznacza to, że przedstawiciel wskazany w regulaminie może reprezentować stowarzyszenie zwykłe, jeżeli pozostali członkowie stowarzyszenia upoważnią go do tego w należytej formie prawnej. Właściwym dokumentem, z którego wynika upoważnienie do udzielenia pełnomocnictwa procesowego przez stowarzyszenie zwykłe, jest dokument podpisany przez wszystkich członków stowarzyszenia zwykłego. Źródłem takiego upoważnienia nie można natomiast uznać regulaminu jako dokumentu statuującego tylko powstanie stowarzyszenia zwykłego (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 marca 2014 r. sygn. akt II OSK 2525/12 oraz z 14 maja 2014 r., sygn. akt II OSK 2966/12, a także postanowienie NSA z dnia 27 lutego 2017 r. sygn. akt II OZ 174/17; http://:orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie skarżące Stowarzyszenie przedłożyło pełnomocnictwo dla M.W. do występowania w imieniu Stowarzyszenia przed sądami administracyjnymi. Porównanie dokumentu pełnomocnictwa z listą członków skarżącego Stowarzyszenie wskazuje, że pełnomocnictwo nie zostało podpisane przez wszystkich członków skarżącego Stowarzyszenia. Brak na nim podpisów U.B. i J.D.. Skarżące Stowarzyszenie nie nadesłało również skargi podpisanej przez wszystkich członków Stowarzyszenia. Z powyżej wskazanych powodów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.